Þessi færsla er úr eldra greinasafni Kjarnans og gæti þess vegna birst furðulega.

Er ráðherra hreinn sveinn?

audur-jons.jpg
Auglýsing

Mynd­irðu fara upp í flug­vél með flug­manni sem hefði ein­göngu lært sitt fag í flug­hermi?

Ég myndi afþakka farið því það er svo margt sem er ekki hægt að skynja og skilja nema með reynsl­unni. Eins og til að mynda það að vera íbúi í öðru landi en upp­runa­lega heima­land­inu.

Ég próf­aði það fyrst þegar ég var barn og bjó í þrjú ár með for­eldrum mínum í Englandi. Þá hætti ég að taka því sem sjálf­sögðum hlut að raun­veru­leik­inn rúm­að­ist allur á einum og sama staðn­um. Upp frá því varð mér ljóst að ég gæti aldrei tekið full­komið mark á raun­veru­leika­sýn minni því þessi svo­kall­aði raun­veru­leiki væri á ótelj­andi stöðum í ótelj­andi útgáfum á sama tíma. Til­finn­ingin olli því að mér fannst líf mitt vera lygi.

[em­bed]htt­p://issu­u.com/kjarn­inn/docs/2014_07_03/58[/em­bed]

Vakn­aði hjá dönskum eig­in­manni



Um þrí­tugt eign­uð­umst við hjónin litla íbúð í Vest­ur­bæn­um. Við höfðum búið í henni í tæpt ár þegar óþægi­leg kennd hvísl­aði að líf mitt væri of tak­mark­að. Eitt­hvað svipað gerð­ist í hausnum á eig­in­mann­in­um, sem var alinn upp í Kaup­manna­höfn, því að augna­bliki síðar vorum við búin að losa okkur við íbúð­ina og koma okkur upp heim­ili í þeirri sömu borg.

Eig­in­maður minn reynd­ist vera svo flug­mæltur á dönsku að Kaup­manna­hafn­ar­búar spurðu í mesta lagi hvort hann kæmi frá Borg­und­ar­hólmi. En hann hafði hrein­lega gleymt að segja mér að hann ætti til annað ein­tak af sjálfum sér, danskan hafði ekki skipt máli í Reykja­vík. Ég var stein­hissa að vera ófor­var­endis gift kjaftaglöðum Dana með erki­danskan húmor og æsku­vini á Aust­ur­brú.

Lífið í Kaup­manna­höfn end­ur­nýj­aði á mér hausinn, þó að þetta væri bara gamla, púka­lega Íslend­inganý­lendan Köben. Ég keypti mér gam­alt hjól, hellti mér í dönsku­nám í dönsku­skóla fyrir inn­flytj­endur og las safa­rík helg­ar­blöð að dönskum hætti. Þarna fannst mér ég græða helj­ar­innar hell­ing á því að fylgj­ast með sam­fé­lags­um­ræðu á öðru tungu­máli en íslensku og ensku.

Guð blessi Ísland!



Eftir þrjú ár varð lífið í Köben of danskt. Við fluttum með allt okkar haf­urtask til Barcelona, þar sem við borg­uðum strákum frá Alsír nokkrar evrur fyrir að bera fimm­tíu bóka­kassa upp í kytru í risi á gömlu húsi, á horn­inu við aðal­hóru­götu borg­ar­inn­ar. Þeir fóru bein­ustu leið á bar­inn á eftir en við hófum þriðja líf­ið. Mað­ur­inn minn reynd­ist vel mæltur á spænsku, haf­andi búið áður á Spáni, en ég tók kúrs í spænsku­skóla og staut­aði mig í gegnum Hola!

Við dvöldum í tvö ár í töfrum slung­inni sjó­ræn­ingja­borg­inni. Þessi tími er skrýt­inn en lær­dóms­ríkur draumur sem tók skyndi­lega enda. Ég hafði flúið hit­ann til að geta unnið betur próförk að skáld­sögu og var stödd hjá bróður mínum á Ísa­firði þegar Geir Haarde bað guð að blessa Ísland. Þannig urðum við, mið­aldra hjón­in, stranda­glópar hjá litla bróður á Vest­fjörð­um. Okkur tókst að losna við leigu­í­búð­ina í Barcelona og eftir langa leit fundum við góða leigu­í­búð á Drafn­ar­stíg, á sann­gjörnum kjör­um.

Í tæp fimm ár hvíldum við vel í okkar Vest­ur­bæj­ar­lífi, enda fædd­ist sonur okk­ar. Leigusal­inn ljúfi leyfði okkur að skipta á íbúðum við Þjóð­verja á sumr­in, son­ur­inn fór í leik­skóla og allt var í sóma ... þangað til einn rign­ing­ar­dag­inn að ég las enn eina leið­inda­frétt­ina um rík­is­stjórn­ina og heimt­aði að flytja aftur út, hvernig sem við færum að því. Íslenski raun­veru­leik­inn varð yfir­þyrm­andi í allri sinni lygi.

Davíð Odds­son í útlöndum



Nú búum við í Berlín. Mað­ur­inn minn talar þýsku en ég sæki skóla á morgn­ana, ásamt skóla­fé­lögum af fimmtán þjóð­ern­um. Seinni hluta dags­ins skrifa ég, þakk­lát fyrir allar hug­mynd­irnar sem borgin gefur mér; þessi borg sem er eilíft stefnu­mót ólíkra veru­leika.

Þannig vinn ég bæk­urnar mín­ar, annað umhverfi þjónar betur hags­munum ýmissa ann­arra höf­unda. Sumir þurfa á nátt­úr­unni að halda, aðrir á kunn­ug­legu umhverfi með aðgengi að góðu bóka­safni en flæk­ingur þjónar ein­hverj­um.

Nú er ekki ætl­unin að monta sig af meintum heims­borg­ara­hætti í hrokatón, slíkt til­gerð­ar­tal er löngu úrelt. Maður getur verið sannur heims­borg­ari í sinni sveit jafnt sem for­pok­aður lúði í stór­borg­inni. Ég hefði líka viljað dvelja í öðrum heims­álf­um, hugs­an­lega er ég farin að sjá heim­inn með of evr­ópskum gler­aug­um, þrátt fyrir fjöl­breytn­ina í Evr­ópu. Og auð­vitað fyr­ir­finnst líka alls konar vit­leys­is­­gangur í útlöndum

En þessi lífs­reynsla, að takast á við áskor­anir sem inn­flytj­andi í fjórum lönd­um, hefur samt vakið mig til umhugs­unar um hvort það hafi reynst íslenskri þjóð hættu­legt hversu margir ráða­menn henn­ar, bæði þá og nú, hafa aldrei, eða ein­ungis um stund­ar­sakir, búið á erlendri grund og tek­ist á við annað sam­fé­lag en þeir þekkja. Ég er ekki á þeirri skoðun að það þjóni endi­lega hags­munum allra að dvelja lang­dvölum í útlöndum en sú reynsla hlýtur að skipta máli fyrir þá sem starfa við að sjá um sam­skipti Íslands við umheim­inn.

Reyndar eru þeir nokkrir ráð­herr­arnir í núver­andi rík­is­stjórn sem hafa farið út í nám, þó að dag­leg orð­ræða þeirra beri ekki vott um áhuga á umheim­in­um. Þeir tala eins og Ísland sé heim­ur­inn og restin af jarð­kringl­unni lítil eyja úti í Ball­ar­hafi; líkt og ekk­ert skipti máli nema sveitir Íslands, en þó ekki nátt­úran því af aðförum þeirra að dæma hefur hún engan til­veru­rétt.

Samt má velta fyrir sér: Hvernig væri til dæmis Ísland í dag ef Davíð Odds­son hefði búið í nokkur ár í nokkrum löndum áður en hann tók við stjórn­ar­taumun­um? Hvernig hefðu utan­rík­is­málin þró­ast síð­asta árið ef Gunnar Bragi hefði skilið hvað hann var sjálfur að segja á erlendri grundu? Ráða­menn hafa rétt á sínum skoð­unum en getum við treyst því að þeir hafi við­eig­andi yfir­sýn?

Auglýsing

Sig­mundur Davíð í dul­ar­fullu námi



Kannski hefði það engu breytt. Sig­mundur Davíð flækt­ist jú í dul­ar­fullum náms­er­indum á milli erlendra háskóla í nokkur ár en talar samt í þjóð­remb­ings­legum klisj­um. En kannski hefði það ein­hverju breytt, fólk er mis­vel til þess fallið að taka inn fram­andi áhrif og ég er ekki frá því að núver­andi for­sæt­is­ráð­herra hafi fæðst viss í sinni sök, hver sem hún nú er, kannski of viss til að ljúka til­settum próf­gráðum, þó að náms­er­indin hafi lík­ast til kostað skild­ing­inn (dropp­á­t­inu mér ferst að gjamma um próf­gráður en á móti kemur að ég er ekki for­sæt­is­ráð­herra).

Það er mark­miðið með starfi bæði for­sæt­is­ráð­herra og utan­rík­is­ráð­herra að Ísland megi blómstra til fulls í óhjá­kvæmi­legu sam­spili með umheim­in­um. Því er fárán­legt þegar þeir sem gegna þessum mik­il­vægu störfum fyrir hönd svo fámennrar þjóðar í flók­inni nútíma­ver­öld hafa enga reynslu af því að búa með fjöl­menn­ari þjóðum og kynn­ast því að hvaða leyti þær fún­kera öðru­vísi en sú íslenska.

Ísland er svo erki­ís­lenskt og því finnst manni nauð­syn­legt að ráða­menn séu með­vit­aðir um gang­verkið í öðrum lönd­um. Margt gott má um Ísland segja en það er líka margt í sam­fé­lags­um­ræðu fjöl­menn­ari landa sem sjaldn­ast ratar inn í umræð­una hjá 300.000 manna þjóð.

Svein­björg hafði nokkuð til síns máls



Kannski talar Bjarni Ben þýsku en ég þyk­ist þó vita að þeir séu ekki margir í rík­is­stjórn­inni sem tali að stað­aldri önnur tungu­mál en íslensku, ensku og íslensku­skotna skand­in­av­ísku. Það gæti haft áhrif á hug­myndir ráða­manna um Evr­ópu­sam­bandið og um leið allan vand­ræða­gang­inn í sam­skiptum við full­trúa þess.

Skortur á inn­sýn í gild­is­mat ann­arra þjóða gæti jafn­vel hafa haft áhrif á nýlegar ákvarð­anir eins og þær að mis­muna náms­mönnum erlendis og á Íslandi, þannig að fyrr­nefndir fái lægri náms­lán en hinir – á tímum þegar fátt er eins dýr­mætt fyrir fámenna þjóð og ungt fólk að afla sér þekk­ingar í öðrum löndum – eða dýra hreppa­flutn­inga á mennt­uðum sér­fræð­ingum rík­is­stofn­unar sem bera vott um heim­ótt­ar­lega lít­ils­virð­ingu gagn­vart bæði reynslu og þekk­ingu.

Svo ekki sé minnst á skrípa­til­bún­ing­inn mein­tan umhverf­is­ráð­herra, nú á háska­leg­ustu tímum í sögu mann­kyns vegna yfir­vof­andi nátt­úru­ham­fara sem aðeins alþjóða­sam­fé­lagið getur tek­ist á við í öfl­ugri sam­vinnu. Stjórn­málin verða alþjóð­legri með hverjum deg­inum sem líð­ur, fiðr­ilda­á­hrif þeirra æ greini­legri.

Odd­viti Fram­sókn­ar­flokks­ins í Reykja­vík benti reyndar á mik­il­vægi þess að stjórn­mála­menn kynntu sér aðra menn­ing­ar­heima, þó að sá mál­flutn­ingur hafi verið á hæpnum for­send­um. Raun­veru­leik­inn er sam­spil ótelj­andi veru­leika og það er starf stjórn­mála­manna að kljást við hann. Þjóð­ar­innar vegna þurfa þeir að öðl­ast yfir­sýn því við erum þjóð meðal þjóða.

Annað fólk í öðrum löndum hefur gefið mér eitt­hvað dýr­mætt sem erfitt er að festa reiður á. Að dvelja á meðal þess og kynn­ast áður ókunn­ugum sam­fé­lögum hefur kennt mér svo margt sem ég hefði ekki getað lært nema í snert­ingu við það. Sam­líf með öðrum er ekki hættu­laust en það er engin fram­tíð í því að fróa sér að eilífu einn og sjálf­ur.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Þinglýstum kaupsamningum fækkaði á milli ára í flestum sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Smávægileg aukning varð í Mosfellsbæ og á Seltjarnarnesi.
Þinglýstum kaupsamningum á höfuðborgarsvæðinu fækkar milli ára
Þinglýstum kaupsamningum fjölgar víða utan höfuðborgarsvæðisins á öðrum ársfjórðungi miðað við sama tíma í fyrra. Alls fækkaði þeim um 31 prósent innan höfuðborgarsvæðisins en fjölgaði um 0,5 prósent utan þess.
Kjarninn 14. júlí 2020
Lilja D. Alfreðsdóttir, mennta- og menningarmálaráðherra.
Ráðherra óskaði eftir flýtimeðferð á boðuðu dómsmáli
Mennta- og menningarmálaráðherra hefur óskað eftir flýtimeðferð á dómsmáli sínu gegn skrifstofustjóra í forsætisráðuneytinu til að fá hnekkt úrskurði kærunefndar jafnréttismála.
Kjarninn 14. júlí 2020
Bílaleigubílum í umferð fjölgar milli mánaða
Bílaleigur hafa fjölgað bílum í umferð um tæplega 2.500 á milli mánaða. Flotinn heldur samt sem áður áfram að minnka og hann er núna fimmtungi minni en á sama tíma í fyrra.
Kjarninn 14. júlí 2020
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, formaður Viðreisnar.
Alvarleg hættumerki sem kalli á að rödd Íslands verði að vera háværari
Formaður Viðreisnar telur að valdboðsstjórnmál séu víða að ryðja sér til rúms þar sem óþolinmæði leiðtoga gagnvart réttarríkinu, mannréttindum, fjölmiðlum og lýðræði sé sýnilega að aukast. Henni líst ekki á að Ingibjörg Sólrún láti af störfum hjá ÖSE.
Kjarninn 14. júlí 2020
180⁰ Reglan
180⁰ Reglan
180° Reglan – Spjallað við Herdísi Stefánsdóttur
Kjarninn 14. júlí 2020
Á gangi í Piccadily Circus í London.
Takmarkanir settar á að nýju – andlitsgrímur skylda í verslunum á Englandi
„Ég vil vera hreinskilinn við ykkur: Við munum ekki snúa til sömu lífshátta í fyrirsjáanlegri framtíð,“ segir framkvæmdastjóri WHO. Enn og aftur hafa ýmsar takmarkanir verið settar á, m.a. í Kaliforníu þar sem smitum hefur fjölgað gífurlega hratt síðustu
Kjarninn 14. júlí 2020
Í matsskýrslu kemur fram að Arctic Sea Farm áformi að hefja laxeldi á þremur svæðum í Arnarfirði: í Trostansfirði, við Hvestudal og við Lækjarbót.
Eldið í Arnarfirði myndi hafa nokkuð neikvæð áhrif á villta laxa
Samanlagt mun núverandi og fyrirhugað laxeldi í Arnarfirði verða 20 þúsund tonn. Þar með yrði burðarþoli fjarðarins að mati Hafró náð. Eldið myndi hafa nokkuð neikvæð áhrif á villta laxa með tilliti til erfðablöndunar og laxalúsar.
Kjarninn 14. júlí 2020
Ingibjörg Sólrún Gísladóttir
Ingibjörg Sólrún lætur af störfum hjá ÖSE – Utanríkisráðherra segir þetta aðför að stofnuninni
Ingibjörg Sólrún Gísladóttir læt­ur af störf­um sem for­stjóri lýðræðis- og mannréttindastofnunar ÖSE en hún hefur sinnt starfinu í þrjú ár.
Kjarninn 13. júlí 2020
Meira úr sama flokkiPistlar
None