Þjóðin hefur valið steikina!

Deildarstjóri atvinnuþróunar hjá Reykjavíkurborg segir að ef salatbarinn verði bættur muni fleiri borða salat og þá muni biðröðin við steikarhlaðborðið kvöld og morgna minnka.

Auglýsing

Ímynd­aðu þér að þú gangir inn á veit­inga­stað til þess að fá þér mál­tíð. Á veit­inga­staðnum eru tvö hlað­borð í sitt hvorum enda stað­ar­ins. Hægra megin er tutt­ugu metra langt steik­ar­hlað­borð með með­læti í öllum regn­bog­ans lit­um. Borðið er útskorið úr feg­ursta harð­viði og mat­ur­inn er á hlægi­legu verði því hann er ríku­lega nið­ur­greidd­ur. Vinstra megin er tveggja metra langt borð með frekar fátæk­leg­um sal­at­bar: Nokkur sal­at­blöð, tómatar og gúrka. Engar sós­ur, engin fræ; lítið bragð. 

Í hádeg­inu og á kvöld­mat­ar­tíma er mikið að gera á veit­inga­staðnum og þá mynd­ast bið­röð við steik­ar­hlað­borð­ið. Sumir fara að ókyrr­ast og kvarta undan því hvað allt gangi hægt. Föð­ur­legir eldri menn leggja til að borðið verði stækkað svo að fleiri kom­ist í steik­ina á sama tíma. Steik­ar­borðið hefur nú þegar verið stækkað nokkrum sinnum og er farið að taka nær helm­ing gólf­pláss­ins stað­ar­ins. 

Allt í einu kallar ein kona úr röð­inni: „en ef fleiri fara á sal­at­borð­ið, myndi þá ekki ganga betur að koma mat ofan í alla?“.  Þetta mætir væg­ast sagt tor­tryggni. „Þú verður að átta þig á því að þjóðin hefur valið steik­ina,“ segir einn gest­ur­inn. „Ís­lend­ing­ar, og sér­stak­lega ekki Seltirn­ingar, verða ekki dregnir frá sínum steik­um,“ segir móðir sem nálg­ast steik­ar­borðið óðfluga. „Stað­reyndin er bara sú að það langar engan í sal­at,“ segir sá þriðji í föð­ur­legum tón.  

Auglýsing

„En ef við gerum betri sal­at­bar!“ segir konan aft­ur. „Við gætum fengið okkur betra borð, verið með fjöl­breytt­ara sal­at, fyllt oftar á bar­inn og þá myndu fleiri fá sér salat og um leið myndi röðin á steik­ar­borðið minnka. Allir vinna!“ 

Fólkið sem var bara pínu pirrað er nú orðið bál­reitt. „Kostn­aður við svona sal­at­borð hefur alltaf farið langt fram úr áætl­un“ segir einn gest­ur, „Ég veit hvernig ungt fólk hugs­ar; alveg eins og ég þegar ég var ungur fyrir 50 árum: steik en ekk­ert hel­vítis sal­at.“  segir ann­ar. „Þetta er aðför að fjöl­skyldu­steik­inni“ æpir móð­ir­in. 

Mið­aldra maður með vatns­greitt hár aftur stígur út úr steik­ar­röð­inni og ávarpar hana:  „Mér líst ekk­ert á þessar rán­dýru sal­at­hug­mynd­ir. Við verðum að átta okkur á því að í fram­tíð­inni verða allir í steik­ar­röð­inni með vél­menni sem halda á disk­unum þeirra fyrir þá, það er miklu betri lausn. 

„Fækkar þá í röð­inni? Heyr­ist spurt út úr sal. „Nei, það verða jafn­margir í röð­inni en þeir þurfa ekki að halda á disknum svo það verður miklu þægi­legri upp­lifun fyrir þá, við stækkum svo steik­ar­borðið til þess að allir fái nóg“. 

Svona líta sam­göngu­mál á höf­uð­borg­ar­svæð­inu út. Það er búið að byggja upp borg þar sem íbú­ar, atvinna og þjón­usta hafa verið aðgreind og hrað­brautir byggðar upp á milli þeirra. Þetta er steik­ar­borð­ið. Það er þó til fólk sem geng­ur, hjólar og notar almenn­ings­sam­göng­ur. Það borðar af sal­at­borð­inu. 

Að tala um frjálst val í sam­göngum í kjöl­far þess að regl­ur, skipu­lag og fjár­fest­ing í nokkra ára­tugi hafa farið nær ein­göngu í einn val­kost er eins og veit­inga­stað­ur­inn hér að ofan. Það er búið að leggja hund­ruð millj­arða í annan val­kost­inn og nið­ur­staðan er bið­röð tvisvar á dag. 

Svo þegar gestir sem vilja borða holla mat­inn spyrja hvort þeir megi líka fá gúrku og sal­at­dress­ingu verður allt brjálað yfir þess­ari frekju og menn tala hver í kapp við annan um það hversu dýr gúrkan er og að hún verði næstum örugg­lega ekki borðuð og benda svo á hversu fáir hafa valið að borða af holla hlað­borð­inu í gegnum tíð­ina. 

Allar hug­myndir um að allir fari alltaf á bíl allt hafa fallið um sjálfar sig. Nýir vegir skapa nýja umferð og biðrað­irnar lengj­ast. 

Þær borgir sem bjóða upp á mest lífs­gæði eiga allar sam­eig­in­legt að hafa sett kraft í að bjóða upp á góða sam­göngu­val­kosti: gott salat en um leið er tryggt að þeir sem þurfa að vera á bíl kom­ist leiðar sinn­ar. 

Höf­undur er deild­ar­stjóri atvinnu­þró­unar hjá Reykja­vík­ur­borg.

Meira úr sama flokkiAðsendar greinar