Opið bréf til Hreiðars Más Sigurðssonar og Magnúsar Guðmundssonar

Kevin Stanford og Karen Millen, sem voru á meðal stærstu viðskiptavina Kaupþings fyrir hrun, skrifa opið bréf til tveggja af helstu stjórnendum bankans á þeim tíma.

Kevin Stanford og Karen Millen
Kevin Stanford og Karen Millen
Auglýsing

Hreiðar og Magn­ús.

Karen Mil­len og ég höfum verið talin „vinir Kaup­þings“, en þar sem við vorum notuð í svika­myllu sem þið bjugguð til, og tíu árum síðar hefur Kaup­þing stefnt okkur á nýjan leik vegna svika ykk­ar, þá viljum við koma eft­ir­far­andi á fram­færi.

Kaupin á Karen Mil­len árið 2001 voru fyrstu erlendu við­skiptin sem Kaup­þing tók þátt í. Í kjöl­farið vorum við hvött til að kynna aðra við­skipta­vini fyrir bank­an­um, eins og Ármann Þor­valds­son sagði frá í bók sinni „Æv­in­týra­eyj­an“.

Auglýsing
Í apríl 2005 not­uðum við hluta af hagn­aði af sölu af Karen Mil­len sem trygg­ingu fyrir lánum þegar við keyptum hluta­bréf í Kaup­þingi fyrir 60 millj­ónir punda í apríl 2005. Það sem Karen og ég vissum ekki á þeim tíma var að bréfin höfðu verið í „geymslu“ (óseld) frá því í hluta­bréfa­út­boði Kaup­þings þann 11. ágúst og 15. októ­ber 2004. Hluta­bréfa­aukn­ingin nam 92,4 millj­örðum íslenskra króna, sem tvö­fald­aði stærð bank­ans og gerði honum mögu­legt að kaupa FIH bank­ann í Dan­mörku. Hins vegar voru flest hluta­bréfin seld, fyrir utan mín og Karen­ar, án nokk­urra trygg­inga ann­arra en bréf­anna sjálfra.

Við unnum með Kaup­þingi frá árinu 2001 og litum á ykkur sem við­skipta­fé­laga og „vin­i“.

Þann 6. ágúst 2008 mis­not­uðuð þið ykkur hins vegar traust okkar með því að nota okkur í sam­særi með Deutsche Bank til að lækka skulda­trygg­ing­ar­á­lag Kaup­þings. Við vorum nauð­syn­leg í svik­unum eins og lýst er í kröfu gegn Deutsche Bank (skjal 1). Saka­mála­rann­sóknin sem fylgdi í kjöl­farið skað­aði orð­spor okkar og mögu­leika okkar til að stunda áfram við­skipti.  

Hreið­ar, þann 6. ágúst 2008 hringdir þú í mig og sagðir mér að Kaup­þing væri „komið í gegnum versta storm­inn“ og spurðir mig hvort ég vildi kaupa fleiri hluta­bréf í bank­an­um, án þess að nefna magn. Ég man dag­inn vel því ég var í París vegna afmælis eig­in­konu míns.

Magn­ús, þú sendir mér svo tölvu­póst þann 18. ágúst 2008 (skjal 2) þar sem þú stað­festir að „við“ (sem þýðir Kaup­þing banki í Lúx­em­borg, eins og kemur fram á yfir­liti mínu: skjal 3) hefðum keypt 17.300.000 hluti í Kaup­þingi. Þessi hluta­bréf voru skráð á mitt nafn en eig­andi þeirra var Kaup­þing í Lúx­em­borg. Banka­yf­ir­lit mitt sýnir að Kaup­þing í Lúx­em­borg lét mig fá yfir­drátt vegna þessa án þess að láta mig vita.

Hreið­ar, þú varst svo ákærður hinn 19. sept­em­ber 2016, vegna við­skipta með þín eigin bréf í Kaup­þingi sem þú seldir sama dag og þú hringir í mig, 6. ágúst 2008. Í útdrætti úr ákærunni segir (skjal 4) að hún sé á „hendur ákærða Hreið­ari Má fyrir inn­herja­svik með því að hafa 6. ágúst 2008 selt 812.000 hluti í Kaup­þingi banka hf., sem hann keypti í eigin nafni sama dag, til einka­hluta­fé­lags­ins Hreið­ars Más Sig­urðs­sonar kt. 500506-1990, sem var í eigu og laut stjórn ákærða, fyrir 571.648.000 krónur þrátt fyir að hafa þá búið yfir inn­herj­a­upp­lýs­ingum um Kaup­þing banka hf. sem hann var áskynja um í starfi sínu sem for­stjóri þess banka og lutu að því að skráð mark­aðs­verð hluta­bréfa í bank­anum gaf á þessum tíma ranga mynd af verð­mæti þeirra og hærri en efni stóðu til, vegna langvar­andi mark­aðs­mis­notk­unar með hluta­bréf í bank­anum sem þá hafði staðið yfir að minnsta kosti frá nóv­em­ber 2007 og ákærði átti þátt í.“

Hæsti­réttur Íslands dæmdi þig svo Hreiðar (skjal 5) þann 6. októ­ber 2016 í fang­elsi fyrir hið meinta lán sem veitt var þann 6. ágúst 2008 án sam­þykk­is, þar á meðal minn­ar.   

Auglýsing
Hinn 21. ágúst 2008 keyptir þú, Magn­ús, skulda­bréf Kaup­þings fyrir 7 millj­ónir Banda­ríkja­dala í nafni Karenar án þess að hún hefði hug­mynd um það. Við­skipta­stjóri Karen­ar, Spencer Wall, lýsti atvikum í vitna­skýrslu (skjal 6).

Eftir hrunið þann 12. nóv­em­ber 2008 færðir þú tap Karen­ar, vegna kaupa þinna á skulda­bréfum Kaup­þings, inn á minn reikn­ing í Kaup­þingi í Lúx­em­borg án þess að segja mér frá því.

Þann 10. sept­em­ber 2008 sendi Ármann Þor­valds­son eft­ir­far­andi tölvu­póst til mín (skjal 7):

„Hæ Kevin. Það er æðis­legt hversu vel þér gengur með All Saints, og ég gæti ekki verið ánægð­ari fyrir þína hönd – mik­ill árang­ur. Fólk er hrif­ið! Ég get flesta daga í októ­ber, ég myndi stinga upp á fimmtu­dag­inn annan eða átt­unda. Gengur það? Ann­ars er ég mjög góður og okkur gengur vel í að koma okkur út úr krís­unni (sjö, níu, þrett­án). Bestu kveðj­ur, Ármann.“

Hinn 25. sept­em­ber 2008 sendi ég ykkur báðum upp­færslu á eigna­safni mínu í Kaup­þingi í Lúx­em­borg sem var sett saman af end­ur­skoð­anda mín­um, Tony Bogod, þar sem stuðst var við trygg­ing­ar­hlut­föll og eig­in­fjár­möt sam­þykkt af Magn­úsi. Tony Bogod sagði að eigna­safnið væri innan áður sam­þykktra við­miða og að innan þess væri eigið fé upp á 105 millj­ónir punda.

Sama dag, eftir stjórn­ar­fund í Kaup­þingi (þar sem þú felldir úr gildi ábyrgð starfs­manna bank­ans á lánum sínum vegna þess að þú vissir að bank­inn væri gjald­þrota), þá svar­aði þú upp­færslu minni Hreið­ar, klukkan 19:00 (skjal 8):

„Sæll Kevin og takk fyrir upp­lýs­ing­arn­ar, það er upp­örvandi að sjá hversu mik­ill fag­maður þú hefur verið og við erum mjög hrifnir af þinni Kaupt­hink­ing!

Ég, Magnús og Ármann hlökkum til næstu mán­aða og að vinna náið með þér við að ná þínum mark­miðum og styðja við hug­myndir þín­ar. Ég þarf kannski ekki að segja þér, en þú hefur unnið þér inn mikla virð­ingu meðal okkar vegna þess hvernig þú hefur tæklað þau vanda­mál sem við höfum lent í.

Allt það besta, Hreið­ar.“

Auglýsing
Því er haldið fram að þann 3. októ­ber 2008 hafi eigna­safnið mitt verið flutt frá Kaup­þingi í Lúx­em­borg (þar sem ég hafði haft mín banka­við­skipti frá árinu 2001) til Kaup­þings á Íslandi, (önnur vís­vit­andi lygi sem þurfti flókna svika­myllu og fölsuð skjöl til að láta ganga upp) sem var hluti af sam­særi ykkar um að nota eignir mínar til að end­ur­skipu­leggja og kaupa Kaup­þing í Lúx­em­borg.

Þann 6. októ­ber 2008 tókst þér, Hreið­ar, á ótrú­legan hátt að plata Seðla­banka Íslands til að lána Kaup­þingi 500 milljón evrur þegar þú vissir að Kaup­þing var gjald­þrota; þú not­aðir svo 171 milljón evrur af pen­ingum landa þinna til að borga niður skuld Kaup­þings í Lúx­em­borg við Lindsor Hold­ings Cor­poration (skjal 9) til að und­ir­búa yfir­töku þína á Kaup­þingi í Lúx­em­borg (greiðslu­stað­fest­ing, skjal 10).

Seðla­banki Íslands end­ur­heimti aldrei þessar 171 milljón evrur sem þú milli­færðir til Lúx­em­borg­ar.

Áætlun ykkar um að taka yfir Kaup­þing í Lúx­em­borg fól í sér að þið báðir mis­not­uðuð aðstöðu ykkar til að færa skuldir frá Lúx­em­borg til Íslands án sam­þykkis réttra aðila, sem bjó til meira en millj­arð evru skuld frá Kaup­þingi hf. við Kaup­þing í Lúx­em­borg (m.a. hin meinta til­færsla á eignum mín­um) sem setti Kaup­þing í Lúx­em­borg í hag­stæða stóðu í tengslum við end­ur­skipu­lagn­ingu.

Magn­ús, eftir hrunið sagðir þú mér að þú hefði áhyggjur af því hvað við myndum segja við sak­sóknarann, svo þú baðst mig um að hitta þig, en krafð­ist þess að fund­ur­inn yrði í gufu­baði vegna þess að þú værir hræddur um að ég myndi taka upp sam­tal okkar (sjá upp­töku hér að neð­an).



Þú sagðir mér á fund­inum að skila­nefnd Kaup­þings hefði ákveðið að taka eignir mínar og nota þær til að borga skuldir Kaup­þings á Íslandi við Kaup­þing í Lúx­em­borg (sjá upp­töku hér að neð­an).



Þú sagðir mér einnig að Steinar Þór Guð­geirs­son, þá for­maður skila­nefndar Kaup­þings, hafi neitað að skrifa undir minn­is­blað sem dag­sett var 20. febr­úar 2009 (sjá skjal 11), sem útli­staði sam­komu­lagið (skjal 12) dag­sett 3. mars 2009, vegna þess að hann sagði að í minn­is­blað­inu fælist sam­særi um að stela eignum frá mér og nota þær til að borga niður skuldir Kaup­þings á Íslandi gagn­vart Kaup­þingi í Lúx­em­borg (sjá upp­töku hér að neð­an).  



Magn­ús, þú stjórn­aðir samn­inga­við­ræð­unum og varst á sama tíma að und­ir­búa kaup þín á hinum end­ur­reista banka í Lúx­em­borg ásamt Ágústi og Lýði Guð­munds­son­um. Það var áætlun ykk­ar.

Í yfir­heyrslu hjá emb­ætti sér­staks sak­sókn­ara sagðir þú: (skjal 13) „Móð­ur­fé­lagið lagði sig í líma við að afhenda okkur fjár­muni, lét okkur til að mynda fá fjár­muni Kevin Stan­fords og önnur skulda­bréf og annað drasl og dóterí sem þeir áttu til þess að geta staðið við sínar skuld­bind­ing­ar.“

Nú er tek­ist á um eign­irnar sem stolið var af mér í dóms­máli sem rekið er í Lúx­em­borg við Kaup­þing ehf. og Banque Havil­l­and.

Ég tók upp sam­tal okkar Magnús til að sanna svind­lið, þessi gögn eru hins vegar ekki hægt að leggja fram í dómi í Lúx­em­borg, en ég hef síðar sannað þessa fram­vindu með fram­lagn­ingu skjala.

Blekk­ingar ykkar í ágúst 2008, sem þið hafið farið í fang­elsi fyr­ir, hafa nú á nýjan leik komið upp á yfir­borðið því Kaup­þing ehf. hefur nú ólög­lega krafið okkur um meira en 200 milljón pund (m.a. drátt­ar­vexti í tíu ár) vegna láns sem Kaup­þing hf. á að hafa lánað mér til að kaupa hina verð­lausu 17.300.000 hluti í bank­anum þann 19. ágúst 2008, án vit­neskju minnar eða neins sam­þykk­is. (skjöl 14-14.2). Lána­samn­ingur var gerður eftir fall bank­ans af „Nýja Kaup­þing­i“. (skjal 15). Á meðan þið lifið á pen­ingum vegna „Kaupt­hink­ing”, sem geymdir eru á leyni­legum banka­reikn­ingum eig­in­kvenna ykkar í Sviss, erum við nauð­beygð til að verj­ast órétt­látum kröfum frá arf­tökum Kaup­þings í Lúx­em­borg (Banque Havill­and) og Kaup­þingi hf. sem nota blekk­ingar ykkar til að reyna að hagn­ast.

Það er líka kald­hæðn­is­legt að eftir að þið stáluð (171 milljón evr­um) af íslensku þjóð­inni, sem myndi duga til að borga fyrir nýtt þjóð­ar­sjúkra­hús, til að fjár­magna hug­myndir ykkar um að kaupa Kaup­þing í Lúx­em­borg, þá heldur íslenska þjóðin áfram að fjár­magna hót­elin ykkar í gegnum rík­is­bankana, Lands­banka og Íslands­banka. Það er líka ótrú­legt að Stefnir hf., dótt­ur­fé­lag Arion banka (sem áður hét Kaup­þing hf.), hafi fjár­fest í hót­el­verk­efnum ykk­ar.

Við bjóðum ykkur að hrekja ásak­anir okk­ar, og ef þið getið það ekki, þá virð­ist það liggja fyrir að í þessu til­tekna til­viki borgi glæpir sig á Íslandi.

Kevin Stan­ford og Karen Mil­len OBE.

Ensk útgáfa grein­ar­inn­ar/Eng­l­ish version of the art­icle

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar