Atlaga að íslenskri kvikmyndamenningu

Guðný Halldórsdóttir, kvikmyndaleikstjóri
eddasalur.jpg
Auglýsing

Í kvik­mynda­mið­stöð hafa konur ekki sömu tæki­færi og karl­ar, sem leik­stjórar og hand­rits­höf­und­ar. Þannig hefur það verið und­an­farin ár. Það er vegna þess að það má ekki opna munn­inn í þeirri stofnun og gagn­rýna vinnu­brögð­in, því þá er alveg gefið að þér verður ýtt úr bið­röð­inni og steinn lagður í götu þína.

Þetta hlýtur að skrif­ast á þann sem er for­stöðu­maður kvik­mynda­mið­stöðvar og yfir­mann hans, sem er mennta­mála­ráð­herra. Því ófáar konur hef ég hitt með hand­rit undir hönd­um, sumar hverjar grát­andi á leið út úr kvik­mynda­mið­stöð og ég á leið­inni inn – til þess eins að vera fleygt út aftur og hand­rit­inu á eftir mér.

­For­stöðu­maður sjóðs­ins hefur setið lengst allra í emb­ætti  eða frá 2003 og þá hófust fyrir alvöru erf­ið­leikar kven­leik­stjóra í íslenskri kvik­mynda­gerð. Á tíu ára tíma­bili fóru 13% af pen­ingum sjóðs­ins í konur og 87% til karla.

Auglýsing

For­stöðu­maður sjóðs­ins hefur setið lengst allra í emb­ætti  eða frá 2003 og þá hófust fyrir alvöru erf­ið­leikar kven­leik­stjóra í íslenskri kvik­mynda­gerð. Á tíu ára tíma­bili fóru 13% af pen­ingum sjóðs­ins í konur og 87% til karla. Um þetta efni hefur Ívar Björns­son skrifað BA rit­gerð við Háskóla Íslands (2012).

Lítt raun­veru­leika­tengdir "konsú­lent­ar"



For­stöðu­mað­ur­inn hefur með sér ráð­gjafa, svo­kall­aða „konsú­lenta" með reynslu úr fag­inu. Þeir lesa yfir hand­rit og eiga að koma inn með fag­legar og upp­byggj­andi hug­mynd­ir. Eða þannig var það emb­ætti hugs­að. En í stað þess er fengið fólk sem hefur ýmist skrifað eitt hand­rit á lífs­leið­inni, staldrað stutt við sjón­varpi, eða hefur hrökkl­ast út kvik­mynda­gerð af gildri ástæðu.

Margir þess­ara kon­sú­lenta búa erlend­is, eru lítt tengdir íslenskum raun­veru­leika. Í mörgum til­fellum eru þeir farnir að skrifa hand­ritin fyrir mann upp á nýtt – eins og þeir séu mæli­kvarði allra hluta í heim­inum og að þeir hafi verið ráðnir í starfið til þess eins að káma út eins mörg verk­efni og hægt er með fingraförum sínum og steypa í sama mót.

Þetta er sú hindrun sem allir leik­stjórar verða að klífa, eigi hand­rit þeirra að verða að veru­leika. En á end­anum er for­stöðu­mað­ur­inn ævin­lega sá aðili sem ræður hvaða myndir eru gerðar – eftir að kon­sú­lentar skila sínu mati. Hann er ein­ráður um það, líkt og að einn maður réði því eftir hverja og hvaða bækur kæmu út á ári hverju.

Titrar allt og stamar



Per­sónu­lega hefur mér verið fleygt út úr kvik­mynda­mið­stöð síð­ast­liðin fjögur ár, stundum grenj­andi. Flestir kon­sú­lentar mið­stöðv­ar­innar eru búnir að lesa hand­ritið mitt og hafna alfarið að úr verði gerð kvik­mynd og skoð­an­irnar á hand­rit­inu orðnar svo marg­breyti­legar að þær eru farnar að slaga upp í nýtt hand­rit um allt annað efni en til stóð í fyrstu. Norskur drama­t­úrgur og annar íslenskur, sem kann fag­ið, fyrir utan nokkra leik­stjórn­ar­kollega mína sjá ekki þessa miklu mein­bugi á hand­rits­hel­vít­inu, enda hand­rits­gerð og kvik­mynda­leik­stjórn verið lifi­brauð mitt í rúm 35 ár. Samt er alltaf talað við mig eins og ég sé nýút­skrifuð úr kvik­mynda­skóla og varla það í hvert skipti sem ég sæki um fram­lag í kvik­mynda­mið­stöð. Það titrar allt og stamar út af tor­tryggni í minn garð, þrátt fyrir að tækni­lega og fjár­hags­lega séð hafi ég hafi alltaf skilað mínum myndum í góðu lagi og fengið góða aðsókn.

­Samt er alltaf talað við mig eins og ég sé nýút­skrifuð úr kvik­mynda­skóla og varla það í hvert skipti sem ég sæki um fram­lag í kvik­mynda­mið­stöð. Það titrar allt og stamar út af tor­tryggni í minn garð, þrátt fyrir að tækni­lega og fjár­hags­lega séð hafi ég hafi alltaf skilað mínum myndum í góðu lagi og fengið góða aðsókn.

Ég var búin að útvega 100 millj­ónir í Nor­egi í mynd­ina. En allt kom fyrir ekki, heldur fékk ég ábend­ingar á hand­ritið enda­laust, t.d. „af­hverju konan í mynd­inni sem er ólétt væri að reykja, eða að kona sem biður aðra konu um að ganga með barn fyrir sig væri vond kona og ósympat­ísk og gæti þar af leið­andi ekki verið aðal­per­sóna“ og ein­hverjar svona apa­legar móralís­er­ing­ar,­sem gera mann bara hnugg­inn.

Myndin fjallar um sam­tím­ann. Hún er ekki kar­læg, heldur fjallar hún um geðuga og stjórn­sama íslenska fyr­ir­sætu sem fer fram á það við ind­verska vin­konu sína að hún gangi með barn fyrir sig gegn greiðslu. Og er sú ákvörðun auð­vitað tekin af eig­in­mönnum kvenn­anna, eins og venjan er, ef þær eiga karla. Myndin fjallar ekki bara um stað­göngu­mæðr­un, sem er algeng nú á dög­um. Hún fjallar um þessi sið­ferð­is­legu spurs­mál sem snúa að sam­skiptum okkar við heims­byggð­ina. Hvernig vest­ræni rass­inn skal alltaf hafa hina und­ir.

Sagan er að mestu leyti skáld­saga en umgjörðin upp­rifjun á mínu eigin lífi, þegar ind­versk fjöl­skylda flutt­ist í Mos­fells­dal fyrir 25 árum síð­an. Það er eng­inn drep­inn í mynd­inni. Það er eng­inn á eit­ur­lyfj­um, það er eng­inn karl að upp­lifa mid-life crisis  eða koma úr skápnum og það heyr­ast engin skot­hljóð og sést varla vín á manni.

Konur gef­ast upp á karllægum íslenskum myndum



Við konur sem erum kvik­myndaunn­end­ur. Eða 50% af kvik­mynda­á­horf­endum á land­inu, erum búnar að gef­ast upp á þessum karllægu íslensku myndum og stað­reyndin orðin sú að íslenskar konur nenna ekki að sjá íslenskar mynd­ir.

Nú á síð­asta ári, eftir mik­inn þrýst­ing kven­leik­stjóra og hand­rits­höf­unda fengu loks nokkrar konur vil­yrði úr kvik­mynda­mið­stöð. Er það gleði­efni. En hins­vegar fær maður á til­fin­ing­una að hér sé verið að klóra í bakk­ann og reyna með nokkrum að penna­strikum að leið­rétta 12 ára kynja­halla í grein­inni.

Er þá ekki eðli­leg­ast að mann­eskjan sem sat í brúnni á meðan þessi skekkja varð til – biðj­ist afsök­unar og gefi starfið öðrum eft­ir. Því þetta er atlaga að íslenskri kvik­mynda­menn­ingu.

Er þá ekki eðli­leg­ast að mann­eskjan sem sat í brúnni á meðan þessi skekkja varð til – biðj­ist afsök­unar og gefi starfið öðrum eft­ir. Því þetta er atlaga að íslenskri kvikmyndamenningu.

Og svarið er ekki að það séu svo fáar konur sem sækja um, þeim er bara aldrei gef­inn séns eins og strák­un­um.

Ég veit að strák­unum finn­nst þetta líka vand­ræða­legt, en ekki þeim sem stýra skip­inu.

Það er skammar­legt að vita að fjár­lögin séu svo naumt skorin í íslenskri kvik­mynda­gerð og að megn­inu dreift til sama drengja­heims­ins, að hér er komið menn­ing­ar­legt svart­hol í íslenska kvik­mynda­sögu, sem stjórn­endur kvik­mynda­mála í land­inu hafa látið við­gang­ast með galopin augu.

Nú nefna margir til sög­unnar að setja verði upp kynja­kvóta um styrkút­hlut­an­ir. Mér er sama hvaða meðul eða verk­færi verða notuð til þess að stoppa í þetta gat og leið­rétta þennan halla.

Krafa okk­ar, kvenna í kvik­mynda­gerð er ekki ósann­gjörn. Við viljum bara að kök­unni verði rétt skipt og bróð­ur­lega, eins og við kennum börn­unum okk­ar.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
McDonald's á Íslandi lokaði árið 2009.
Táknræn staða McDonald's á Íslandi kom aftur í ljós í hruninu
Prófessor í mannfræði við Háskóla Íslands segir að Íslendingar hafi lengi verið mjög upptekið af því hvernig fjallað er um land og þjóð utan landsteinanna og að lokun McDonald's hafi verið enn ein niðurlægingin á alþjóðavettvangi.
Kjarninn 14. október 2019
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Konur í fangelsum
Kjarninn 14. október 2019
Eyþór Laxdal Arnalds, oddviti Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Félag Eyþórs sem á í Morgunblaðinu með neikvætt eigið fé upp á 239 milljónir
Félagið sem heldur utan um eignarhald oddvita Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík í útgáfufélagi Morgunblaðsins skuldar 360,5 milljónir króna en metur einu eign sina á 121,5 milljónir króna.
Kjarninn 14. október 2019
Þrátt fyrir að ellefu ár séu liðin frá því að Kaupþing fór á hausinn þá er bankinn samt sem áður ekki hættur að skila þeim sem vinna að eftirmálum þess þrots digrum launagreiðslum.
17 starfsmenn Kaupþings fengu 3,5 milljarða í laun í fyrra
Stjórn Kaupþings, sem telur fjóra til fimm einstaklinga, fékk 1,2 milljarð króna í laun á árinu 2018. Aðrir starfsmenn fengu líka verulega vel greitt. Meðalgreiðsla til starfsmanns var 17,4 milljónir króna á mánuði, sem eru margföld árslaun meðalmanns.
Kjarninn 14. október 2019
Þeir sem búa lengi erlendis missa kosningarétt og Kosningastofnun verður til
Umfangsmiklar breytingar eru í farvatninu á kosningalögum hérlendis. Nýjar stofnanir gætu orðið til, kosningaathöfnin sjálf gæti breyst, ákveðnum kosningum gæti verið flýtt og þeir sem hafa búið lengi samfleytt í útlöndum gætu misst kosningarétt sinn.
Kjarninn 14. október 2019
Eiríkur Ragnarsson
Yo yo: Verðbólga er kúl – lesið þessa grein
Kjarninn 13. október 2019
Guðmundur Halldór Björnsson
Dauðafæri fyrir íslensk fyrirtæki að ná auknum árangri?
Kjarninn 13. október 2019
Gagnrýna tækni sem ætlað er að hreinsa plast úr hafinu
Margir vonuðust til þess að nýstárleg aðferð frá fyrirtækinu Ocean Cleanup gæti nýst í baráttunni gegn plastmengun í hafinu. Vísindamenn hafa hins vegar gagnrýnt aðferðina harðlega vegna þeirra áhrifa sem hreinsunin hefur á lífverur sem festast í tækinu.
Kjarninn 13. október 2019
Meira úr sama flokkiÁlit
None