Fáráður sem þráir að vera dáður

Bókadómur um Fire and Fury eftir Michael Wolff, sem greinir frá stöðunni á bakvið tjöldin í Hvíta húsi Donald Trump.

Auglýsing
Fire and fury

Þótt enn sé bara jan­úar er nokkuð ljóst að umtal­að­asta bók árs­ins er þegar komin út. Fire and Fury, eftir Michael Wolff, fjallar um síð­ustu metra kosn­inga­bar­áttu Don­ald Trump, aðlög­un­ar­ferli hans og sam­starfs­manna hans að því að Trump tæki við sem for­seti Banda­ríkj­anna og fyrstu mán­uð­ina í Hvíta hús­inu. Bókin byggir á við­tölum við um 200 manns sem tengjast Trump eða starfa fyrir hann.

Í bók­inni rað­ar Wolff saman öllum þeim atburðum sem átt hafa sér stað á síð­asta tæpa eina og hálfa árinu og sýnir mynd af keis­ara sem er ekki í neinum föt­um, og varla í húð. Sú mynd sem Wolff dregur upp af Trump er af frekar ein­föld­um, upp­stökk­um, áhrifagjörnum og ofsa­lega sjálf­lægum manni sem hefur engar hug­sjón­ir, enga stefnu og þráir bara tvennt í líf­inu, við­ur­kenn­ingu og aðdá­un.

Í innsta hring for­set­ans tók­ust á þrí­r hóp­ar. Sá fyrsti var hóp­ur­inn í kring­um Steve Bannon, þá aðal­ráð­gjafar for­set­ans. Hann er popúlisti og ein­angr­un­ar­sinni sem vill skapa glund­roða í stjórn­sýslu Banda­ríkj­anna, reka harða inn­flytj­enda­stefnu og draga úr alþjóð­legri afskipta­semi rík­is­ins. 

Auglýsing

Annar hóp­ur­inn voru „hefð­bundn­u“ repúblikan­arn­ir, starfs­manna­stjór­inn Reince Priebus og næst­ráð­andi hans, Katie Walsh. Þriðji hóp­ur­inn er síðan fjöl­skylda Trump, dóttir­in Ivanka og maður henn­ar Jared Kus­hner, og fyrr­ver­andi Gold­man Sachs yf­ir­menn­irn­ir Gary Cohn og Dina Powell. Þessi hópur sam­anstendur að mestu af frjáls­lyndum demókröt­u­m. Bannon kall­aði þau Gold­man-Sachs demókrata. Og er sá eini sem enn er með Trump í Hvíta hús­inu.

Bók Wolff fjallar að miklu leyti um valda­bar­áttu þess­arra þriggja hópa og til­raunir þeirra til að hafa áhrif á for­set­ann.

Allir hóp­arnir virð­ast þó eiga það sam­eig­in­legt að líta á Trump sem fáráð. Rúm­lega sjö­tugt mann­barn sem hefur hvorki vits­muna­legan né til­finn­inga­legan þroska til að takast á við flestar hvers­dags­legar aðstæður með rök­rænum hætti, og hvað þá hæfi til að stýra vold­ug­asta ríki heims. Nán­ast allir sem starfa með hon­um, eða þurfa að umgang­ast hann, virð­ast hafa þessa skoð­un. 

Í bók­inni er rakið að Trump hafi helst ekki viljað lesa nokkuð og að hann væri oft­ast sam­mála síð­asta ræðu­manni. For­set­inn vill helst vera kom­inn upp í rúm um hálf sjö leytið á kvöldin með McDon­alds ham­borg­ara og Diet Coke til að horfa á sjón­varps­skjá­ina þrjá sem hann er með í svefn­her­bergi sínu. Á meðan að á þessu stendur hringir hann í allskyns fólk til að kvarta yfir sam­starfs­mönnum og lýsa gremju sinni með fram­gang mála. Þessi sím­töl for­set­ans eru talin vera ein helsta upp­spretta leka úr Hvíta hús­inu. Hinar valda­klík­urnar láku auð­vitað miklu líka, bæði í við­leitni sinni til að grafa undan and­stæð­ingum sínum innan Hvíta húss­ins og til að reyna að hafa áhrif á for­set­ann, sem með­tekur fyrst og fremst upp­lýs­ingar úr sjón­varpi.  

Það sem kemur mest á óvart við lestur bók­ar­innar er hvað hún kemur manni lítið á óvart. Það sem er nýtt í henni eru fínni blæ­brigði, yfir­lýs­ingar og stað­hæf­ingar per­sóna og leik­enda sem veita sumum aðstæð­unum meiri dýpt og skemmt­ana­gildi. 

Bók Wolff er vel skrif­uð, frá­sagn­ar­mát­inn skemmti­legur og  nokkuð sann­gjarn. Hann hrós­ar Trump fyrir ýmis­legt sem hann hefur afrekað en eyðir auð­vitað þorra púð­urs­ins í að rekja firruna sem for­set­inn er ábyrgur fyr­ir. Wolff leikur sér þó að eld­inum á nokkrum stöðum þegar hann rekur heilu sam­tölin manna á milli í beinni ræðu, sem aug­ljóst er að hann var ekki vitni að eða þátt­tak­andi í. 

Þótt við­brögð for­set­ans og nærum­hverfi hans við bók­inni hafi verið ofsa­fengin þá hafa athuga­semdir þeirra fyrst og síð­ast beinst að ákveðnum full­yrð­ingum við­mæl­enda, en ekki verið efn­is­legar athuga­semdir studdar rökum við þá mynd sem dregin er upp af for­seta sem veit ekk­ert hvað hann er að gera, og virð­ist alls ófær um að leyna því.

Nið­ur­staða: Fjórar stjörnur af fimm.

Fire and Fury – Inside the Trump White House

Mich­ael Wolff

336. bls

Henry Holt and Company 2018

Þórarinn Snorri Sigurgeirsson
22. júlí
Kjarninn 22. júlí 2018
Birgir Hermannsson
Klúður Steingríms J. Sigfússonar
Kjarninn 22. júlí 2018
Bás hjá frambjóðanda Danska þjóðarflokksins
10 staðreyndir um Dansk Folkeparti
Danski þingflokksforsetinn Pia Kjærsgaard hefur verið áberandi í umræðunni í síðustu viku vegna hlutverks hennar á fullveldishátíðinni. Pia er þekktust fyrir tengingu sína við flokkinn Dansk Folkeparti, en Kjarninn tók saman tíu staðreyndir um hann.
Kjarninn 22. júlí 2018
Sá mikli uppgangur sem á sér stað á Íslandi útheimtir mikið af nýju vinnuafli. Það vinnuafl þarf að sækja erlendis.
Erlendir ríkisborgarar orðnir 23 prósent íbúa í Reykjanesbæ
Erlendum ríkisborgurum heldur áfram að fjölga á Íslandi. Án komu þeirra myndi íbúum landsins fækka. Mjög mismunandi hvar þeir setjast að. Í Reykjanesbæ voru erlendir ríkisborgarar 8,6 prósent íbúa í lok árs 2011. Nú eru þeir 23 prósent þeirra.
Kjarninn 22. júlí 2018
Klámið í kjallarageymslunum
Í geymslum danska útvarpsins, DR, leynast margar útvarps- og sjónvarpsperlur. Danir þekkja margar þeirra en í geymslunum er einnig að finna efni sem fæstir hafa nokkurn tíma heyrt minnst á, hvað þá heyrt eða séð.
Kjarninn 22. júlí 2018
Ljósmæðrafélagið hefur aflýst yfirvinnubanninu sínu.
Verkfalli ljósmæðra aflýst
Ljósmæðrafélag Íslands hefur samþykkt að aflýsa yfirstandandi yfirvinnubanni í ljósi þess að ríkissáttarsemjari hefur lagt fram miðlunartillögu.
Kjarninn 21. júlí 2018
Björn Leví Gunnarsson
Réttar skoðanir?
Kjarninn 21. júlí 2018
Guðmundur Andri Thorsson
Um kurteisi
Kjarninn 21. júlí 2018
Meira úr sama flokkiFólk