„Common sense“ freka kallsins

Auglýsing

Það átti ágæt­lega við að Jón Gnarr til­kynnti að hann nennti ekki í for­seta­fram­boð um helg­ina vegna þess að hann vildi ekki leggja það á fjöl­skyld­una sína að standa and­spænis „freka kall­in­um“ sem tröll­ríður íslenskum stjórn­völd­um. Freki kall­inn hefur sjaldan verið jafn sýni­legur og und­an­farna daga. Hann hold­gervist nú í utan­rík­is­ráð­herra Íslands sem segir það bara vera „common sen­se“ að snið­ganga þing, nefndir og þjóð við mótun utan­rík­is­stefnu þjóð­ar­inn­ar.

Hann notar orð eins og „fá­rán­legt“ og „und­ar­legt“ um skoð­anir þeirra sem telja hann hafa farið langt yfir strik­ið. Um það hafi verið samið í stjórn­ar­mynd­un­ar­við­ræðum að svíkja lof­orð um þjóð­ar­at­kvæða­greiðslur sem gefin voru korteri áður og við það verði fólk bara að sætta sig. Já, og svo eru þeir sem setja fyr­ir­vara við hversu mikið er mulið undir skag­firska efna­hag­svæðið bara öfund­sjúkir útí Kaup­fé­lag Skag­firð­inga, sem Gunnar Bragi Sveins­son vann hjá um ára­bil.

Evr­ópu­málin aftengd



Með því að lofa, ítrekað og inni­lega, að kosið yrði um afdrif Evr­ópu­sam­bandsum­sóknar náðu Sjálf­stæð­is­flokkur og Fram­sókn­ar­flokkur að aftengja Evr­ópu­málin í kosn­inga­bar­átt­unni. Þau voru ein­fald­lega ekki undir og fólk kaus ekki flokka með hlið­sjón af þeim. Tryggt var að þjóðin myndi fá að kjósa um afdrif umsókn­ar­innar með lof­orða­flaum­inum.

Framundan eru risa­vaxin verk­efni hjá rík­is­stjórn­inni. Fjölda­verk­föll eru yfir­vof­andi, losun hafta þarf að vera yfir­vof­andi og níu þús­und­asti snún­ing­ur­inn á kvóta­kerf­is­breyt­ingum er líka yfir­vof­andi. Að bæta Evr­ópu­sam­bandsá­tök­unum í þessa súpu nú er algjör­lega óskilj­an­legt.

Auglýsing

Við skulum líka hafa það alveg á hreinu að Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn var kos­inn til valda með því að lofa að gefa fólki pen­ing. Umboðið sem hann fékk snérist fyrst og síð­ast um þá gölnu aðgerð, sem nú er um garð gengin og nán­ast all­ir, þiggj­endur og borgend­ur, virð­ast óánægðir með.

Við skulum líka hafa það alveg á hreinu að Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn var kos­inn til valda með því að lofa að gefa fólki pen­ing. Umboðið sem hann fékk snérist fyrst og síð­ast um þá gölnu aðgerð, sem nú er um garð gengin og nán­ast all­ir, þiggj­endur og borgend­ur, virð­ast óánægðir með. Flokk­ur­inn hefur hins vegar nýtt þetta umboð til að stunda skipu­lagða skemmd­ar­verka­starf­semi á íslensku sam­fé­lagi, í umboði sam­starfs­flokks­ins. Fram­sókn hefur dundað sér við að pæla í áburð­ar­verk­smiðj­um, hvernig eigi að gefa mak­ríl­kvót­ann til fram­búð­ar, dæla skúffufé í þau kjör­dæmi þar sem stuðn­ingur við flokk­inn er sem mest­ur, daðra við útlend­inga­andúð, að gera ekk­ert í hús­næð­is­mál­um, og gera sam­fé­lagið reglu­lega nán­ast brjálað af bræði með hroka, yfir­gangi og ásök­unum um að allir mis­skilji allt sem þeir segja.

Nei þú!



Þau fáu skipti sem ráða­menn­irnir fást til að rétt­læta aðgerðir sínar með rökum þá byggja þau vana­lega á því að benda á mis­tök sem síð­asta rík­is­stjórn gerði. Að Vinstri græn hafi látið teyma sig í Evr­ópu­leið­angur gegn eigin sann­fær­ingu eða að Sam­fylk­ingin hafi troðið Evr­ópu­sam­bands­að­ild­ar­um­sókn upp á þjóð og þing sem hafi ekki verið fylgj­andi henni. Það er alveg rétt hjá and­stæð­ingum Evr­ópu­sam­bands­að­ildar að for­kast­an­lega illa var staðið að aðild­ar­um­sókn­inni árið 2009. Lík­lega hefur ekk­ert eyði­lagt jafn mikið fyrir mögu­leikum Íslands á því að ganga í sam­bandið og sú aðgerð að leggja upp í leið­ang­ur­inn án þess að vera með meiri­hluta fylgj­andi aðild í rík­is­stjórn­inni sem sótti um.

En svik ein­hverra ann­arra eru ekki boð­leg rétt­læt­ing á virð­inga­lausu valda­brölti þeirra sem nú sitja í stjórn. Það þýðir ekki að benda á mis­tök ann­arra til að afsaka sín eig­in. Þá erum við komin í víta­hring sem endar með ósköp­um.

Og þegar allt annað þrýtur þá öskrar þetta fólk hástöfum „Ices­a­ve“, líkt og það sé raun­veru­lega ein­hverjum öðrum að þakka að Ísland hafi ekki setið uppi með þann reikn­ing en Ólafi Ragn­ari Gríms­syni, for­seta Íslands, og Páli Hreins­syni, íslenskum dóm­ara við EFTA-­dóm­stól­inn.

Um sjö þúsund manns mættu á mótmæli gegn ákvörðun ríkisstjórnarinnar að slíta viðræðum við Evrópusambandið sem fram fóru á Austurvelli í gær.

Búum til lág­launa­störf



Það sem hefur gengið vel hér síð­ustu ár er að það hefur mynd­ast stöð­ug­leiki í efna­hags­mál­um. Bæði fyrri rík­is­stjórn og sú sem nú situr eiga sinn þátt í því að svo sé og algjör óþarfi að reyna að halda öðru fram. En það verður líka að horfa á að fjár­magns­höft sem búa til efna­hags­legan sýnd­ar­veru­leika hér­lend­is, stöð­ug­leika­kjara­samn­ingar á vinnu­mark­aði, breyt­ingar á göngu mak­ríls, ótrú­leg aukn­ing ferða­manna og hríð­fallandi heims­mark­aðs­verð á olíu hafa skipt lang­mestu máli fyrir efna­hags­bata Íslands.

Þótt hag­vöxtur hér sé ágætur og störfum fjölgi þá verður líka að horfa á hvers kyns störf við erum að skapa. Af þeim 2.800 störfum sem urðu til í fyrra voru lang­flest, um 1.700, á meðal ósér­hæfðs starfs­fólks í þjón­ustu- og versl­un­ar­geir­an­um. Stjórn­endum og emb­ætt­is­mönnum fækk­aði um ell­efu pró­sent á milli ára, hlut­falls­legur fjöldi sér­fræð­inga­starfa hefur um ára­bil verið sá sami og störfum fyrir sér­menntað starfs­fólk er að fækka hratt. Með öðrum orðum þá erum við ekki að búa til sér­hæfð störf fyrir menntað fólk heldur þjón­ustu­störf sem tengj­ast und­ir­stöðu­at­vinnu­veg­unum okk­ar. Lág­launa­störf.

­Með öðrum orðum þá erum við ekki að búa til sér­hæfð störf fyrir menntað fólk heldur þjón­ustu­störf sem tengj­ast und­ir­stöðu­at­vinnu­veg­unum okk­ar. Láglaunastörf.

Þetta end­ur­spegl­ast ágæt­lega í því að þau hug­vits­fyr­ir­tæki sem byggja á íslenskum hug­myndum og eru með höf­uð­stöðvar á Íslandi eru ein­ungis með lít­inn hluta af störfum sínum hér­lend­is. Þau eru líka, oft á tíð­um, með skráð heim­il­is­festi í öðrum löndum þar sem mögu­legt er að stunda alþjóð­lega starf­semi án hafta og þeirrar póli­tísku áhættu á ger­ræð­is­legum skyndi­á­kvörð­unum sem öllu umbylta sem við búum við á Íslandi.

Nokkrar fjöl­skyldur sem eiga sjáv­ar­út­vegs­fyr­ir­tæki, og hagn­ast raun­veru­lega á þeirri leift­ur­sókn til for­tíðar sem virð­ist vera rekin hér um þessar mund­ir, hafa á sama tíma hagn­ast ævin­týra­lega. Þær eru orðnar ofur­ríkar á evr­ópskan mæli­kvarða og ekk­ert lát er á. Stjórn­valds­að­gerð eftir stjórn­valds­að­gerð hefur aukið auð og áhrif þess­arra fyr­ir­tækja. Sú næsta verður ugg­laust þegar mak­ríl­kvót­inn verður end­an­lega gef­inn á grund­velli veiði­reynslu þeirra sem hand­valdir voru til að fá að búa til þá reynslu.

Það kemur ekki á óvart að tengsl þess­arra fyr­ir­tækja við Sjálf­stæð­is­flokk og Fram­sókn­ar­flokk eru mikil og aug­ljós. Og mun umfangs­meiri en í formi styrk­veit­inga, þótt yfir 90 pró­sent allra styrkja þeirra til stjórn­mála­flokka fari til þess­arra tveggja flokka. Hér er að verða til ein­hvers­konar nýlendu­veldi sjáv­ar­út­vegs­greifa. Nokkrar fjöl­skyldur eiga þetta land. Og stjórn­völd sitja í þeirra umboði.

Úr farsa í meiri farsa



Síð­asta kjör­tíma­bil var farsi. Hér sat brotin minni­hluta­stjórn sem átti í stans­lausum inn­an­húsá­tök­um. Fólk í henni var ekki sam­mála um hvernig him­in­inn er á lit­inn. Hún hafði aldrei kraft til að taka margar þeirra mik­il­vægu ákvarð­anir sem hún þurfti. Í stað þess að hér hafi verið mynduð sterk sam­steypu­stjórn margra flokka árið 2009 sem hefði komið sér saman um nokkur stór og skýr efna­hags­leg mark­mið þá nýttu Sam­fylk­ingin og Vinstri græn sér óánægju almenn­ings gagn­vart gömlu valda­flokk­unum og túlk­uðu hana sem umboð til að ger­bylta íslensku sam­fé­lagi eftir sínum póli­tísku lín­um. Ný stjórn­ar­skrá, Evr­ópu­sam­bands­að­ild og umbreyt­ing á kvóta­kerf­inu voru allt of stórir bitar til að kyngja á sama tíma og landið stóð frammi fyrir for­dæma­lausum efna­hags­legum aðstæð­um.

En núver­andi rík­is­stjórn er að bjóða okkur upp á næsta skref fyrir ofan farsa. Farsa á ster­um. Hún veður áfram með áður óséðri frekju, dóna­skap, yfir­gangi og hroka.

En núver­andi rík­is­stjórn er að bjóða okkur upp á næsta skref fyrir ofan farsa. Farsa á ster­um. Hún veður áfram með áður óséðri frekju, dóna­skap, yfir­gangi og hroka. Annað hvort eru ráð­herr­arnir þannig að þeir vilja gera allt sem þeim dettur í hug án þess að spyrja kóng, prest, þing, nefndir eða þjóð eða eru svo verk­lausir og ákvörð­un­ar­fælnir að annað eins hefur vart séð. Að ein­hverju leyti má skrifa þetta ástand á reynslu­leysi ráð­herr­anna. Engin ráð­herr­anna hafði nokkru sinni verið ráð­herra áður. Og sam­eig­in­leg þing­reynsla rík­is­stjórnar hefur lík­ast til aldrei verið minni.

Þetta gengur hins vegar ekki leng­ur. Við, ein­hver 330 þús­und manna örþjóð, getum ekki verið í inn­byrðis stór­stríði um allar meiri­háttar ákvarð­anir sem við þurfum að taka. Við þurfum að finna leið til að ljúka þessum mál­um, taka ákvörðun á lýð­ræð­is­legan máta, og halda áfram. Þá er ekki deilt um umboð og heim­ild­ir. Þá liggur nið­ur­staða ein­fald­lega fyr­ir. Til þess þarf freki kall­inn að víkja úr íslenskum stjórn­mál­um, sama hvar í flokki hann sit­ur.

Það er bara „common sen­se“.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Fimm metin mjög vel hæf í stöðu varaseðlabankastjóra
Tíu sóttu upphaflega um stöðu varaseðlabankastjóra, á sviði fjármálastöðugleika.
Kjarninn 10. desember 2019
João de Barros, sonur angólska ráðherrans, Antonio, ráðgjafi sama ráðherra, Tamson Hatuikulipi, Þorsteinn Már Baldvinsson, þá forstjóri Samherja, James Hatuikulipi og Sacky Shanghala í Hafnarfjarðarhöfn í nóvember 2013.
Bankareikningar frystir í Angóla út af Samherjamálinu
Bankareikningar fyrrverandi sjávarútvegsráðherra Angóla og fjölskyldumeðlima hennar hafa verið frystir. Þau liggja undir grun um að hafa þegið mútur frá Samherja sem greiddar voru til þess að komast yfir ódýran kvóta.
Kjarninn 10. desember 2019
Svanhildur Hólm Valsdóttir ásamt Bjarna Benediktssyni.
Svanhildur Hólm vill verða útvarpsstjóri
Aðstoðarmaður fjármála- og efnahagsráðherra hefur staðfest að hún hafi sótt um að verða næsti útvarpsstjóri.
Kjarninn 10. desember 2019
Kjartan Jónsson
Hvað getur útgerðin greitt?
Kjarninn 10. desember 2019
41 sækir um útvarpsstjórastöðu RÚV
Stjórn RÚV stefnir að því að ganga frá ráðningu nýs útvarpsstjóra í lok janúar 2020.
Kjarninn 10. desember 2019
Vindorka henti vel sem þriðja stoðin í orkubúskap Íslands
Umhverfis- og auðlindaráðherra vill breyta rammaáætlun svo hún henti betur vindorkukostum og hægt verði að móta skýra stefnu í vindorkumálum. Ráðherra telur að skynsamleg uppbygging vindorku fari vel saman við vaxandi raforkuþörf samfélagsins
Kjarninn 10. desember 2019
Trump verður ákærður af Bandaríkjaþingi
Donald Trump verður ákærður af fulltrúadeild Bandaríkjaþings fyrir brot í starfi. Honum er gefið að hafa misbeitt valdi sínu og fyrir að reyna að torvelda rannsókn þeirra sem eiga að veita honum aðhald.
Kjarninn 10. desember 2019
Lilja Alfreðsdóttir er mennta- og menningarmálaráðherra.
Fjölmiðlafrumvarpið er ekki lengur á dagskrá þingsins
Til stóð að mæla fyrir frumvarpi Lilju Alfreðsdóttur um stuðningsgreiðslur til einkarekinna fjölmiðla í gær. Það komst ekki á dagskrá og er hvergi að finna á dagskrá dagsins í dag. Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið andsnúinn frumvarpinu.
Kjarninn 10. desember 2019
Meira úr sama flokkiLeiðari
None