Auglýsing

Þegar ég var sjö ára vann móðir mín á ferða­skrif­stofu á sumr­in. Ein­hverju sinni kom hún heim með VHS-­spólu merkta Úrvali Útsýn. Þar sem þetta var í gamla daga og ekki til nein YouTu­be-­mynd­bönd af full­orðnu fólki í Spider-Man bún­ingum eða upp­tökur af sænskum nas­istum að spila Minecraft varð maður bara að horfa á það sem að höndum bar hverju sinni. Þessi spóla var sirka 7 mín­útna langt kynn­ing­ar­mynd fyrir ein­hver íbúða­hótel á Mall­orca; skot af fjöl­skyldum að busla í sund­laug­um, renna sér í vatns­renni­braut­ar­görð­um, háma í sig heil­steikta kjúklinga í grísa­veislum og skopp­andi um á sæbön­unum sem spítt­bátur dró með­fram glitr­andi strönd­inni. Undir þessu ómaði instrú­m­ental útgáfa af La Isla Bon­ita með Madonnu á lúppu, aftur og aft­ur. 

Þessa spólu horfði ég á kannski 500 sinn­um. Spóla til baka, La Isla Bon­ita. Stop. Spóla til baka. Play. Þarna þráði ég að vera, þar sem samba var spilað og sólin hátt á lofti. La Isla Bon­ita.

Nú tæpum þremur ára­tugum síð­ar, eftir rúma tvo mán­uði sam­komu­banni, líður mér nákvæm­lega svona. 

Aldrei hef ég þráð eins heitt að afhenda kredit­kortið mitt bara til ein­hverrar sölu­mann­eskju hjá Úrvali Útsýn og biðja hana bara að finna út úr þessu fyrir mig; ranka svo við mér við sund­laug­ar­bakk­ann á ein­hverju ódýru íbúða­hót­eli á Magaluf með vondan lókal all you can drink bjór í hönd­inni, sveittur leikja­nám­skeiðs­kenn­ari að elta barnið mitt í hringi og far­ar­stjóri með hvíta der­húfu og mittistösku að sækja okkur í lít­illi loft­kældri sendiskutlu til þess að fara með okkur í grísa­veislu þar sem við getum drukkið þunnt bland­aða kok­teila með öðrum Íslend­ingum sem þú mundir aldrei ann­ars yrða á og ein­hver spænskur starfs­maður eltir börnin í hringi. Engin menn­ing, engar skoð­un­ar­ferð­ir. Bara horfa á dauða­drukkna Breta kjaga niður strand­göt­una, öskur­syngj­andi Sweet Caroline. Para­dís. Hljómar eins og paradísin sem ég vissi aldrei að ég þráði svona heitt.

En hér erum við bara. Eng­inn heitur vind­ur, eng­inn ódýr bjór. Maður kemst ekki einu sinni í sund. Magaluf er jafn­fjar­lægt og líf­væn­legar plánetur í allt öðru sól­kerfi; bara fölnað póst­kort á ísskápn­um. 

En það er samt eitt­hvað í loft­inu. Það er verið að hleypa okkur út í vor­ið. Og ekki bara eitt­hvað vor, heldur vor allra vora. Að kom­ast út í sól­ina hefur verið eins að drekka heila tveggja lítra Pepsi eftir að hafa verið á ströngu lág­kol­vetna­fæði í 2 mán­uði; litir eru skær­ari, lykt sterk­ari, fólk snoppu­fríð­ara, sólin hlýrri. 

Það er líka önnur til­finn­ing í loft­inu; að þetta eigi að vera nýtt upp­haf fyrir okkur sem þjóð, jafn­vel fyrir okkur sem dýra­teg­und. Eftir að göt­urnar og himn­arnir þögn­uðu, skemmti­ferða­skipin slökktu á svartol­íu­ljósa­vél­unum og verk­smiðj­urnar lok­uðu hefur loftið ekki verið tær­ara í manna minn­um. Minni neysla, minni fram­leiðsla, meiri sjálf­bærni. Racer-reið­hjólin sem voru keypt í ein­hverri tísku­maníu árið 2016 eru dregin aftur fram í dags­ljósið, hver ein­asta íbúð með garð er komin með mat­jurtar­beð og það er svo mikil orka í súr­deigs­grúpp­unni að fólk er byrjað að sækja um kenni­tölu og alþjóð­lega vernd fyrir súr­inn sinn.

Þetta er eins og þegar maður tekur þriggja daga safa­föstu og verður fyrir and­legri upp­vakn­ingu og heitir sjálfum sér því að fara aldrei aftur á KFC í hádeg­inu á þriðju­degi, eða drekka heila tveggja lítra Pepsi. En eins og við þekkjum öll dofnar þessi slag­kraftur og áður en maður veit af rennur maður eins og draugur inn á bílaplanið í Skeif­unni og horfir á KFC nálg­ast eins og loft­stein. Neyslan er okkur nefni­lega svo nærri, svo djúp­stæð; svo stór partur af henni er bein­tengd við okkar dýpstu þrá að lifa góðu, skemmti­legu lífi. Þannig að það er eðli­legt að við komum ekki undan þessu eins og ein­hverjir kal­vinískir ofsa­trú­arklerkar; en við lærðum kannski eitt­hvað sem gæti gert heim­inn örlítið betri, svona eins og maður lærir að maður getur til dæmis sleppt frönsk­unum á KFC, því þær eru ógeðs­leg­ar. 

En það eru ekki allir sem þrá þetta nýja líf.

Auglýsing
Djúpt í myrk­ustu hvelf­ingum Ráð­húss­ins, inni á skrif­stofu minni­hluta borg­ar­stjórnar hafa björtu geislar vors­ins ekki náð. Þar er nákvæm­lega ekki nein stemn­ingin fyrir því að breyta neinu. Sem ágætis dæmi um það var hald­inn fundur í skipu­lags- og sam­göngu­ráði í síð­ustu viku. Þangað mættu full­trúar minni­hlut­ans í leð­ur­jökk­um, grifflum og blésu tyggjó­kúl­ur, og ætl­uðu sko alls ekki að leyfa Holu-Hjálm­ari og hinu pakk­inu að rústa Reykja­vík fyrir fullt og allt. Sig­ur­borg Ósk Har­alds­dótt­ir, for­maður ráðs­ins, birti á Twitter nokkur brot af til­lögum meiri­hlut­ans og bók­anir minni­hlut­ans gegn þeim. Við skulum drepa niður á nokkrum dæm­um.

Lagt fram erindi Skrif­stofu sam­göngu­stjóra og borg­ar­hönn­unar dags. 20. apríl 2020 sem varðar bann við því að stöðva og leggja næst sjúkra­hót­eli og barna- og kvenna­deild ásamt merk­ingu stæðis fyrir sjúkra­bif­reiðar … Til­lagan er unnin að ósk Land­spít­al­ans og í sam­vinnu við Lög­reglu Höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins. Henni er ætlað að greiða fyrir aðkomu sjúkra­bíla.

Um þessa vak­andi martröð hafði full­trúi Sjálf­stæð­is­flokks meðal ann­ars þetta að segja:

Full­trúar Sjálf­stæð­is­flokks­ins harma frek­ari hömlur á aðkomu að Land­spít­al­ans við Hring­braut. Aðkoman að aðal­inn­gangi, kvenna­deildar og fæð­ing­ar­deildar hafa verðið þrengdar veru­lega, m.a. með bygg­ingu sjúkra­hót­els þar sem aðal­bíla­stæði norðan spít­al­ans voru áður. Nú er verið að banna að stöðva og leggja öku­tækjum á þessu svæði, sem gerir mjög erfitt fyrir fólk sem á erfitt með gang að koma inn í spít­al­ann á þessu svæði. Algjör skortur er á skamm­tíma­stæðum til að koma fólki að og frá aðal­inn­gangi spít­al­ans á sama hátt og áður var.

Lands­spít­al­inn sjálfur og lög­reglan biðl­uðu sem sagt til borg­ar­innar að það aðgengi sjúkra­bíla að spít­al­anum yrði tryggt. Djöf­uls­ins fas­ist­ar. 

„Við verðum að koma þessum sjúkra­bíl hérna í gegn, við megum engan tíma missa!“

„EN HVAR Á ÉG ÞÁ AÐ LEGGJA BÍLNUM MÍN­UM?“

„Við erum með sjúk­ling sem er í hjarta­stoppi, hann er byrj­aður að blána og fyrir öllu að við komum honum i…“

„EN ÞAÐ ER SVO LAAAANGT AÐ LAAAABBA!“

Svo var þessi mann­fjand­sam­lega til­laga lögð fram:

Lagt fram erindi Skrif­stofu sam­göngu­stjóra og borg­ar­hönn­unar dags. 24. apríl 2020 þar sem óskað er heim­ildar til verk­hönn­unar og gerðar útboðs­gagna fyrir gatna­mót Snorra­brautar og Borg­ar­túns í sam­ræmi við deiliskipu­lag Hlemmur og nágrenni … Verk­efni þetta er hluti af metn­að­ar­fullu deiliskipu­lagi fyrir Hlemm­svæðið þar sem götur og inn­viðir borg­ar­innar eru end­ur­hann­aðir til að setja gang­andi og hjólandi veg­far­endur í for­gang. Um er að ræða fyrsta áfanga fyr­ir­hug­aðra breyt­inga.



Þarna voru full­trúar minni­hlut­ans gjör­sam­lega búnir að fá upp kok af þess­ari full­kom­lega hömlu­lausu reið­hjóla­fýsn borg­ar­stjóra og hans blæti fyrir því að eyði­leggja sunnu­dags­bíl­ferðir fólks­ins í land­inu.

Þó að meiri­hlut­inn hafi ekki á neinu stigi tekið til­lit til athuga­semda almenn­ings eða hags­muna­að­ila t.d. á Lauga­veg­inum í ákvörð­unum sín­um, þá er það skylda þeirra að hlusta á athuga­semdir lög­regl­unnar hvað varðar örygg­is­sjón­ar­mið í breyt­ingu deiliskipu­lags. Í umsögn frá Lög­reglu­stjór­anum á höf­uð­borg­ar­svæð­inu kemur fram að lög­reglu­starf­semin geti ekki nýtt borg­ar­línu – þarna er um mikla kald­hæðni að ræða – til­lagan skapar í núver­andi mynd vand­kvæði fyrir þjón­ustu lög­reglu og fyrir neyð­arakstur til og frá lög­reglu­stöð. Nú er verið að fara í fyrsta áfanga í þreng­ing­unum og eru gang­andi og hjólandi settir í for­gang umfram akandi umferð. Það er mark­visst verið að eyði­leggja mið­bæ­inn þvert á vilja flestra lands­manna og sýnir þrá­hyggju borg­ar­stjóra og meiri­hlut­ans í þreng­ing­ar- og eyði­leggj­andi stefnu sinni. Hver á að nota mið­bæ­inn þegar eng­inn kemst þangað leng­ur?

Áhuga­vert hvernig minni­hlut­inn fær skyndi­lega áhyggjur af neyð­arakstri nú þegar hann snýst um að leggja ein­hvern hjóla- og göngu­stíg á bók­staf­lega dauð­ustu gatna­mótum mið­borg­ar­inn­ar. Þessi þreng­ing­ar-­þrá­hyggja borg­ar­stjóra mun að lokum kæfa okkur öll, verst að sjúkra­bíll­inn sem flytur okkur getur hvergi kom­ist að spít­al­an­um.

Eftir að hafa mót­mælt bók­staf­lega öllum nýjum hjóla­stígum borg­ar­innar kom að lokum versta til­lagan af þeim öll­um, sú allra mann­fjand­sam­leg­asta og sið­laustasta:

Lagt fram erindi Skrif­stofu sam­göngu­stjóra og borg­ar­hönn­unar dags. 24. apríl 2020 þar sem borin er fram til­laga að göngu­götum Lauga­veg frá Klapp­ar­stíg að Ing­ólfs­stræti, Vega­móta­stíg frá Lauga­vegi að Grett­is­götu, Skóla­vörðu­stíg frá Berg­staða­stræti að Lauga­vegi.

Um þessa sódóm­sku synda­götu hafði áheyrn­ar­full­trúi Mið­flokks­ins (Vig­dís Hauks­dótt­ir) þetta að segja:

Það er öllum nóg boðið í lok­un­ar­áráttu borg­ar­stjóra og meiri­hlut­ans. Allar til­lögur um að hafa mið­bæ­inn opinn fyrir bíla­um­ferð er hafn­að. Til að bíta haus­inn af skömminni var akst­urs­stefnu breytt á Laug­ar­veg­in­um. Mikið ákall er frá rekstr­ar­að­ilum og íbúa að falla frá þeirri ákvörð­un. Ekk­ert er hlust­að. Meira að segja er ákall vegna COVID-19 að aðgengið sé gott fyrir fjöl­skyldu­bíl­inn að þessu svæði. Borg­ar­stjóri varð sér algjör­lega til skammar þegar hann tók upp á því að fara að blanda sér í ákvarð­anir sótt­varna­læknis og land­læknis sem sýnir firr­ing­una sem sá maður er að kljást við. Gler­húsið sem borg­ar­stjóri og meiri­hlut­inn býr í er orðið mjög stórt og berg­málið þar inni algjört.

Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn felldi einnig nokkur tár:

Sú ein­streng­ings­lega ákvörðun að loka Lauga­veg­inum fyrir allri bíla­um­ferð allan árs­ins hring og sú hringa­vit­leysa að breyta akst­urs­stefnu hluta Lauga­veg­ar­ins hafa kallað á enn meiri flótta rekstr­ar­að­ila. Í stað þess að styðja rekstr­ar­að­ila í mið­bænum við erf­iðar aðstæður sem nú eru í sam­fé­lag­inu vegna Covid-19 hefur borg­ar­stjóri nýtt sér þessa skæðu far­sótt með að koma í gegn fyr­ir­ætl­unum sínum um að fara í enn víð­tæk­ari lok­anir í mið­bænum.

Eftir að hafa lesið mig í gegnum þetta er ég almennt skil­inn eftir með ein­falda spurn­ingu: hvers konar borg vill þetta fólk eig­in­lega? Hvers konar lífi vill það lifa? Er til­gang­ur­inn að vernda þau mann­rétt­indi fólks að þurfa helst aldrei að fara undir bert loft? Sefur Eyþór Arn­alds í kappakst­urs­bíla­rúmi með Mich­ael Schumacher sæng­ur­föt og dreymir allar nætur um að stinga priki inn í gjarð­irnar á öllum reið­hjól­unum sem eru stöðugt að svína fyrir Tesl­una hans? Er mark­hóp­ur­inn oflaun­aðir milli­stjórn­endur sem vilja helst geta rúllað fram úr rúm­inu beint inn í bíl­inn sinn og keyrt svo bók­staf­lega inn á skrif­stof­una sína og beint ofan í 400.000 króna ergónó­míska skrif­borðs­stól­inn svo þau gæti byrjað strax að bóka fundi sem eng­inn þarf á að halda.

Eftir sinn eina póli­tíska sigur sem var hið vand­ræða­lega klúð­urs­lega bragga­mál virð­ist minni­hlut­inn hafa gjör­sam­lega fest sig í þess­ari ósympat­ísku kross­ferð gegn því að Reykja­vík geti orðið sæmi­lega nútíma­leg, umhverf­is­væn og nett höf­uð­borg.

Auglýsing
Á sam­fé­lags­miðlum benti verð­andi borg­ar­fræð­ing­ur­inn Björn Teits­son á að sam­kvæmt sjálf­virkum telj­urum hefur verið tvö- og jafn­vel þre­földun á umferð gang­andi og hjólandi á mörgum svæðum í Reykja­vík. Þetta eru gögn sem allir geta nálg­ast á vef­síðu Borg­ar­vefsjár. Þannig að hvort er það borgin eða minni­hlut­inn sem er virki­lega úr takti við það sem íbú­arnir vilja?

Þetta eru skrítnir tím­ar. Við vorum neydd til að stöðva allt hefð­bundið líf okkar um stund og það er fórn. Það er sárt. En upp úr því virð­ist að ein­hverju leyti fæð­ast nýtt gild­is­mat. Hvort sem það er bara um stund eða ekki verður tím­inn að fá að leiða í ljós, en hitt verður aug­ljóst að á slíkum tímum verður gjáin á milli þess sem við viljum og þess sem ráða­menn vilja enn dýpri. Við erum beðin um að hafa samúð með risa­vöxnum stór­fyr­ir­tækjum sem hafa greitt út tugi millj­arða í arð síð­ustu ár á meðan samn­ingar við hjúkr­un­ar­fræð­inga eru enn lausir og verka­fólk í fjölda sveit­ar­fé­laga er á leið í verk­fall. Orð­ræðan er sú að verka­lýðs­hreyf­ingin sé óvin­ur­inn á svona tímum þegar það stefnir allt í eina dýpstu fjár­mála­lægð okkar tíma, en á sama tíma hækka laun þing­manna og það virð­ist vera hægt að prenta pen­inga fyrir Icelanda­ir. Hug­myndin virð­ist vera sú að fyr­ir­tæki séu fólk og ef við björgum þeim rúlli það niður til fólks­ins eins og litlir brauð­mol­ar. Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn er samt í svo mik­illi hug­mynda­krísu í svona aðstæð­um. Hann getur ekki hugsað sér að ríkið eigi að eiga neitt eða reka neitt. Raunar ekki gera neitt annað en að greiða þing­mönnum laun virð­ist vera. Það má moka tugum millj­arða í Icelandair og ábyrgj­ast risa­vaxin lán þeirra algjör­lega án þess að ríkið eign­ist neitt á móti. Ha? Ríkið eiga í flug­fé­lagi? Er þetta Venes­ú­ela eða? Þau eru svo á móti því að fjölga opin­berum störfum að Bjarni vill frekar láta fólk hanga í vinnu hjá full­kom­lega dauðum vinnu­stöðum í engum rekstri, en samt á launum hjá rík­inu, frekar en að skapa störf og byggja eitt­hvað nýtt og spenn­andi upp. Opin­ber störf geta nefni­lega ekki skapað nein verð­mæti; draugur Milton Fried­man sagði mér það.

Ef við ætlum að reyna eitt­hvað nýtt. Ein­hvers konar nýrri hugsun verða ráða­menn að fylgja. Ann­ars er þetta bara sama gamla kjaftæð­ið. Allir aftur á KFC á meðan við sökkvum öll í 95 okt­ana blý­lausa eld­haf­ið. Og í þeirri fram­tíð þar sem að eina líf­ríkið eru tóbaks­plöntur og kóka­lauf verður Eyþór Arn­alds enn lif­andi sem ein­hvers konar ódauð­legt höfuð í krukku, send­andi hverri þeirri sjálfs­með­vit­uðu gervi­greind sem hefur hneppt það sem eftir lifir mann­kyns í þræl­dóm minn­is­blöð og bók­anir um hversu erfitt sé að fá stæði nálægt höf­uð­kúpukast­al­anum ef maður er að reyna að heim­sækja gíg­inn þar sem þjón­ustu­mið­stöð Tesla stóð eitt sinn.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Bjarni Benediktsson fjármála- og efnahagsráðherra.
Bjarni: Hefði verið mjög djarft að binda okkur ekki við Evrópusambandið
Bjarni Benediktsson segir nauðsynlegt að horfa til þess að þegar Ísland var að semja um samflot við ESB í bóluefnakaupum hafi ekkert verið fast í hendi hvað bóluefni varðaði. Það hefði verið „mjög djörf ákvörðun“ að reyna að feta veginn ein.
Kjarninn 21. janúar 2021
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið – Þáttur ársins
Kjarninn 21. janúar 2021
Leið evrópskra fótboltamanna til Englands þrengdist vegna Brexit
Frjálst flæði evrópsks vinnuafls til Bretlands heyrir sögunni til. Það á einnig við um fótboltamenn, sem nú þurfa að uppfylla ákveðnar gæðakröfur til að fá atvinnuleyfi. Leið ungra leikmanna til Englands er orðin þrengri. Kjarninn rýndi í breytingarnar.
Kjarninn 21. janúar 2021
Haukur V. Alfreðsson
Læsi og lífsgæði
Kjarninn 21. janúar 2021
Ursula von der Leyen, forseti framkvæmdastjórnar ESB.
ESB þrýstir á Biden til að setja tæknifyrirtækjunum þröngar skorður
Framkvæmdastjórn Evrópusambandsins fagnaði í gær innsetningu Joe Biden í embætti Bandaríkjaforseta, en hvatti til aukins samstarfs milli ríkjanna við að takmarka vald stóru tæknifyrirtækjanna.
Kjarninn 21. janúar 2021
ESA hefur verið með augun á íslensku leigubílalöggjöfinni allt frá árinu 2017.
ESA boðar samningsbrotamál út af íslensku leigubílalöggjöfinni
Þrátt fyrir að frumvarp um breytingar á lögum liggi fyrir Alþingi sendi Eftirlitsstofnun EFTA íslenskum stjórnvöldum bréf í dag og boðar að mögulega verði farið í mál út af núgildandi lögum, sem brjóti gegn EES-samningnum.
Kjarninn 20. janúar 2021
Joe Biden, forseti Bandaríkjanna, sór embættiseið fyrr í dag.
Biden: „Það verður enginn friður án samheldni“
Joe Biden var svarinn í embætti forseta Bandaríkjanna fyrr í dag. Í innsetningarræðu sinni kallaði hann eftir aukinni samheldni meðal Bandaríkjamanna svo að hægt yrði að takast á við þau erfiðu verkefni sem biðu þjóðarinnar.
Kjarninn 20. janúar 2021
Helgi Hrafn Gunnarsson
Mikið fagnaðarefni að „nýfasistinn og hrottinn Donald Trump“ láti af embætti
Þingflokksformaður Pírata fagnar brotthvarfi Donalds Trump úr embætti Bandaríkjaforseta og bendir á að uppgangur nýfasisma geti átt sér stað ef við gleymum því að það sé mögulegt.
Kjarninn 20. janúar 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði