Þjóðernisátök og hagsmunir

ukraina_kjarninn_vef.jpg
Auglýsing

Í frétta­flutn­ingi átökum sem nú standa yfir í aust­ur­hluta Úkra­ínu er gjarnan fjallað um að þar berj­ist stjórn­ar­her Úkra­ínu við „rúss­nesku­mæl­andi aðskiln­að­ar­sinna“ eða „rúss­nesku­mæl­andi þjóð­ar­brot“. Það er hins vegar vill­andi að tala um átök aðskiln­að­ar­sinna í Aust­ur-Úkra­ínu við stjórn­völd í Kænu­garði sem þjóð­ern­is­deilu, átök á milli þjóð­ar­brota eða tungu­mála­hópa. Rétt­ara er að tala um bar­áttu hags­muna.

Þó svo að leið­togar aðskiln­að­ar­sinna og rúss­nesk stjórn­völd kjósi að nota orð­ræðu þjóð­ern­is- og tungu­mála­hópa sem ramma utan um deil­una er hann ekki endi­lega rétt­ur. Með því að nálg­ast deil­una frá þessum sjón­ar­hóli er því haldið fram að það að til­heyra ein­hverjum þjóð­ern­is­hópi sé gefin stærð og að hægt sé að nota hóp­inn sem verk­færi til að greina deil­una af skyn­sam­legu viti. Þessi nálgun gefur sér einnig að hver og einn ein­stak­lingur til­heyri einum ein­stökum þjóð­ern­is­hópi. Loks er verið að tengja þjóð­ern­is­hug­takið við öryggi ein­stak­ling­anna og ýjað að því að hægt væri að koma í veg fyrir átök á borð við þau sem nú eiga sér stað í Aust­ur-Úkra­ínu ef hver þjóð­ern­is- og tungu­mála­hópur hefði yfir sínu „heima­landi“ að ráða. Rök­rétt afleið­ing slíks hugs­un­ar­­háttar er þjóð­ern­is­hreins­anir og kúgun minni­hluta­hópa.

Auglýsing


Fyrir utan sið­ferð­is­lega ann­marka þess­arar nálg­unar er hún órök­rétt. Í síð­asta mann­tali Úkra­ínu frá árinu 2001 sögð­ust tæp­lega 40 pró­sent íbúa Donet­sk-hér­aðs vera úkra­ínskir en færri en helm­ingur þeirra sagði úkra­ínsku vera móð­ur­mál sitt. Í lok tíunda ára­tug­ar­ins voru gerðar kann­anir á tungu­mála­notkun í Úkra­ínu þar sem á bil­inu 15-23 pró­sent aðspurðra sögð­ust vera tví­tyngd á úkra­ínsku og rúss­nesku. Í sömu könn­unum sögð­ust 33-46 pró­sent lands­manna aðal­lega not­ast við rúss­nesku í dag­legu tali en 23 pró­sent sögð­ust vera af rúss­nesku bergi brot­in. Þessar tölur sýna að orð­ræð­ur­ammi þjóð­ern­is- og tungu­mála­hópa heldur ekki þegar fjallað er um átökin í Aust­ur-Úkra­ínu; marg­brotin sjálfs­vit­und íbú­anna leyfir ekki slíka ein­föld­un. Hann þjónar mun frekar þeim til­gangi að rétt­læta átökin og dylja það sem liggur að baki deil­unni, sem er hags­muna­bar­átta deilu­að­il­anna.

Hags­munir Rúss­lands í Úkra­ínu

Þó svo að Vla­dimír Pútín, for­seti Rúss­lands, hafi látið þau orð falla að hann telji upp­lausn Sov­ét­ríkj­anna vera mestu land­fræðipóli­tísku ham­farir 20. ald­ar­innar verður að telj­ast ólík­legt að mark­mið hans með íhlutun í Úkra­ínu sé alls­herjar end­ur­skipu­lagn­ing landamæra Aust­ur-­Evr­ópu. Inn­limun Krím­skaga í Rúss­land í maí síð­ast­liðnum er lík­leg­ast ein­stakt atvik sem kom til vegna hern­að­ar­legs mik­il­vægis skag­ans og tæki­færis sem skap­að­ist í upp­lausn­ar­á­standi í kjöl­far sjálf­skip­aðrar útlegðar Vikt­ors Janúkó­vits, þáver­andi for­seta Úkra­ínu, í byrjun árs.



Lík­legra verður að telja að mark­mið rúss­neskra stjórn­valda sé að koma upp nokk­urs konar stuð­púða á milli sín og aðild­ar­­­ríkja Evr­ópu­sam­bands­ins og Atl­ants­hafs­banda­lags­ins. Síðan rúss­nesk stjórn­völd hafa end­ur­heimt sjálfs­traustið eftir fall Sov­ét­ríkj­anna hafa þau ekki dregið dul á að þau líta á fyrr­ver­andi Sov­étlýð­veldin sem sitt áhrifa­svæði. Þessi ríki eru í dag­legu tali kölluð „nærri útlönd“ í þeim skiln­ingi að þó svo að þau séu ekki form­lega hluti af Rúss­landi séu þau fylgi­ríki þess. Í til­felli Úkra­ínu er það lýsandi að í rúss­neskri mál­notkun er gjarnan talað um að vera „á“ Úkra­ínu en ekki „í“ Úkra­ínu. Nafnið „Úkra­ína“ þýðir eitt­hvað í lík­ingu við „landa­mæri“ og í þessu sam­hengi er merk­ingin sú að hver sem er á Úkra­ínu er innan marka Rúss­lands í and­legum skiln­ingi. Í Kænu­garði er þessi mál­notkun túlkuð sem aðför að sjálf­stæði rík­is­ins.

Frosin átök

Til þess að tryggja að leið Úkra­ínu að ESB og NATO verði lokuð næstu ára­tug­ina þjónar það hags­munum rúss­neskra stjórn­valda að deilan drag­ist á lang­inn án þess að annar hvor deilu­að­il­anna nái fram end­an­legum mark­miðum sín­um, aðskiln­aði frá Úkra­ínu eða fulln­að­ar­sigri á aðskiln­að­ar­sinn­um. Lang­vinn átök eru sorg­leg arf­leifð Sov­ét­ríkj­anna. Frá suð­ur­hluta Kákásus-­svæð­is­ins til vest­ur­strandar Svarta­hafs vinnur Örygg­is- og sam­vinnu­stofnun Evr­ópu (ÖSE) að lausn þriggja aðskiln­að­ar­deilna sem rekja má til upp­lausnar Sov­ét­­ríkj­anna. Engin sátt ríkir um lausn þess­ara deilna en deilu­að­ilar hreyfa ekki við ríkj­andi ástandi og er því fjallað um þessar deilur sem frosin átök.



Umfram allt hefur ÖSE stöð­ug­leika alþjóða­kerf­is­ins að leið­ar­ljósi og vinnur að því að koma í veg fyrir að vopnuð átök brjót­ist út þegar und­ir­liggj­andi deilur eru óleyst­ar. Stofn­unin er sam­ráðs­vett­vangur 57 þátt­töku­ríkja frá Vancou­ver til Vla­di­vostok og felst styrkur hennar í því að halda sam­skipta­leiðum opnum þegar slær í brýnu á milli ríkja. Þar sem allar ákvarð­anir eru teknar sam­hljóða ræð­ast þátt­töku­ríkin við í augn­hæð. Þetta fyr­ir­komu­lag er líka helsti veik­leiki ÖSE, þar sem hvert og eitt ríki hefur í raun­inni neit­un­ar­vald og útkoman því gjarnan lægsti sam­nefn­ari. Vegna þess­arar sér­stöðu er oft­ast hægt að koma böndum á átök sem blossa upp á milli þátt­töku­ríkja með því að setja þau í sér­stakt ferli innan ÖSE en nán­ast von­laust er að finna end­an­lega lausn á þeim.

Hags­munir Kænu­garðs

Tím­inn vinnur gegn úkra­ínskum stjórn­völdum í átök­un­um, þar sem stuðn­ingur við stjórn­völd í Kænu­garði mun þverra eftir því sem líður á haustið og almenn­ingur finnur fyrir áhrifum hefts inn­flutn­ings á rúss­nesku gasi. Einnig reynir á þol­in­mæði auð­manna í aust­ur­hluta lands­ins, þar sem vopnuð átök koma illa niður á efna­hag svæð­is­ins og tak­marka gróða við­skipta­manna og verk­smiðju­eig­enda. Auk þess hefur Rúss­land gefið til kynna að það muni hefta inn­flutn­ing á land­bún­að­ar­af­urðum frá Úkra­ínu, en slíkar aðgerðir kæmu helst niður á land­bún­að­ar­svæðum í vest­ur­hluta lands­ins og myndu grafa undan stuðn­ingi við stjórn­völd.



Það er því skilj­an­legt að úkra­ínsk stjórn­völd kjósi að sækja áfram með fullum þunga þrátt fyrir að alþjóða­­sam­fé­lagið hvetji þau til frið­ar­við­ræðna við aðskiln­að­ar­sinna. Til þess að tryggja það að deilan í Aust­ur-Úkra­ínu drag­ist sem mest á lang­inn þurfa rúss­nesk stjórn­völd hins vegar að styðja við bakið á aðskil­að­arsinnum og aðstoða þá við að halda uppi hern­að­ar­að­gerðum í Donet­sk- og Lug­ansk-hér­uð­um. Bein hern­að­ar­leg íhlutun er hins vegar of kostn­að­ar­­­söm, bæði efna­hags­lega og póli­tískt, til að rúss­neski her­inn fari opin­ber­lega yfir landa­mæri Úkra­ínu. Sam­tímis hvetur Kreml til þess að lausn deil­unnar verði komið í diplómat­ískan far­veg og leggur áherslu á mik­il­vægi ÖSE við lausn hennar og við eft­ir­lit á svæð­inu. Með þess­ari tvö­földu nálgun fylgja rúss­nesk stjórn­völd því lang­tíma­­mark­miði að ýta undir óstöð­ug­leika í Úkra­ínu, gera rík­inu þannig ófært að taka virkan þátt í vest­rænni sam­vinnu og tryggja áhrif sín á stefnu­mótun í Kænu­garði.

Hags­munir Íslands

Jafn­vel þótt það verði að telj­ast nán­ast óhugs­andi að ÖSE finni lausn á deil­unni í Aust­ur-Úkra­ínu getur aðkoma stofn­un­ar­innar verið mik­il­væg á tvo máta. Reynslan sýnir að aðkoma ÖSE að vopn­uðum átökum getur verið til þess fallin að draga úr ofbeldi og hörku átak­anna. Fyrir utan stríðið í Georgíu árið 2008 hafa ekki brot­ist út meiri­háttar vopnuð átök í tengslum við þau frosnu átök sem stofn­unin vinnur að lausn að. Með því að gera Krím­skaga hluta af ferli innan ÖSE gæf­ist alþjóða­­sam­fé­lag­inu færi á því að neita inn­limun hans í Rúss­land lög­mætis á skýr­ari hátt en nú er gert.



Fyrir mjög smátt ríki eins og Ísland er mik­il­vægt að berj­ast gegn því að her­valdi sé beitt í sam­skiptum ríkja og styðja við póli­tískar lausnir á alþjóð­legum deilu­mál­um, sem byggja á alþjóða­lögum og venjum alþjóða­sam­fé­lags­ins. Að þessu leyti virð­ast íslensk stjórn­völd vera á réttri braut í Úkra­ínu­deil­unni, en utan­rík­is­ráðu­neytið hefur tvisvar þegið boð úkra­ínskra stjórn­valda að kynna sér ástand mála í aust­ur­hluta lands­ins innan ramma sam­þykkta ÖSE og Ísland tekur virkan þátt í eft­ir­liti stofn­un­ar­innar í land­inu.



Íslensk stjórn­völd ættu að halda áfram upp­byggi­legri aðkomu að deil­unni auk þess að styðja við ferli sem miða að því að halda Krím­skaga innan ramma frið­ar­um­leit­ana. Það er á ábyrgð utan­rík­is­ráð­herra að standa vörð um gildi sem eru her­lausu smá­ríki lífs­nauð­syn­leg. Að sama skapi bera fjöl­miðlar ábyrgð á því að fjalla um alþjóð­legar deilur og átök af fag­mennsku og ættu þeir að forð­ast að taka upp orð­ræðu deilu­að­ila gagn­rýn­is­laust. Aðeins þannig skap­ast and­rými fyrir upp­lýsta umræðu sem getur lagt sitt af mörkum til lausnar slíkra deilna.



[em­bed]htt­p://issu­u.com/kjarn­inn/docs/2014_07_17/52[/em­bed]

Gjaldtaka vegna fiskeldis dugar ekki fyrir kostnaði við bætta stjórnsýslu og eftirlit
Þeir fjármunir sem rekstraraðilar fiskeldis eiga að greiða fyrir afnot af hafsvæðum í íslenskri lögsögu á næsta ári eru minni en það sem ríkissjóður ætlar að setja í bætta stjórnsýslu og eftirlit með fiskeldi.
Kjarninn 19. september 2019
Seðlabanki Bandaríkjanna lækkar vexti og segir óvissu í heimsbúskapnum
Þetta er önnur lækkunin á skömmum tíma, en þar áður höfðu vextir ekki lækkað í áratug.
Kjarninn 18. september 2019
Innlendar eignir nú 72 prósent af eignum lífeyrissjóða
Lífeyrissjóðir landsmanna hafa stækkaðir mikið í eignum talið, á undanförnum árum. Innlán sjóðanna nema tæplega 170 milljörðum.
Kjarninn 18. september 2019
Bergþór Ólason orðinn nefndarformaður á ný
Nýr formaður umhverfis- og samgöngunefndar var kjörinn í dag með tveimur atkvæðum.
Kjarninn 18. september 2019
Íslendingar endurvinna minnst á Norðurlöndunum
Magn heimilisúrgangs á hvern íbúa hér á landi hefur aukist með hverju ári frá hruni og náði magnið nýju hámarki árið 2017 með rúmlega 650 kílóum á hvern íbúa. Jafnframt endurvinna Íslendingar minnst af heimilissorpi af öllum Norðurlöndunum.
Kjarninn 18. september 2019
Takmarka þarf notkun á reiðufé í spilakössum til að stöðva peningaþvætti
Í aðgerðaráætlun gegn peningaþvætti er lagt til að lögum verði breytt þannig að nafnlausir spilarar í spilakössum geti ekki sett háar fjárhæðir í þá, tekið þær síðan út sem vinninga og látið leggja þær inn á sig sem löglega vinninga.
Kjarninn 18. september 2019
Leggj­a enn og aftur fram frum­­varp um refs­ing­ar við tálm­un
Umdeilt tálmunarfrumvarp hefur verið lagt fram á ný á Alþingi.
Kjarninn 18. september 2019
Kristbjörn Árnason
Pantaðar pólitískar tillögur frá OECD og AGS
Leslistinn 18. september 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar
None