Örorkubyrði!

Einar Björnsson fjallar um stefnu stjórnvalda gagnvart öryrkjum í aðsendri grein en honum finnst gæta skilningsleysis á veruleika öryrkja.

Auglýsing

Mig langar að setja niður nokkur orð um þá sýn sem ég öryrk­inn hef á stefnu stjórn­valda gangvart öryrkj­um. Ég til heyri þessum hópi. Við erum sá þjóð­fé­lags­hópur sem harð­ast hefur orðið úti í hinu svo­kall­aða góð­æri sem sagt er að ríkt hafi hér á landi síð­ustu ár. Þar spilar stóra rullu afstaða stjórn­valda og skiln­ings­leysi þeirra á veru­leika öryrkja.

Verra en fyrir hrun

Til að byrja með má nefna að öryrkjar voru sá hópur sem mest var skertur í og eftir efna­hags­hrunið 2008. Þetta var bæði gert með fryst­ingu bóta­fjár­hæða og auk­inni kostn­að­ar­þát­töku, t.d. í heil­brigð­is­þjón­ustu. Síðan þá höfum við sem hópur borið skertan hlut frá borði á eig­in­lega öllum svið­um: Auknar tekju­teng­ing­ar, líf­eyrir hefur ekki hækkað sam­kvæmt lög­bundnum við­mið­um, frí­tekju­mörk fryst, auknar skerð­ingar gagn­vart líf­eyr­is­greiðsl­um, „krónu á móti krónu“ skerð­ing, aukin skatt­byrði og á engan hátt hefur verið komið til móts við þennan þjóð­fé­lags­hóp hvað varðar almennar hækk­anir á verð­lagi og t.d. hús­næði. Útkoman er sú að við sem hópur glímum við verri stöðu á allan hátt heldur en fyrir hrun.

Stefnu­laus töfra­lausn

Ekki hefur vantað fal­legar yfir­lýs­ingar stjórn­mála­manna fyrir allar þær kosn­ingar sem hér hafa verið síð­ustu ár og sér­stak­lega fyrir síð­ustu Alþing­is­kosn­ingar en efndir eru eng­ar. Okkur er lofað ein­hvers­konar bót en hún er háð skil­yrði sem stjórn­völd halda að sé ein­hvers konar töfra­lausn. Við eigum að þurfa að sætta okkur við að sett verði á svo­kallað starfs­getu­mat sem ekki er til bóta fyrir þennan hóp.

Auglýsing

Mig langar að setja þetta aðeins í sam­hengi við aðgerðir og yfir­lýs­ingar stjórn­valda síð­ustu ár. Hver er stefna stjórn­valda gagn­vart öryrkj­um? Spyr sá sem getur ekki gert sér neina grein fyrir því. Ann­ars vegar höfum við samn­ing Sam­ein­uðu þjóð­anna um rétt­indi fatl­aðs fólks þar sem skýrt er kveðið á að fatlað fólk eigi rétt á að lifa mann­sæm­andi lífi. Að fólk eigi að geta lifað með reisn og njóta fram­færslu sem geri því kleift að búa við sam­bæri­leg lífs­kjör og aðrir í sam­fé­lag­inu. Við eigum sam­kvæmt þeim samn­ingi að fá stuðn­ing til að eiga mögu­leika á að njóta allra þeirra tæki­færa sem nútíma­sam­fé­lag hefur upp á að bjóða til jafns við aðra, varð­andi búsetu, nám, fram­færslu og atvinnu­þát­töku. Þetta er ekki mögu­legt miðað við núver­andi stefnu stjórn­valda.

Bráðsmit­andi froða

Veru­leik­inn sem við búum við er allur ann­ar. Sést það kannski best í þeirri orð­ræðu sem á sér stað í sam­fé­lag­inu. Opin­ber­lega hefur ítrekað verið talað um örorku­byrði sam­fé­lags­ins, full­yrt er að hér sé gíf­ur­leg fjölgun öryrkja og tölur um það settar fram sem ekki eiga sér stoð í raun­veru­leik­an­um. Full­yrt er af opin­berum aðilum að bóta­svik séu veru­leg og tölur nefndar um það sem hlaupa á ein­hverjum millj­örðum árlega. Tölur sem kom síðar í ljós að voru byggðar á skoð­ana­könnun í Dan­mörku voru settar fram sem stað­reynd­ir. Þetta var síðan notað af bæði þing­mönnum og opin­berum stofn­un­um. Þetta er kannski til marks um að í íslensku sam­fé­lagi er litið á þennan hóp fólks sem svika­hrappa.

Það er talað um okkur eins og við séum að velja að vera ekki á vinnu­mark­aði til að geta lifað á rík­inu og því miður smitar þetta opin­bera við­horf líka við­horf almenn­ings.

Mark­viss aft­ur­för

Mig langar að skoða líka aðeins hvernig rík­is­valdið hefur að því er virð­ist mark­visst þrengt kjör þessa hóps. Líf­eyrir almanna­trygg­inga hefur síð­ustu ár ekki hækkað í sam­ræmi við þróun launa og verð­lags. Nú síð­ast var hækkun líf­eyris 4,7% sem er ekki í sam­ræmi við neinar þær við­mið­anir sem ætti að fara eftir sam­kvæmt lög­um. Þegar óskað var útskýr­inga frá fjár­mála­ráðu­neyt­inu á þess­ari hækkun komu svör sem segja í raun ekki neitt, það virð­ist vera metið á ein­hvern handa­hófs­kenndan hátt hvað líf­eyr­is­þegar eigi að fá árlega í hækkun líf­eyris almanna­trygg­inga og við höfum ekki fengið að sjá neinar for­sendur fyrir útreikn­ingi þess­arar upp­hæðar Þetta er ekki ein­stakt til­vik. Öryrkja­banda­lagið hefur látið reikna út hvað líf­eyrir hefði átt að hækka síð­asta ára­tug­inn eða svo miðað við verð­lag og launa­þróun og sést þar greini­lega að við sem hópur erum stöðugt að drag­ast aftur úr öðrum í sam­fé­lag­inu. Þetta er heldur ekki það eina sem gert er, frí­tekju­mörk öryrkja hafa verið óbreytt frá 2009. Skerð­ingar gagn­vart greiðslum úr líf­eyr­is­sjóðum hafa verið auknar og við búum ennþá við svo­kall­aða „krónu á móti krónu“ skerð­ingu hvað varðar aðrar tekj­ur.

Hvað svo?

Ég velti fyrir mér hvort hið opin­bera sé á með­vit­aðan hátt að skerða lífs­kjör öryrkja með þessum hætti eða hvort þetta sé ein­ungis skiln­ings­leysi þeirra sem koma að þessum málum af þeirra hálfu. Ég spyr sjálfan mig hvort leiðin til minnk­aðrar örorku­byrði sé að gera lífs­kjör okkar svo slæm að fólk veigri sér í veik­indum sínum að leita á náðir kerf­is­ins eða hvort stjórn­völd líti svo á að við séum öll að svíkja út bætur af því að við nennum ekki að vinna?

Hvenær ætla íslensk stjórn­völd að standa við þær alþjóða­skuld­bind­ingar sem þau hafa tekið á sig? Ég velti líka fyrir mér fyr­ir­ætl­unum stjórn­valda varð­andi starfs­getu­mat. Reynslan af því hefur hvergi verið góð og ekk­ert sem gefur til kynna að það muni verða ein­hvern veg­inn öðru­vísi hér. Öryrkjar fá ekki hluta­störf þegar þeir leita eftir því. Í því sam­bandi má nefna að milli 400 og 500 öryrkjar hafa verið skráðir í atvinnu­leit hjá Vinnu­mála­stofnun síð­ustu ár og ekki fengið störf.

Hvernig ætla stjórn­völd að skapa hluta­störf fyrir þá sem verða metnir með starfs­getu þegar vinnu­mark­að­ur­inn er ekki til­bú­inn til að veita öryrkjum vinnu?

Er örorku­byrði kannski byrði sem öryrkjum er gert að bera vegna skiln­ings­leysis hins opin­bera?

Höf­undur er í mál­efna­hópi ÖBÍ um kjara­mál.

Magnús Halldórsson
Þau leynast víða tækifærin
Kjarninn 15. febrúar 2019
Uppsveifla án fordæma en nú er komið að kólnun
Gylfi Zoega prófessor í hagfræði fjallar um stöðu mála í hagkerfinu og kjaraviðræðum í grein í Vísbendingu, sem kom til áskrifenda í dag.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Vilja að hlutfall efnis verði lækkað svo Fréttablaðið teljist styrkhæft
Fréttablaðið uppfyllir ekki skilyrði fyrir endurgreiðslu á kostnaði við ritstjórn, samkvæmt „lauslegri“ talningu.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Ummæli í Hlíðamálinu dæmd dauð og ómerk
Hér­aðs­dómur Reykja­víkur dæmdi í dag ummæli manns um Hlíðamálið svokallaða dauð og ómerk sem og ummæli sem birtust á netmiðlinum Hringbraut.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Fjórðungur bankastarfsmanna með yfir milljón á mánuði
Bankastarfsmenn leggja mesta áherslu á styttingu vinnuviku í yfirstandandi kjarasamningum. Meðaltal heildarlauna þeirra eru 838 þúsund krónur á mánuði. Hjá Eflingu er launahækkun langmikilvægasta baráttumálið, enda meðallaun þar 479 þúsund.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Halldór Benjamín Þorbergsson, framkvæmdastjóri SA.
Bjóða hækkun upp á 20.000 krónur á mánuði
Tilboð Samtaka atvinnulífsins til verkalýðsfélaganna hljóðar upp á að laun upp að 600.000 krónum hækki um 20.000 krónur á mánuði hvert ár samningsins.
Kjarninn 15. febrúar 2019
Snæbjörn Guðmundsson
Drangajökulsvíðerni og villtasta prósentið
Kjarninn 15. febrúar 2019
Tæknivarpið
Tæknivarpið
Tæknivarpið – Blizzard rekur 800 manns, Apple viðburður lekur og Amazon kaupir Eero
Kjarninn 15. febrúar 2019
Meira úr sama flokkiAðsendar greinar