Alvöru kona: satt eða ósatt?

Auglýsing

„Ég vildi óska þess að ég væri kona“ stendur svörtum stöfum á blað­inu. Merktu við allar full­yrð­ing­ar: satt eða ósatt.

Af öllum þeim tæp­lega 600 full­yrð­ingum sem ég hafði þurft að merkja við og þeim og 4 prófum sem ég hafði þurft að taka var þetta það sem kom því á ein­hvern hátt beint við að ég væri trans.

Ég sit inn á lít­illi stofu. Stofan er þurr, hvít og óper­sónu­leg. Engar plöntur fylla rýmið af fersku súr­efni. Þar hafði ég eytt síð­ast­liðnum 4 klukku­tímum að svara alls­konar próf­um; prófi til að kanna geð­heilsu mína og lík­am­lega heilsu, per­sónu­leika­prófi og jafn­vel greind­ar­prófi.

Auglýsing

Þegar ég fékk prófin tók ég eftir því að þau voru öll stöðluð í karl­kyni og kalla ég á starfs­mann þar sem ég hélt að um mis­tök væri að ræða. Ég var jú hér vegna þess að ég var einmitt ekki karl­mað­ur. Þegar starfs­mað­ur­inn kemur segir hán mér að það sé ekki um mis­tök að ræða, heldur ættu þau að vera stöðluð í karl­kyni þar sem ég væri enn þá laga­lega séð skráð karl­kyns og það væri mik­il­vægt að halda því þannig vegna sumra spurn­inga.

Merktu við allar full­yrð­ing­ar: satt eða ósatt.

Ég veit eig­in­lega ekki hvernig ég á að lýsa þeirri til­finn­ingu að vera sífellt mis­kynj­uð. Það er á vissan hátt líkt og þú sért að reyna að útskýra eitt­hvað fyrir ein­hverjum sem þú veist af öllum sál­ar­kröftum að er rétt, en mann­eskjan ein­fald­lega með­tekur það ekki eða neitar að trúa því. Það er jafn­vel svo­lítið eins og sé verið að tala við ein­hverja aðra mann­eskju og sú til­hugsun að ein­hver álíti mig karl­mann er mér svo fjar­læg og svo fár­an­leg. En um leið og ein­hver gerir það af frjálsum og fúsum vilja að mis­kynja mig er það eins og hjartað í mér sökkvi, það er eins og öllu sem ég stend fyrir sé sópað til hliðar og traðkað á því.

Ef að mér hefur ein­hver­tím­ann fund­ist ég nið­ur­lægð þá var það á þess­ari stundu. Ég fann hvernig and­ar­drátt­ur­inn minn varð örari og ég fann hvernig hjart­slátt­ur­inn minn leiddi alla leið aftur í hnakka. Hér hafði ég verið skikkuð til að eyða fjórum klukku­stundum í að svara allskyns prófum þar sem ég var ítrekað ávörpuð í karl­kyni. Ég fann hvernig orðin stungu í hvert ein­asta skipti og ég las þau. Prófum sem myndu hugs­an­lega leiða mig áfram í mínu ferli innan heil­brigð­is­kerf­is­ins. Ef allt gengi vel þá myndi mér verða leyft að fá horm­óna; lyf sem gættu breytt lífi mínu. Lyf sem gætu látið mér líða vel með sjálfa mig og lík­ama minn.

Merktu við allar full­yrð­ing­ar: satt eða ósatt.

Hvernig í ósköp­unum á ég að svara þess­ari spurn­ingu? Ég veit að það sem er ætl­ast til af mér er að ég krossi við „satt“, en spurn­ingin sjálf er nið­ur­lægj­andi, mis­vísandi og ein­fald­lega röng. Það að vera trans og að upp­lifa það að ég hafi fengið vit­laust kyn úthlutað við fæð­ingu er svo eitt­hvað miklu stærra og djúp­stæð­ara en ein­föld ósk. Ég vildi óska þess að ég væri örlítið hávaxn­ari, ég vildi óska þess að ég fengi meira borgað fyrir vinn­una mína, ég vildi óska þess að ég gæti sungið bet­ur, ég vildi óska þess að ég kynni að teikna og búa til lista­verk, ég vildi óska þess að ég ætti nægi­lega pen­inga til að kaupa mér fal­leg hús á Brunswich torg­inu í Brighton með fal­legum garði, háu lofti og fal­legum svöl­um. Það að ég væri ekki karl­maður snýst ekki um ein­hverja ósk að vera eitt­hvað ann­að. Að vera trans snýst um djúp­stæða upp­lifun þar sem fólk upp­lifir gríð­ar­lega van­líð­an, þung­lyndi og kvíða við það að þurfa að lifa í röngu kyni. Svo djúp­stæð er upp­lifunin að ef ég hefði ekki haft aðgang að heil­brigð­is­þjón­ust­unni sem ég þurfti þá væri ég ein­fald­lega ekki hér í dag.

Merktu við allar full­yrð­ing­arn­ar: satt eða ósatt.

Í örvænt­ingu minni og full­komnri nið­ur­læg­ingu krossa ég við „satt“. Ég hafði jú ekk­ert annað val. Það var þetta eða ég gæti gleymt því að eiga mann­sæm­andi líf, sátt í eigin skinni.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ráðast þyrfti í nauðsynlegar styrkingar vega vegna þungaflutninganna til og frá Mýrdalssandi.
Vikurnám á Mýrdalssandi myndi hafa „verulegan kostnað fyrir samfélagið“
Fullhlaðinn sex öxla vörubíll slítur burðarlagi á við 20-30 þúsund fólksbíla, bendir Umhverfisstofnun á varðandi áformaða vikurflutninga frá Mýrdalssandi til Þorlákshafnar. Ráðast þyrfti í mikla uppbyggingu vegakerfis vegna flutninganna.
Kjarninn 6. október 2022
Ólafur Þ. Harðarson prófessor emerítus í stjórnmálafræði.
„Íslendingar eiga langt í land“ með jöfnuð atkvæðavægis eftir búsetu
Frumvarp sem formaður Viðreisnar mælti fyrir á þingi í september myndi eyða misvægi atkvæða milli bæði flokka og kjördæma, eins og kostur er. Ólafur Þ. Harðarson telur að þingið ætti að samþykkja breytingarnar.
Kjarninn 6. október 2022
Fóru inn í tölvupósta Sólveigar Önnu og Viðars
Þá starfandi formaður Eflingar hafði aðgang að tölvupósthólfum fyrirrennara síns, Sólveigar Önnu Jónsdóttur, og fyrrverandi framkvæmdastjóra Eflingar, Viðars Þorsteinssonar, frá því í janúar á þessu ári og fram í apríl.
Kjarninn 6. október 2022
Hallarekstur SÁÁ stefnir í 450 milljónir
Færri innlagnir, færri meðferðir við ópíóðafíkn og sumarlokanir verður staðan hjá SÁÁ á næsta ári miðað við fyrirliggjandi fjárlagafrumvarp. Samtökin áætla að rekstrargrunnur samtakanna verði vanfjármagnaður um 450 milljónir króna á næsta ári.
Kjarninn 6. október 2022
Seðlabankinn hafnar því að aflétta leynd um ESÍ á grundvelli almannahagsmuna
Árið 2019 var ákvæði bætt við lög um Seðlabanka Íslands sem veitir bankanum heimild til að víkja frá þagnarskylduákvæði ef hagsmunir almennings af birtingu gagna vega þyngra en hagsmunir sem mæla með leynd.
Kjarninn 6. október 2022
Í austurvegi
Í austurvegi
Í austurvegi – Komdu í leirkerið 请君入瓮
Kjarninn 6. október 2022
Jón Björnsson, forstjóri Origo.
Eigið fé Origo margfaldast við söluna í Tempo fyrir 28 milljarða króna
Árið 2009 stofnuðu starfsmenn TM Software lítið hugbúnaðarfyrirtæki, sem nefnt var Tempo. Í dag er það metið á 85,4 milljarða króna og Origo var að selja hlut sinn í því á 28 milljarða króna. Við það fer eigið fé Origo úr níu milljörðum í 31 milljarða.
Kjarninn 6. október 2022
Kjartan Magnússon borgarfulltrúi bar tillöguna fram í borgarstjórn.
Borgarhverfi framtíðarinnar eða loftslagsskógur á Geldinganesi?
Tillögu sjálfstæðismanna í borgarstjórn Reykjavíkur um að skipuleggja Geldinganes undir íbúabyggð var hafnað á fundi borgarstjórnar á þriðjudag. Afar mismunandi sjónarmið komu fram um það hvernig skyldi nýta nesið til framtíðar.
Kjarninn 5. október 2022
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar
None