Uppgjörið vegna Icesave

Bretar og Hollendingar fengu 53,5 milljörðum meira frá LBI og TIFF en þeir greiddu innistæðueigendum.

Auglýsing

Slita­stjórn þrotabús gamla Lands­bank­ans (LBI) lauk uppgjöri við for­gangskröfuhafa með greiðslu 11. jan­úar 2016. For­gangskröfur voru nær eingöngu vegna svo­kall­aðra Ices­ave spari­reikn­inga sem LBI bauð fólki á Bret­landseyjum og í Hollandi til ávöxtunar á fjár­munum sín­um. Hluti fjár á þeim reikn­ing­um, þ.e. fjár­hæðir allt að 20.877 evrur á hverjum reikn­ingi, var and­lag svo­kallaðrar Ices­ave deilu og við­fangs­efni samn­ings­til­rauna til að leysa hana. Til­raunir til að leysa málið með samn­ingum eins og ákveðið var á Alþingi þegar haustið 2008 reynd­ust ófærar vegna and­stöðu sem var mögnuð upp með vafasömum fullyrðingum um efni og afleið­ingar samn­inga og lýð­skrumi.

Til­raunir til að semja um mál­ið, að frá­tal­inni hinni fyrst­u ­sem gerð var í október 2008, ­byggðust á því að þrotabú LBI stæði að greiðslum á tryggðu Ices­ave inni­stæð­unum eins og öðrum for­gangskröfum í þrotabú LBI. Uppgjör á for­gangskröfum er lokið og hefur þrotabú LBI borgað tryggðu Ices­ave inni­stæð­urnar að fullu andstætt því ­sem margir trúa eftir tvær þjóð­ar­at­kvæða­greiðsl­ur.

I          Sam­an­dregnar nið­ur­stöður

   Greiðslur frá Íslandi í gjald­eyri vegna tryggðra inni­stæðna í úti­búum LBI í Bret­landi og Hollandi voru um 53,5 millj­arð­ar­ ­ís­lenskra króna umfram þann höf­uð­stól sem Bretar og Hol­lend­ingar yfir­tóku.

Auglýsing

    For­gangskröfur voru að mestu leyti inni­stæður á spari­reikn­ingum úti­bú­anna í Bret­landi og Hollandi í erlendum gjald­eyri. Alls voru þær 1.328 millj­arðar krónur á gengi slita­dags 22. apríl 2009. Búið greiddi kröfuhöfum þá fjár­hæð af eignum sínum í erlendum gjald­eyri á hverjum tíma. Vegna hærra geng­is ­ís­lensku krónunn­ar á greiðslu­dögum en á kröfu­degi urðu greiðslur til kröfuhafa hærri en sam­þykktar kröfur þeirra í gjald­eyri höfðu verið og nam geng­is­hagnaður þeirra og geng­is­tap þrotabúsins um 55 milljörðum króna.

    Hluti uppgjörsins voru þær inni­stæður á Ices­ave spari­reikn­ingum á fjóa hundruð þús­unda ein­stak­linga í Bret­landi og Hollandi, sem voru undir hámarki inni­stæðu­trygg­inga á EES svæð­inu og voru við­fangs­efni Ices­ave deil­unn­ar. Bret­ar ­leystu til sín tryggðar inni­stæður að fjár­hæð 2.340 milljónir ­sterl­ingspunda og Hol­lend­ingar leystu til sín tryggðar inni­stæður fyrir 1.322 milljónir ­evra.

    Slitabú LBI greiddi Bretum allar tryggð­ar­ inni­stæður sem þeir leystu til sín og 63 milljónir punda umfram höfuðstól þeirra. Hol­lend­ingum greiddi slita­búið allar tryggð­ar­ inni­stæður sem þeir leystu til sín og 156 milljón evrur umfram höfuðstól þeirra. Á geng­i loka­greiðslu­dags voru greiðslur slita­bús­ins til Breta og Hol­lend­inga sam­tals um 33 millj­arðar króna um­fram höfuðstólinn.

    TIFF, íslenski inni­stæðu­trygg­inga­sjóð­ur­inn, greiddi Bretum um 68 milljón punda til viðbótar við greiðslur slita­bús­ins. Að greiðsl­u­m frá TIFF meðtöldum urð­u greiðslur til Breta vegna tryggðu Ices­ave reikn­ing­anna 131 milljónum punda eða 24,7 milljörðum íslenskra króna hærri en höfuðstóll slíkra inni­stæðna sem þeir yfirtóku.

    TIFF, íslenski inni­stæðu­trygg­inga­sjóð­ur­inn, greiddi Hol­lend­ingum um 46 milljón evra til viðbótar við greiðslur slita­bús­ins.  Að greiðslum frá TIFF urðu greiðslur til­ Hol­lend­inga vegna tryggðu Ices­ave reikn­ing­anna 203 milljónum evra eða 28,8 milljörðum íslenskra króna hærri en höfuðstóll slíkra inni­stæðna sem þeir yfirtóku.  

II.        Greiðslur úr þrotabúi LBI

Heild­ar­fjár­hæð for­gangskrafna í þrotabú LBI var 1.328 millj­arðar króna á gengi slita­dags­ins,  sem var 22. apr­íl 2009.  Er hér miðað við það gengi nema annað sé tekið fram. Af þess­ari fjár­hæð voru 1.167 millj­arðar króna eða 88% vegna inni­stæðu­reikn­inga ein­stak­linga. Þar af var 671 millj­arður króna vegna fjár­hæða sem voru lægri en hámark inni­stæðu­trygg­inga á Evrópska efna­hags­svæð­inu þ.á m. á Íslandi en þetta hámark er 20.877 evr­ur. Um þá fjár­hæð sner­ist svokölluð Ices­ave - deila.

Slita­stjórn LBI greiddi for­gangskröfur í búið með sex greiðslum frá 2. des­em­ber 2011 til 11. jan­úar 2016. Greiðsl­urnar voru sem hér seg­ir:

2. des­em­ber 2011       29,616% for­gangskrafna        409,9 millj­arðar króna

24. maí 2012               12,981% for­gangskrafna        172,3 millj­arða króna

5. október 2012            8,029% for­gangskrafna        80,0 millj­arða króna

12. sept­em­ber 2013      5,062% for­gangskrafna        67,2 millj­arðar króna

14. des­em­ber 2014     30,310% for­gangskrafna        402,7 millj­arða króna

11. jan­úar 2016           16,002% for­gangskrafna        210,6 millj­arðar króna

Sam­tals eru þetta 1.342,7 millj­arða króna. Í þess­ari tölu eru með­taldir um 14,5 millj­arðar króna sem greiddar voru inn á bið­reikn­ingi vegna umdeildra krafna sem síðar voru end­ur­greiddar búinu.

Dag­setn­ing ­fyrstu greiðslu réðst af því hvenær greitt hafði verið úr ágrein­ings­málum um for­gangskröfur og önnur álitamál. Að öðru leyti réð­ist geta bús­ins til greiðslu af handbæru fé þess eftir því sem það inn­heimti eignir sín­ar.

Tregða stjórn­valda tafði greiðslur úr þrota­bú­inu

Þrotabú bank­anna voru felld undir ákvæði gjald­eyr­is­lag­anna og gjald­eyr­ishöft í mars 2012,  ekki löngu eftir fyrstu greiðslu úr búinu. Eftir það þurft­u slita­stjórnirnar að fá heim­ild stjórnvalda til að greiða út fé í erlendum gjald­eyri. Breytti þetta ­miklu þar sem ákvörðun um greiðslur var orðin að stjórnvalds­ákvörðun sem réðist af öðru en getu bús­ins til greiðslu. Reyndin varð líka sú að stjórnvöld drógu mjög lapp­irnar og þrotabú LBI sat langtímum saman uppi með mikið handbært fé. Ávöxtun þess hjá bú­inu kom for­gangskröfuhöfum ekki að gagni en skil­aði sér í hærri greiðslum til almennra kröfuhafa. ­Myndin sýnir að laust fé þrotabúsins frá 2010 til 2015 var lengst af 100 til 400 millj­arðar króna og þar af voru ein­ungis um 25 millj­arðar í íslenskum krónum.

Ekki er ljóst af hverju tregða stjórnvalda til að heim­ila úrgreiðslur úr þrotabúinu staf­aði. Eignir bús­ins voru að lang­mestu í erlendum gjald­eyri, sem varðveittar var erlendis og greiðslur úr því höfðu engin áhrif á gjald­eyr­is­stöðu þjóð­ar­bús­ins. Sem ástæða fyrir tregð­unni hefur verið nefnt að til­gang­ur­inn hafi verið að skapa þrýsting á kröfuhafa að ganga að skil­málum um ­stöð­ug­leika­fram­lag. Það getur þó tæpast átt við um for­gangskröfuhafa í LBI, sem ekki urðu fyrir né gátu orðið fyrir neinni eigna­skerð­ing­u af þeim ástæðum og ætla má að almennir kröfuhafar í LBI, þ.e. hand­hafar skulda­bréfa bank­ans og aðrir sem höfðu lánað honum fé, hafi fremur hagn­ast af töfun­um þar sem þeir einir nutu ávöxtun­ar af öllum eignum bús­ins í töfum sem urðu á útborg­un­um.

Laust fé þrotabús LBI.

III       Uppgjör LBI við for­gangskröfuhafa

For­gangskröfur í þrotabúið voru mikið til inni­stæður á spari­reikn­ingum í LBI. Með neyðarlögunum voru inni­stæður á spari­reikn­ingum LBI á Ísland­i ­fluttar í hinn nýja Lands­banka. Þær inni­stæður voru tryggðar með því að eignir að sama verðmæti voru færðar­ úr gamla bank­anum í hinn nýja. Spari­reikn­ingar sem boðnir höfðu voru á net­inu við útibú bank­ans í Bret­landi og Hollandi, svo­kallaðir Ices­ave reikn­ing­ar, voru áfram í þrotabúi LBI og tryggðir með eignum þess en sú breyt­ing hafð­i einnig verið gerð með neyðarlögunum að inni­stæður á spari­reikn­ingum voru gerðir að for­gangskröfum við búskipti. Að auki átt­i ­Trygg­inga­sjóður inni­stæðu­eig­enda og fjár­festa (TIFF) að tryggja hverjum og einum inni­stæðu­eig­anda end­ur­greiðslu allt að jafn­virði 20.887 evra.

Geng­is­hagnaður og vaxta­á­vinn­ingur Breta og Hol­lend­inga

Með gild­istöku laga nr. 44/2009, sem tóku gildi 22. a­príl 2009, hófst slita­með­ferð LBI og miðast kröfur í þrotabúið við þann dag og verðmæti krafna í erlendum gjald­eyri við geng­i ­ís­lensku krónunnar á þeim degi. Það að kröfur í þrotabúið voru bundnar við til­tekið gengi krónunnar hafði þau áhrif að end­ur­greiðslur til kröfuhafa fóru í reynd eftir gengi krónunnar á hverjum greiðslu­degi gagn­vart þeim myntum sem kröfurnar voru í. Gengi krónunnar styrkt­ist á tíma­bil­inu og fengu kröfuhafar því meira í sinn hlut en sem nam fjár­hæð krafna ­sinna í erlendri mynt. Kostnaður LBI varð að sama skapi meiri en verið hefði ef krafan hefði mið­ast við gengi hinn­ar er­lendu mynta á hverjum tíma. Geng­is­hagnaður kröfuhafa og geng­is­tap þrotabúsins af þessum ástæðum varð alls um 55 millj­arðar íslenskra króna eða nálægt 4% af heild­ar­fjár­hæð for­gangskrafn­anna.

Dag­setn­ing slita­dagsins hafði einnig aðrar afleið­ing­ar. Bank­inn hafði verið í greiðslu­stöðvun frá 6. október 2008. Kröfur á bank­ann frá þeim tíma og þar til­ slita­með­ferð hófst 22. apríl 2009 héldu gildi sínu eftir því sem lög og samn­ingar sögðu til um. Það þýddi m.a. að inni­stæð­ur, meg­in­hluti for­gangskrafn­anna, báru fulla samn­ings­vexti allt til þess tíma. Ices­ave reikn­ingar LBI báru háa vexti sem bættust við höfuðstólinn eins og hann hafði verið við greiðslu­fall bank­ans 6. október 2008 þegar end­an­leg krafa í þrotabúið var reiknuð og samþykkt.

 Í samn­ings­til­raun­unum sem gerðar vor­u var gert ráð fyrir að íslenski trygg­inga­sjóð­ur­inn (TIFF) yfir­tæki kröfur á þrotabúið ­vegna tryggðra inni­stæðna og þar með rétt til vaxta fram að slita­deg­i. Fram­an­greindir þætt­ir, sem komu Bretum og Hol­lend­ingum mjög til góða, hefðu á sama hátt gagn­ast TIFF og gert honum auðveld­ara en ella að halda á kröfun­um.

Tryggðar inni­stæður yfir 300 þús­und ein­stak­linga

Sam­þykktar kröfur í þrotabú LBI voru sam­tals rúm­lega 3 þús­und millj­arðar króna á gengi íslensku krónunn­ar 22. apríl 2009 og skipt­ust þannig:

Tryggðar kröfu o.fl.    um       82 milljarðar­ króna

For­gangskröfur           um 1.328 millj­arðar króna

Almennar kröfur         um 1.640 millj­arður króna

Sam­tals                       um 3.051 milljarður króna

For­gangskröfurn­ar, 1.328 millj­arðar króna, voru að lang­mestu leyti inni­stæður á spari­reikn­ingum ein­stak­linga og félaga­sam­taka, svo­kall­aðir smásölureikn­ing­ar ­með um 1.167 millj­arðar króna inni­stæð­ur­. Heildsölureikn­ingar og lán frá fjár­mála­stofn­unum voru tæpir 160 millj­arðar króna. Á spari­reikn­ingum þessum var það fé sem bank­inn hafði safnað í Bret­land­i og í Hollandi með Ices­a­ve-­reikn­ing­unum þar sem lofað var háum vöxtum eða 5 til yfir 6% og bak­trygg­ingu íslenska rík­is­ins. Létu margir til­leiðast því eig­end­ur ­reikn­ing­anna voru milli 300 og 400 þús­und og heild­ar­inni­stæð­urnar marg­falt það fé sem var á spari­reikn­ingum Íslend­inga í bank­an­um. Ekki var alltaf um háar fjár­hæðir að ræða því innan við helm­ingur fjár­hæð­ar­innar var ­yfir 20.887 evrum sem var lág­marks­fjár­hæð inni­stæðu­trygg­inga á EES svæð­inu.

IV       Uppgjör LBI vegna tryggðra inni­stæðna (Ices­a­ve)

Við fall Lands­bank­ans 6. október 2008 gripu stjórnvöld í Bret­landi og í Hollandi til þess ráðs að lýsa því yfir að þau myndu sjá til þess að inni­stæð­urn­ar yrðu greiddar út. Af hálfu Breta var það gert án þess að setja á hámark á end­ur­greiðslu en í Hollandi var miðað við að hámarki 100.000 evr­ur. Á sama tíma tóku þeir upp­ við­ræður við íslenska trygg­inga­sjóð­inn (TIFF) og stjórnvöld um að sjóð­ur­inn myndi greiða þann hluta sem kveðið er á um í lögum um hann, þ.e. allt að 20.887 evrur til hvers reikn­ings­hafa. Með því að sjóð­ur­inn var ekki fær um greiðslur þessar var það að ráði að breski trygg­inga­sjóð­ur­inn og hol­lenski seðla­bank­inn sem fer með inni­stæðu­trygg­ingar þar í landi sæju um útgreiðslu í sam­ráði við TIFF. Með því yfirtóku þessir aðilar kröfur inni­stæðueig­enda á LBI og þau réttindi sem þeim ­fylgdu.

Höfuðstóll tryggðra inni­stæðna og vextir til Breta og Hol­lend­inga

Breski trygg­inga­sjóð­ur­inn og hol­lenski ­seðla­bank­inn höfðu einnig tekið að sér að greiða út inni­stæður umfram lág­marks­trygg­ing­una en kröfur á TIFF voru ein­um­gis fyrir þær fjár­hæðir sem voru und­ir­ 20.887 evr­um. Þegar upp var staðið reynd­ist sá hluti inni­stæðn­anna vera 2.340 milljónir sterl­ingspunda í Bret­landi og 1.322 milljón evra í Hollandi. Á gengi krónunn­ar á slita­degi - 22. apríl 2009 -  voru það sam­tals um 671 millj­arður íslenskar krónur.

            Með því að greiða reikn­ingshöfum inni­stæð­urnar og yfir­taka þar með kröfurnar á þrotabúið öðl­uð­ust Bretar og Hol­lend­ingar rétt til samn­ings­bund­inna vaxta á inni­stæð­urn­ar frá yfirtökunni til slita­dags. Vextir á Ices­ave reikn­ing­unum voru mjög háir eins og áður segir eða um 6% í Bret­landi og milli 5 og 6% í Hollandi. Með vöxtu­m frá 7. október 2008 til 22. apríl 2009 má því áætla að kröfur Breta hafi þannig hækkað úr 2.340 sterl­ingspundum í 2.416 sterl­ingspund og kröfur Hol­lend­inga úr 1.322 evrum í 1.359 evr­um.  Hér er reiknað með 6% vöxtum í Bret­landi og 5,25% vöxtum í Holland­i.  Kröfur Breta og Hol­lend­inga á þrotabúið voru þannig orðnar um 692 millj­arðar króna eða 21 millj­arði króna hærri en það sem þeir höfðu greitt reikn­inghöfunum vegna þess­ara inni­stæðna.

Greiðslur tryggðra inni­stæðna

 Greiðslur þrotabúsins til breska trygg­inga­sjóðs­ins og hol­lenska seðla­bank­ans ­vegna þess­ara krafna voru hluti af heild­ar­greiðsl­unum til for­gangskröfuhafa sem greint er frá í upp­hafi grein­ar­inn­ar. Upp­lýs­ing­ar um þær eru byggðar á opin­berum gögnum frá slita­stjórninni þar sem fram kemur hversu stór hluti for­gangskrafna var greiddur hverju sinni. Enn­frem­ur kemur fram að greiðsla þrotabúsins, ­sem er ákveðin í íslenskum krónum í samræmi við gengið á slita­degi er greidd kröfuhöfum í gjald­eyri miðað við gengi greiðslu­dags. Eins og áður hefur komið fram hafði var ­gengi krónunnar yfir­leitt hærra á greiðslu­tím­anum en það hafði verið á slita­degi og leiddi sá munur til geng­is­taps hjá þrotabúinu en geng­is­hagnaðar hjá kröfuhöfunum það er Bretum og Hol­lend­ing­um.

            Í töflunn­i hér á eftir er gerð grein fyrir því hvernig greiðslum til­ Breta og Hol­lend­inga vegna tryggðra inni­stæðna var hátt­að. Þar sem hver greiðsla úr þrotabúin­u er miðuð við til­tek­inn hund­raðs­hluta hverrar kröfu og sú fjár­hæð sem svarar til tryggðra inni­stæðna er þekkt er auð­velt að reikna þann greiðslu­fer­il.

Icesave greiðslur.

Taflan sýnir að heild­ar­greiðslur til­ Breta voru um 462 milj­arðar króna og til­ Hol­lend­inga um 230 millj­arðar króna eða sam­tals þeir 692 millj­arðar króna ­sem tryggðar inni­stæður með vöxtum til 22. apríl 2009 voru á gengi þess ­dags. Greiðslum til kröfuhaf­anna voru í gjald­eyri á geng­i greiðslu­dags og réði það gengi því hve mikil raun­veru­leg end­ur­greiðsla kröfunnar varð. Geng­is­hagn­að­ur­inn af þessum hluta krafn­anna féll kröfuhöfunum í skaut og þrotabúið tap­aði að sama skapi.

Þessi geng­is­hagnaður ásamt því að Bretar og Hol­lend­ingar fengu vexti frá 6/10/2008 til 22/4/2009 sem hluta kröfu sinnar leiddi til þess að þeir fengu meira greitt úr þrotabúinu en nam fjár­hæð þeirra inni­stæðna sem þeir höfðu yfir­tekið. Bretar höfðu ­yf­ir­tekið inni­stæður að fjár­hæð 2.340 milljónir punda en fengu 2.403 milljónir punda greiddar eða 63 milljónu pund­um  meira sem sam­svarar um 14 milljörðum íslenskra króna. Þrotabúið greiddi Hol­lend­ingum 1.479 milljónir evra eða um 157 milljónum ­evra umfram yfir­teknar kröfur en það jafn­gildir rúm­lega 6 milljörðum íslenskra króna.

IV       TIFF greið­ir 20 millj­arðar króna í viðbót

Í sept­em­ber 2015 sömdu TIFF og íslensk stjórnvöld við Breta og Hol­lend­inga um að trygg­inga­sjóð­ur­inn greiddi þeim 20 millj­arða íslenskra króna til viðbótar við það sem þrotabúið greiddi. Á þeim tíma var orðið ljóst að þrotabúið myndi greiða hinar tryggðu inni­stæð­urnar að fullu og vel það en eins og kemur fram hér að framan urðu greiðslur þrotabúsins í gjald­eyri meira en 20 milljörðu­m hærri en inni­stæður þær sem yfir­teknar voru auk þess sem kröfuhaf­anir höu notið mik­ils geng­is­hagn­að­ar. Engar aðgengi­legar heim­ildir eru til um efni þessa samn­ings nema fréttir fjölmiðla ­sem ekki greina frá efni hans né for­send­um. Samn­ing­ur­inn hefur ekki verið birtur opin­ber­lega og engar skýr­ingar hafa verið gefnar á því af hverju svo er.

Greiðsl­ur TIFF munu hafa numið 20 milljörðum króna. Ekki er vitað hvenig þessi greiðsla skipt­ist mill Breta og Hol­lend­inga en hér er ætlað að sú skipt­ing hafi verið í hlut­fall­i við kröfur þeirra á þrotabúið. Þannig má áætla end­an­legt uppgjör á tryggðu Ices­ave inni­stæð­un­um. Við þær fjár­hæð­ir, sem LBI greiddi Bretum og Hol­lend­ingum sem að framan grein­ir, bætast þá 20 millj­arðar íslenskra króna sem skipt­ast þannig að í hlut Breta koma 68 milljón punda og í hlut Hol­lend­inga koma 46 milljón evr­ur. Heild­ar­mynd af uppgjörin­u verður þá það sem sýnt er í eft­ir­far­andi töflu.

Greiðslur TIFF.

Hafa þarf í huga að geng­is­hagn­aður Breta og Hol­lend­inga kemur ein­ungis fram í erlendu mynt­unum og umreikn­ingi þeirra í íslenskar krónur.

Nið­ur­staða fyrir Breta og Hol­lend­inga

Breski trygg­inga­sjóð­ur­inn yfirtók tryggðar inni­stæður að fjár­hæð 2.340 milljónir sterl­ingspunda. Hann fékk 2.403 milljónir punda greiddar úr þrotabúi LBI og því til viðbótar 68 milljónir punda frá TIFF, sam­tals 2.471 milljón punda. Hann fékk þannig 131 milljón pund eða 24,7 millj­arða króna umfram það sem hann greiddi inni­stæðu­eig­end­um ­sem er 5,6% ávöxtun á það fé á tíma­bil­inu.

            Hollenski seðla­bank­inn yfirtók tryggðar inni­stæður að fjár­hæð 1.322 milljónir ­evra. Hann fékk 1.479 milljónir evr­a greiddar úr þrotabúi LBI og því til viðbótar 46 milljónir evra frá­ TIFF, sam­tals 1.525 milljónir evra. Hann fékk þannig 203 milljónir evra eða 28,8 millj­arða króna umfram það sem hann greiddi inni­stæðu­eig­endum og er það 15,3% ávöxtun á það fé á tíma­bil­inu.

Eins og fram hefur komið er skýring­ar á þessum af þrennum toga. Í fyrsta lagi fengu Bretar og Hol­lend­ingar háa ­samn­ings­vexti á inni­stæð­urnar frá greiðslu­falli LBI til slita­dags. Í öðru lag­i greiddi TIFF þeim háa fjár­hæð án til­lits til þess að inni­stæð­urnar voru þeg­ar end­ur­greiddar að fullu. Í þriðja lagi áskotnaðist þeim geng­is­hagn­aður vegna styrk­ingar krónunnar á greiðslu­tím­an­um.

Nið­ur­staðan er sú að Bretar og Hol­lend­ingar fengu frá þrota­búi LBI og TIFF um 53,5 millj­arða króna meira en nam þeim tryggðu Ices­ave inni­stæð­u­m ­sem þeir tóku yfir.

* Á vís­inda­vef Háskóla Íslands birt­ust 9.2.2016 útreikn­ingar á upp­gjöri LBI vegna tryggðu Ices­ave reikn­ing­anna. Þeir útreikn­ingar er því miður ekki réttir vegna ófull­nægj­andi for­sendna. Höf­undi þeirra hefur verið gerð grein fyrir ágöllum á þeim og hann áformar að birta leið­rétt­ingu sem ekki hefur þó enn orð­ið.



Magnús Halldórsson
Þau leynast víða tækifærin
Kjarninn 15. febrúar 2019
Uppsveifla án fordæma en nú er komið að kólnun
Gylfi Zoega prófessor í hagfræði fjallar um stöðu mála í hagkerfinu og kjaraviðræðum í grein í Vísbendingu, sem kom til áskrifenda í dag.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Vilja að hlutfall efnis verði lækkað svo Fréttablaðið teljist styrkhæft
Fréttablaðið uppfyllir ekki skilyrði fyrir endurgreiðslu á kostnaði við ritstjórn, samkvæmt „lauslegri“ talningu.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Ummæli í Hlíðamálinu dæmd dauð og ómerk
Hér­aðs­dómur Reykja­víkur dæmdi í dag ummæli manns um Hlíðamálið svokallaða dauð og ómerk sem og ummæli sem birtust á netmiðlinum Hringbraut.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Fjórðungur bankastarfsmanna með yfir milljón á mánuði
Bankastarfsmenn leggja mesta áherslu á styttingu vinnuviku í yfirstandandi kjarasamningum. Meðaltal heildarlauna þeirra eru 838 þúsund krónur á mánuði. Hjá Eflingu er launahækkun langmikilvægasta baráttumálið, enda meðallaun þar 479 þúsund.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Halldór Benjamín Þorbergsson, framkvæmdastjóri SA.
Bjóða hækkun upp á 20.000 krónur á mánuði
Tilboð Samtaka atvinnulífsins til verkalýðsfélaganna hljóðar upp á að laun upp að 600.000 krónum hækki um 20.000 krónur á mánuði hvert ár samningsins.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Snæbjörn Guðmundsson
Drangajökulsvíðerni og villtasta prósentið
Kjarninn 15. febrúar 2019
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið – Blizzard rekur 800 manns, Apple viðburður lekur og Amazon kaupir Eero
Kjarninn 15. febrúar 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar
None