Auglýsing

Skýrsla um skipt­ingu Leið­rétt­ing­ar­inn­ar, 72,2 millj­arða króna milli­færslu úr rík­is­sjóði til hluta lands­manna, var loks­ins birt í gær. Fyrri upp­lýs­ingar um aðgerð­ina höfðu ein­ungis sýnt skipt­ingu hennar milli þeirra hópa sem hana þáðu, ekki á milli allrar þjóð­ar­inn­ar. 19 mán­uðir eru síðan að beðið var um skýrsl­una á Alþingi. Víta­vert er að skýrslan hafi ekki verið birt á síð­asta kjör­tíma­bili, svo kjós­endur gætu tekið afstöðu til þessa verkn­aðar út frá áhrifum hans á þjóð­ina.

Skýrslan, sem er ein­ungis átta blað­síð­ur, er til skamm­ar. Í henni eru settar fram allskyns rétt­læt­ingar á aðgerð­inni og skipt­ingu fjár­ins sem eiga ekk­ert erindi í plagg sem þetta og þeir sem skrifa hana velja hvaða upp­lýs­ingar almenn­ingur fær um skipt­ing­una og hverjar hann fær ekki. Flest svör eru til að mynda sett fram með gröf­um, ekki töl­um, sem ómögu­legt er með fullri vissu að lesa úr hvernig Leið­rétt­ingin skipt­ist milli allra tekju- og eign­ar­hópa.

Þrátt fyrir góðan vilja skýrslu­höf­unda tekst þó ekki að fela sam­fé­lags­legt órétt­læti aðgerð­ar­innar með gröfum og rétt­læt­ing­ar­texta. Í skýrsl­unni kemur nefni­lega fram að þau tíu pró­sent Íslend­inga sem höfðu hæstu launin árið 2014 fengu tæp­lega 30 pró­sent upp­hæð­ar­innar sem ráð­stafað var úr rík­is­sjóði, eða um 22 millj­arða króna. Um er að ræða rúm­lega 20 þús­und ein­stak­linga og sam­skatt­aðra sem höfðu að með­al­tali 21,6 millj­ónir króna í tekjur á árinu 2014. Skýrslan sýnir einnig að sá helm­ingur Íslend­inga sem þiggur hæstu launin fékk 86 pró­sent af 72,2 millj­örðum króna en sá helm­ingur sem þénar minna en hinn fékk 14 pró­sent. Því er end­an­lega stað­fest að tekju­háir fengu nán­ast alla Leið­rétt­ing­una en tekju­litlir lítið sem ekk­ert.

Auglýsing

Þegar eigna­staða er skoðuð er þjóð­hags­lega nið­ur­staðan enn meira slá­andi. Enn reyna skýrslu­höf­undar að leyna upp­lýs­ingum með því að birta bara valdar hlut­falls­tölur og gröf en ýmis­legt er hægt að sjá út úr henni þrátt fyrir það. Fram kemur að þeir rúm­lega 20 þús­und fram­telj­endur sem áttu mestar eignir (meðal hrein eign í hópnum er 82,6 millj­ónir króna) fengu 9,6 millj­arða króna í leið­rétt­ingu á hús­næð­is­lánum sín­um.

Eig­endur millj­arða leið­réttir

Við skulum skoða þennan hóp aðeins bet­ur. Þ.e. rík­ustu tíund þjóð­ar­innar eftir tekj­um. Kjarn­inn greindi frá því októ­ber að frá árinu 2010 og fram til loka árs 2015 hafi hrein eign þeirrar tíundar lands­manna sem á mestar eignir auk­ist um 527,4 millj­arða króna. Ef þessi tíund hefði ekki verið „leið­rétt“ þá hefði sú eign­ar­aukn­ing ein­ungis verið 505,5 millj­arðar króna. Bara á árinu 2015 hækk­aði hrein eign þessa hóps um 185 millj­arða króna. Alls fór 43 pró­sent af allri nýrri hreinni eign til þessa hóps á árinu 2015.

Á sama tíma og þessi rúm­lega 20 þús­und manna hópur átti hreina eign - þ.e. eignir eftir að skuldir höfðu verið dregnar frá - upp á 1.880 millj­arða króna skuld­aði fátæk­ari helm­ingur þjóð­ar­innar sem hafði tekjur í fyrra - rúm­lega 100 þús­und manns - 211 millj­arða króna umfram eignir sín­ar. Þessi tíund átti 64 pró­sent af öllum eignum þjóð­ar­innar í lok árs 2015.

Það þarf að end­ur­taka það að þessi hóp­ur, sem átti hreina eign upp á 1.880 millj­arða króna í lok árs 2015, fékk 22 millj­arða króna gef­ins úr rík­is­sjóði vegna þess að það varð verð­bólgu­skot á Íslandi árin 2008 og 2009.

Fast­eigna­verð hækkað langt umfram verð­bólgu

Leið­rétt­ingin hafði marg­þætt áhrif utan þess að færa bara pen­inga til ríks fólks. Hún átti þátt í því að orsaka ruðn­ings­á­hrif á fast­eigna­mark­aði sem hefur leitt af sér þá stöðu að í dag hefur fast­eigna­verð á höf­uð­borg­ar­svæð­inu hækkað um 68 pró­sent frá miðju ári 2010 og fram­boð hús­næðis á hverjum tíma er ein­ungis um þriðj­ungur af því sem talið er eðli­legt miðað við stærð mark­að­ar­ins. Vísi­tala neyslu­verðs, sem mælir verð­bólgu, hefur hækkað um 36 pró­sent frá hruni og fram til des­em­ber 2016. Hækkun fast­eigna­verðs hefur því verið langt umfram verð­bólgu. Þeir sem voru „leið­rétt­ir“ fengu því bæði að borða kök­una og eiga hana. Þ.e. þeir fengu skaða­bætur úr rík­is­sjóði fyrir tjón sem þeir urðu ekki fyr­ir, og njóta síðan mik­illar hækk­unar á fast­eigna­verð sem orðið hefur á síð­ustu árum, meðal ann­ars vegna leið­rétt­ing­ar­inn­ar. Þessi hópur hefur hagn­ast gríð­ar­lega vegna Leið­rétt­ing­ar­inn­ar.

Eftir sitja þeir sem eiga lítið eða ekk­ert og þeir sem hafa mjög lágar tekj­ur. Aðstæður þeirra hafa versnað mjög á und­an­förnum árum. Leigu­verð hefur hækkað um 60 pró­sent frá byrjun árs 2011 og fram­boð á þeim mark­aði er nán­ast ekk­ert, vegna þess að hluti íbúða sem voru þar áður er í útleigu til ferða­manna og hinn hlut­inn er í eigu aðila sem græða bæði á hækk­andi leigu­verði og hækk­andi eign­ar­verði.

Þjóð­ar­skömm stjórn­mála­manna

Leið­rétt­ingin er þjóð­ar­skömm. Sú afstaða byggir ekki á ólund, öfund eða almennu stuð­leysi. Hún snýst ekk­ert um vinstri eða hægri, heldur hróp­legt órétt­læti.

72,2 millj­arðar króna voru teknir úr rík­is­sjóði og milli­færðir til hluta þjóð­ar­innar – að stærstum hluta þeirra sem áttu eða þén­uðu mest – í stað þess að not­ast í sam­neysl­una. Tvennt gerð­ist við þetta: ríkir urðu rík­ari og aðstæður yngri lands­manna, eigna­lít­illa eða tekju­lágra til að koma þaki yfir höf­uðið versnuðu til muna. Leið­rétt­ingin var ömur­leg milli­færsla á fé til að borga fyrir kosn­inga­sigur Fram­sókn­ar­flokks­ins vorið 2013, með vit­und og ábyrgð Sjálf­stæð­is­flokks­ins sem kvitt­aði upp á órétt­lætið gegn því að kom­ast í rík­is­stjórn, og gegn betri vit­und.

Full­yrð­ingar ábyrgð­ar­manna um að þetta fé hafi ekki runnið úr rík­is­sjóði eru rang­ar. Banka­skattar voru hækk­aðir og pen­ingar teknir úr slita­búum og af bönkum inn í rík­is­sjóð. Þetta eru pen­ingar sem hefðu hvort eð er ratað til rík­is­sjóðs í ljósi þess að greiðslu­jöfn­uður hefði ekki heim­ilað erlendum kröfu­höfum að fara með þá úr landi þegar samið var við þá um útgöngu. Og banka­skattur er ekk­ert frá­brugðin öðrum skött­um. Þ.e. hann er tekju­öfl­un­ar­leið fyrir rík­is­sjóð og rík­is­stjórnin ákveður síðan hvernig þeim tekjum er var­ið. Rík­is­stjórn Sig­mundar Dav­íðs Gunn­laugs­sonar ákvað að verja 72,2 millj­örðum í Leið­rétt­ing­una. Þess má geta að rík­is­sjóður er enn að inn­heimta banka­skatt en notar tekj­urnar af honum í eitt­hvað allt annað en milli­færslur til eigna­fólks. 

Nú þegar losun hafta stendur yfir og Ísland er að feta sig aftur út í alþjóð­leik­ann þá munum við ekki njóta verndar hafta lengur til að halda niðri verð­bólgu. Hún gæti rokið upp skyndi­lega og óvænt líkt og hún hefur svo oft áður gert í hag­sögu okk­ar. Í ljósi þess að verð­tryggð lán hafa verið mun hag­stæð­ari hér­lendis á und­an­förnum árum en óverð­tryggð þá hafa Íslend­ingar nær ein­vörð­ungu tekið þau síð­ustu miss­er­in.

Og hvað á þá að gera næst þegar verð­bólga fer yfir verð­bólgu­mark­mið og hækkar höf­uð­stól verð­tryggðu lán­anna? Á þá að leið­rétta aft­ur? Hið hrika­lega for­dæmi liggur að minnsta kosti fyr­ir.

Við okkur blasa afleið­ing­arn­ar.

Meira úr sama flokkiLeiðari
None