Af lestri barna og menningarlegum viðbrögðum

Gauti Kristmannsson segir að lestur í og fyrir skóla sé skylda og leiðindi, en lestur með foreldrum sé unaður og samskipti.

Auglýsing



Mik­inn hafa ýmsir farið að und­an­förnu vegna slaks árang­urs íslenskra barna í lestri og er það vita­skuld áhyggju­efni að þau mælist svona slök miðað við börn í öðrum lönd­um. Verra er þó að til­hneig­ingin til þess að hengja bak­ara fyrir smið hefur látið vel á sér kræla og á skóla­kerfið íslenska að sögn mestu sök­ina, það er ekki nógu vel skipu­lagt, fjár­magnað eða eitt­hvað þaðan af síðra. Skóla­kerfið sér vissu­lega um að kenna börnum grunn­at­riði lestr­ar, en þjálfunin fer fram inni á heim­il­un­um. For­eldrar sem ekki lesa fyrir börnin sín (líka eftir að þau eru orðin staut­læs) og láta þau fá síma eða spjald­tölvu í stað­inn bera meiri ábyrgð. Lestur í og fyrir skóla er skylda og leið­indi, en lestur með for­eldrum er unaður og sam­skipti. Gefur auga leið að sá eða sú sem því venst að lesa af yndi og ánægju með sínum nán­ustu verður betur læs en þau sem gapa yfir síma eða spjald­tölvu.



En latir for­eldrar eru ekki einu söku­dólgarn­ir, senni­lega bara fórn­ar­lömb íslenskra stjórn­valda sem van­ræktu móð­ur­málið með eft­ir­minni­legum hætti á þess­ari öld og gildir þá einu hverjir voru við stjórn­völ­inn. Mikið hefur verið rætt um stöðu íslensk­unnar í tölvu­heimi frá því þau app­aröt tóku að ryðja sér rúms og í upp­hafi var hið menn­ing­ar­lega við­bragð eins og áður í Íslands­sög­unni þegar ný tækni­bylt­ing gjör­breytti aðstæðum fyrir tungu­mál­ið. Þannig var það að þegar ritöld hóf­st, tóku Íslend­ingar upp á því að skrifa á íslensku, þýð­ing­ar, nytja­texta og skáld­skap. Sama gerð­ist þegar prent­verkið var tekið upp. Aftur var brugð­ist við þeg­ar útvarps­tæknin kom til sög­unnar og íslenskt útvarp varð til. Kvik­myndin var fyrsta klúðrið, þar fengu menn danska texta og prógrömm í þýð­ingar stað ára­tugum sam­an. En síðan kom hið íslenska sjón­varp og með því íslenskur texti og þá sáu kvik­mynda­húsin sér allt í einu fært að gera það sama. Íslenskt sjón­varp var menn­ing­ar­legt við­bragð við nýrri tækni og merki­legt nokk, um það ríkti algjör­lega þverpóli­tísk sátt. 

Auglýsing



En svo komu tölv­urnar og ekki síst tölvu­leikir sem börnin lað­ast að. Þá voru komnir svo­kall­aðir „frjáls­hyggju­tímar“ og ekki mátti íþyngja inn­flytj­endum tölvu­leikja sem kostuðu for­múu með því að láta þá þýða þá. Hefði ein­hver vogað sér að segja það á tíunda ára­tug síð­ustu aldar hefðu menn lík­ast til kallað við­kom­andi komm­ún­ista eða eitt­hvað þaðan af skelfi­legra. Reyndar var það svo að flest ríki Vest­ur­landa, sem meta menn­ing­ar­legt full­veldi sitt að jöfnu við hið póli­tíska, fengu þessa leiki þýdda, vissu­lega oft í krafti stærðar mark­að­ar, en Íslend­ingar gátu vel lagt þá kvöð á að tölvu­leikir væru á íslensku. Til dæmis tókst að fá Microsoft til að íslenska stýri­kerfi sitt. Það var ekki gert með tölvu­leik­ina og síðar meir munu menn ef til vill greina það sem upp­hafið að enda­lokum íslenskunn­ar, því ég gæti vel trúað því að ef íslensk börn væru prófuð í lestri á ensku núna, þá kæmu þau betur út í PISA.



Og nú eftir að Netið tröll­ríður öllu og íslenskir einka­reknir fjöl­miðlar kvarta yfir því að þurfa texta íslenskt efni í sam­keppni við erlendar efn­isveitur bólar heldur ekki á nokkru menn­ing­ar­legu við­bragði, engri við­leitni til að svara þessum áskor­unum tím­ans, það verða bara ein­hver „lestr­ar­á­tök“ og kannski verður Vask­ur­inn tek­inn af bókum svona um það leyti sem það er hætt að skipta máli. Og já, við getum sagt ísskápnum að afþíða sig á íslensku eftir að komin er mál­tækni til þess. Spurn­ingin er bara hvort nokkur nennir að nota íslensk­una til að tala við ísskáp­inn sinn.



Þótt seint sé í rass­inn gripið eru enn til leiðir til að svara þessum áskor­unum sem íslenskan stendur frammi fyrir og þær hafa verið kynntar stjórn­völdum og öðrum, en þær kosta pen­inga og sam­stöðu, nokkuð sem ekki er fyrir hendi þegar kemur að hags­munum íslenskrar tungu, það eina sem henni er boðið upp á núna er fag­ur­gali og sýnd­ar­mennska sem engu skilar þegar öllu verður á botn­inn hvolft.

Hundruðir sækja um íbúðir Bjargs
Gríðarlegur áhugi er meðal félagsmanna aðildarfélaga BSRB og Alþýðusambands Íslands á íbúðum sem Bjarg íbúðafélag mun leigja tekjulágu fólki á vinnumarkaði. Afhending íbúða til leigutaka gæti hafist 1. júlí á næsta ári.
Kjarninn 21. ágúst 2018
Guðjón Sigurbjartsson
Landsbyggðin, útlendingar og við
Kjarninn 21. ágúst 2018
Framlag Kjarnans á árinu 2014
Kjarninn er fimm ára í vikunni. Af því tilefni verður rifjað upp það helsta sem hann hafði til málanna að leggja á hverju því starfsári sem hann hefur verið til, á hverjum degi í þessari viku. Í dag er farið yfir árið 2014.
Kjarninn 21. ágúst 2018
Svanur Kristjánsson
Endurreisn íslenska lýðveldisins?
Kjarninn 21. ágúst 2018
155 milljónir söfnuðust í Reykjavíkurmaraþoni
Yfir 155 milljónir hafa safnast í hlaupastyrk í Reykjavíkurmaraþoninu sem fór fram síðustu helgi. Þetta er töluverð aukning frá fyrra ári þegar söfnuðust 118 milljónir.
Kjarninn 21. ágúst 2018
Hlutabréf í Skeljungi hækka
Hlutabréf í Skeljungi hækkuðu um rúm 9 prósent í rúmlega 400 milljóna króna viðskiptum í morgun.
Kjarninn 21. ágúst 2018
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Áfallasaga kvenna á Íslandi
Kjarninn 21. ágúst 2018
Útflutningsverðmæti sjávarafurða minnka milli ára
Útflutningsverðmæti sjávarafurða minnka um 15,2% milli áranna 2016 og 2017. Flutt voru út tæplega 610 þúsund tonn árið 2017 sem er 30 þúsund tonnum meira en árið áður.
Kjarninn 21. ágúst 2018
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar