Velgengni Vinstri grænna

Þorvaldur Örn Árnason segist vonast eftir því að íslenska þjóðin sjái til þess að hún fái frábæra stjórn eftir kosningar.

Auglýsing

Sam­kvæmt skoð­ana­könn­unum er Vinstri­hreyf­ingin – grænt fram­boð nú stærsti stjórn­mála­flokk­ur­inn. Meiri­hluti þjóð­ar­innar vill sjá þá hreyf­ingu leiða nýja rík­is­stjórn. Katrín Jak­obs­dóttir hefur áunnið sér fádæma traust og stað­ist gylli­boð um að fara í rík­is­stjórn með flokkum sem stefna í aðra átt. Staðið fast á stefnu­málum síns flokks, þess vegna verið leið­andi í stjórn­ar­and­stöðu allan sinn for­manns­tíma. Nú gæti það breyst.

Þjóðin treyst­ir Vinstri græn­um þegar á bját­ar. Sumt í stefnu VG getur verið óþægi­legt fyrir ein­hverja - rétt eins og það getur verið sárt að gang­ast undir lækn­is­að­gerð – en þó þess virði að leggja á sig í von um bata. Til dæmis mun rík­asti hluti þjóð­ar­innar fá minna í sinn hlut ef fylgt verður stefnu Vinstri grænna og ein­hverjir fram­kvæmdaglaðir fá ekki að virkja og byggja allt sem þá langar til. Eins víst að draumar sumra um að verða auð­ugir og valda­miklir án þess að hafa mikið fyrir því muni ekki ræt­ast. 

En öryggi og vel­gengni þorra þjóð­ar­innar eykst ef Vinstri­hreyf­ingin fær að ráða för. Það er aug­ljóst nú þegar við höfum búið við tvær hægri­st­jórnir í röð sem hvorug hefur haldið út kjör­tíma­bil, þrátt fyrir tal um festu og trausta stjórn. Tvær stjórnir sem hafa leyft fátækt og von­leysi að grafa um sig í góð­æri án þess að reisa rönd við. Stjórnir sem taka sér löng frí og nenna naum­ast að stjórna – og telja lík­lega best að aðhaf­ast sem minnst til að þeir ríku og freku geti farið sínu fram.

Auglýsing

Vinstri­hreyf­ingin – grænt fram­boð er ung, fyllir bráðum tvo ára­tugi. Voru fyrsta ára­tug­inn mjög virk í stjórn­ar­and­stöðu, hörku­dug­leg, mjög áber­andi á Alþingi þrátt fyrir  fáa þing­menn, héldu ótal fundi og nám­skeið og settu fram nýja stefnu í nokkrum mála­flokkum sem þótti frá­leit í byrjun en næsta sjálf­sögð nú. 

Flokk­ur­inn setti strax á fyrstu árum fram allt aðra atvinnu­stefnu. Að inn­kalla fisk­veiði­kvót­ann og úthluta á annan hátt með jafn­ræði og byggða­sjón­ar­mið að leið­ar­ljósi. Setti nátt­úru- og umhverf­is­vernd á odd­inn og barð­ist ötul­lega gegn sívax­andi nátt­úru­eyði­egg­ingu. Barð­ist af festu fyrir frið­sam­legri sam­búð þjóða – að Íslend­ingar beittu áhrifum sínum á alþjóða­vett­vangi í þágu frið­ar. Mót­mæltu inn­rás í Írak og Afganistan og fleiri óþokka­brögðum stór­veld­anna. Voru – og eru – eini flokk­ur­inn sem þorir að krefj­ast þess að Ísland gangi úr vest­ræna hern­að­ar­banda­lag­inu NATO og gangi ekki í Evr­ópu­banda­lag­ið, heldur marki sér ábyrga og sjálf­stæða stefnu.

Vinstri­hreyf­ingin er fem­inískur flokk­ur. Hefur frá upp­hafi barist fyrir kven­frelsi - fyrir því að efla vald kvenna á kostnað úrelts feðra­veld­is. Hefur alla tíð barist fyrir jöfn­uði og að hagur þeirra sem minnst hafa og veikast standa verði bætt­ur. Hefur viljað skatt­leggja ofur­gróða og girða fyrir skattsvik, m.a. það þegar erlendir stór­iðjuf­urstar flytja úr landi gróða sem hér skap­ast fyrir til­verkan íslensks vinnu­afls og íslenskra nátt­úru­gæða. Leggja áherslu á annað en meng­andi stór­iðju. Þessi stefnu­mál voru talin frá­leit í byrjun en æ fleiri átta sig nú á að þau eru það sem koma skal. 

Vinstri græn voru í rík­is­stjórn eitt kjör­dæma­bil. Langstærsta verk­efnið var að koma Íslandi aftur á lapp­irnar eftir hrun sem var afleið­ing villtr­ar, óheftrar frjáls­hyggju­stefnu Sjálf­stæð­is­flokks­ins með stuðn­ingi Fram­sóknar og Krata. Björg­unin tók­st, svo eftir var tek­ið, vel­ferð­ar­kerfið varið og hags­munir þeirra verst stöddu. Allt var á ferð upp á við þegar hægri­st­jórnir tóku við. Sumt af þessu hefði mátt gera bet­ur, eftir á að hyggja, og mik­ill skaði að hægriöfl­unum tókst að stöðva úrbætur í fisk­veiði­stjórn­un og sam­þykkt nýrrar stjórn­ar­skrár. Kjör­tíma­bilið ent­ist ekki til að koma nema fáum stefnu­mál­um VG í far­veg, t.d. misstu allt of margir hús­næðið og áætlun um að gera ungu fólki kleift að eign­ast þak yfir höf­uðið eða leigja á sann­gjörnum kjörum náði ekki fram, enda land­ið stór­skuldugt og undir járn­hæl Alþjóða gjald­eyr­is­sjóðs­ins. Þrá­hyggja Sam­fylk­ing­ar­innar um að troða Íslandi í Evr­ópu­banda­lagið eitr­aði rík­is­stjórn­ar­sam­starfið og það reyndi rosa­lega á þing­menn og ráð­herra VG. Katrín var mennta­mála­ráð­herra vinstri stjórn­ar­innar og tókst hávaðalaust, þrátt fyrir ömur­legar aðstæð­ur, að efla mennta­kerf­ið, m.a. með mennt­un­ar­til­boðum fyrir atvinnu­lausa.

Það er ánægju­legt að sjá í skoð­ana­könn­unum að meiri­hluti þjóð­ar­innar treystir nú á Vinstri­hreyf­ing­una – grænt fram­boð. Kann­an­irn­ar ­gefa vís­bend­ingar – og von – en úrslit kosn­ing­anna gilda. Vinstri­hreyf­ingin hefur úr litlum fjár­munum að spila til að kynna sín stefnu­mál, en félags- og stuðn­ings­menn gera allt sem þeir geta til að kosn­ing­arnar verði á sama veg og kann­an­irn­ar. Spenn­andi tím­i fram und­an! Von­andi sér þjóðin til þess að allt fari vel og við fáum frá­bæra stjórn eftir kosn­ing­ar.

Höf­undur er líf­fræð­ingur og eft­ir­launa­mað­ur, í stjórn VG á Suð­ur­nesj­um.

Norska hagkerfið finnur fyrir viðskiptastríði Bandaríkjanna við Rússland, Evrópusambandið og Kína.
Tollastríðið lækkar olíuverð og norsku krónuna
Tollastríð Bandaríkjanna við helstu viðskiptaþjóðir þeirra hefur leitt til lægri verðs á hrávörum sem og veikingu á gengis norsku krónunnar.
Kjarninn 23. júlí 2018
Færri nota innanlandsflug
Um 8 þúsund færri farþegar fóru um flugvelli landsins á fyrri helmingi þessa árs, aðra en Keflavíkurflugvöll, en á sama tímabili í fyrra. Rúmlega 377 þúsund farþegar fóru um flugvelli landsins á þessum tíma.
Kjarninn 23. júlí 2018
Sumarútsölur ná að draga vísitöluna niður og halda henni óbreyttri milli mánaða.
Mikil hækkun á flugmiðum annan mánuðinn í röð
Flugfargjöld hækkuðu um 23% milli júní og júlí, í kjölfar 15,2% mánuðinn á undan. Samhliða verðlækkun á fötum og skóm hélst vísitalan þó nær óbreytt í júlí , en 12 mánaða verðbólga mælist í 2,7 prósentum.
Kjarninn 23. júlí 2018
Calle De Alcalá í Madríd, höfuðborg Spánar.
Nær 40% Spánverja á móti lýðræði
Tæplega fjórir af hverjum tíu Spánverjum og 35% Bandaríkjamanna eru hlynntir ólýðræðislegu stjórnarfyrirkomulagi með sterkum leiðtoga.
Kjarninn 23. júlí 2018
Hótanir á Twitter
Donald Trump forseti Bandaríkjanna fór mikinn á Twitter í nótt, eins og oft áður, og hótaði Írönum öllu illu.
Kjarninn 23. júlí 2018
Þórarinn Snorri Sigurgeirsson
22. júlí
Kjarninn 22. júlí 2018
Birgir Hermannsson
Klúður Steingríms J. Sigfússonar
Kjarninn 22. júlí 2018
Bás hjá frambjóðanda Danska þjóðarflokksins
10 staðreyndir um Dansk Folkeparti
Danski þingflokksforsetinn Pia Kjærsgaard hefur verið áberandi í umræðunni í síðustu viku vegna hlutverks hennar á fullveldishátíðinni. Pia er þekktust fyrir tengingu sína við flokkinn Dansk Folkeparti, en Kjarninn tók saman tíu staðreyndir um hann.
Kjarninn 22. júlí 2018
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar