Ríkisstjórn gleypir handsprengju

grenades.jpg
Auglýsing

Fyrir tíu dögum síðan sáu fáir fyrir sér að sitj­andi rík­is­stjórn, með traustan þing­meiri­hluta, bull­andi sjálfs­traust sem jaðr­aði við hroka og vind í segl­unum vegna betri efna­hags­kennitalna myndi grafa sér það djúpa holu að hún muni mögu­lega ekki geta kraflað sig upp úr henni. Það er hins vegar nákvæm­lega það sem hefur gerst.

Yfir­lýstar breyt­ingar á lögum um Seðla­bank­ann, sem báru öll merki þess að vilja væng­stýfa stofn­un­ina með póli­tísku herði­efni, hófu óró­leik­ann. Eldra fólk sá þá fyrir sér Ísland æsku sinnar og það yngra sam­fé­lag fjarri því alþjóða­vædda og frjáls­lynda mark­aðs­sam­fé­lags sem það telur sjálf­sagt. Og það var greini­legt að fáum, utan fálkanna og hrútanna í stjórn­ar­flokk­un­um, lík­aði sú sýn sem blasti við.

 

Auglýsing

Lofað og svikið



Til­raun stjórn­ar­flokk­anna til að slíta Evr­ópu­sam­bands­við­ræðum á grund­velli skýrslu sem gefur ekk­ert til­efni til slíks, með ótrú­lega orð­aðri þings­á­lykt­un­ar­til­lögu, sprakk síðan all­rosa­lega í and­litið á þeim. Svo virð­ist sem að þeir hafi ein­fald­lega talið hausa á þing­inu og haldið að það myndi nægja að keyra þetta risa­stóra hags­muna­mál, sem hefur áhrif á alla Íslend­inga, í gegn. Það reynd­ist gríð­ar­legt, gríð­ar­legt ofmat.

Upp risu allir sem hafa áhuga á að fá sjálfir að velja hvernig fram­tíðin sín lítur út. Evr­ópu­málin voru nefni­lega ekki kosn­ing­ar­mál í síð­ustu alþing­is­kosn­ing­um. Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn tryggði það með því að lofa þeim armi flokks­ins sem er Evr­ópu­meg­inn í líf­inu að hann myndi fá að kjósa um áfram­hald við­ræðna á þessu kjör­tíma­bili. Fjórir af fimm ráð­herrum flokks­ins lof­uðu þessu í beinni útsend­ingu í sjón­varpi fyrir innan við ári síð­an. Og flokk­ur­inn lof­aði þessu í kosn­ing­ar­á­róðri. Það er eng­inn vafi á því að þessi lof­orð voru gef­in. Og þau voru svik­in. Inter­netið gleymir ekki.

Flokks­þing og lands­fundur eru þjóðin



Þótt Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn hafi eytt mesta púðr­inu í sinni kosn­inga­bar­áttu í að sann­færa fólk um að hann ætl­aði að gefa þeim skattfé ef það myndi kjósa hann, með gríð­ar­lega góðum árangri, þá stund­aði hann líka Evr­ópu­lof­orða­flaum gagn­vart þeim kjós­endum sem hugs­uðu ekki bara um hvað kosn­ingar gætu gert fyrir sinn eigin per­sónu­lega banka­reikn­ing. Þegar gengið var á Frosta Sig­ur­jóns­son, þing­mann flokks­ins, vegna þess­arra fyr­ir­heita, kom hann með þá skýr­ingu að um varnagla hefði verið að ræða. Þessi lof­orð áttu bara við ef ske kynni að Fram­sókn lenti í rík­is­stjórn með flokkum sem væru fylgj­andi Evr­ópu­sam­band­inu. Það gleymd­ist alveg að útskýra þennan varnagla fyrir kjós­end­um.

Sig­rún Magn­ús­dótt­ir, þing­flokks­for­maður Frosta, til­kynnti þjóð­inni það síðan í morgun að þjóð ræður engu. Það eru flokks­þing Fram­sókn­ar­flokks­ins og lands­fundur Sjálf­stæð­is­flokks­ins sem ákveða hvernig hlut­irnir eiga að vera. Þar liggur æðsta vald­ið. Þau eru þjóð­in. Þess vegna eru þjóð­ar­at­kvæða­greiðslur ein­ungis „ráð­gef­andi“ og skipta engu máli. Þess má geta að könnun sem birt var sama morgun sýnir að 82 pró­sent Íslend­inga vilja kjósa um áfram­hald við­ræðna við Evr­ópu­sam­band­ið. Meira að segja meiri­hluti aðspurðra Fram­sókn­ar­manna vildu kjósa um það. En það hefur greini­lega ekki verið sá hluti þeirra sem mætir á flokks­þing.

Áætl­un­ar­bú­skapur og ein­angr­un­ar­hyggja



Til að bæta gráu ofan á svart ákváðu átta Fram­sókn­ar­þing­menn að nú væri góður tími til að leggja fram þings­á­lykt­un­ar­til­lögu um að ríkið myndi reisa áburð­ar­verk­smiðju í Helgu­vík eða í Þor­láks­höfn „til að laða brott­flutta Íslend­inga aftur heim og til að vekja ungum Íslend­ingum von í brjósti um að stjórn­völd ætli sér að skapa þeim tæki­færi og atvinnu­ör­yggi í fram­tíð­inn­i“. Fjár­fest­ing í verk­smiðj­unni á að nema 120 millj­örðum króna. Það er 40 millj­örðum krónum meira en til stendur að eyða í skulda­nið­ur­fell­ing­ar.

Þessi fram­lagn­ing sýnir gríð­ar­legt póli­tískt ólæsi. Fyrir utan að vera hug­mynd sem ætti betur heima í fimm ára plönum ráð­stjórn­ar­ríkja aust­ur­blokk­ar­innar eftir síð­ustu heim­styrj­öld þá er það stað­reynd að „starfs­maður í áburð­ar­verk­smiðju“ er ekki svar sem nokkur Íslend­ingur myndi láta út úr sér þegar hann yrði spurður að þvi hvað hann vilji vera þegar hann er orð­inn stór. Þvert á móti er unga kyn­slóðin hér meira í því að reyna að koma sér inn í bestu háskóla í heimi og búa sér til eigin tæki­færi í nýsköpun en að láta Fram­sókn­ar­flokk­inn kokka stoða­tvinnu­vega­heim­sýn sína ofan í sig.

Tollam­úr­arar skip­aðir í tolla­hóp



En Seðla­banka­yf­ir­tak­an, ein­hliða lokun á Evr­ópu­sam­bandið og áburða­verk­smiðju­æv­in­týrið var ekki nóg. Í kjöl­far þess að Íslend­ingar virð­ast vilja taka hags­muni neyt­enda fram yfir sér­hags­muni stór­kost­lega nið­ur­greidds land­bún­að­ar, og jafn­vel að fá að kaupa ótoll­aða buffala- og kengúru­osta ákvað land­bún­að­ar­ráð­herra, að skipa tolla­hóp til að end­ur­skoða tolla­lög­gjöf í land­bún­aði.

Í hann voru meðal ann­ars skip­aðir full­trúar Bænda­sam­taka Íslands, Kaup­fé­lagi Skag­firð­inga og Mjólk­ur­sam­söl­unn­ar. Sem sagt full­trúar þess hluta Fram­sókn­ar­flokks­ins sem mætir á flokks­þing. Og er þar af leið­andi þjóð­in. Eng­inn full­trúi neyt­enda né versl­unar og þjón­ustu er í hópn­um. Það vantar í raun bara Guðna Ágústs­son til að full­komna skip­an­ina. Manni myndi ekki bregða þótt nið­ur­staða tolla­hóps­ins yrði sú að tollar væru allt of lágir og þá yrði að hækka.

Ein­angr­aða auð­linda­ríkið í Norð­ur­slóð­ar­landi



Ofan á þetta allt saman eru kjara­samn­ingar í upp­námi, enn á eftir að afnema gjald­eyr­is­höft, fram­halds­skóla­kenn­arar eru að fara í verk­fall eftir tæpar þrjár vikur og pískrað er um að verið sé að fara að gera rosa­lega stóra gjald­eyr­is­skipta­samn­inga við mann­rétt­inda­fröm­uð­ina í ráð­stjórn­ar­ríkj­unum Kína og Rúss­landi. Hinn raun­veru­legi utan­rík­is­ráð­herra lands­ins, Ólafur Ragnar Gríms­son, hefur örugg­lega nýst vel í þær umleit­anir á meðan að hann hékk í kok­teil­boðum hjá Vla­dimír Pútín á sama tíma og örygg­is­lög­reglan var að berja Pussy Riot með svipum í Sochi.

Svo virð­ist sem það eigi að byggja upp ein­angr­að, þjóð­rækið Ísland sem ætlar að reka sig á áætl­un­ar­bú­skap með örfáum auð­linda­geirum og marka sér ein­hverja sterka stöðu í Norð­ur­slóða­landi fram­tíð­ar, þar sem St. Pét­urs­borg verður víst höf­uð­borgin (sam­kvæmt Ólafi Ragn­ari). Þetta land ætlar að nýta ork­una sína til að byggja upp verk­smiðjur og skapa störf í hér­uð­un­um.

Þetta land ætlar að vera með eigin gjald­mið­il, sem for­maður Sam­taka atvinnu­lífs­ins segir reyndar að kosti fyr­ir­tæki og heim­ili lands­ins 150 millj­arða króna auka­lega á ári að halda úti. Þetta land ætlar að stýra sínum stofn­unum póli­tískt. Hér verður þétt og fámenn valda­stétt póli­tíku­sa, kaup­fé­lags og útgerðar sem deilir og drottn­ar. Svona horf­ir, í alvöru, fram­tíð­ar­sýnin sem rík­is­stjórnin virð­ist boða við mörgu fólki.

Siglt inn í kosn­ingar



Og með þetta allt saman á bak­inu er verið að sigla inn í sveit­ar­stjórn­ar­kosn­ing­ar. Þar munu fram­bjóð­endur rík­is­stjórn­ar­flokk­anna þurfa að eyða allri orku sinni í að sann­færa kjós­endur um að kosn­ing­ar­lof­orð þeirra séu ekta, þótt þau séu það ekki í lands­mál­un­um.

Þar hafa stjórn­mála­menn enda slegið ný met í fárán­leika við útskýr­ingar á því hvað sé svik og hvað ekki. Skýr­ingar þeirra eru á pari við að Fem­inista­fé­lag Íslands myndi segja að það væri ekki kven­fyr­ir­litn­ing að kalla konur mell­ur.

Fyrir tíu dögum síðan áttu fáir von á því að sitj­andi rík­is­stjórn væri hæstá­nægð með Hildi Lilli­endahl fyrir að stela athygl­inni af sér, þótt það verði lík­lega bara um stund­ar­korn. En það hefur margt gerst á tíu dög­um. Og margt mun ger­ast á næstu tíu, því það eru allt í einu raun­veru­legar líkur á því að hand­sprengjan sem rík­is­stjórnin gleypti muni springa.

Sigurður Ingi Jóhannsson, samgöngu- og sveitastjórnarráðherra.
Telur lágbrú fýsilegri kost fyrir nýja Sundabraut
Tveir val­kost­ir eru einkum tald­ir koma til greina vegna lagn­ing­ar Sunda­braut­ar, ann­ars veg­ar jarðgöng í Gufu­nes og hins veg­ar lág­brú yfir Klepps­vík. Samgöngu- og sveitastjórnarráðherra seg­ir að sér hugn­ist frek­ar lág­brú yfir Klepps­vík.
Kjarninn 20. september 2019
Höfuðstöðvar Vísis í Grindavík.
Vísir og Þorbjörn ræða sameiningu
Tvö sjávarútvegsfyrirtæki í Grindavík vilja sameinast. Gangi áformin eftir mun hið sameinaða fyrirtæki vera með um 16 milljarða króna í veltu á ári.
Kjarninn 20. september 2019
Ferðamenn eyddu minna en áður var haldið fram í ágúst síðastliðnum.
Hagstofan leiðréttir tölur í þriðja sinn á nokkrum vikum
Eyðsla útlendinga á greiðslukortum í ágúst 2019 var minni en í ágúst 2018, ekki meiri líkt og Hagstofa Íslands hélt fram fyrir viku síðan. Þetta er í þriðja sinn á örfáum vikum sem Hagstofan reiknar vitlaust.
Kjarninn 20. september 2019
Guðrún Svava, nemandi í bifvélavirkjun.
Enn eykst kynjabilið í starfsnámi á framhaldsskólastigi
Aðeins þrír af hverjum tíu nemendum á framhaldsskólastigi er í starfsnámi hér á landi. Guðrún Hafsteinsdóttir, formaður Samtaka iðnaðarins, segir að það þurfi samstillt þjóðarátak til að fjölga starfsnámsnemum.
Kjarninn 20. september 2019
Hvað er það við Icelandair sem stjórnmálamenn eiga að hafa áhyggjur af?
Prófessor í hagfræði hvatti stjórnmálamenn til að fylgjast með eiginfjárstöðu Icelandair á fundi í gær. Forstjóri Icelandair sagði ummælin ógætileg. Það sem veldur þessum áhyggjum er að eiginfjárhlutfall Icelandair hefur farið hríðlækkandi undanfarið.
Kjarninn 20. september 2019
Molar
Molar
Molar – Mikilvægt að koma vel fram við innflytjendur
Kjarninn 20. september 2019
Bankahöllin sem eigandinn vill ekki en er samt að rísa
Þegar íslensku bankarnir voru endurreistir úr ösku þeirra sem féllu í hruninu var lögð höfuðáhersla á að stjórnmálamenn gætu ekki haft puttanna í þeim.
Kjarninn 20. september 2019
Hrun fuglastofna í Norður-Ameríku vekur upp spurningar
Ný grein í Science greinir frá niðurstöðum viðamikilla rannsókna á fuglalífi í Norður-Ameríku.
Kjarninn 20. september 2019
Meira úr sama flokkiÁlit
None