Viðreisn gefur kynjamisrétti í íþróttum rauða spjaldið

Jafnrétti á að vera leiðarstef í allri íþróttastarfsemi í Reykjavík segir Diljá Ámundadóttir, frambjóðandi Viðreisnar í Reykjavík. Hún vill skilyrða fjárstuðning við íþróttafélögin í Reykjavík við skýrar stefnur og aðgerðaráætlanir.

Auglýsing

Í kvöld­fréttum RÚV þann 17.apríl sl. var  áhuga­vert við­tal við Mar­gréti Björgu Ást­valds­dótt­ur, félags­fræði­nema, sem skrif­aði BA rit­gerð sína um umgjörð og aðbúnað fót­boltaliða í efstu deild karla og kvenna. Hún taldi nið­ur­stöð­urnar slá­andi, enda kynja­mis­réttið algert og birt­ist í öllum þáttum sem skoð­aðir voru. Hér er átt við aðgengi að þjálf­ur­um, æfinga­tím­um, bún­inga­klef­um, æfinga­svæð­um, útgjöldum í mark­aðs­setn­ingu svo nokkur dæmi séu tek­in. Þó að hér hafi aðeins verið að kanna efstu deild­irnar þá á þetta við í öllum flokkum og allt niður í yngstu deildir barna.  

Því miður koma þessar nið­ur­stöður und­ir­rit­aðri ekk­ert á óvart. Fyrir tæp­lega átta árum þegar ég var for­maður Íþrótta- og tóm­stund­ar­ráðs Reykja­víkur var mis­réttið á milli drengja og stúlkna sem stund­uðu bolta­í­þróttir í Reykja­vík það fyrsta sem ég rak mig á þegar ég tók við mála­flokkn­um. Í fram­haldi óskaði ég eftir því að Mann­rétt­inda­skrif­stofa borg­ar­innar myndi gera ítar­lega úttekt á jafn­rétt­is­málum hjá íþrótta­fé­lögum í Reykja­vík. Vonir mínar um breyt­ingar á þess­ari skekkju innan íþrótta­fé­lag­anna urðu fljót­lega að von­brigð­um. Það stóð sann­ar­lega á svörum frá for­ystu félag­anna og á sam­eig­in­legum fundi ÍTR ráðs­ins, ÍBR og for­manna um það bil ári eftir að úttektin hóf­st, kom fram að flestum fannst þetta eig­in­lega bara óþarf­i,enda væru allar stefnur með klausu um jafn­rétti.

Vissu­lega hefur bylt­ing­ar­kennt vatn runnið til sjávar síðan þessi úttekt var gerð. En það er þetta með mun­inn á milli orða á blaði og orða á borði. Það á ekki að vera ásætt­an­legt að á árinu 2018, eftir #metoo-­bylt­ingu, eftir #þögg­un-­bylt­ingu og #6dags­leik­inn-­bylt­ingu, að hægt sé að skýla sér bak við orð á blaði leng­ur. Það þarf með ein­hverjum hætti að tryggja að þessum klausum og orðum sé fylgt eftir með raun­veru­legu verk­lagi og við­brögðum þegar þörf er á.

Auglýsing

Í stefnu Við­reisnar í Reykja­vík kemur eft­ir­far­andi fram:

Jafn­rétti á að vera leið­ar­stef í allri íþrótta­starf­semi í Reykja­vík. Íþrótta­fé­lög í Reykja­vík eiga að setja sér við­bragðs­á­ætlun í kyn­ferð­is­brota­málum og jafn­rétt­is- og jafn­launa­stefnu.

Förum nú aðeins í gegnum það í hug­an­um: hvað myndi til dæmis ger­ast ef launa­út­gjöld í efstu deildum þyrftu að vera þau sömu hjá körlum og kon­um. Íþrótta­fé­lög þyrftu þá ein­fald­lega að greiða afreks­konum meira en þau gera í dag. Þetta myndi mjög fljót­lega gera íslenskar kvenna­deildir sam­keppn­is­hæfar um laun, sam­an­borið við erlendar deild­ir. Fleiri fræg­ari leik­mönnum myndu fylgja fleiri áhorf­endur og íslenskir leik­menn fengju betri þjálf­un. Afleið­ingin til skammst tíma yrði þá fyrst og fremst öfl­ugri kvenna­deild­ir, sem eftir yrði tekið á alþjóða­vett­vangi.

Varla yrði það eitt­hvað slæmt? Jafn­rétti er nefni­lega ekki kvöð heldur tæki­færi.

Að því gefnu að full­trúar Við­reisnar í Reykja­vík nái kjöri í kom­andi kosn­ingum munu þeir fylgja  þessu eftir með því að bera upp til­lögu þess efnis að skil­yrða fjár­stuðn­ing við íþrótta­fé­lög í Reykja­vík við að í stefnum og aðgerð­ar­á­ætl­unum þeirra séu til­tækar regl­ur, áætl­anir og verk­lag sem vinnur gegn öllu kynja­mis­rétti og vinnur hnit­miðað að jafn­rétti í allri sinni mynd. Enda hefur íslenska ríkið skuld­bundið sig á alþjóða­vett­vangi til að tryggja kynja­jafn­rétti á sviði íþrótta­mála skv. samn­ingi Sam­ein­uðu þjóð­anna um afnám allrar mis­munar gagn­vart konum sem ísland er aðili að. Það er mér því óskilj­an­legt afhverju þetta er ekki löngu orðin efsta klausa á blaði í þjón­ustu­samn­ingum borg­ar­innar við íþrótta­fé­lög­in.

Erum við ekki örugg­lega öll sam­mála um að jafna rétt allra, alls stað­ar? Það er ekk­ert fót­boltalið að fara að tapa leik á því alla­vega.

Höf­undur er í 3.sæti hjá Við­reisn í Rekja­vík - og hefur enga þol­in­mæði fyrir hvers­konar  kynja­mis­rétti.

Það helsta hingað til: Ríkisforstjórarnir og þingmennirnir á háu laununum
Kjarninn tók saman helstu fréttamál íslensks samfélags á fyrstu mánuðum ársins 2019. Eitt það fyrirferðamesta hefur snúist um miklar launahækkanir sem æðstu embættismenn og ríkisforstjórar hafa fengið á undanförnum árum.
Kjarninn 22. apríl 2019
Jenný Ruth Hrafnsdóttir
Framtíðarstörfin í framtíðarumhverfinu
Kjarninn 22. apríl 2019
Sigurður Ingi Jóhannsson
Af íslenskum stjórnmálum um páska 2019
Kjarninn 22. apríl 2019
Guðmundur Ingi Guðbrandsson, umhverfis- og auðlindaráðherra.
„Auðvitað einungis mannlegur“
Skýrsla Sameinuðu þjóðanna um loftslagsmál hefur heldur betur hrist upp í fólki og segist umhverfis- og auðlindaráðherrann hafa fundið fyrir vonleysi í kjölfar útgáfu hennar. Þó hugsi hann fremur í lausnum og hvernig eigi að útfæra þær.
Kjarninn 22. apríl 2019
Þröstur Ólafsson
Og allir komu þeir aftur og enginn ...
Kjarninn 22. apríl 2019
Neftóbakssala heldur áfram að aukast
Neftóbakssala jókst í fyrra um 19 prósent og voru tæplega 45 tonn af neftóbaki seld árið 2018. Neftóbaksneysla er að aukast hjá fólki á þrítugsaldri sem og konum. Sala á vindlum og sígarettum dróst hins vegar saman um tíu prósent.
Kjarninn 21. apríl 2019
Karolina Fund: Eitraður úrgangur
Karolina Fund-verkefni vikunnar er ljóðasafn Bjarna Bernharðs 1975 – 1988.
Kjarninn 21. apríl 2019
Árni Már Jensson
Ljósið í samúðargáfunni
Kjarninn 21. apríl 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar