Tæki og tól til að láta ekki nauðga sér

Hildur Lilliendahl Viggósdóttir skrifar um hugmyndina um límmiða sem stoppa nauðgun, sem hún segir í eðli sínu slæma.

hildur lillendahl.jpg mynd íris stefánsdóttir
Auglýsing

Í dag kom fram enn ein hug­myndin um tækni­lega leið fyrir konur til að forð­ast það að karlar nauðgi þeim. Hún er vond, rétt eins og allar hin­ar. 


TL;DR

Það felst í því frelsi og ómet­an­leg lífs­gæði að vera ekki hrædd þótt þú vitir af ógn­inni. Og með því að finna upp svona tæki og pró­mótera þau erum við að gera eft­ir­far­andi:

  1. Veita falskt öryggi.
  2. Velta ábyrgð­inni af ger­endum yfir á þolend­ur.
  3. Segja konum að þær eigi að passa sig.
  4. Segja konum að þær beri ábyrgð á að vera ekki nauðg­að.
  5. Segja konum að þær eigi að vera hrædd­ar.
  6. Í hnot­skurn að normalísera ofbeldi karla gegn kon­um; að segja að ofbeldið sé partur af menn­ing­unni og við getum ekki breytt því en við getum varið okk­ur.


Hug­myndin um lím­miða sem stoppa nauðgun er í eðli sínu slæm. Alveg eins og allar hinar hug­mynd­irnar sem hafa sprottið upp eins og gorkúlur und­an­farin ár um klaka og vara­liti og naglalökk og alls­kon­ar. Við eigum ekki að senda konum þau skila­boð að þær geti komið í veg fyrir að vera beittar kyn­ferð­is­of­beldi. Við eigum ekki heldur að senda konum þau skila­boð að það sé í þeirra verka­hring að koma í veg fyrir að verða beittar kyn­ferð­is­of­beldi.

Far­ald­ur­inn sem er ofbeldi karla gegn konum er sam­fé­lags­legt vanda­mál sem þarf að tækla með sam­fé­lags­legum úrræðum en ekki tækni­leg­um.

Mark­aðs­setn­ing á tækjum og tólum sem eru hugsuð til þess að konur geti varið sig fyrir kyn­ferð­is­of­beldi er hættu­leg. Fram­boðið eitt og sér á slíkum vörum er skað­legt kon­um. Þegar mark­að­ur­inn er orð­inn fullur af ísmol­um, prik­um, naglalökkum og lím­miðum sem konur „mega“ nota og „geta“ not­að, þá er orðið mjög stutt í að við förum að spyrja spurn­ing­ar­inn­ar: „af hverju not­aði hún það ekki?“

Auglýsing

Það er ekki heil­brigt og það skerðir lífs­gæði kvenna að vera í sífellu að gera ráð­staf­anir til að forð­ast kyn­ferð­is­of­beldi. Ef slíkar ráð­staf­anir eru bara eðli­leg­ar, hvar drögum við mörk­in? Tennti smokk­ur­inn, var hann góð hug­mynd? Hvað með að vera bara alltaf heima? Sleppa því algjör­lega að drekka áfengi?

Á per­sónu­legum nót­um: Ég geri mjög lítið af ráð­stöf­unum til að forð­ast kyn­ferð­is­of­beldi miðað við margar kyn­systur mín­ar. Ég skil glasið mitt eftir á alls­konar stöð­um, ég er stundum ein og drukkin úti eftir myrkur (þó aldrei óhrædd), ég klæði mig nákvæm­lega eins og mér sýn­ist og ég haga mér nokkurn veg­inn nákvæm­lega eins og mér sýn­ist. Því fylgir svo gríð­ar­leg frels­is­til­finn­ing að átta sig á því að kona getur kosið að lifa líf­inu án þess að vera sífellt að passa sig.

Þetta er eitt­hvað sem karlar þekkja venju­lega ekki, enda þekkja þeir ótt­ann við kyn­ferð­is­of­beldi ekki eins og konur gera. En það er ótrú­lega frelsandi þegar kona fattar að hún má og getur hagað sér eins og hún kýs og ótti og var­úð­ar­ráð­staf­anir munu ekki koma í veg fyrir að hún verði beitt ofbeldi nema að vera tekin svo langt að það svipti hana öllum lífs­gæð­um.

Fram­boð á svona vörum gerir miklu miklu meiri skaða en gagn. Það sendir þau skila­boð til kvenna að þær eigi að vera að passa sig. Og það eykur á sjálfs­á­sak­anir og sam­visku­bit kvenna sem passa sig ekki eða ekki nógu vel og verða fyrir ofbeldi. Jafn­vel kon­urnar sem passa sig og verða samt fyrir ofbeldi upp­lifa enda­lausar sjálfs­á­sak­anir vegna þess að þær pössuðu sig greini­lega ekki nóg. Þessar hug­myndir eru alveg nægi­lega háværar og útbreiddar í sam­fé­lag­inu. Það er engin þörf á að bæta þar á.

Meira úr sama flokkiAðsendar greinar