Gerum við nóg?

Sabine Leskopf hélt ræðu á fundi borgarstjórnar í gær um #metoo-hreyfingu erlendra kvenna.

Auglýsing

Ég er búin að vera í þessum mála­flokki svo lengi, ég hélt ég vissi þetta allt. Ég var búin að heyra sögu um kon­una sem var sann­færð af hálfu manns­ins síns að á Íslandi þurftu konur alltaf að vera naktar heima og þjóna bæði honum og vinum hans, ég var búin að heyra frá asískum vin­konum að þær gætu aldrei farið út að djamma án þess að vera spurðar hvað þær tæki nú á tím­ann, ég vissi – og veit – um konur sem afsöl­uðu sér for­ræði yfir börn­unum sín, ann­að­hvort vegna þess að sýslu­menn panta ekki túlk heldur leyfa eig­in­mönnum að útskýra fyrir kon­unum sínum hvað sé í gangi eða vegna þess að kon­urnar héldu þetta væri bara svona á Íslandi eða jafn­vel að þetta væri börn­unum fyrir best­u. En það var rangt hjá mér, ég var svo langt frá því að vita þetta allt og á meðan sög­urnar hrúg­uð­ust inn á lok­uðum face­book hóp­inn, þurfti ég oft að taka mér hvíld.

Ég byrj­aði sem sagt í þessum mála­flokki árið 2004, þegar ég tók sæti í stjórn Sam­taka kvenna af erlendum upp­runa. Á þeim tíma voru stað­al­myndir erlendra kvenna alls­ráð­andi þar sem erlendar konur voru í augum sam­fé­lags­ins með stimpil fórn­ar­lambs­ins frá byrj­un, pant­aðar á net­inu af lág­mennt­uðum ofbeld­is­mönn­um. Við börð­umst á þessum tíma fyrir konur utan EES svæð­is­ins sem voru neyddar að fara aftur til ofbeld­is­manns því það var ekki mögu­leiki á að fá dval­ar­leyfi óháð hjóna­band­inu fyrr en eftir 3 ár. Og bar­áttan bar árang­ur, þessi lög­gjöf var breytt, og bæði Útlend­inga­stofnun og vel­ferða­kerfið unnu með okkur þar. Því alltaf völdum við þá leið að þetta væru ekki við útlend­ingar á móti ykkur Íslend­ing­um, heldur við öll fyrir betra sam­fé­lag. Þess vegna var alla tíð mikið sam­starf við íslensku kvenna­hreyf­ing­una. En málið var oft, og ég von­ast einmitt til að sjá breyt­ingar á því núna, að það skorti stundum skiln­ing á því hvernig konur af erlendum upp­runa upp­lifa marg­þætta mis­mun­un, því í okkar feðra­veldi eru nefni­legar ekki bara karl­menn, það getur verið sam­fé­lag­ið, það er tungu­mál, menn­ing­ar­heim­ur, sauma­klúbba­menn­ing­in, hræðsla við hið ókunn­uga og svo margt ann­að.

Það er ekki til eitt svar við af hverju yfir­leitt meira en helm­ingur dval­arkvenna í Kvenna­at­hvarf­inu eru konur af erlendum upp­runa. Þær vantar tengsla­net, fjöl­skyldu sem er til­búin að skjóta skjóls­húsi yfir þær. Leigu­mark­að­ur­inn er inn­flytj­endum væg­ast sagt mjög fjand­sam­leg­ur, stundum koma kon­urnar frá menn­ing­ar­heimum þar sem við­horf til ofbeldis gagn­vart konum er ein­fald­lega á allt öðrum stað, ofbeldið getur einnig þrif­ist í álag­inu sem flutn­ingur milli land­anna hefur í för með sér, og það er svo miklu ein­fald­ara að ein­angra konu af erlendum upp­runa sem hefur ekki tengsla­net, upp­lýs­ing­ar, tungu­mála­kunn­áttu eða fjöl­skyldu, þannig að margir ofbeld­is­menn leita sér­stak­lega inn í þennan hóp.

Auglýsing

Sög­urnar sem birtar voru eru margar hrotta­fengn­ar. Sumar það slæmar að ég sé hætta á að sam­fé­lagið í heild sinni gæti skýlt sér á bak við hugs­un­ina að þetta séu bara örfá skrímsli og kemur okkur ekki við. En rót vanda­máls­ins liggur svo miklu dýpra. Ég heyrði bara núna um ungt par sem breytti ætt­ar­nafni nýfædda barns­ins síns sem hljóm­aði útlenskt því þau vildu tryggja því betri fram­tíð, vildu vera viss um að barnið fengi a.m.k. sím­tal til baka frá leigu­sala eða atvinnu­rek­anda. Það er þessi stóri mis­skiln­ingur sem ég upp­lifi oft að við inn­flytj­endur höfum öll fæðst á Kefla­vík­ur­flug­velli með lítið fram að færa. Reykja­vík­ur­borg hefur tekið forrystu í ofbeld­is­málum áður, við höfum Bjark­ar­hlíð og Ofbeld­is­ráð­ið, við höfum líka Fjöl­menn­ing­ar­ráðið og -þing­ið. Svið­stjóri Vel­ferða­sviðs er nú þegar búin að tala við full­trúa hóps­ins og ég held að það sé eng­inn vafi hér hjá okkur kjörnum fulltrúum að Reykja­vík þarf að stuðla að auk­inni fag­þekk­ingu á meðal starfs­fólks vel­ferð­ar­sviðs um þjón­ustu við inn­flytj­end­ur, hæl­is­leit­endur og flótta­fólk með sér­stakri fræðslu. Ég hef til dæmis oft upp­lifað að starfs­fólk er ein­fald­lega óör­uggt í þjón­ustu við inn­flytj­end­ur, kenn­arar eða félags­ráð­gjar gefa eftir þegar for­eldrar vilja frekar að barnið þeirra túlki fyrir þá.

Jú, það þarf að þýða verk­ferla vegna áreitni og ofbeldis á vinnu­stöðum á erlend tungu­mál, styrkja erlendra for­eldra til dæmis með brú­ar­smíðum eins og við höfum byrjað á Skóla- og frí­stunda­sviði en það þarf að gera það rétt. Ég flutti hingað með 2 lítil börn og það var margt sem ég þurfti að læra í sam­bandi við rétt­indi og skyldur í kerf­inu en einnig við­horf sam­fé­lags­ins, ef ein­hver félags­rá­gjafi hefði sent mér boð um að kenna mér hvernig ég ætti að ala upp börnin mín á Íslandi, þá stæði ég nú örugg­lega ekki hér í dag. Reykja­vík­ur­borg er einnig stærsti vinnu­veit­and­inn hér, þannig að við þurfum að end­ur­skoða starfs­manna­stefn­una með til­liti til breytts veru­leika, en ný inn­flyt­enda­stefna sem hefur verið hér til umræða leggur til marg­vís­legar aðgerðir þar.

Því aldrei munum við skilja og styðja þennan hóp sem sagði okkur sínar sögur ef við förum ekki að líta á inn­flyt­endur sem eðli­legan hlut af þessu sam­fé­lagi, sem mannauð, ekki vanda­mál. Þegar áskorun frá hópnum í skugga valds­ins birtist, var það tæp­lega helm­ingur kvenn­ana þar sem skrif­aði undir með nafni. Í hópi MeToo kvenna af erlendum upp­runa voru það 97 af 660. Það segir okkur að íslenskt sam­fé­lag á eftir að vinna sér inn traust þess­ara kvenna og þar er ekki síst verk að vinna fyrir okkur hér.

Öryggisráðið samþykkir 30 daga vopnahlé í Sýrlandi
Neyðarástand er víða í Sýrlandi eftir blóðuga borgarastyrjöld árum saman.
24. febrúar 2018
Líf, Elín og Þorsteinn leiða lista VG í Reykjavík.
Líf, Elín og Þorsteinn leiða hjá VG í Reykjavík
Forvali Vinstri grænna lauk í dag. Þau Líf Magneudóttir, Elín Oddný Sigurðardóttir og Þorsteinn V. Einarsson skipa þrjú efstu sætin. Kosið var um fimm efstu sæti á lista og greiddu tæplega 500 atkvæði í valinu.
24. febrúar 2018
Ólafur Helgi Jóhansson
Lestur, læsi og lesskilningur – grundvallaratriði náms
24. febrúar 2018
Klikkið
Klikkið
Klikkið – Varðandi stöðu Hugarafls og Geðheilsu Eftirfylgdar
24. febrúar 2018
„Þetta eru allt íslensk börn“
Lilja Dögg Alfreðsdóttir, mennta- og menningarmálaráðherra, segir það markmið sitt að börn af erlendum uppruna sem búa á Íslandi hafi sömu tækifæri í íslensku skólakerfi og önnur börn.
24. febrúar 2018
Þórður Snær Júlíusson
Höfum við ekki tíma til að sinna námi barnanna okkar?
24. febrúar 2018
Stóru málin
Stóru málin
Stóru málin – Reykvísk stjórnsýsla er eins og pítsa sem maður fær aldrei
24. febrúar 2018
Þórdís býður sig fram í varaformann Sjálfstæðisflokksins
Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, býður sig fram til embættis varaformanns Sjálfstæðisflokksins. Landsfundur Sjálfstæðisflokksins fer fram 16. - 18. mars þar sem kosið verður um forystu flokksins.
24. febrúar 2018
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar