Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Kaflabrot úr bók Inga Freys: Ráðinn í vinnu svo auðmaður gæti haldið við eiginkonuna

K.upumynd.fyrir_.Dodda_.png
Auglýsing

Á morg­un, föstu­dag, kemur út bókin Ham­skipt­in: þegar allt varð falt á Íslandi eftir Inga Frey Vil­hjálms­son, rit­stjórn­ar­full­trúa á DV. Í bók­inni rekur Ingi Freyr meðal ann­ars áhrif við­skipta­lífs­ins á hina ýmsu geira fyrir hrun og veltir fyrir sér hver ber ábyrgð á því að fór sem fór.

Hér að neðan er kafla­brot út upp­haf­skafla bók­ar­inn­ar. Það birt­ist nú í fyrsta sinn:

„Mér og minni fjöl­skyldu var fórnað á alt­ari græðg­i­svæð­ing­ar­innar þar sem ekk­ert var heil­agt, ekk­ert.“ Til­vitn­unin er í íslenskan karl­mann á fimm­tugs­aldri sem vill ekki koma fram undir nafni. Mað­ur­inn lenti í því árið 2003, meðan hann starf­aði í erlendri stór­borg sem iðn­að­ar­maður hjá íslensku útrás­ar­fyr­ir­tæki, að lands­þekktur auð­maður hélt við eig­in­konu hans á Íslandi. Auð­mað­ur­inn var stór hlut­hafi í fyr­ir­tæk­inu sem iðn­að­ar­mað­ur­inn starf­aði hjá í erlendu borg­inni. Iðn­að­ar­mað­ur­inn seg­ist vera viss um að hann hafi verið ráð­inn til íslenska fyr­ir­tæk­is­ins og sendur til erlendu borg­ar­innar gagn­gert til að auð­velda fram­hjá­haldið á Íslandi.

Auglýsing

almennt_10_04_2014

Hann starf­aði hjá fyr­ir­tæk­inu um sjö mán­aða skeið, frá því í apríl 2003 þar til í des­em­ber, en þá hafði hann áttað sig á sam­bandi kon­unnar við hlut­hafa fyr­ir­tæk­is­ins. Í kjöl­farið slitn­aði upp úr hjóna­bandi manns­ins og kon­unnar sem saman áttu eitt barn. Hann seg­ist telja það hafa verið „sam­an­tekin ráð“, hjá auð­mann­inum og íslenska fyr­ir­tæk­inu sem hann starf­aði hjá, að halda honum sem mest frá Íslandi og kom hann aðeins einu sinni til lands­ins á þessum sjö mán­uð­um. Vinnu­veit­andi hans sagði honum að mik­il­vægt væri að hann dveldi í borg­inni á meðan verkið sem hann vann að væri óklárað. „Þetta voru sam­an­tekin ráð, ekki bara hjá þeim, heldur líka hjá henni. […] Þriggja mán­aða verk­efni teygð­ist yfir í meira en sjö mán­uði. Við bara biðum á launum á meðan því verkið var stopp. Af hverju hékk ég þarna úti í sjö mán­uði? Þetta situr svo­lítið mér: Þú mátt ekki koma heim, við viljum bara hafa þig þarna úti og við borgum þér bara fyrir það. Ég skildi ekki af hverju ég mátti ekki koma heim.“

Mað­ur­inn var með góð laun — miklu hærri en hann hafði nokkru sinni verið með áður — fyrir vinnu sem ekki krafð­ist lang­skóla­náms. Á þessum tíma var mað­ur­inn ánægður með sinn hlut. Hann fékk að reyna íslenska góð­ærið í erlendri heims­borg, vera þátt­tak­andi í útrásinni með óbeinum hætti og hafði fullar hendur fjár. „Ég lifði eins og kóng­ur. Ég von­aði bara að þetta myndi engan endi taka. Eftir sjö mán­aða vinnu kom ég aftur heim til Íslands með tíu eða tólf millj­ónir í vas­an­um, þegar ég var búinn að borga allan kostnað og svona. Mér var borgað mjög ríf­lega.“

Til stóð að mað­ur­inn fengi annað verk­efni hjá íslenska fyr­ir­tæk­inu í erlendu borg­inni þegar þess­ari vinnu hans væri lok­ið. Í einu heim­sókn­inni til Íslands á þessu sjö mán­aða tíma­bili átt­aði hann sig hins vegar á sam­bandi eig­in­konu sinnar við auð­mann­inn og gekk á hana með það. Þetta var í nóv­em­ber 2003:

Ég var þarna í sex mán­uði, allt þar til ég fer heim til Íslands og sé sms frá honum þar sem hann tjáir kon­unni minni ást sína eftir að hún var búin að vera á fylliríi með vinnu­fé­lög­unum að hennar sögn. Hún hafði sofnað heima hjá okkur en svo pípir sím­inn hennar klukkan 3 eða 4 að nóttu til og ég sé þessi skila­boð frá hon­um. Þá átti ekk­ert að hafa verið að ger­ast en hún þurfti samt að hugsa sig um þegar ég vakti hana og gekk á hana með þetta. Svo kom bara skiln­aður eftir að ég hafði farið aftur út að vinna í mán­uð. Það stóð til að ég fengi annað verk­efni frá fyr­ir­tæk­inu þarna skömmu eftir þetta en þá var ég ekki lengur inni í mynd­inni. Svo var bara allt í einu köttað á allt, og þeir hættu meira að segja að heilsa mér. Af hverju ættu þeir ekki að halda áfram að tala við mig eftir að þetta gerð­ist? Ef þú hættir að heilsa ein­hverjum þá hefur þú eitt­hvað að fela, það er ein­hver skömm sem fylgir því. Þeir vissu upp á sig skömm­ina og þeir vissu að þeir hefðu verið óheið­ar­leg­ir. Þetta var alveg ofboðs­lega rot­ið. Hver myndi vilja gera ein­hverjum eitt­hvað svona?

 Brot úr bók­inni birt­ist líka í Kjarn­an­um. Lestu hann í heild sinni hér.

Meira úr sama flokkiKjarninn
None