NATO 70 ára: Heimslögregla – Í þjónustu hverra?

Síðari grein af tveimur eftir Jón Baldvin Hannibalsson, fyrrverandi utanríkisráðherra, vegna 70 ára afmælis NATO.

Auglýsing

NATO var stofnað til þess að tryggja frið í Evr­ópu á tíma kalda stríðs­ins. Það hafði tek­ist – í skjóli banda­rískra kjarna­vopna – án þess að hleypa af skoti. Í hinum tví­skipta heimi kalda stríðs­ins var NATO hold­gerv­ing Atl­ants­hafs­tengsl­anna – „The Transatl­antic Relations­hip” – milli­ gamla og nýja heims­ins. En er nokkuð sjálf­gefið að það haldi áfram í ger­breyttri heims­mynd? Ensk/am­er­íska viku­ritið The Economist svarar þess­ari spurn­ingu í umfjöllun um afmæl­is­barnið 60 ára:

„NATO gegnir ekki lengur lyk­il­hlut­verki sem vett­vangur póli­tískrar umræðu milli Evr­ópu og Amer­íku. Heimskreppan er í höndum leið­toga G-20 ríkj­anna. Fámennur klúbbur sex ríkja reynir að fást við ógn­ina sem stafar af kjarna­vopna­víg­bún­aði Írana. Evr­ópu­sam­bandið fæst beint við Rússa í þeim til­gangi að tryggja öruggt fram­boð orku úr austri. Leyni­þjón­ustu­sam­starfið gegn hryðju­verkaógn­inni fer fram í gegnum tví­hliða sam­starf helstu þjóð­ríkja. „Hern­að­ar­að­gerð­irnar sjálfar eru orðnar okkar rai­son d´étre,” segir hátt­settur aðili í innsta hring NATO.„Ég beiti íhlut­un, þess vegna er ég til.”

Einu sinni var Henry Kiss­in­ger að vand­ræð­ast með það, hvert hann ætti að hringja, ef hann vildi hafa sam­band við Evr­ópu. Eft­ir­menn hans á stóli utan­rík­is­ráð­herra Banda­ríkj­anna þurfa ekki lengur að velkj­ast í vafa um það. Þeir eiga að hringja í Evr­ópu­sam­band­ið. Hvað á NATO þá að gera? Á NATO að vera ein­hvers konar heimslög­regla? Í þjón­ustu hverra, með leyfi? Það vekur upp margar spurn­ing­ar: Hver hefur beðið NATO um að taka að sér að halda uppi lögum og reglu í heim­in­um?

Auglýsing

Evr­ópa: Post-colon­ial

Sú var tíð að gömlu evr­ópsku nýlendu­veldin töldu sig sjálf­skipuð til að gegna því hlut­verki. En þar kom að þau fengu sig full­södd af því van­þakk­láta starfi. Evr­ópa er núna post-colon­ial í sinni til­veru. Amer­íska heims­veldið er hins vegar á hápunkti valds síns. Hnign­un­ar­skeiðið er framund­an. Er sjálf­gefið að Evr­ópa vilji ráða sig sem mála­liða til þess að vinna skít­verkin fyrir amer­íska heims­valda­sinna og þiggja fyrir mol­ana, sem hrjóta af borðum hús­bænd­anna? Qui bono? – spurðu Róm­verjar forð­um. Hverjum í hag?

Á diplómat­ísku dul­máli var einu sinni sagt að NATO hefði verið stofnað til þess að halda Banda­ríkj­unum inni. Þýska­landi niðri og Sov­ét­ríkj­unum úti. Þetta er allt saman liðin tíð. Sov­ét­ríkin eru úr sög­unni. Sam­einað Þýska­land á að heita for­ystu­ríki Evr­ópu­sam­bands­ins. Og Banda­ríkin eru heims­veldi, sem sam­kvæmt eigin hern­að­ar­kenn­ingu hafa sagt sig úr lögum við alþjóða­sam­fé­lagið og þurfa ekki á banda­mönnum á halda.

Við lok seinni heims­styrj­ald­ar­innar báru Banda­ríkin ægis­hjálm yfir heim­inn í krafti efna­hags­legs og hern­að­ar­legs styrks. Banda­ríska hag­kerfið var helm­ingur heims­hag­kerf­is­ins. Banda­ríkin voru eina kjarn­orku­veld­ið. Þetta er allt fyrir löngu breytt. Evr­ópa er löngu risin úr rúst­um. Evr­ópu­sam­bandið er jafn­oki Banda­ríkj­anna á efna­hags­svið­inu og atkvæða­meira í heims­við­skipt­um. Evr­ópa hefur alla burði til að tryggja sjálf sitt innra og ytra öryggi.

Þá vaknar spurn­ing­in: Hvers vegna ætti sam­einuð Evr­ópa að halda áfram að vera áhrifa­lít­ill und­ir­verk­taki Banda­ríkj­anna við stríðs­rekstur þeirra á fjar­lægum slóð­um? Sam­rým­ist það þjóð­ar­hags­munum Evr­ópu­sam­bands­ins? Ef ekki, þá á NATO, í sinni núver­andi mynd, ekki fram­tíð­ina fyrir sér. Evr­ópa getur ekki verið verk­færa­kassi, sem Banda­ríkja­menn grípa til út úr neyð, þegar þeim þóknast, en án sam­ráðs. Annað hvort verður að semja upp á nýtt og þá á jafn­rétt­is­grund­velli, með til­liti til gagn­kvæmra hags­muna beggja aðila, eða það er komið að leið­ar­lok­um. Hér hlýtur „kalt hags­muna­mat” að ráða, eins og þegar sjálf­stæð­is­menn lýsa afstöðu sinni til Evr­ópu­sam­bands­ins!

Amer­íka og Evr­ópa: Að vaxa í sund­ur­...?

Fyrir fáum árum kom út athygl­is­vert safn­rit eftir amer­íska og evr­ópska sér­fræð­inga á sviði alþjóða­mála, örygg­is- og varn­ar­mála og alþjóða­við­skipta undir heit­inu: Amer­ica and Europe in the 21st Cent­ury: Growing Apart? Höf­und­arnir færa fyrir því rök að það sé engan veg­inn sjálf­gefið að grund­vall­ar­hags­munir amer­ísks kap­ít­al­isma og evr­ópska vel­ferð­ar­rík­is­ins ( e.The European Social Mod­el) fari saman í fram­tíð­inni. Hver ætti að vera hinn sam­eig­in­legi óvin­ur, sem við­heldur fóst­bræðra­lag­inu?  

Það er ekki til­viljun að þessar ríkja­heildir taka æ oftar ólíka afstöðu í leit að lausnum á helstu vanda­málum sam­tím­ans. Það á við t.d. um lofts­lags­breyt­ingar af manna­völd­um, verndun hins nátt­úru­lega umhverf­is, vax­andi mis­skipt­ingu auðs og tekna innan þjóð­ríkja og á heims­vísu, efna­hags­að­stoð og þró­un­ar­hjálp, hern­að­ar­upp­bygg­ingu og vald­veit­ingu í sam­skiptum þjóða. Íraks­stríðið afhjúpaði þennan ágrein­ing, sem mun áger­ast ef að líkum læt­ur, að sögn höf­unda. Afstaðan til Ísra­els, sem er skjól­stæð­ings­ríki Banda­ríkj­anna, og til ofbeld­is­verka Ísra­ela á hernumdu svæð­unum í Palest­ínu, er annað dæmi, þar sem þorri Evr­ópu­manna hefur allt aðra afstöðu en banda­rísk stjórn­völd.

Þessi grund­vallará­grein­ing­ur, sem fræði­menn­irnir spá að muni fara ört vax­andi, end­ur­speglar þá stað­reynd að þjóð­ar­hags­munir amer­íska heims­veld­is­ins ann­ars vegar og Evr­ópu­sam­bands­ins, í sinni post-colon­ial til­veru, hins veg­ar, fara æ sjaldnar sam­an. Spurn­ingin er: Hvenær kemur að því að það sem sundrar vegur þyngra á vog­ar­skál­unum en það sem sam­ein­ar? Eins og Matth­ías Jóhann­essen, skáld, rifj­aði upp fyrir okkur að gefnu til­efni í Drauma­land­inu um árið, þá er ekk­ert til sem heitir vin­átta í alþjóða­málum – bara hags­mun­ir.

Og hvað með Ísland? Við erum ekki lengur á amer­ísku áhrifa­svæði. Hvenær ætli Íslend­ingar manni sig upp í að horfast í augu við þá stað­reynd, að við eigum í fram­tíð­inni sam­leið með öðrum Norð­ur­landa­þjóðum í svæð­is­bundnu sam­starfi með Eystra­salts­þjóðum og í nánu sam­starfi við Evr­ópu­sam­bandið – eða fullri aðild seinna meir? Það er spurn­ingin um að þekkja sinn vitj­un­ar­tíma.

Höf­undur var utan­rík­is­ráð­herra Íslands 1988-95.

Skiptir Kjarninn þig máli?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við erum til staðar fyrir lesendur og fjöllum um það sem skiptir máli.

Ef Kjarninn skiptir þig máli þá máttu endilega vera með okkur í liði.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Eilífðarefnin finnast í regnvatni alls staðar um heiminn. Uppruni þeirra er oftast á vesturlöndum en það eru fátækari íbúar heims sem þurfa að súpa seyðið af því.
Regnvatn nánast alls staðar á jarðríki óhæft til drykkjar
Okkur finnst mörgum rigningin góð en vegna athafna mannanna er ekki lengur öruggt að drekka regnvatn víðast hvar í veröldinni, samkvæmt nýrri rannsókn.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Fleiri farþegar fóru um Flugstöð Leifs Eiríkssonar í júlí síðastliðinum en í sama mánuði árið 2019.
Flugið nær fyrri styrk
Júlí var metmánuður í farþegaflutningum hjá Play og Icelandair þokast nær þeim farþegatölum sem sáust fyrir kórónuveirufaraldur. Farþegafjöldi um Keflavíkurflugvöll var meiri í júlí síðastliðnum en í sama mánuði árið 2019.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Verðfall á mörkuðum erlendis er lykilbreyta í þróun eignarsafns íslenskra lífeyrissjóða. Myndin tengist fréttinni ekki beint.
Eignir lífeyrissjóðanna lækkuðu um 361 milljarða á fyrri hluta ársins
Fallandi hlutabréfaverð, jafn innanlands sem erlendis, og styrking krónunnar eru lykilþættir í því að eignir íslensku lífeyrissjóðanna hafa lækkað umtalsvert það sem af er ári. Eignirnar hafa vaxið mikið á síðustu árum. Í fyrra jukust þær um 36 prósent.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Uppþornað stöðuvatn í norðurhluta Ungverjalands.
Enn ein hitabylgjan og skuggalegur vatnsskortur vofir yfir
Það er ekki aðeins brennandi heitt heldur einnig gríðarlega þurrt með tilheyrandi hættu á gróðureldum víða í Evrópu. En það er þó vatnsskorturinn sem veldur mestum áhyggjum.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Þrjár af hverjum fjórum krónum umfram skuldir bundnar í steypu
Lektor í fjármálum segir ekki ólíklegt að húsnæðisverð muni lækka hérlendis. Það hafi gerst eftir bankahrunið samhliða mikilli verðbólgu. Alls hefur hækkun á fasteignaverði aukið eigið fé heimila landsins um 3.450 milljarða króna frá 2010.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Fylgistap ríkisstjórnarflokkanna minna en nær allra annarra stjórna eftir bankahrun
Einungis ein ríkisstjórn sem setið hefur frá 2009 hefur mælst með meira fylgi tíu mánuðum eftir að hún tók við völdum en hún fékk í kosningunum sem færði henni þau völd. Sú ríkisstjórn beið afhroð í kosningum rúmum þremur árum síðar.
Kjarninn 8. ágúst 2022
Gylfi Zoega er annar höfundur greinar sem birtist í nýjasta tölublaði Vísbendingar.
„Hægt væri að banna Airbnb í þéttbýli þegar skortur er á íbúðarhúsnæði“
Ef fleiri flytja til landsins en frá því verður til flókið samspil hagstærða sem valda breytingum á eftirspurn og/ eða framboði á húsnæði með tilheyrandi verðhækkunum eða lækkunum. Tveir hagfræðingar leggja til að kerfinu verði breytt.
Kjarninn 7. ágúst 2022
Arnar Jónsson leikari áformar að gefa út plötu með eigin upplestri á ljóðum úr ólíkum áttum, sem hann segist vilja veita framhaldslíf.
Landskunnur leikari gefur út ljóðaplötu
„Ljóðið hefur fylgt mér frá því ég var pjakkur fyrir norðan og allar götur síðan,“ segir Arnar Jónsson leikari, sem hefur undanfarin ár safnað saman sínum uppáhaldsljóðum og hyggst nú gefa út eigin upplestur á þeim, bæði á vínyl og rafrænt.
Kjarninn 7. ágúst 2022
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar