Peningaelítan á í heiftugri baráttu um völdin á fjármálakerfinu

Kristbjörn Árnason fjallar um íslenska banka, lífeyrissjóði og verkalýðshreyfinguna. Hann segir að þetta sé ekki baráttan um að fá ríkisbankana á markað, heldur einnig um að halda völdum um lífeyrissjóðina.

Kristbjörn Árnason. Ný mynd
Auglýsing

Það eru lið­lega 10 ár frá hruni og við erum mörg sem teljum að enn hafi ekki verið settir nógu traustir örygg­is­ventlar á starf­semi banka og um starf­semi líf­eyr­is­sjóð­anna. 

Oddný Harð­ar­dóttir skrifar stuttan pistil í Mogg­ann 12. júlí um hluta máls­ins en hún er auð­vitað stjórn­mála­maður sem engan vill styggja að óþörfu og segir m.a.:

„Við verðum að koma í veg fyrir að íslenskur almenn­ingur – skatt­greið­end­ur, rík­is­sjóð­ur, spari­fjár­eig­endur - fjár­magni áhættu­söm­ustu banka­við­skipt­in. Það kenndi banka­hrunið þjóð­inni. Að breyta þyrfti banka­kerf­inu þannig að það þjóni hag almenn­ings en ekki bara þeim sem vilja fá aðgang að sparifé almenn­ings“.

Þetta er auð­vitað allt satt og rétt. Almenn­ingur fékk í fangið við banka­hrunið gríð­ar­lega upp­hæðir í krónum talið sem hann átti í erf­ið­leikum með að gera sér grein fyr­ir­. Bara gatið á rík­is­sjóði var upp á 216 millj­arða. Skattfé almenn­ings var nýtt til að rétta við banka­kerf­ið. Þá er óupp­talin þau önnur per­sónu­leg áföll sem almenn­ingur þurfti að bera og ber raunar enn óbætt. 

Auglýsing

Oddný seg­ir:

„Rót efna­hags­hruns­ins var einka­væð­ing bank­anna. Eftir einka­væð­ing­una leyfðu stjórn­völd banka­kerf­inu að vaxa langt út fyrir öll skyn­sem­is­mörk, héldu Fjár­mála­eft­ir­lit­inu veiku og settu sér „djarfa“ stefnu um land fjár­mála­við­skipta. Með stuðn­ingi stjórn­valda lögðu nokkrir menn Ísland undir í veð­máli sem tap­að­ist. Og almenn­ingur bar kostn­að­inn“.

Þetta er auð­vitað ekki allur sann­leik­ur­inn, þetta nær en er full­mikil ein­föld­un. Því við sögu kom auð­vitað einnig ákaf­lega sam­fé­lags and­stæð stjórn­mála stefna (frjáls­hyggj­an) sem hafði gegn­sýrt sam­fé­lagið og stefnu stjórn­valda frá í byrjun 10. ára­tug­ar­ins.



Fylgi­fiskur þeirrar stefnu er ólýð­ræð­is­leg vinnu­brögð ásamt ótrú­legri spill­ingu er náði hámarki með einka­væð­ingu rík­is­bank­anna. Það er enn grass­er­andi mikil spill­ing á Íslandi.

Frá því fyrir kosn­ingar 2007 og síð­ustu miss­erin fyrir hrun opn­að­ist upp ræki­lega fyrir almenn­ingi hversu gríð­ar­lega gegn­sýrð þjóð­fé­lags­gerðin var af hvers kyns spill­ingu og bein­línis af mút­u-ó­menn­ingu sem gömlu valda­flokk­arnir voru oft ræki­lega flæktir í með sínum erfðar prins­um. 

Nú þegar stærsti hluti banka­kerf­is­ins er í eigu rík­is­ins og þriðji bank­inn er að mestu kom­inn í eigu erlendra eig­enda eru ekki margar veiði­lendur fyrir helstu gróða­punga og vík­inga þjóð­ar­innar nema þá líf­eyr­is­sjóð­irnir eftir laga­breyt­ingar þær sem rík­is­stjórnin 1998 gerði um umgjörð sjóð­anna. Sem voru þá allt í einu orðnir hreinir fjár­fest­inga­lána­sjóð­ir. 

Und­an­farnar vikur hefur launa­fólk séð magn­ast stríðið um stjórnir líf­eyr­is­-­sjóð­ina. Verka­lýðs­hreyf­ingin hefur tekið stakka­skiptum og nú er ljóst að stærstu verka­lýðs­fé­lögin ætla sér að gera hunda­hreinsun í stjórnum sjóð­anna. Með það fyrir augum að breyta lána­stefnu sjóð­anna og verk­efnum þeirra og um leið rýra völd sam­taka fjár­festa og sam­taka atvinnu­rek­enda yfir sjóð­un­um. 

En atvinnu­rek­endum munar mest um líf­eyr­is­sjóð versl­un­ar­manna og starfs­greina­sam­bands­fé­lag­anna. Eitt er víst, að nauð­syn­legt er að verja líf­eyr­is­sjóða­kerfið og að gera það að því sam­trygg­ing­ar- og eft­ir­launa­kerfi er menn höfðu í huga í upp­hafi innan verka­lýðs­hreyf­ing­ar­inn­ar.

Þessar stök­ur eftir séra Helga Sveins­son bár­ust mér á net­inu:



Þegar sektin sækir að

sál­ar­friði manna,

flýja þeir oft í felu­stað

frjálsu góð­gerð­anna.

Til að öðl­ast þjóð­ar­þögn

þegar þeir aðra véla,

gefa sumir agn­ar­ögn

af því sem þeir stela.

Fimm fjölmiðlamenn með yfir milljón á mánuði á RÚV
Egill Helgason var tekjuhæsti fjölmiðlamaðurinn á RÚV á síðasta ári en þar á eftir kemur Rakel Þorbergsdóttir, fréttastjóri.
Kjarninn 20. ágúst 2019
Tryggvi Felixson
Norrænt samstarf – öflugt eða orðin tóm?
Kjarninn 20. ágúst 2019
Ásakar Samtök atvinnulífsins um valdarán
Formaður VR vill að atvinnurekendur víki úr stjórnum lífeyrissjóða þar sem þeir vilji hafa sjóðina út af fyrir sig „svo hægt sé að halda braskinu áfram með peninga og fjármuni launafólks.“
Kjarninn 20. ágúst 2019
Eigendur Aton.JL. Frá vinstri: Agnar Tr. Lemacks, Ingvar Sverrisson, Viggó Örn Jónsson og Huginn Freyr Þorsteinsson.
Jónsson & Le’macks og Aton sameinast
Ráðgjafarfyrirtækið Aton og auglýsingastofan Jónsson & Le‘macks hafa nú sameinast undir nafninu Aton.JL.
Kjarninn 20. ágúst 2019
Sýn ofmat tekjur sínar og vanmat kostnað við útsendingu miðla
Sýn sendi frá sér afkomuviðvörun í dag. Tekjur 2019 verða tæplega 400 milljónum krónum lægri en áætlað var. Félagið mun kynna stefnumótun til framtíðar samhliða næsta uppgjöri sínu, sem birt verður í næstu viku.
Kjarninn 20. ágúst 2019
Mike Pence, varaforseti Bandaríkjanna.
Undirbúa mótmæli vegna komu Pence
Samtök hernaðarandstæðinga boða til opins fundar þar sem skipulögð verða mótmæli vegna heimsóknar Mike Pence, varaforseta Bandaríkjanna til landsins.
Kjarninn 20. ágúst 2019
Þórdís Lóa Þórhallsdóttir
Fyrirtækjarekstur, Secret Solstice, samgöngustyrkir og Hinsegin dagar
Kjarninn 20. ágúst 2019
Björn Ingi Hrafnsson.
Björn Ingi segir kyrrsetningu hafa valdið sér fjártjóni og vandræðum
Ritstjóri Viljans segir að íþyngjandi og óréttmæt kyrrsetning eigna hans sé ástæða fjárhagsvandræða sem hann hafi átt við. Hann býst við að tjón sitt verði bætt af hinu opinbera.
Kjarninn 20. ágúst 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar