Sagan af Sjóði 9 og hinum peningamarkaðssjóðunum

Sjóður 9 hringir bjöllum hjá mörgum en þeir átta sig kannski ekki á af hverju það er. Hann sneri aftur í umræðuna þegar fréttir voru sagðar af viðskiptum forsætisráðherra með eignir í sjóðnum. En hvað var Sjóður 9? Og af hverju er hann svona alræmdur?

finance-banking-iceland-glitnir_9952842843_o.jpg
Auglýsing

Sjóður 9 skaut aftur upp koll­inum í fjöl­miðlaum­fjöllun í síð­ustu viku þegar Stund­in, í sam­starfi við Reykja­vik Media og breska dag­blaðið The Guar­dian, birti umfjöllun um sölu Bjarna Bene­dikts­sonar for­sæt­is­ráð­herra á eign sinni í sjóðnum dag­anna fyrir banka­hrun­ið. Bjarni hefur síðar sagt að hann hafi ekki búið yfir neinum trún­að­ar­upp­lýs­ingum þegar hann seldi eign­ina og að um sé að ræða alvar­legar ásak­anir sem í felist dylgjur um að hann hafi mis­notað stöðu sína og stundað inn­herja­svik. Hvergi í umfjöllun umræddra fjöl­miðla er því þó haldið fram að Bjarni hafi framið lög­brot með atferli sínu.

En hvað var Sjóður 9? Og er það rétt sem Bjarni og stuðn­ings­menn hans halda fram að það hafi verið á allra vit­orði á þeim tíma sem hann seldi að Glitn­ir, sem rak sjóð­inn, hafi staðið á brauð­fót­um?

Herjað á sparnað almenn­ings

Á árunum fyrir hrun ráku allir stóru bank­arn­ir, og mörg minni fjár­mála­fyr­ir­tæki, pen­inga­mark­aðs­sjóði. Þeir fjár­festu í verð­bréf­um, að mestum hluta íslenskum skulda­bréf­um, og hart var lagt að almenn­ingi í land­inu að geyma sparnað sinn í þessum sjóð­um, oft með ræðum um að þeir væri jafn öruggir og inn­lán. Eini mun­ur­inn væri sá að ávöxtun pen­inga­mark­aðs­sjóða væri mun meiri en á inn­láns­reikn­ing­um.

Auglýsing

Sá pen­inga­mark­aðs­sjóður sem Glitnir rak hét Sjóður 9. Upp­haf­lega var eigna­sam­setn­ing hans nokkuð íhalds­söm. Árið 2005 sam­an­stóð eigna­safn hans aðal­lega af rík­is­tryggðum verð­bréfum eða bréfum útgefnum af bönkum og spari­sjóð­um. Engin verð­bréf eign­ar­halds­fé­laga voru í sjóðn­um. Það átti hins vegar eftir að breyt­ast mikið á næstu árum.

Í lok árs 2007 var verð­mæti verð­bréfa­safns sjóðs­ins orðið um 82 millj­arðar króna. Það hafði verið um 18,4 millj­arðar króna í lok árs 2005. Það hafði því marg­fald­ast að stærð á örfáum árum. Eigna­sam­setn­ingin hafði líka breyst mik­ið. Í byrjun árs 2008 voru verð­bréf eign­ar­halds­fé­laga 65 pró­sent af eignum Sjóðs 9. Þegar leið á það ár varð það hlut­fall enn hærra. Í lok ágúst, nokkrum vikum fyrir hrun­ið, voru þau 86 pró­sent af heild­ar­verð­bréfa­eign sjóðs­ins.

Keyptu heilu skulda­bréfa­flokk­anna af eig­endum bank­ans

Í skýrslu rann­sókn­ar­nefndar Alþingis um aðdrag­anda og orsakir falls íslensku bank­anna, sem kom út í apríl 2010, kom fram að tveir sjóðir í eigu rek­star­fé­lags Glitn­is, Sjóður 1 og Sjóður 9, voru að jafn­aði með yfir 50 pró­sent af heild­ar­eign sjóð­anna í bréfum frá tveimur útgef­end­um, Stoð­um/FL Group og Baugi. Í skýrslu rann­sókn­ar­nefnd­ar­innar segir að þessir tveir sjóðir hafi verið látnir kaupa upp heilu skulda­bréfa­flokk­anna frá þessum tveimur aðil­um. Þegar Glitnir féll nam virði bréfa frá Baugi í Sjóði 9 til dæmis 12,9 pró­sent af heild­ar­sam­setn­ingu hans, eða 12,5 millj­arða króna. Um 22 millj­arðar voru þar í bréfum frá Stoð­um/FL Group.

Þá voru dæmi um að sjóðir innan Glitnis sjóða hafi átt við­skipti sín á milli með „óskráð og illselj­an­leg bréf“. Eitt slíkt dæmi voru við­skipti með Baugs­bréf þann 28. des­em­ber 2007, þegar Sjóður 9 var lát­inn selja bréf frá Baugi á nokkra millj­arða króna til fag­fjár­festa­sjóðs í eigu Glitn­is. Strax eftir ára­mótin keypti Sjóður 9 síðan bréfin til baka. Ástæðan var sú að sjóð­irnir birtu eign­ar­safn sitt opin­ber­lega líkt og það var í árs­lok. Til að risa­eign Sjóðs 9 í Baugs­bréfum myndi ekki sjást á yfir­lit­inu voru þau geymd í nokkra daga í öðrum sjóði en síðan færð til baka.

Bæði félögin sem minnst er á hér að ofan, Baugur Group og Stoð­ir/FL Group,  lutu stjórn Jóns Ásgeirs Jóhann­es­sonar og við­skipta­fé­laga hans. Þessi hópur var einnig kjöl­festu­eig­andi í Glitni á þessum tíma. Stór hluti ann­arra útgef­enda skulda­bréfa sem Sjóður 9 keypti var auk þess með mikil tengsl við Glitni annað hvort í gegnum eigna­tengsl eða stórar áhættu­skuld­bind­ing­ar.

Sam­an­dregið þá var Sjóður 9 stút­fullur af skulda­bréfum útgefnum af félögum sem annað hvort tengd­ust helstu eig­endum Glitnis eða stærstu skuld­urum bank­ans. Hann var nokk­urs konar rusla­kista sem var síðan seld almenn­ingi sem sparn­að­ar­leið með mik­illi ávöxt­un.

Sjóðnum lokað þegar þjóð­nýta átti Glitni

Eftir að ríkið til­kynnti þann 29. sept­em­ber 2008 að það ætl­aði sér að taka 75 pró­sent eign­ar­hlut í Glitni var ljóst að Stoð­ir/FL Group, stærsti eig­andi félags­ins, myndi fara í þrot. Þess utan hafði verið ljóst um nokkurn tíma að stærsti eig­andi Stoða/FL Group, Baugur Group, stæði afar illa.

Þetta skap­aði gríð­ar­leg vanda­mál fyrir Sjóð 9, enda var, líkt og áður sagði, að jafn­aða yfir 50 pró­sent af heild­ar­eign hans bréf frá þessum tveimur útgef­end­um. Sjóðnum var því lokað tíma­bundið þennan sama dag, 29. sept­em­ber.

Á meðan að sjóð­irnir voru lok­að­ir, og hlut­deild­ar­skír­tein­is­hafar gátu ekki tekið eign sína út úr þeim, var ákveðið á stjórn­ar­fundi í Glitni að bank­inn myndi kaupa öll skulda­bréf útgefin af Stoð­um/FL Group úr tveimur sjóðum bank­ans, Sjóði 1 og Sjóði 9, áður en þeir myndu opna aft­ur.Bjarni Benediktsson forsætisráðherra var einn þeirra fjölmörgu sem tóku út eign sína í Sjóði 9 þegar hann var opnaður aftur í nokkra daga í aðdraganda hrunsins. MYND: Birgir Þór Harðarson

Lárus Weld­ing, þáver­andi for­stjóri bank­ans, sagði frá því í skýrsl­unni að hann hafi fundað með Geir H. Haarde, þáver­andi for­sæt­is­ráð­herra, og Árna Mathiesen, þáver­andi fjár­mála­ráð­herra, um þessi upp­kaup, enda var ríkið við það að verða eig­andi að bank­anum á þessum tíma. Hann sagði að í sím­tali við Geir „hefði komið fram að Geir teldi þetta erfitt mál en hann hefði gefið í skyn: „jú, ætli það verði ekki að gera þetta.“ Þá hefði Árni ekki sett sig upp á móti mál­inu. Bréfin voru keypt út á 10,7 millj­arða króna.

Lögð áhersla á að„þetta yrði leyst“

Lárus sagði enn­fremur að „Tryggvi Þór [Her­berts­son, þá efna­hags­ráð­gjafi for­sæt­is­ráð­herra] var búinn að sitja líka fund með okkur um dag­inn og Ill­uga [Gunn­ars­syni, þá þing­manni Sjálf­stæð­is­flokks sem sat í stjórn Sjóðs 9] stjórn­ar­manni í þessu í sjóð­un­um. Ill­ugi lagði mikla áherslu á að þetta yrði leyst og þetta er sam­þykkt af stjórn­inni og svo gert.“

Geir sagði fyrir nefnd­inni að hann hafi talið Lárus vera að kynna málið fyrir sér og Árna, ekki leita eftir sam­þykki eða neit­un, og til að kanna hvort þeir hefðu athuga­semdir við þá leið sem var far­in. Geir við­ur­kenndi þó að „Ef við hefðum sagt: Nei, við viljum þetta alls ekki, þá býst ég við að þeir hefðu hugsað sig tvisvar um áður.“

Sjóður 9 var loks opn­aður aftur 1. októ­ber 2008. Þá var búið að kaupa öll skulda­bréf Stoða/FL Group út úr þeim. Virði eigna hans lækk­aði um sjö pró­sent vegna þessa.

Nokkrum dögum síðar létu stjórn­endur Glitnis kaupa hlut­deild­ar­skír­teini í sjóðnum fyrir 33 millj­arða króna til að mæta útflæði. Það var því ljóst að ansi margir voru að taka pen­ing­anna sína út úr þessum sjóð­um, Sjóði 1 og Sjóði 9,  á þessum dögum sem þeir voru opn­aðir aft­ur. Þeirra á meðal var Bjarni Bene­dikts­son sem færði eignir upp á um 50 millj­ónir króna úr honum í aðra sjóði. Einar Sveins­son, föð­ur­bróðir Bjarna og við­skipta­fé­lagi, seldi hlut­deild­ar­skír­teini sín og félags í sinni eigu á þessum síð­ustu dögum áður en neyð­ar­lög voru sett í land­inu. Hann seldi fyrir 1.120 millj­ónir króna. Bjarni sagði í leið­toga­kapp­ræðum á RÚV í gær að hann hafi aldrei tekið pen­inga út úr bank­an­um, heldur fært eign sína yfir í aðra pen­inga­mark­aðs­sjóði. Það er ekki nákvæmt þar sem Bjarni færði eign sína yfir í Sjóði 5 og 7 hjá sjóðum Glitn­is. Þeir sjóðir voru örugg­ustu sjóðir í rekstri Glitn­is, og fjár­festu ein­göngu í rík­is­skulda­bréf­um, ekki í skulda­bréfum einka­hluta­fé­laga.

Á þessum tíma lá fyrir að ríkið ætl­aði að leggja Glitni til 84 millj­arða króna í nýtt eigið fé og eign­ast 75 pró­sent hlut í bank­an­um. Ekk­ert lá fyrir opin­ber­lega um til­urð neyð­ar­lag­anna eða að bank­arnir þrír væru allir svo illa staddir að þeir myndu falla í vik­unni á eft­ir. Það er þó það sem gerð­ist. Þann 6. októ­ber 2008 voru sett neyð­ar­lög í land­inu. Og dag­inn eftir tók Fjár­mála­eft­ir­litið yfir Glitni.

Fjár­mála­eft­ir­litið harð­lega gagn­rýnt

Í skýrslu rann­sókn­ar­nefndar Alþingis fær Fjár­mála­eft­ir­litið harðar ákúrur vegna eft­ir­lits­leysis með pen­inga­mark­aðs­sjóð­um. Þar var meðal ann­ars bent á að eitt til tvö stöðu­gildi hafi átt að fylgj­ast með alls 94 sjóðum bank­anna, eft­ir­litið hafi ekki beitt þeim vald­heim­ildum sem það gat og hefði ekki brugð­ist við brotum á lögum og reglum um starf­semi sjóð­anna. Einn starfs­maður Fjár­mála­eft­ir­lits­ins sagði fyrir nefnd­inni það ekki „hafa tíðkast“ að beita við­ur­lögum og að „for­stjóri Fjár­mála­eft­ir­lits­ins [Jónas Fr. Jóns­son] hafi verið mjög áhuga­laus um allt sem við kom eft­ir­liti með sjóð­u­m.“

Þá segir í skýrsl­unni að eini starfs­maður Fjár­mála­eft­ir­lits­ins „í eft­ir­liti með sjóðum fór í langt leyfi í nóv­em­ber 2006 [...]og fram í maí 2007. Eng­inn var ráð­inn í hans stað í heilt ár og voru sjóð­irnir því í raun sem næst án eft­ir­lits á því tíma­bili. Slíkt verður að telj­ast alvar­leg van­ræksla af hálfu Fjár­mála­eft­ir­lits­ins.“ Í ljós þess hversu atkvæða­lítið Fjár­mála­eft­ir­lits­ins var „gagn­vart sjóð­unum má spyrja hvort að starfs­menn stofn­un­ar­innar hafi gert sér grein fyrir þeirri áhættu sem fólst í starf­semi þeirra.“

Eina málið sem skoðað var og átti sér stað eftir hrun

Það var þó ekki bara Sjóður 9 og Glitnir sem voru á gráu svæði með starf­semi sína. Í skýrslu rann­sókn­ar­nefnd­ar­innar segir að pen­inga­mark­aðs­sjóðum rekstr­ar­fé­laga gömlu bank­anna hafi öllum verið stýrt af stjórn­endum bank­anna sjálfra, þeir keypt heilu útgáfur verð­bréfa af félögum tengdum bönk­un­um, beitt blekk­ingum í mark­aðs­setn­ingu og end­ur­fjár­magnað nán­ast alltaf skulda­bréfa­flokka þannig að „starf­semi pen­inga­mark­aðs­sjóða virð­ist fremur hafa svipað til hefð­bund­innar útlána­starf­semi banka.“

Björg­vin G. Sig­urðs­son, þáver­andi við­skipta­ráð­herra,  og Jónas Fr. Jóns­son, þáver­andi for­stjóri Fjár­mála­eft­ir­lits­ins, stóðu frammi fyrir þrýst­ingi um að taka ákvörðun um að nýju bank­arnir þrír, sem reistir voru á grunni þeirra gömlu, keyptu út verð­laus skulda­bréf úr pen­inga­mark­aðs­sjóð­unum þrátt fyrir að engin heim­ild væri í neyð­ar­lög­unum fyrir aðkomu rík­is­ins að upp­gjöri pen­inga­mark­aðs­sjóða. Starfs­mönnum Fjár­mála­eft­ir­lits­ins þótti afskipti við­skipta­ráðu­neyt­is­ins að upp­kaupum bréfa úr sjóð­unum „mjög óeðli­leg“, sam­kvæmt því sem fram kemur í skýrslu rann­sókn­ar­nefndar Alþing­is, en upp­kaup á bréfum úr pen­inga­mark­aðs­sjóðum eftir hrun bank­anna er eina málið sem nefndin skoð­aði sem átti sér stað eftir banka­hrun. Á end­anum voru það stjórnir nýju bank­anna sem tóku ákvarð­anir um upp­kaup­in.

Rann­sókn­ar­nefndin ákvað auk þess að vísa málum tengdum pen­inga­mark­aðs­sjóðum stóru bank­anna til athug­unar hjá emb­ætti sér­staks sak­sókn­ara. Í kjöl­farið ákvað Ill­ugi Gunn­ars­son að víkja af þingi á meðan að málin yrðu skoðuð í ljósi þess að hann hafði setið í stjórn Sjóðs 9. Um einu og hálfu ári síðar tók hann aftur sæti á þingi eftir að lög­fræði­á­lit sem unnið hafði verið fyrir Íslands­sjóði, nýtt rekstr­ar­fé­lag utan um þá gömlu sjóði Glitnis sem lifðu hrunið af, sagði að hvorki lög né reglur hefðu verið brotnar í starf­semi Sjóðs 9.

Björgvin G. Sigurðsson lýsti því yfir á blaðamannafundi 8. október 2008 að leitað yrði leiða til að tryggja peningamarkaðssjóði. MYND: EPAAð end­ingu keyptu nýju bank­arnir þrír, þá í eigu rík­is­ins, skulda­bréf úr sjóðum föllnu bank­anna þriggja fyrir um 130 millj­arða króna. Um 95 pró­sent af þeirri upp­hæð fór í að kaupa út ónýt skulda­bréf úr sjóðum Glitnis og Lands­banka. Í stað­inn fengu sjóðs­fé­lagar mun hærri end­ur­heimtur en þeir hefðu átt að fá á kostnað nýju bank­anna og að ein­hverju leyti skatt­greið­enda, sem í dag eiga Lands­bank­ann og Íslands­banka að fullu.

Vildu láta gömlu bank­anna sitja uppi með bréfin

Um þann gjörn­ing var sann­ar­lega ekki ein­ing. Neyð­ar­lögin tryggðu enda ekki eignir í pen­inga­mark­aðs­sjóðum heldur gerðu ein­ungis inn­stæður að for­gangs­kröf­um. Þeir sem höfðu fjár­fest í pen­inga­mark­aðs­sjóðum höfðu keypt hlut­deild í skulda­bréfum áhættu­sæk­inna fyr­ir­tækja sem höfðu skilað mun meiri ávöxtun en inn­stæðu­reikn­ing­ar, áður en þau brunnu upp í hrun­inu.

Allir pen­inga­mark­aðs­sjóð­irnir voru í gríð­ar­legum vanda þegar banka­hrunið varð. Og þeir sem áttu hlut­deild­ar­skír­teini í þeim, þar á meðal margt venju­legt fólk sem taldi sig hafa verið platað til að setja sparnað sinn inn í þá með röngum upp­lýs­ingum um áhættu­sækni sjóð­anna, voru brjál­að­ir. Það leiddi til þess að Björg­vin G. Sig­urðs­son lýsti því yfir á blaða­manna­fundi 8. októ­ber 2008 að leitað yrði leiða til að tryggja pen­inga­mark­aðs­sjóði.

Hug­myndin á þeim tíma var að ríkið keypti skulda­bréf banka út úr sjóð­unum til að tak­marka tjón þeirra. Að auki átti ríkið að kaupa „illselj­an­leg bréf“ sem flest voru útgefin af félögum tengdum bönk­unum sjálf­um. Þau eru nán­ast und­an­tekn­ing­ar­laust gjald­þrota eða hafa gengið í gegnum nauða­samn­inga í dag með með­fylgj­andi tapi fyrir kröfu­hafa þeirra. Jón Þór Sturlu­son, þáver­andi aðstoð­ar­maður Björg­vins og núver­andi aðstoð­ar­for­stjóri Fjár­mála­eft­ir­lits­ins,  kall­aði til Jón Steins­son, sem starf­aði sem ráð­gjafi við­skipta­ráð­herra,  og hófu þeir sam­skipti við starfs­menn Fjár­mála­eft­ir­lits­ins og ýmis ráðu­neyti um hvernig ætti að slíta sjóð­un­um.

Jón Þór lagði mikla áherslu á að við slit sjóð­anna yrði sama hlut­fall greitt úr þeim öllum og vildi upp­haf­lega að föllnu bank­arnir keyptu bréf úr þeim. Skila­nefndir þeirra tóku það ekki í mál enda myndi það skerða end­ur­heimt kröfu­hafa þeirra. Í skýrsl­unni segir síðan af tölvu­bréfi Jóns Þórs til starfs­manns Fjár­mála­eft­ir­lits­ins þann 15. októ­ber, en af því megi „ráða að ríkið kæmi ekki frekar að mál­inu með fjár­stuðn­ingi heldur hefði Björg­vin G. Sig­urðs­son og Jónas Fr. Jóns­son afráðið að nýju bank­arnir keyptu skulda­bréf við­skipta­bank­anna þriggja úr sjóð­un­um.“ Jón Þór vildi ekki kann­ast við þessi sam­skipti í skýrslu­tökum hjá rann­sókn­ar­nefnd­inni.

Kostar alvöru pen­inga

Í skýrsl­unni sagði einnig að ljóst hafi verið að við­skipta­ráðu­neytið hafi þrýst á skila­nefndir föllnu bank­anna til að kaupa hluta bréf­anna úr sjóð­unum en hafi ekki orðið ágengt. Eftir að það var full­reynt, þann 16. októ­ber, þá sendi Jón Þór tölvu­póst til Jóns Steins­sonar og Bolla Bolla­son­ar, þá ráðu­neyt­is­stjóra í for­sæt­is­ráðu­neyt­inu, þar sem sagði að „allt sem við gerum gagn­vart pen­inga­mark­aðs­sjóð­unum mun því kosta alvöru pen­inga.“

Nokkru síðar óskaði Jón Þór eftir því við Fjár­mála­eft­ir­litið að það boð­aði til fundar með nýju bönk­unum þremur til að sam­ræma útgreiðslur úr pen­inga­mark­aðs­sjóð­um. Þeirri mála­leitan hafn­aði Fjár­mála­eft­ir­litið og við skýrslu­töku sögðu starfs­menn stofn­un­ar­innar að „þeim hafi þótt þetta mjög óeðli­leg afskipti  ráðu­neyt­is­ins af mál­in­u.“

Á end­anum voru skulda­bréfin keypt út úr sjóð­unum á miklu yfir­verði. Alls greiddi Glitnir um 56,7 millj­arða króna fyrir bréf úr sínum sjóð­um, Lands­bank­inn greiddi 66,2 millj­arða króna fyrir bréf úr sínum sjóðum og Kaup­þing á sjö­unda millj­arð króna fyrir bréf úr sínum sjóð­um. Alls greiddu nýju bank­arnir um 130 millj­arða króna fyrir verð­lítil eða verð­laus skulda­bréf út úr pen­inga­mark­aðs­sjóð­un­um. Sjóðs­fé­lagar fengu eignir sínar greidd­ar, sem voru ekki með neinum hætti tryggðar með lögum eða yfir­lýs­ing­um, að mestu, en end­ur­greiðslur voru á bil­inu 60,2-85,3 pró­sent.



Benedikt: Jodie Foster er baráttukona
Stórleikkonan Jodie Foster ætlar sér að endurgera kvikmyndina Konan fer í stríð, sem Benedikt Erlingsson leikstýrði.
Kjarninn 10. desember 2018
Horft til þess að nýta skráðan markað til að selja hluti í ríkisbönkunum
Í Hvítbók stjórnvalda um framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið kemur fram að vantraust á fjármálakerfinu sé enn „djúpstætt“. Langan tíma muni taka að ná upp trausti á því á nýjan leik.
Kjarninn 10. desember 2018
Bjarni Benediktsson, fjármálaráðherra.
Hvítbók um framtíðarsýn fyrir fjármálakerfið lítur dagsins ljós
Gott regluverk og öflugt eftirlit, hagkvæmni í bankarekstri og traust eignarhald fjármálafyrirtækja eru þær þrjár meginstoðir sem framtíðarsýn íslensks fjármálakerfis þarf að mótast af.
Kjarninn 10. desember 2018
Sara Dögg Svanhildardóttir
Dýrt húsnæði og há gjöld ýta undir einsleitni
Kjarninn 10. desember 2018
Þögul mótmæli við síðustu þingsetningu
Meirihluti Íslendinga telur það mikilvægt að fá nýja stjórnarskrá
Meirihluti landsmanna segir það mikilvægt að Íslendingar fái nýja stjórnarskrá á yfirstandandi kjörtímabili, samkvæmt nýrri könnun MMR. Konur reyndust líklegri til að segja endurnýjun stjórnarskrár mikilvæga.
Kjarninn 10. desember 2018
Sigþrúður Guðmundsdóttir, Ásmundur Einar Daðason og Ellen Calmon
Efla fræðslu um þjónustu og lagaleg úrræði í þágu kvenna af erlendum uppruna
Konur af erlendum uppruna eru margar hverjar í bagalegri stöðu til að komast úr erfiðum heimilisaðstæðum. Þær kunna margar hverjar ekki tungumálið, þekkja ekki réttindi sín og eru upp á kvalara sína komnar.
Kjarninn 10. desember 2018
Nichole Leigh Mosty
Eitt mikilvægasta skjal tuttugustu aldarinnar og undirstaða frelsis, réttlætis og friðar í heiminum
Leslistinn 10. desember 2018
Uber á leiðinni á hlutabréfamarkað
Bandaríska skutlfyrirtækið Uber stefnir á að skrá félagið á hlutabréfamarkað á næsta ári. Talið er að Uber gæti reynst allt að 120 milljarða dala virði í frumútboðinu. Lyft, helsti samkeppnisaðili Uber, stefnir einnig á skráningu á hlutabréfamarkað.
Kjarninn 10. desember 2018
Meira eftir höfundinnÞórður Snær Júlíusson
Meira úr sama flokkiFréttaskýringar