Auglýsing

Klukkan er tvær mínútur í miðnætti þegar konan kemur heim af kvöldvaktinni. Börnin eru farin að sofa og ég sit í stofunni á náttbuxunum að horfa á átjánda YouTube–myndbandið í röð af fólki að detta og meiða sig. Neðan úr forstofunni heyrist „hæ“ og ég stöðva myndbandið. Ég svara ekki, heldur læt mig leka niður á mjóbakið, ligg hálfur í sófanum og hálfur á gólfinu, beini útlimunum í allar áttir, galopna munninn og geri mig rangeygðan.

„Haukur?“

Ég heyri hana labba upp stigann en svara samt ekki. Hún gengur inn ganginn, kemur inn í stofu og við henni blasir mín allra besta eftirherma af líki. Þetta er klassískt grín á mínu heimili þegar annað hvort okkar kemur seint heim. Stundum leik ég líkið, en ég hef líka oft komið að líkinu sjálfur.

Auglýsing

Ég er 37 ára og hún þrítug. Ráðsett fólk með börn, bæði í vinnu og hvorugt í neyslu. En þetta þykir okkur alveg hreint ótrúlega fyndið — og að því gefnu að hvorugt okkar verði svo óheppið að finna einhvern tímann lík í alvörunni, þá hugsa ég að þetta vandaða grín eigi mörg ár eftir.

Í gær spjallaði ég dágóða stund við góðan kunningja minn, 43 ára gamlan fjölskylduföður og yfirmann hjá virðulegri ríkisstofnun, þar sem við spiluðum hinn sígilda leik „hræðilegir afarkostir“. Í honum fær maður virkilega erfiðar spurningar, undantekningarlaust mjög subbulegar og það er bannað að segja pass.

„Hvort mundirðu frekar sofa hjá Kim Jong-un, vikulega til æviloka, eða breytast í hann?“

„Uh, sofa hjá honum vikulega, held ég. Eða bíddu … þarf ég að totta hann líka?“

„Já, stundum.“

„Nei, þá myndi ég frekar velja að breytast í hann.“

Vinur minn, 38 ára gamall parhúsaeigandi í Vesturbænum, kíkti í kaffi um daginn. Hann var nokkuð venjulega klæddur, en ég veitti því þó athygli að á öðrum sokknum hans var stórt gat og út um það gægðist tá. Við ræddum um daginn og veginn, meðal annars hækkandi fasteignaverð, stýrivexti og fiskveiðistjórnunarkerfið. Honum var eitthvað illt í vísifingrinum og nuddaði hann af miklum móð. Hann hafði klemmt sig á einhverju og útilokaði ekki að hafa tognað. Sagði að það brakaði líka ógurlega í honum.

„Prófaðu að toga í hann og hlustaðu.“

Ég togaði í vísifingurinn og um leið gaf afturendi mannsins frá sér svo hávært fret að mér þótti það mesta furða að börnin hefðu ekki vaknað. Honum var að sjálfsögðu ekkert illt í puttanum, heldur hafði ég gengið í heimsins elstu fretgildru.

Vinnu minnar vegna sat ég fund úti í bæ hjá ónefndu fyrirtæki. Þegar við mættum var mér og samstarfsfólki mínu vísað inn í fundarherbergi þar sem forstjórinn og framkvæmdastjórinn biðu okkar. Mikilvægir viðskiptavinir úti í heimi tóku þátt í fundinum í gegnum Skype. Fljótlega eftir að fundur hófst missti ég athyglina og byrjaði að virða herbergið fyrir mér, sem og fundargestina. Mér fannst ég ekki eiga heima þarna. Leið eins og þegar ég var lítill og „fullorðna fólkið“ var að tala saman. Ég var líka eini karlmaðurinn þarna sem var ekki í jakkafötum, eða í það minnsta skyrtuklæddur og vel greiddur. Gott ef ég var ekki í hljómsveitarbol. Fundarherbergið sjálft var svo þetta dæmigerða nýmóðins snjallherbergi og listaverkin á veggjunum kostuðu eflaust meira en íbúðin mín. Á einum veggnum hékk flennistór tússtafla, en hún gegndi engu hlutverki á fundinum. Það var líka búið að stroka allt út af henni.

„Nei, heyrðu nú mig.“

Það glitti í eitthvað sem hafði verið strokað út. Ég pírði augun og sá kunnuglegar útlínur. Eitthvað sem krotað hefur verið á tússtöflur frá því þær voru fundnar upp. Jú, þú giskaðir rétt. Þetta var tittlingur. Þrútinn og groddalegur skaufi, auðveldlega einn sinnum tveir metrar að flatarmáli, með áföstum eistum. Þá hafði sérstaklega mikil vinna verið lögð í hlykkjóttar æðarnar og gróf punghárin. Ég veit ekki hver þessi Caravaggio typpamyndanna var, en enginn hafði aðgang að þessu fundarherbergi nema vera að minnsta kosti fertugur og annað hvort í jakkafötum eða fínni blússu.

„Jæja … hættu þessu nú, þetta er bara sóðalegt,“ sagði ég við fjögurra ára stjúpson minn þegar hann var búinn að syngja frumsamið lag um kúk og piss í um það bil mínútu. Mér fannst lagið reyndar alveg ágætt, en við fullorðna fólkið verðum víst að vera góðar fyrirmyndir.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, formaður Viðreisnar, í forystusætinu á RÚV í gærkvöldi.
Það liggur ekki fyrir hvort Ísland geti gert tvíhliða samning til að tengja krónu við evru
Staðreyndavakt Kjarnans skoðar fullyrðingu Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur um það sé mögulegt fyrir Ísland að gera samkomulag við Seðlabanka Evrópu um að tengja krónuna við evru.
Kjarninn 23. september 2021
Sigríður Ólafsdóttir
Draumastarf og búseta – hvernig fer það saman?
Kjarninn 23. september 2021
Árni Stefán Árnason
Dýravernd: Í aðdraganda kosninganna er blóðmeraiðnaðurinn svarti blettur búfjáreldis – Hluti II
Kjarninn 23. september 2021
Segist hafa reynt að komast að því hvað konan vildi í gegnum tengilið – „Við náðum aldrei að ræða við hana“
Fyrrverandi formaður KSÍ segir að sambandið hafi frétt af meintu kynferðisbroti landsliðsmanna í gegnum samfélagsmiðla. Formleg ábending hafi aldrei borist.
Kjarninn 23. september 2021
Bjarni Benediktsson, fjármála- og efnahagsráðherra og formaður Sjálfstæðisflokksins, og Katrín Jakobsdóttir, forsætisráðherra og formaður Vinstri grænna.
Fleiri kjósendur Sjálfstæðisflokks vilja Katrínu sem forsætisráðherra en Bjarna
Alls segjast 45,2 prósent kjósenda Sjálfstæðisflokksins að þeir vilji fá formann Vinstri grænna til að leiða þá ríkisstjórn sem mynduð verður eftir kosningar.
Kjarninn 23. september 2021
Hugarvilla að Ísland sé miðja heimsins
Þau Baldur, Kristrún og Gylfi spjölluðu um Evrópustefnu stjórnvalda í hlaðvarpsþættinum Völundarhús utanríkismála.
Kjarninn 23. september 2021
Völundarhús utanríkismála Íslands
Völundarhús utanríkismála Íslands
Völundarhús utanríkismála Íslands – Þáttur 4: Byggir Evrópustefna íslenskra stjórnvalda á áfallastjórnun?
Kjarninn 23. september 2021
Rósa Björk Brynjólfsdóttir
Kosningarnar núna snúast um loftslagsmál
Kjarninn 23. september 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði