Auglýsing

Skeggj­aður maður í kjól rústaði Eurovision um síð­ustu helgi. Hann rústaði auð­vitað ekki keppn­inni bók­staf­lega, eða gjör­vallri Evr­ópu eins og hat­urs­menn hans full­yrða að sé í aðsigi, heldur vann hann söngvakeppn­ina með fádæma yfir­burð­um. Hann var glæsi­leg­ur, einkar vel til hafð­ur, og söng sig­ur­lagið af stakri prýði, sem mér fannst reyndar ekki skemmti­legt lag. En það skiptir auð­vitað engu máli, því ég gæti ekki verið ánægð­ari með úrslit­in.

Með fullri virð­ingu fyrir sig­ur­lag­inu leyfi ég mér að efast um að laga­smíðin hafi ráðið úrslit­um. Það er mín skoð­un, en ég gæti alveg haft rangt fyrir mér. Ég held að Conchita Wurst hafi rústað Eurovision af því að hún opn­aði augu og vakti athygli á kredd­unum sem búa í mörgum okk­ar. Og fyrir einmitt það þökk­uðu íbúar Evr­ópu henni með því að krýna hana sem sig­ur­veg­ara.

almennt_15_05_2014

Auglýsing

 

Ég við­ur­kenni nefni­lega, með trega þó, að Conchita kom mér spánskt fyrir sjónir í fyrsta skiptið þegar ég sá hana eitt kvöldið í upp­hit­un­ar­þætt­inum Alla leið sem sýndur var á RÚV í aðdrag­anda Eurovision-keppn­inn­ar. Þarna blasti við mér sjón sem ég átti ekki að venjast, alskeggjuð kona í glæsi­legum kjól, og ég vissi hrein­lega ekki alveg hvað mér ætti að finn­ast. Auð­vitað hef ég oft séð karla í draggi, en skeggið gerði útlit hennar þeim mun áhrifa­meira.

Nokkrum sek­úndu­brotum síðar átt­aði ég mig á því að mér ætti bara ekki að finn­ast neitt annað en að þetta væri full­kom­lega eðli­legt allt saman og í stakasta lagi og brosið skreið fram.

Um leið gerði ég mér grein fyrir hvernig staðalí­myndir og hug­myndir um hlut­verk kynj­anna hafa smeygt sér inn í höf­uð­­kúp­una og tekið sér ból­festu án þess að ég hafi nokkru sinni boðið þeim að kíkja í kaffi. Þessi auto-pilot still­ing getur farið alveg hrika­lega í taug­arnar á mér. Ég sem lít á mig sem svo opinn og nútíma­lega þenkj­andi upp­alanda.

Gleðin sem ég fann þegar ég upp­götv­aði hvað ég er ekki nógu víð­sýnn heldur for­pok­aður breyt­ist fljót­lega í leiða. Ég varð leiður yfir því að hafa látið Conchitu setja mig út af lag­inu. Ég átt­aði mig á því hvað það var fárán­legt, og satt best að segja skamm­að­ist ég mín.

Ég sat eins og þorri lands­manna límdur við sjón­varps­­skjá­inn, ásamt fjöl­skyld­unni, á milli þess sem ég stökk út á svalir og kíkti á ham­borg­ar­ana brenna á gas­grill­inu. Við skemmtum okkur kon­ung­lega saman yfir keppn­inni og mis­jöfnu lög­un­um. Ekk­ert lag var frá­bært, nokkur lög voru þokka­leg en flest þeirra hræði­leg. Sviðs­fram­koma pólsku stúlkn­anna varp­aði hins vegar skugga á ann­ars skemmti­lega kvöld­stund, þar sem þær keppt­ust við að snara atkvæði Evr­ópu­búa í flegnum bún­ingum með nekt­ina að vopni. Ég leyfi mér að efast stór­lega um að þær hafi teiknað bún­ing­ana sína sjálf­ar.

Mín upp­lifun af Conchitu, fyrst furða, svo upp­ljóstr­un, gleði og sorg, er því miður ekki sama upp­lifun og hat­urs­menn hennar upp­lifðu. Þeir for­hert­ust öllu heldur í hatr­inu, homma­fæln­inni og for­dómun­um. Þeir eru brjál­aðir út í hana fyrir að reyna að raska heims­mynd­inni þeirra, sem þeim finnst ekk­ert annað en eðli­legt og sjálf­sagt að þröngva upp á aðra og þá oft og tíðum með ofbeldi.

Rúss­neski vit­firr­ing­ur­inn Vla­dimír Zhir­inov­skí, sem vildi eitt sinn breyta Íslandi í fanganý­lendu, for­dæmdi til að mynda Conchitu og sagði hana marka upp­haf enda­loka Evr­ópu. Aðr­ir, sem mig minnir að hafi aðal­lega verið Rússar líka, hafa sömu­leiðis drullað yfir keppn­ina og Conchita hefur fengið sinn skerf af for­heimsk­u­nni. Sumir hafa meira að segja gengið svo langt að saka áhorf­endur í keppn­is­höll­inni í Kaup­manna­höfn um van­virð­ingu í garð kepp­enda Rúss­lands. Á sama tíma og þeir opin­bera for­dóma­sýkt höfuð sín kvarta þeir undan því að áhorf­endur sýni atriði frá landi sem lemur á hinsegin fólki van­þókn­un. Hræsni.

Rúss­nesku hat­urs­menn­irnir virð­ast hins vegar sem betur fer nokkuð ein­angr­aðir í afstöðu sinni, sé mið tekið af því hvernig Evr­ópa tók Conchitu opnum örm­um. Það er sterk vís­bend­ing um að við séum á réttri leið.

Conchita opn­aði augu mín, og fyrir það er ég þakk­lát­ur. Ætlun mín með þessum skrifum er ekki að for­dæma þá sem ekki sáu ljósið og stóðu naktir frammi fyrir for­dómum sínum eða hug­myndum um stöðu og hlut­verk kynj­anna. Það er of stór pöntun að ætl­ast til að allir breyt­ist til hins betra eða að allir verði umburð­ar­lyndir gagn­vart fjöl­breyti­leika til­ver­unn­ar.

Hins vegar er ekki til of mik­ils mælst að við séum öll alltaf með­vituð um að við getum breyst til hins betra. Að við tökum breyt­ingum fagn­andi, og hvetjum fólk til að koma út úr skel­inni frekar en að hanga þar inni hrætt við fólk sem nennir ekki að breyt­ast.

Oft þarf ekki meira til en skeggj­aða konu til að opna augu manns. Ég held nefni­lega að Conchita sé boð­beri réttra við­horfa.

Leið­ar­inn birt­ist fyrst í nýjasta Kjarn­an­um. Lestu hann hér.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Hópur fólks mótmælti fyrir utan höfuðstöðvar Landsbankans árið 2016 vegna Borgunarmálsins.
Eignarhaldsfélagið Borgun hefur tvöfaldað fjárfestingu sína í Borgun
Félag sem keypti hlut ríkisbanka í greiðslumiðlunarfyrirtækinu Borgun bak við luktar dyr haustið 2014 hefur fengið háar arðgreiðslur, selt hlut sinn og haldið eftir verðmætum bréfum í Visa Inc. Eigendur þess hafa tvöfaldað upphaflega fjárfestingu sína.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Aðdáendur GusGus gefa út ljósmyndabók um hljómsveitina
Á aldarfjórðungsafmæli raftónlistarhljómsveitarinnar GusGus safnar hópur aðdáenda fyrir útgáfu bókar um feril hennar.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Gunnar Hólmsteinn Ársælsson
Kyrkingartakið
Kjarninn 9. ágúst 2020
Ólafur Elíasson
Þetta er nú meira klúðrið
Kjarninn 9. ágúst 2020
Þórólfur Guðnason og Kári Stefánsson.
Kári og Þórólfur kalla eftir hagrænu uppgjöri stjórnvalda
„Stjórnvöld eiga nú að segja hvað þau vilja,“ segir Kári Stefánsson. „Ef við viljum halda veirunni í lágmarki þá þurfum við að gera þetta eins og við höfum verið að gera,“ segir Þórólfur Guðnason. Hagrænt uppgjör vanti frá stjórnvöldum.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Einn sjúklingur með COVID-19 liggur á gjörgæsludeild Landspítalans.
114 með COVID-19 – 962 í sóttkví
Þrjú ný innanlandssmit af kórónuveirunni greindust hér á landi í gær. Ekkert virkt smit greindist við landamærin.114 manns eru nú með COVID-19 og í einangrun.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Flaug 6.000 kílómetra yfir hafið og heim
Sástu spóa suð‘r í flóa í sumar? Ef hann er ekki þegar floginn til vetrarstöðvanna eru allar líkur á því að hann sé að undirbúa brottför. Spóinn Ékéké kom hingað í vor. Flakkaði um landið áður en hún flaug beinustu leið til Vestur-Afríku.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Rúllustigarnir eru enn tómir. En listaverkin eru komin á sinn stað.
Loksins – eftir 13 ára seinkun
Þegar tilkynnt var um byggingu nýs flugvallar og flugstöðvar í Berlín árið 1996 átti framkvæmdum að ljúka árið 2007. Nú hillir undir að hann verði tekinn í notkun, þrettán árum á eftir áætlun.
Kjarninn 9. ágúst 2020
Meira úr sama flokkiLeiðari
None