Auglýsing

Ham­ingja er fyndið fyr­ir­bæri. Þetta grund­vall­ar­at­riði okkar dag­lega lífs er mér sem hulin ráð­gáta. Ég hugsa rosa­lega mikið um ham­ingju. Ég vildi samt óska þess að ég eyddi meiri tíma í að vera ham­ingju­söm í stað­inn fyrir að hugsa bara um það stans­laust. Maður öðl­ast þekk­ingu um hlut­inn með því að fræð­ast um hann er það ekki? Þess vegna ætti ég að verða ham­ingju­sam­ari því meira sem ég velti ham­ingju fyrir mér. En ein­hvers staðar missti ég af skrefi, las leið­bein­ing­arnar vit­laust og setti HÄM­INGJA hill­una mína úr IKEA vit­laust sam­an. Ein­hvern tím­ann verður maður að hætta að sanka að sér upp­lýs­ingum og nota þær í eitt­hvað. Svo ég vitni laus­lega í upp­á­halds­bloggið mitt, Ner­dfit­ness, sem byggði eitt af sínum heil­ráðum á vitnun í ein­hvern South Park þátt:

  • Skref 1: safna nær­buxum
  • Skref 3: gróði
  • Skref 2: ???

Ef þú safnar bara enda­laust af upp­lýs­ingum (eða nær­bux­um) án þess að vita til hvers og ætl­ast svo til þess að græða á því muntu örugg­lega aldrei hætta að safna því þú veist ekki hvert næsta skref er. Nú sit ég á nær­buxna­haugnum mín­um: fjall af sjálfs­hjálp­ar­bók­um, kvíða­með­ferð­ar­lyfjum og brenndum banka­reikn­ing eftir ævin­týri mín á Costa Rica og er engu nær. Ég veit þannig séð alveg hvað ég á að gera, það er ekk­ert mál að greina vand­ann og búa til áætlun til að sigr­ast á hon­um. Vanda­málið felst í því að fram­kvæma. Mér líður bara miklu betur þegar ég safna bókum og sit í sápu­kúlu örygg­is­ins í stað­inn fyrir að nýta það sem ég hef lært. Í stað­inn fyrir að skrifa skáld­sögu les ég bara aðrar bækur um hvernig maður eigi að gera það. Í stað­inn fyrir að vera sjálf með uppi­stand horfi ég bara á Dylan Moran rústa til­veru minni með orða­forða­flóði og brönd­urum sem ættu helst heima í Comedy Hall of Fame ef slík stofnun væri til.

Nike negldi þetta með hinu heims­fræga slag­orði Just do it. Ein­falt og hnit­mið­að, eins og löðr­ungur frá járn­braut­ar­lest.
Við þekkjum öll setn­ing­una „Að vera, eða ekki ver­a...“, en hvað með „Að gera, eða ekki ger­a...“? Nike negldi þetta með hinu heims­fræga slag­orði Just do it. Ein­falt og hnit­mið­að, eins og löðr­ungur frá járn­braut­ar­lest. Ham­ingja fæst með því að fram­kvæma hlut­ina sem maður eyðir öllum sínum tíma og orku í að dagdreyma um. Nema hvað í dagdraumunum er maður alltaf bestur og flott­ast­ur, það fanta­serar eng­inn um að vera í öðru sæti er það?

Það eru tvö megin vanda­mál sem ég tel að standi í vegi mínum að ham­ingju. Í fyrsta lagi ein­blíni ég algjör­lega á hvern­ig-­part­inn af dæm­inu í stað­inn fyrir að ríða bara á vað­ið. Ég er mann­eskjan sem fer ekki í partý nema ég sé með bókað far heim. Allt mitt líf hafa seinni tíma vanda­mál verið leyst áður en þau eiga sér stað, bara til örygg­is. Þess vegna hef ég rann­sakað leiðir til þess að öðl­ast ham­ingju í mörg ár, minn eigin skortur á ham­ingju er ein af megin ástæð­unum fyrir því að ég fór í sál­fræði­nám til að byrja með (áfangar í töl­fræði leiða ekki til ham­ingju, svo mikið er víst).

Auglýsing

Meðal þess sem ég hef kom­ist að er að hægt er að auka ham­ingju með lík­ams­rækt, jákvæðri sjálfs­mynd, ást og vin­skap, hug­leiðslu, góðu matar­æði, skemmti­legum áhuga­mál­um, sköp­un­ar­gleði og mörgu fleiru. Í kjöl­farið skipu­lagði ég lífið mitt eins og það leggur sig, bjó til áætl­un, lita­kóð­aði vik­una mína, setti mér mark­mið og lof­aði að Á MORGUN skyldi ég sko hefja leit mína að ham­ingj­unni. Svo næsta dag leit ég á dag­skrána og ákvað að í stað­inn fyrir að læra frönsku frá 8.30 til 10, fara út og taka Iron Man og stunda svo yoga í hálf­tíma eftir það, og upp­götva hjólið fyrir kvöld­mat myndi ég bara horfa á Fri­ends og leggja mig til skipt­is. Á einum tíma­punkti var ég búin að lofa sjálfri mér að læra frönsku, læra að spila á raf­magns­gítar og píanó, þjálfa fyrir mara­þon, stunda sjálfs­varnar­í­þróttir og hip hop dans, vera í fullri vinnu, skrifa pistla og elda hollan mat á hverjum degi sam­tím­is. Svo fékk ég tauga­á­fall. Ég skal skrifa um það seinna.

Ham­ingja felst ekki í full­komn­un. Það er gaman að verða betri, vissu­lega. En til þess að verða betri í ein­hverju þarftu fyrst að hafa verið verri í því.
Sko. Maður þarf ekki að gera allt. Og maður þarf ekki að gera allt vel held­ur. Þú mátt gera fáa hluti. Og þú mátt gera þá illa. Þú mátt skrifa lélega pistla. Þú mátt hlaupa hægar en snig­ill fastur í hnetu­smjöri. Þú mátt læra á fiðlu – bara ekki gera það nálægt mér. Ham­ingja felst ekki í full­komn­un. Það er gaman að verða betri, vissu­lega. En til þess að verða betri í ein­hverju þarftu fyrst að hafa verið verri í því. Maður sér aldrei mynd­bönd á Youtube af fólki að vera allt í lagi í ein­hverju fagi, það er alltaf ein­hver þriggja ára stelpa að spila á trommur með tán­um, blindur hundur að mála með skott­inu eða eitt­hvað álíka. Ég held það sé ekki heil­brigt að bera sig saman við svo­leiðis undra­verk.

Í öðru lagi, og sem strokar eig­in­lega út mik­il­vægi alls sem ég er búin að skrifa hingað til, er að ham­ingja er ferða­lag en ekki áfanga­stað­ur. Já, ég veit, hversu ógeðs­lega ömur­leg klisja. En klisjur eru klisjur því boð­skapur þeirra kemur við sögu aftur og aft­ur. Ég hef alltaf ein­hvern veg­inn haldið að ef ég geri eitt­hvað muni ég verða ham­ingju­söm. Ef ég læri á píanó, þá verð ég ham­ingju­söm. Ef ég verð heims­meist­ari í pole fit­ness, þá verð ég ham­ingju­söm. Þá verð ég ham­ingju­söm. Áhersla mín er öll á því að verða ham­ingju­söm, í stað­inn fyrir ein­fald­lega að vera ham­ingju­söm. Eins og að þangað til að ham­ingj­unni séð náð neyð­ist ég til þess að vera grá og gugg­in. Eins og að ham­ingja sé allt eða ekk­ert, eins og ljós­arofi í heil­an­um, myrkur eða ljós.

Hvað er þá ham­ingja eig­in­lega? Ég veit það ekki enn­þá. Kannski bara lífið eins og það leggur sig, allir litlu hlut­irn­ir, harka af sér mis­tök og reyna að gera betur næst. Sofna sátt og vakna spennt. Hvernig maður áorkar því er svo undið okkur sjálfum kom­ið. Þegar kvíð­inn hellist yfir mig og mér finnst ég ekki hafa stjórn á neinu lengur safna ég bara fleiri nær­buxum þó svo ég viti ekki alveg hvað ég á að gera við þær, ég hlýt að finna út úr því ein­hvern tím­ann.

Sólveig Anna Jónsdóttir, formaður Eflingar.
Efling kallar eftir ábendingum um vanefndir
Efling hefur fengið ábendingar um að fyrirtæki hafi brugðist við launahækkunum í nýjum kjarasamningi með því að taka af starfsfólki bónusa, aukagreiðslur og ýmis konar hlunnindi. Félagið kallar eftir frekari ábendingum frá félagsmönnum um slíkar aðgerðir.
Kjarninn 22. maí 2019
Katrín Jakobsdóttir
„Líkamar kvenna eru dregnir inn í pólitíska umræðu“
Forsætisráðherra segir að líkamar kvenna séu dregnir inn í pólitíska umræðu með hætti sem ætti að heyra sögunni til og grafið sé undan fyrri sigrum í baráttu kvenna fyrir yfirráðum yfir sínum eigin líkama.
Kjarninn 22. maí 2019
Ástráður Haraldsson
Ástráður meðal umsækjenda um stöðu landsréttardómara
Ástráður Haraldsson, héraðsdómari, er á meðal þeirra sem sóttu um lausa stöðu landsréttardómara, en umsóknarfrestur rann út síðastliðinn mánudag.
Kjarninn 22. maí 2019
Sigríður segist hafa rætt við regluvörð og formann bankaráðs
Sigríður Benediktsdóttir, sem situr í bankaráði Landsbankans, segir það ekki rétt að hún hafi sam­þykkt að sitja í nefnd sem metur hæfi umsækjenda um stöðu seðlabankastjóra án þess að bera það undir for­mann banka­ráðs eða reglu­vörð Landsbank­ans.
Kjarninn 22. maí 2019
Guðmundur Andri Thorsson
Guðmundur Andri: Málþóf fjandsamleg yfirtaka á Alþingi
Þingmaður Samfylkingarinnar hnýtir í Miðflokksmenn en hann telur að málþóf sé leið til þess að láta þingræðið ekki hafa sinn gang.
Kjarninn 22. maí 2019
Már Guðmundsson er seðlabankastjóri.
Seðlabankinn lækkar vexti um 0,5 prósentustig
Seðlabanki Íslands hefur lækkað vexti um 0,5 prósentustig í 4,0 prósent.
Kjarninn 22. maí 2019
Sturla Pálsson á meðal tveggja umsækjenda sem kvörtuðu yfir Sigríði
Tveir umsækjendur um stöðu seðlabankastjóra, sem skipað verður í fyrir miðjan næsta mánuð, hafa kvartað yfir setu Sigríðar Benediktsdóttur í hæfisnefnd sem metur umsækjendur.
Kjarninn 22. maí 2019
Facebook tekur auglýsingu Orkunnar okkar úr birtingu
Aðstoðarmaður Þórdísar Kolbrúnar Reykfjörð Gylfadóttur, segir að Facebook hafi bannað notkun á auglýsingum Orkunnar okkar.
Kjarninn 21. maí 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði