Ætlar enginn (virkilega) að gera neitt í þessu?

Fyrrverandi utanríkisráðherra skrifar um að arðurinn af auðlindum Íslands, líkt og í Namibíu, renni til fámenns forréttindahóps í skjóli pólitísks valds.

Auglýsing

Mútu­greiðslur Sam­herja til að krækja í arð­væn­legar veiði­heim­ildir í Namibíu og felu­leik­ur­inn með gróð­ann á Kýpur og Dubai, ætti að vera Íslend­ingum ærin ástæða til að líta í eigin barm. Ísland er auð­linda­hag­kerfi. Hvernig er háttað venslum auð­jöfranna, sem hafa náð yfir­ráðum yfir sjáv­ar­auð­lind þjóð­ar­inn­ar, við stjórn­mála­flokka og stjórn­mála­menn? Ef skyggnst er undir yfir­borð­ið, kemur þá ekki á dag­inn, að það er fleira líkt með skyldum „í Súdan og Gríms­nes­inu“ en flestir halda við fyrstu sýn?

Rifjum upp nokkrar lyk­il­stað­reynd­ir:

  1. Ástæðan fyrir því, að kvóta­kerf­inu var komið á (1983-91) var sú að við ótt­uð­um­st, að frjáls sókn leiddi til ofveiði og jafn­vel útrým­ingar helstu nytja­stofna.
  2. Mark­miðið var tví­þætt: ­sjálf­bær nýt­ing fiski­stofna, sem byggði á vís­inda­legri ráð­gjöf um veiði­þol og aukin arð­semi þessa und­ir­stöðu­at­vinnu­vegar þjóð­ar­innar með því að draga úr sókn­ar­kostn­aði (fækka skip­um, auka sér­hæf­ing­u). Til þess að ná síð­ar­nefnda mark­mið­inu verður að heim­ila útgerð­ar­að­ilum fram­sal – skipti á veiði­heim­ildum – til að auð­velda sér­hæf­ingu og lækka kostn­að.
  3. Við það að ríkið tekur að sér að tak­marka sókn og skammta veiði­heim­ildir eru hand­hafar veiði­heim­ildar lausir við sam­keppni, sem ella hefði að lokum étið upp hagnað allra. Við þetta mynd­ast „auð­lind­arenta“. Hún er sá arður sem eftir stend­ur, þegar allur annar kostn­að­ur, rekstr­ar- og fjár­fest­ing­ar­kostn­að­ur, þ.m.t. fjár­magns­kostn­aður og afskrift­ir, hefur verið greidd­ur. Auð­lind­arentan er and­lag veiði­gjalds­ins, sem hand­hafar veiði­heim­ilda eiga að greiða eig­and­anum (þjóð­inni) fyrir sér­leyfið til að nýta auð­lind­ina án sam­keppni. Þetta er ekki skatt­ur. Þetta er leigu­gjald fyrir sér­rétt­ind­i. 
  4. Auð­linda­gjald­ið, sem Norð­menn inn­heimta af hand­höfum nýt­ing­ar­réttar olíu­auð­lind­ar­inn­ar, rennur í þjóð­ar­sjóð­inn, sem nú er orð­inn öfl­ug­asti fjár­fest­ing­ar­sjóður í heimi. Með þessu móti rennur arð­ur­inn af auð­lind, sem er lögum sam­kvæmt eign þjóð­ar­inn­ar, til þjóð­ar­innar allrar – en ekki til for­rétt­inda­að­ila.
  5. Þegar afla­marks­kerfið v ar fest í sessi 1988, fengum við jafn­að­ar­menn því fram­gengt, að þjóð­ar­auð­lindin var lýst sam­eign þjóð­ar­innar að lög­um. Þetta gerðum við til að girða fyrir einka­eign­ar­rétt á veiði­heim­ild­um. Þegar fram­salið var lög­leitt (1990), settum við jafn­að­ar­menn skil­yrði fyrir sam­þykki þess. Við bættum við var­úð­ar­á­kvæði, sem enn stendur og hljóðar svo: „Út­hlutun veiði­heim­ilda... myndar ekki eign­ar­rétt eða óaft­ur­kall­an­legt for­ræði ein­stakra aðila yfir veiði­heim­ild­inn­i“. Tíma­bund­inn nýt­ing­ar­réttur skyldi því hvorki mynda lögvar­inn einka­eign­ar­rétt né bóta­skyldu á rík­ið, ef úthlutun veiði­heim­ilda yrði breytt síð­ar.
  6. Fyrst í stað var sjáv­ar­út­veg­ur­inn sokk­inn í skuld­ir. Auð­lind­arentan – sem and­lag veiði­gjalds – mynd­að­ist því ekki fyrr en að fáeinum árum liðn­um. Með nokk­urri ein­földun (aukin skulda­byrði erlendra lána eftir gjald­mið­ils­hrunið 2008) má segja, að s.l. tvo ára­tugi hafi auð­lind­arentan numið hund­ruðum millj­arða króna. Í vand­aðri grein um málið í Kjarn­anum (16.10.19) tíund­aði rit­stjór­inn, Þórður Snær Júl­í­us­son, nokkrar lyk­il­stærð­ir, sem varða þetta mál. Á ára­bil­inu 2010-18 hafa hand­hafar veiði­heim­ilda greitt sér arð ,sem nemur 92,5 millj­örðum kr. Á ára­bil­inu 2008-18 hefur arð­semi sjáv­ar­út­vegs­ins batnað sem nemur 447 millj­örðum kr. Hagur sjáv­ar­út­vegs­ins hefur því batnað mörgum sinnum meir en sem nemur álögðum veiði­gjöld­um, sem duga varla fyrir kostn­aði rík­is­ins af þjón­ustu við sjáv­ar­út­veg­inn (haf­rann­sókn­ir, land­helg­is­gæsla, hafnir o.s. frv.)
  7. Lögum sam­kvæmt má eng­inn einn útgerð­ar­að­ili eiga meira en sam­svarar 12% af verð­gildi heild­ar­kvót­ans. Þórður Snær upp­lýsti, að þetta laga­á­kvæði er ekki virt í reynd. Þegar litið er á fyr­ir­tækja­sam­steypur ein­stakra aðila, hefur hinum stærstu leyfst að rjúfa þak­ið. Meira en helm­ingur veiði­heim­ilda í íslensku lög­sög­unni er nú í hönd­um fimm aðila.
    Auglýsing
    Þar fara fremstir í flokki Brim (áður Grand­i), Sam­herj­a­sam­steyp­an, vinnslu­stöðin í Vest­manna­eyj­um, Kaup­fé­lag Skag­firð­inga og fylgi­fiskar og Þor­björn í Grinda­vík. 
  8. Þessir aðilar hafa því í reynd hirt bróð­ur­part­inn af auð­lind­arent­unni í eigin þágu og kom­ast upp með að borga fyrir for­rétt­indin veiði­gjald til mála­mynda, sem dugar varla fyrir útlögðum kostn­aði rík­is­ins fyrir þjón­ustu við atvinnu­grein­ina. Það er ekki nema von, að Þórður Snær spyrji: „Ætlar eng­inn að gera neitt í þessu?“ Hvar er sjó­manna­fé­lag­ið? Hvar er verka­lýðs­hreyf­ing­in? Hvar er stjórn­ar­and­stað­an? Hvernig væri að þeir fjöl­miðl­ar, sem nú virð­ast hafa rankað við sér, kynntu þennan nýja léns­aðal – sægreif­ana – sem virð­ast hafa náð hreðja­tökum á póli­tíkus­unum – fyrir þjóð­inni? Hvernig er það: Kynnti ekki Þor­steinn Már íslenska sjáv­ar­út­vegs­ráð­herr­ann fyrir kollega hans í Namibíu með þeim ummæl­um, að þetta væri hans ráð­herra í rík­is­stjórn Íslands?

Nið­ur­staðan er þessi:

Afla­marks­kerfið með fram­sali hefur á s.l. tveimur ára­tugum skilað til­ætl­uðum árangri varð­andi sjálf­bæra nýt­ingu fiski­stofna og stór­aukna arð­semi sjáv­ar­út­vegs­ins. Þessi árangur hefur náðst fyrir til­verknað rík­is­valds­ins ,sem hefur tekið að sér að tak­marka sókn og úthluta veiði­heim­ild­um. Gall­inn á gjöf Njarðar er hins vegar sá, að þrátt fyrir lög, sem kveða á um sam­eign þjóð­ar­innar og eiga að girða fyrir einka­eign­ar­rétt á veiði­heim­ild­um, hefur auð­lind­arent­an, sem við þetta myndast, runnið því sem næst öll til örfá­menns hóps kvóta­eig­enda. Við þetta hefur mynd­ast ný stétt ofur­ríkra, sem þiggur auð sinn í skjóli póli­tísks valds.

Þar með erum við aftur komin til Namib­íu. Það sama hefur gerst hér og þar. Arð­ur­inn af auð­lindum þjóð­anna rennur til fámenns for­rétt­inda­hóps í skjóli póli­tísks valds. Ég end­ur­tek spurn­ingu Þórðar Snæs: „Ætlar eng­inn virki­lega að gera neitt í þessu?“

Á tylli­dögum tala stjórn­mála­menn fjálg­lega um nor­ræna sam­vinnu. Spurn­ing okkar Þórðar Snæs snýst um kjarna máls­ins: Ætlum við að una því að vera í reynd skrípa­mynd af arð­rændri nýlendu eða ætlum við að skipa okkur í sveit með hinum nor­rænu vel­ferð­ar­ríkj­um, sem flestum dóm­bærum mönnum ber nú orðið saman um, að séu fyr­ir­mynd­ar­þjóð­fé­lög sam­tím­ans? Hvernig væri að Alþingi Íslend­inga gerði nú út af örk­inni fámennan hóp sæmi­lega viti­bor­inna manna og sendi til gamla lands­ins, Nor­egs, til að kynna sér fram­sýna auð­lindapóli­tík í þágu almanna­hags­muna? Við þurfum ekki að finna upp hjól­ið.

Höf­undur var for­maður Alþýðu­flokks­ins – jafn­að­ar­manna flokks Íslands – 1984-96.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Fjölmargir erlendir ríkisborgarar starfa  við mannvirkjagerð á Íslandi.
Erlendum ríkisborgurum heldur áfram að fjölga þrátt fyrir samdrátt og atvinnuleysi
Á málþingi fyrir ári sagði ráðuneytisstjóri í félagsmálaráðuneytinu að það væri einfalt fyrir Ísland að „losa sig“ erlent vinnuafl þegar samdráttur yrði í efnahagslífinu. Erlendum ríkisborgurum hefur fjölgað það sem af er ári þrátt fyrir metsamdrátt.
Kjarninn 27. október 2020
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir, dómsmálaráðherra, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, nýsköpunarráðherra og Bjarni Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra, við undirritun reglugerðanna í dag.
Opnað á hálfs árs fjarvinnu erlendra sérfræðinga með reglugerðarbreytingum
Ráðherrar í ríkisstjórninni undirrituðu í dag breytingar á reglugerðum sem gefa ríkisborgurum utan EES færi á að koma hingað til lands með fjölskyldur sínar og vinna í fjarvinnu til sex mánaða.
Kjarninn 27. október 2020
Lögreglustjórinn á Suðurnesjum segist ekki hafa veitt upplýsingar um fjölda hælisleitenda
Upplýsingar um komu hælisleitenda á Keflavíkurflugvöll, sem þingmaður Sjálfstæðisflokksins hefur birt á samfélagsmiðlum, komu ekki frá lögreglunni á Suðurnesjum, samkvæmt embættinu.
Kjarninn 27. október 2020
Bogi Nils Bogason, forstjóri Icelandair
Bætur frá Boeing vega þungt
Afkoma Icelandair fyrir vaxtagreiðslur og skatta var jákvæð um hálfan milljarð íslenskra króna á nýliðnum ársfjórðungi, þökk sé bótagreiðslum frá Boeing.
Kjarninn 27. október 2020
Milljónir hektara af regnskógum í Indónesíu og Malasíu hafa verið ruddir síðustu ár til vinnslu pálmaolíu.
Vilja takmarka notkun pálmaolíu í íslenskri framleiðslu
Pálmaolía er þrisvar sinnum verri en jarðefnaeldsneyti þegar kemur að losun gróðurhúsalofttegunda. Notkun hennar sem eldsneyti hefur aukist síðustu ár og hópur þingmanna vill banna hana í lífdísil og takmarka í allri framleiðslu á Íslandi.
Kjarninn 27. október 2020
Óróinn kokkaður upp inni á skrifstofu SA
„Sú hætta er raunverulega fyrir hendi að ungt fólk finni ekkert að gera eftir nám. Við getum þá siglt inn í aðstæður sem eru svipaðar og í sunnanverðri Evrópu þar sem atvinnuleysi ungs fólks er gríðarlegt.“ Þetta segir Þórunn Sveinbjarnardóttir.
Kjarninn 27. október 2020
Lilja Alfreðsdóttir
Fjárfesting í fólki og nýsköpun ræður úrslitum
Kjarninn 27. október 2020
Nær helmingur atvinnulausra er undir 35 ára
Atvinnuleysi yngri aldurshópa er töluvert meira en þeirra eldri, samkvæmt tölum Vinnumálastofnunar og Hagstofu. Munurinn er enn meiri þegar tekið er tillit til atvinnulausra námsmanna.
Kjarninn 27. október 2020
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar