Meðal svikara, þjófa og ræningja í Evrópusambandinu

Fyrrverandi fjármála- og efnahagsráðherra skrifar svargrein við grein Styrmis Gunnarssonar, fyrrverandi ritstjóra Morgunblaðsins, sem birtist í Morgunblaðinu um liðna helgi.

Auglýsing

Styrmir Gunn­ars­son, fyrr­ver­andi rit­stjóri Morg­un­blaðs­ins, skrifar pistla í helg­ar­blað­ið. Ég verð að játa að ég les ekki pistla hans að stað­aldri, en athygli mín var vakin á skrifum hans þann 17. ágúst. Í grein­inni kemur fram djúp­stæður mis­skiln­ingur Styrmis á eðli alþjóða­sam­starfs og hún er full af rang­færsl­u­m. 

Stað­reyndin er sú að engum er mik­il­væg­ara en smá­ríkjum að alþjóð­legar reglur gildi og séu virtar af hinum stærri ríkjum sem gætu beitt valdi til þess að ná sínu fram. Um 300 ung­menni keyptu opnu­aug­lýs­ingu í Frétta­blað­inu 20. maí síð­ast­lið­inn með þessum boð­skap: „Ekki spila með fram­tíð okk­ar. Við styðjum áfram­hald­andi aðild Íslands að EES-­samn­ingn­um. Við viljum frjál­st, opið og alþjóð­legt sam­fé­lag og stöndum saman gegn ein­angr­un­ar­hyggju.“ Boð­skapur unga fólks­ins er kjarni máls­ins.

Nú er ekk­ert að því að menn hafi sterkar skoð­anir og styðji þær rök­um. Aftur á móti er alvar­legt þegar menn snúa ver­öld­inni á hvolf til þess að styðja sína skoðun og bendir ekki til þess að mál­stað­ur­inn sé sterk­ur. Rök­þrota menn freist­ast oft til þess að gera lítið úr and­stæð­ingum sínum með því að líkja þeim við ill­menni. Björn Bjarna­son orð­aði það þannig að „þegar menn fara út í þann for­arpytt að líkja and­stæð­ingum sínum við nas­ista þá eru þeir komnir út af borð­inu … og þá er eig­in­lega ekki hægt að ræða sjón­ar­mið þeirra leng­ur.“

Auglýsing
Styrmir notar ekki sam­lík­ing­una við nas­ista heldur líkir Evr­ópu­sam­band­inu við gömlu nýlendu­veld­in. Sá mál­flutn­ingur er af sama tagi og Björn lýs­ir, en þrátt fyrir það ætla ég að ræða sjón­ar­mið Styrmis í þetta eina sinn.

Grund­vall­armis­skiln­ingur Styrmis felst í því að með því að setja sam­eig­in­legar reglur öðlist Evr­ópu­sam­bandið yfir­ráð af ein­hverju tagi yfir því sem regl­urnar gilda um. Þetta er frá­leitt. Það sem mestu máli skiptir er að reglur séu sann­gjarnar og skyn­sam­leg­ar, ekki hver semur þær. 

Þing­menn setja lög af ýmsu tagi. Áður komu lög frá kon­ung­um. Jóns­bók er lög­bók sem Jón Eiríks­son lög­maður kynnti Íslend­ingum árið 1280. Ýmis ákvæði í Jóns­bók gilda enn þann dag í dag. Hefur Jón Eiríks­son þá ráðið yfir þeim sviðum mann­lífs­ins í meira en 700 ár? Auð­vitað ekki.

Í Jóns­bók er kafli sem nefndur er þjófa­bálkur og fjallar um auðg­un­ar­brot. Enn í dag er sagt að eitt­hvað taki út yfir allan þjófa­bálk. Það merkir að eitt­hvað er óheyri­legt eða hefur keyrt um þver­bak. Segja má með sanni að grein Styrmis taki út yfir allan þjófa­bálk.

Ég spurði Styrmi að því á fundi í jan­úar 2009 hvort hann þekkti eitt­hvert dæmi þess að ríki Evr­ópu­sam­bands­ins hefðu stolið auð­lindum af ein­hverju aðild­ar­ríkj­anna. Ég bíð enn svars.

Nýlendu­herrar og fiski­miðin

Greinin hefst á því að lýsa hvernig gömlu Evr­ópu­ríkin byggðu upp nýlendu­veldi og arð­rændu þjóðir ann­ars staðar í heim­in­um. Bretar neit­uðu meðal ann­ars að við­ur­kenna land­helgi Íslands og sendu hingað her­skip. Þetta er sann­ar­lega ljót saga, en þar með má segja að stað­reynda­kafla pistils Styrmis ljúki. Hann heldur áfram:

„Þegar Alþingi sam­þykkti að sækja um aðild fyrir Íslands hönd að Evr­ópu­sam­band­inu sum­arið 2009 var alltaf ljóst að með aðild mundu fiski­miðin við Ísland fær­ast undir stjórn emb­ætt­is­manna í Brus­sel í smáu og stóru vegna þess að þá hefði Ísland fallið undir sam­eig­in­lega fisk­veiði­stefnu ESB.“

Þetta er rangt. Nú þegar er það svo að Haf­rann­sókn­ar­stofnun leggur mat á veiði­þol stofna við Ísland byggt á rann­sóknum vís­inda­manna. Þessar rann­sóknir eru unnar í sam­starfi við vís­inda­menn erlend­is. Veiði­ráð­gjöf Haf­rann­sókna­stofn­unar byggir á alþjóða­samn­ingum um sjálf­bærni og nýt­ingu nátt­úru­auð­linda. Ýmsar alþjóð­legar stofn­an­ir, OSPAR og Alþjóða­haf­rann­sókna­ráðið (ICES) veita ráð­gjöf. Fjallað er um stofn­mat og ráð­gjöf flestra helstu nytja­stofna við Ísland af Alþjóða­haf­rann­sókna­ráð­inu (ICES). Ekk­ert bendir til þess að þetta breyt­ist við fulla aðild að Evr­ópu­sam­band­inu. Um veiðar úr deili- og flökku­stofnum hafa Íslend­ingar skuld­bundið sig til þess að semja við aðrar þjóðir sem eiga hags­muna að gæta. 

Við fulla aðild yrðu miðin við Ísland skil­greind sem sér­stakt veiði­svæði. Hafró yrði í sama hlut­verki og nú. Sú mýta er þrá­lát að fulla aðild Íslands að Evr­ópu­sam­band­inu öðlist aðrar þjóðir rétt til veiða í íslenskri fisk­veiði­lög­sögu. Ekk­ert er fjær sanni. Veiði­rétt­indi innan sam­bands­ins byggja á veiði­reynslu þjóða. Íslend­ingar hafa verið ein­ráðir á sínum miðum í 40 ár og engir aðrir fengju veiði­rétt nema við vildum veita hann, rétt eins og nú.

Nýlendu­herrar og orku­lindir

Nú kemur Styrmir að kjarn­anum í boð­skap sínum þessa dag­ana:

„Það var ekki mark­mið þeirra, sem gerðu EES-­samn­ing­inn, að hleypa gömlu nýlendu­veld­unum í Evr­ópu til áhrifa í nýt­ingu á hinni mestu auð­lind þjóð­ar­inn­ar, þ.e. orku fall­vatn­anna. En sam­þykki Alþingi orku­pakka 3 er það ígildi þess að við hefðum fall­izt á að færa yfir­ráð yfir fiski­miðum okkar til Brus­sel. Þetta er sagt vegna þess að með sam­þykkt orku­pakk­ans verðum við hluti af reglu­verki hins sam­eig­in­lega orku­mark­aðar í Evr­ópu. Og jafn­vel þótt eng­inn sæstrengur yrði lagður mundi áhrifa hans gæta hér.

Auglýsing
Gömlu nýlendu­veldin eru enn að. Þau eru enn að ásæl­ast auð­lindir ann­arra þjóða. En nú er öðrum aðferðum beitt. Þar er hvorki her­skipum né ann­ars konar hern­að­ar­tólum beitt heldur her skrif­finna í Brus­sel, sem búa til ótrú­legar laga­flækjur til þess að binda við­semj­endur sína í fjötra, sem þeir sjá ekki fyr­ir, þar sem þeir sitja við samn­inga­borð­ið.“

Enn og aftur heldur Styrmir því fram að sam­eig­in­legar reglur þýði yfir­ráð hræði­legs hers „skrif­finna í Brus­sel“. Orku­pakk­inn fjallar fyrst og fremst um neyt­enda­vernd og segir meðal ann­ars: „Að­ild­ar­ríkin skulu tryggja að á yfir­ráða­svæði þeirra eigi allir við­skipta­vinir sem kaupa til heim­il­is­nota og, eftir því sem aðild­ar­ríkin telja rétt, lítil fyr­ir­tæki (nánar til­tekið fyr­ir­tæki með færri en 50 starf­andi ein­stak­linga og árs­veltu eða efna­hags­reikn­ing sem er ekki meiri en 10 milj­ónir evr­a), rétt á alþjón­ustu, þ.e. að fá afhenta raf­orku af til­teknum gæðum á sann­gjörnu verði sem er auð­veld­lega og greini­lega sam­an­burð­ar­hæft, gagn­sætt og án mis­mun­un­ar.“

Styrmir seg­ir: „Enda­lausar laga­skýr­ingar fram og til baka eru ekki kjarni máls­ins. Heldur sú stað­reynd að með því að sam­þykkja orku­pakka 3 erum við að gefa frá okkur yfir­ráð yfir annarri mestu auð­lind okk­ar.“ 

Fyrir þá sem ekki vita er rétt að Styrmir er lög­fræð­ingur að mennt. Hann ætti sem slíkur að vita öðrum betur að laga­texti nær til þess sem í honum stend­ur, en ekki ein­hverju sem gæti gerst og fellur utan laga­bálks­ins (og reyndar líka þjófa­bálks­ins). 

Aum­ingjar og föð­ur­lands­svik­arar

Styrmir fjallar svo um það hvers vegna ein­stakir flokkar styðji mál­ið. Hann hefur ekki mikið álit á flokks­bræðrum sín­um:

„Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn á eftir að taka ákvörðun um ráð­herra. Sú stað­reynd hefur áhrif á afstöðu ein­hverra þing­manna hans, sem gera sér vonir um slíkt emb­ætt­i.“

Þing­menn Sjálf­stæð­is­flokks­ins eru sem sé ves­al­ingar sem láta sem sé hræða sig til hlýðni með von um umbun.

Styrmir heldur áfram: „Það er erf­ið­ara að skilja, hvers vegna Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn tekur þátt í þessum leik, vegna þess að hann er ein­fald­lega í lífs­hætt­u.“ Og síð­ar: „Af­staða VG er óskilj­an­leg.“

Það skyldi þó aldrei vera að þing­menn þess­ara flokka hefðu ein­fald­lega kynnt sér mál­ið?

Nú fer Styrmir á flug. Hann tekur fals­kenn­ingu sína um yfir­ráð yfir auð­lindum upp á nýtt stig og seg­ir: „Sam­fylk­ingin og Við­reisn fagna vegna þess að þeir tveir flokkar hafa það bein­línis á stefnu­skrá sinni að færa yfir­ráð yfir íslenzkum auð­lindum í hendur Brus­sel.“ Þetta er auð­vitað auvirði­legur mál­flutn­ing­ur, sem allir sann­gjarnir menn sjá í gegn­um. 

Og þó. Margt ágætt fólk trúir því illa að virðu­legur rit­stjóri blaðs sem nær allir lands­menn keyptu og lásu á sínum tíma fari með fleip­ur. Þess vegna þarf að svara rang­færslum af þessu tagi, þó að þær taki út yfir allan þjófa­bálk.

Höf­undur er fyrr­ver­andi fjár­mála- og efna­hags­ráð­herra.

Íslendingurinn Reynir ætlar að taka upp Flamenco plötu
Reynir Hauksson hefur lært hjá einum helsta gítarkennara Granada. Nú safnar hann fyrir gerð Flamenco plötu á Karolina Fund.
Kjarninn 15. september 2019
Fosfatnáma
Upplýsingaskortur ógnar matvælaöryggi
Samkvæmt nýrri rannsókn íslenskra og erlendra fræðimanna ógnar skortur á fullnægjandi upplýsingum um birgðir fosfórs matvælaöryggi í heiminum.
Kjarninn 15. september 2019
Besta platan með Metallica – Master of Puppets
Gefin út af Elektra þann 3. mars 1986, 8 lög á 54 mínútum og 47 sekúndum.
Kjarninn 15. september 2019
Guðmundur Kristjánsson er stærsti eigandi Útgerðarfélags Reykjavíkur sem er stærsti eigandi Brim.
Útgerðarfélag Reykjavíkur hagnaðist um 1,5 milljarð í fyrra
Stærsti eigandi Brim, sem hét áður HB Grandi, bókfærði eignarhlut sinn í félaginu á rúmlega 15 prósent hærra verði en skráð markaðsverð hlutarins var á reikningsskiladegi. Eignir Brim voru metnar á um 60 milljarða króna um síðustu áramót.
Kjarninn 15. september 2019
Eiríkur Ragnarsson
RÚV á kannski heima á auglýsingamarkaði eftir allt saman
Kjarninn 15. september 2019
Vinningstillaga Henning Larsen arkitektastofunnar að því hvernig Vinge ætti að líta út. Veruleikinn í dag er allt annar.
Danska skýjaborgin Vinge
Það er ekki nóg að fá háleitar hugmyndir, það þarf líka einhvern til að framkvæma þær. Þessu hafa bæjaryfirvöld í Frederikssund á Sjálandi fengið að kynnast, þar sem draumsýn hefur breyst í hálfgerða martröð.
Kjarninn 15. september 2019
Ásaka Glitni um að klippa sjö sentimetra neðan af samningum
Deilumál milli Útgerðarfélags Reykjavíkur og Glitnis vegna afleiðusamninga upp á tvo milljarða króna sem gerðir voru í aðdraganda hrunsins standa enn yfir. Útgerðarfélagið kærði Glitni til lögreglu í fyrra fyrir að klippa neðan af samningunum.
Kjarninn 15. september 2019
Engar áreiðanlegar tölur til um fjölda einstaklinga með heilabilun
Heilabilunarsjúkdómar eru mjög algengir á Íslandi en engar áreiðanlegar tölur eru til um fjölda þeirra einstaklinga sem greinst hafa með heilabilun. Tólf þingmenn kalla eftir því að landlækni sé skylt að halda sérstaka skrá um sjúkdóminn.
Kjarninn 14. september 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar