Auglýsing

Móðir mín hringdi sem endranær um dag­inn til þess að yfir­heyra mig um hvort ég væri nú ekki kom­inn með kær­ustu. Í hvert skipti þarf ég að útskýra fyrir henni að ég sé ennþá pip­ar­sveinn sem býr með tveimur öðrum pip­ar­sveinum í lít­illi pip­ar­sveina­kjall­ara­í­búð. Það er sárt að valda for­eldrum sínum von­brigð­um. Þessi spurn­ing er samt algjör tróju­hestur því að inni í henni býr önnur og myrk­ari spurn­ing: Hvar eru hel­vítis barna­börn­in? Á ein­hverjum tíma­punkti hætta börnin nefni­lega að vera börn í augum for­eldra sinna og verða í stað­inn vélar til þess gerðar að fram­leiða fleiri börn.

Til­hugs­unin ein veldur mér kvíða. Ég veit ekk­ert um börn. Ég veit ekk­ert hvernig á að tala við börn. Ég höndla varla að passa barn lengur en í fimm mín­útur því að það eina sem mér dettur í hug að gera er að stara á það þangað til það segir mér að ég líti út eins og vondi kall­inn í Lassí eins og gerð­ist um dag­inn. Ég get ekki ímyndað mér hræði­legri hlut til að vera.

Fyrst og fremst finnst mér ég ekki vera til­bú­inn. Mig skortir alla ábyrgð­ar­til­finn­ingu. Her­bergið mitt er eins og illa skipu­lagður nytja­mark­aður fullur af ósam­settum hús­gögn­um, ósam­an­brotnum sokkum og óupp­teknum kössum með smá dassi af heim­il­issorpi. Svo hef ég enga sjálfs­stjórn þegar kemur að fjár­mál­um; er að rúlla þremur mis­mun­andi rað­greiðslu­samn­ing­um, þar af tveimur fyrir hluti sem ég er búinn að selja til þess að kaupa aðra hluti. Ég sendi líka alltaf skatt­fram­talið mitt án þess að lesa það.

Auglýsing

Þetta var alla­vega minn veru­leiki mest­allan þrí­tugs­ald­ur­inn, eða þangað til ég vakn­aði timbraður í mínum eigin mann­lega sorp­haug um dag­inn og fatt­aði að ég er að verða þrí­tug­ur. Rétt­ara sagt verð ég þrí­tugur á morg­un. Vúhú. Til ham­ingju ég.

Það er samt lygi að ég hafi bara óvart munað eftir þessum tíma­mót­um. Í sann­leika sagt er ég búinn að vera að panikka yfir því að verða þrí­tugur síðan ég var tví­tug­ur. Ég hef nefni­lega alltaf verið allt of ald­urs­með­vit­aður um afrek ann­ara; Cassius Clay var búinn að vinna tit­il­inn, breyta sér í Muhammed Ali, forð­ast her­þjón­ustu og tapa titl­inum aftur áður en hann varð þrí­tug­ur. Steven Spi­el­berg var búinn að leik­stýra Duel og Jaws og skrifa Close Encounters áður en hann varð þrí­tug­ur. Meira að segja Biggie Smalls var búinn að vera dauður í sex ár áður en hann varð þrí­tug­ur.

Ég veit ekki af hverju þessi nauða­ó­merki­legu tíma­mót valda mér hug­ar­angri en ef eitt­hvað er að marka grein­ina sem ég las á vef­síðu Gla­mour Mag­azine þá hrjáir þetta fleiri en bara mig. Ég held að þetta hafi eitt­hvað að gera með það að horfast í augu við það að vera að kom­ast af lík­am­legum hátindi. Vang­arnir eru byrj­aðir að grána aðeins, nokkrar bros­hrukk­ur, nokkrir nýir fæð­inga­blettir sem ég ætti örugg­lega að láta kíkja á.

Svo virð­ist lík­ams­hára­bú­skap­ur­inn líka lúta sænskum sjálf­bærn­is­skóg­rækt­ar­sjón­ar­miðum þar sem fyrir hvert hoggið hár á höfði er tveimur plantað á bak og herð­ar. Ég byrj­aði að raka á mér höf­uðið átján ára vegna fyr­ir­litn­ingar á eigin hári sem hafði ágerst með hverri fárán­legu klipp­ing­unni á fætur ann­ari í gegnum ung­lings­ár­in, sem náði hræði­legu hámarki þegar ég var sextán ára með gelaða hár­brodda, gler­augu og höku­topp í of stórum leð­ur­jakka og hefði ekki getað betlað út sleik á skóla­balli. Þrátt fyrir að hafa sjálfur tekið þá ákvörðun að strá­fella eigið sam­fé­lag hárs syrgi ég í dag að ég geti nú ekki safnað því nema að hluta til baka; að ég fái aldrei að upp­lifa það að finna síðan ljóns­makka minn flaks­ast um í vind­inum aftan á mót­or­hjóli eða stand­andi í stefni á skútu – alla­vega ekki án þess að sporta sömu greiðslu og Riff Raff í Rocky Hor­r­or. Svo sagði mér líka ein­hver að tenn­urnar á manni byrj­uðu að losna upp úr þrí­tugu.

Ætli ég syrgi það ekki mest að hafa eytt mest­öllum þessum ætl­uðu gullárum í það að vera of lat­ur, feitur og óör­uggur – en eftir því sem ég hugsa meira út í það finn ég meiri ró í því að líf mitt hefði vafa­lítið ekki getað verið neitt öðru­vísi. Þetta var allt partur af mínu púp­un­ar­ferli og nú er ég loks­ins að brjót­ast út og breiða út væng­ina eins og háruga, föla og sífellt verr tennta fiðr­ildið sem ég er.

Vitur mað­ur, eða bíla­aug­lýs­ing, sagði mér nefni­lega eitt sinn að tím­inn væri gagns­laus mæli­ein­ing nema hann væri að mæla breyt­ingu; tími sem er eytt í tómi er ekki tími sem vert er að minn­ast. Þannig að þennan morgun í rusla­hrúg­unni ákvað ég að hætta að telja niður mín­útur og spyrna frekar í botn­inn. Ég henti öllu rusli, flokk­aði alla sokk­ana mína, skrúf­aði upp gard­ín­urnar sem ég keypti fyrir hálfu ári og setti meira að segja upp nátt­ljós svo að ég gæti loks­ins aftur byrjað að lesa mér til gagns eftir um það bil tólf ára hlé.

Ég er ekk­ert betri í því að vera til núna en ég var fyrir tíu dögum – ég er hins vegar hægt og bít­andi að fatta að mér tekst að vera nokkuð mann­legur ef ég geri það einn dag í einu. Ef ég er ekki að bera mig saman við ókláruð afrek ein­hverrar kjör­út­gáfu af sjálfum mér sem aldrei verður til tekst mér að elska sjálfan mig nokkuð skil­yrð­is­laust. Svo er ég líka byrj­aður að hlusta svo mikið á Ram Dass í vinn­unni; fann æðru­leysið á YouTu­be.

Þannig að kannski er ég ekk­ert svo fjarri því að vera til­bú­inn að eign­ast barn, svona einn góðan veð­ur­dag. Verst að ára­löng far­síma­notk­un, far­tölvu­notkun og að sofa við hlið­ina á allt of heitum ofni hefur að öllum lík­indum gert mig ófrjó­an.

Á ein­hverjum tíma­punkti breytt­ist þessi pist­ill í heims­ins verstu einka­mála­aug­lýs­ingu. Loðni trúð­ur­inn í pip­ar­sveina­dýfliss­unni grætur þrjá­tíu ára gömlum ófrjóum tár­um. Til ham­ingju með afmælið ég.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Lerbjergskógurinn er nú kominn í eigu og umsjá Danska náttúrusjóðsins.
Danir gripnir kaupæði – „Við stöndum frammi fyrir krísu“
Lerbjergskógurinn mun héðan í frá fá að dafna án mannlegra athafna. Hann er hluti þess lands sem Danir hafa keypt saman til að auka líffræðilegan fjölbreytileika og draga úr áhrifum loftslagsbreytinga.
Kjarninn 27. nóvember 2021
Þolendur kynfæralimlestinga, nauðgana, ofbeldis og fordóma sendir til baka til Grikklands
Tvær sómalskar konur standa nú frammi fyrir því að verða sendar til Grikklands af íslenskum stjórnvöldum og bíða þær brottfarardags. Þær eru báðar þolendur grimmilegs ofbeldis og þarfnast sárlega aðstoðar fagfólks til að vinna í sínum málum.
Kjarninn 27. nóvember 2021
Undirbúa sókn fjárfesta í flesta innviði samfélagsins „til að létta undir með hinu opinbera“
Í nýlegri kynningu vegna fyrirhugaðrar stofnunar á 20 milljarða innviðasjóði er lagt upp með að fjölmörg tækifæri séu í fjárfestingu á innviðum á Íslandi. Það eru ekki einungis hagrænir innviðir heldur líka félagslegir.
Kjarninn 27. nóvember 2021
Bækur spila stórt hlutverk í lífi margra um jólahátíðina.
Rýnt í bækur og stjörnur
Bókahúsið er hlaðvarpsþáttur þar sem rætt er við rithöfunda og ýmsa sem koma að bókaútgáfu. Í sjötta þætti er spjallað um himingeiminn, ný skáldverk og ljóðabækur.
Kjarninn 27. nóvember 2021
Teikning af mögulegri framtíðarsýn fyrir svæði Háskóla Íslands.
Fólk og mannlíf í forgangi í framtíðarsýn Háskóla Íslands
Háskóli Ísland og Reykjavíkurborg hafa í sameiningu dregið upp mynd af svæði HÍ til framtíðar með tilliti til legu Borgarlínu. Suðurgata breytist úr hraðbraut í borgargötu og gert er ráð fyrir að bílastæði færist í miðlæg bílastæðahús.
Kjarninn 26. nóvember 2021
Unnþór Jónsson
Upplýsingaóreiða er vandamál
Kjarninn 26. nóvember 2021
Nýtt COVID-afbrigði orsakar svartan föstudag í Kauphöllinni
Fjárfestar um allan heim brugðust illa við fréttum af nýju afbrigði kórónuveirunnar í morgun. Ekkert félag á aðalmarkaði hækkaði í virði við lokun markaða, en hlutabréfaverð í Icelandair og Play lækkaði um rúm 4 prósent yfir daginn.
Kjarninn 26. nóvember 2021
Vínbúðin stefnir nú út á Granda, þar sem fjöldi stórmarkaða er staðsettur.
Vínbúðin stefnir á Fiskislóð
ÁTVR segist ætla að ganga til samninga við eigendur húsnæðis að Fiskislóð 10 á Granda um leigu á plássi undir nýja Vínbúð. Ekki er búið að taka endanlega ákvörðun um lokun Vínbúðar í Austurstræti.
Kjarninn 26. nóvember 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None