Litlagrá og Litlahvít og harmur Kristjáns Loftssonar

Jóhann Bogason skrifar um örlög mjaldrasystranna og hræsni Íslendinga gagnvart hvölum.

Auglýsing

Mikið er nú gaman að fylgj­ast með því hvernig alþjóð­leg sam­tök um vel­ferð dýra – í þessu til­viki mjaldra – leggja það á sig um fimm ára skeið með ærnum til­kostn­aði að flytja bless­aðar syst­urnar í bæri­legri kví í Vest­manna­eyj­um, vegna þess að hlut­skipti þeirra í Kína sæmir engum systr­um.

Manni hlýnar eig­in­lega um hjarta­ræt­urn­ar. Ég á syst­ur. Mér þykir mikið vænt um þær. Ég verð að segja að ef ég hefði vitað af þeim í þræla­haldi í Kína, þá vildi ég fremur sjá þær í rúm­góðri kví í Vest­manna­eyj­um. Það má einu gilda hvernig þær eru skyldar mér. Mér dugar að þetta eru systur og spen­dýr. Mér þykir líka mikið vænt um Vest­manna­eyj­ar.

Marg­vís­legur vitn­is­burður hefur nú þegar komið fram um ágæti þessa flutn­inga frá t.a.m. ýmsum „frum­kvöðlum innan ferða­mennskunn­ar“ sem hyggja sér gott til glóð­ar­inn­ar. Einnig frá bæj­ar­stjór­anum í Vest­manna­eyj­um, sem og sjáv­ar­vist­fræð­ingum af sama kyni og syst­urn­ar, sem geta haldið langar ræður í útvarpi allra lands­manna um ágæti þess að lands­menn og ferða­menn átti sig á því hvað mjaldrar eru í raun og veru merki­leg­ir. Og að það sé frá­bært að þessi dýr eru nú flutt til Vest­manna­eyja.

Auglýsing

Það mætti ætla að allir græði eitt­hvað á þessum hlægi­lega sýnd­ar­leik. Gott og vel. Guð láti á gott vita og svo fram­veg­is.

Á sama tíma ber­ast þær fregnir að tugir, ef ekki hund­ruð hvala rekur upp á strend­ur víðs­veg­ar um heim­inn um þessar mund­ir. Það eru vís­inda­lega ásætt­an­legar fregnir af þessu. Meira að segja stað­festar af sjáv­ar­líf­fræð­ingum af báðum kynj­um. Einnig vita sjáv­ar­líf­fræð­ingar af báðum kynj­um, jafn­vel systur eða bræð­ur, að sú tala (þ.e. hund­ruð­ir hvala) er lík­ast til aðeins smá­vægi­legt brot af þeim hvölum sem deyja. Lík­lega telur hvala­dauði á hverju ári svo langtum meira. Mögu­lega tug­þús­undir dýra. Flestir hvalir dauðir hvalir falla jú til botns, eðli máls­ins vegna. Þetta vita allir sæmi­lega viti bornir sjó­menn til sjávar og sveita.

Hér á árum áður þótti það miklum og góðum tíð­indum sæta ef hval rak upp á strendur hjá okkur Íslend­ing­um. Svelti for­feðra okkar var slíkt að menn skirrð­ust ekki við að drepa náung­ann til að tryggja sér og sínum sæmi­legt við­ur­væri. Einkum var það spik hvala sem þótti eft­ir­sókn­ar­vert. Núna er allt sneisa­fullt af fitu.

En þetta eru engir „hval­rekar“ lengur hjá okkur Íslend­ing­um. Þvert á móti þá þarf núna að biðja land­eig­endur hér og þar nærri ströndum þar sem hvalir deyja, að gefa leyfi sitt fyrir því að hræin fái að rotna í friði, þrátt fyrir klögu­mál nágranna sem eðli­lega kunna ekki við fnyk­inn.

Það er ekki vitað hvað hefur orðið þessum mik­il­feng­legu skepnum að ald­urtila. Það hafa samt fund­ist kögglar af plasti í iðrum margra hvala. Þetta ætti að vera alkunna hér á landi.

Í þessum efnum erum við Íslend­ingar komnir að ákveðnum kjarna máls­ins að mínu viti. Það er vit­an­lega ánægju­legt að veita mjaldra­systr­un­um ­skjól í hremm­ingum þeirra. Ég vona að þær lifi góðu lífi allt þar til þær deyja. Þess sama óska ég öllum lands­mönn­um. Jafn­vel ráða­mönnum af öllum kynj­um.

En við­líka við­horf eru nátt­úru­lega ekk­ert annað en stór­kost­legt dæmi um maka­lausa hræsni.

Íslend­ingar hafa um ára­tuga skeið gefið leyfi fyrir millj­arða­mær­ing­inn Krist­ján ­Lofts­son að elta uppi lang­reyðar (sem eru langtum stærri og til­komu­meiri en mjaldra­syst­urn­ar) og kvitt­að ­upp­á­ það að hann megi skjóta í dýrin sprengiskutl­um. Sumar kýrnar hafa verið með kálfa, og það eru meira að segja dæmi þessi að Krist­ján ­Lofts­son hafi skotið sprengjum sínum í blend­inga steypireyða og lang­reyða.

Sem ætti fyrir öllum sæmi­lega þenkj­andi sjáv­ar­líf­fræð­ingum – svo maður tali nú ekki um „hvala­sér­fræð­inga“ hjá Hafró – að vera alger við­ur­styggð. Sú hefur ekki verið raun­in. Þar á bæ æmta hvorki menn (hér er átt við konur og menn) né skræmta.

En Krist­ján­i ­Lofts­syn­i er skít­sama. Íslend­ingum er líka skít­sama. Krist­ján ­Lofts­son hefur verið dyggur stuðn­ings­maður ráð­herra Sjálf­stæð­is­flokks­ins um ára­tuga­skeið, lagt sitt af mörkum til flokks­ins og getur beðið ráð­herra um að ganga á svig við reglu­gerðir svo hann geti sprengt rúmmetra af holdi hvalakúa, jafn­vel blend­inga fágætra teg­unda hvala og gert að dýr­unum á opnu plani, þar sem mávar sækja að og skíta endrum og sinnum í „mat­væl­in“. Eins og dæmin sanna.

Krist­ján ­Lofts­son hugð­ist m.a.s. nýverið nýta sprengiskutla sína, sem ganga inn í holdið á mjög stórum spen­dýrum og springa þar, til að búa til heilsu­bót­ar­efni fyrir mann­eskj­ur.

Heilsu­bót­ar­efni!

Nánar til­tekið hefur hann haft mikla trú á því að það mætti sjóða úr hold­grauti mik­il­feng­leg­ustu spen­dýra sem við þekkjum nokkurn slatta af járni, sem fæðu­bót­ar­efni.

Því miður fyrir hann voru stjórn­völd svo sein­virk við að veita honum leyfi þetta árið að hann getur ekki sprengt upp glæsi­leg sjáv­ar­spen­dýr í ár.

Bættur sé skað­inn.

En vit­an­lega er okkur sæmra að fylgj­ast með örlög­um mjaldra­systr­anna. Þær eru langtum áhuga­verð­ari en Kar­dashi­an-­syst­urn­ar.

Við erum jú sannir Íslend­ingar og afkom­endur Jóns Sig­urð­ar­son for­seta.

Kanntu vel við Kjarnann?

Við á Kjarnanum þökkum lesendum fyrir það traust sem þeir sýna með því að styrkja Kjarnann. 

Frjáls framlög frá lesendum hafa vaxið jafnt og þétt síðustu árin og eru mikilvæg tekjustoð undir reksturinn. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni og greina kjarnann frá hisminu. 

Við tökum hlutverk okkar sem fjölmiðill í þjónustu almennings alvarlega. Kjarninn birti 409 fréttaskýringar og 2.367 fréttir á árinu 2019. Kjarninn er vettvangur umræðu og á nýliðnu ári voru 539 skoðanagreinar birtar, stærstur hluti þeirra aðsendar greinar. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Sólveig Anna Jónsdóttir
Á konudaginn: Nokkur orð um vinnu-konur vegna orða borgarstjóra um heimsreisur
Kjarninn 23. febrúar 2020
Flugferðum var aflýst í stórum stíl á mörgum Kanarí-eyjanna í dag.
Hví er sandbylur á Kanarí?
Mikil röskun á flugi. Viðburðum aflýst og skólum lokað. Skyggni lítið. Hvað er eiginlega að gerast á Kanarí-eyjum?
Kjarninn 23. febrúar 2020
Eftir sex daga verkfall mátti sjá í miðbæ Reykjavíkurborgar yfirfullar ruslatunnur.
Áhrifa verkfalls farið að gæta í miðborginni – Rusl flæðir úr tunnum
Verkfall Eflingar hefur ekki einungis áhrif á velferðarþjónustu í Reykjavíkurborg heldur má sjá, eftir vikuverkfall, að sorp er farið að safnast upp á götum borgarinnar.
Kjarninn 23. febrúar 2020
Kristbjörn Árnason
Efling sýnir klærnar og boðar samúðarverkföll
Leslistinn 23. febrúar 2020
Ilmbanki íslenskra jurta
Safnað fyrir uppsetningu Ilmsýningar Nordic angan í Álafosskvos á Karolina fund.
Kjarninn 23. febrúar 2020
Auður Jónsdóttir og Auður Laxness.
Samtvinnuð örlög kynslóða
Leiklistargagnrýnandi Kjarnans fjallar um Auður og Auður, sýningu eftir Auði Jónsdóttur sem sýnd er í Landnámssetrinu.
Kjarninn 23. febrúar 2020
Bjarni Bendiktsson, fjármálaráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins.
Bjarni um bankasöluna: Þetta er algjörlega rakið mál
Fjármálaráðherra hefur áhyggjur af stöðu stóriðjufyrirtækja á Íslandi, flest eigi þau í miklum rekstrarvandræðum. Hann segir ekkert hafa verið rætt að selja Landsbankann enda sé talið mikilvægt að ríkið eigi kerfislega mikilvægan banka.
Kjarninn 23. febrúar 2020
Bjarni Bendiktsson, fjármálaráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins.
Bjarni: Okkur hefur tekist stórkostlega að bæta lífskjörin á Íslandi
Formaður Sjálfstæðisflokksins segir það kosta blóð, svita og tár að komast til valda. Hann vill halda áfram að leiða flokkinn enda ekkert merkilegra eða skemmtilegra en að móta framtíð lands og þjóðar.
Kjarninn 23. febrúar 2020
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar