Baráttan um tryggingafélögin og milljarðana þeirra

VÍS leikur á reiðiskjálfi vegna þess að ásakanir eru uppi um að hópur einkafjárfesta vilji stýra fjárfestingaákvörðunum félagsins í krafti um fimmtungs eignarhlutar. VÍS er þegar búið að kaupa stóran hlut í banka sem hluti hópsins á sjálfur í. TM keypti nýverið stóran hlut í gamla FL Group með nokkrum af stærstu hluthöfum, og stjórnarmönnum, sínum.

Fyrir rúmu ári síð­an, í mars 2016, nötr­aði íslenskt sam­fé­lag vegna fyr­ir­hug­aðra arð­greiðslna þriggja stærstu trygg­inga­fé­laga lands­ins, VÍS, Trygg­ing­­ar­mið­­stöðv­ar­innar (TM) og Sjó­vá. Stjórnir félag­anna höfðu ákveðið að greiða eig­endum sínum sam­an­lagt 9,6 millj­­arða króna í arð og kaupa af þeim hluta­bréf upp á 3,5 millj­­arða króna. Þetta mæld­ist veru­lega illa fyr­ir, sér­­stak­­lega þar sem hagn­aður tveggja þeirra, VÍS og Sjó­vár, er mun lægri en fyr­ir­huguð arð­greiðsla. VÍS hagn­að­ist ­nefn­i­­lega um 2,1 millj­­arð króna á árinu 2015 en ætl­aði samt að greiða hlut­höfum sínum út fimm millj­­arða króna í arð. Sjóvá hagn­að­ist um 657 millj­­ónir króna en ætl­aði að greiða út 3,1 millj­­arð króna í arð. TM hagn­að­ist hins vegar um 2,5 millj­­arða króna og ætl­aði að greiða hlut­höfum sínum út 1,5 millj­­arð króna.

Ástæða hinna miklu ætl­uðu arð­greiðslna var að finna í breytt­u­m ­reikniskila­regl­um, sem lækk­uðu vátrygg­ing­ar­skuld félag­anna, sem oft er kölluð ­bóta­­sjóður í almennu tali, en jók eigið fé þeirra. Það fé sem „verður til“ vegna þess er því ekki raun­veru­­legur hagn­aður heldur til­­komið vegna talnakúnstna sem færa fé úr ­vá­trygg­inga­skuld­inni í eigið fé trygg­inga­­fé­lag­anna, og þar af leið­andi til hlut­haf­anna. Í til­­­felli VÍS var vátrygg­inga­skuld­in/­­bóta­­sjóð­­ur­inn til að mynda lækk­aður um fimm millj­­arða króna en eigið féð aukið um 3,7 millj­­arða króna vegna þess­­ara breyttu reikniskila­að­­ferða.

Á end­anum virk­aði þrýst­ing­ur­inn. VÍS og Sjóvá drógu bæði úr ætl­uðum arð­greiðsl­um. En fjár­fest­ar, sem komið höfðu inn í hlut­hafa­hóp VÍS skömmu áður í skuld­settum hluta­bréfa­kaup­um, voru ekki ánægð­ir. 

Kerf­is­lega mik­il­væg fyr­ir­tæki

Ástæða þess að fylgst er afar vel með íslenskum trygg­inga­fé­lögum eru fjór­þætt. Í fyrsta lagi eru flestir lands­menn bundnir sam­kvæmt lögum til að vera með ein­hvers konar trygg­ingar hjá þeim, t.d. bif­reiða­trygg­ing­ar. Það er því ekki hægt að kom­ast hjá því að vera í við­skiptum við trygg­inga­fé­lög með góðu móti og því skiptir máli hvernig ágóð­anum af starf­sem­inni er skipt milli fjár­magns­eig­end­anna sem fjár­festa í þeim og við­skipta­vin­anna, í formi lægri iðgjalda.

Í öðru lagi eru líf­eyr­is­sjóðir lands­ins saman stórir eig­endur í öllum þremur skráðu trygg­inga­fé­lög­un­um. Í þeim eru pen­ingar lands­manna sem not­ast eiga til að greiða fyrir fram­færslu á efri árum og því skiptir máli að þeir séu fjár­festir af ábyrgð.

Í þriðja lagi eru trygg­inga­fé­lög troð­full af pen­ing­um. Eignir þeirra hlaupa á tugum millj­arða króna og þau hafa mikið svig­rúm til að stunda umfangs­mikla fjár­fest­inga­starf­semi með það fé sem við­skipta­vinir þeirra greiða inn til þeirra. Slíku svig­rúmi fylgja mikil völd og það er eft­ir­sókn­ar­vert í huga margra einka­fjár­festa að kom­ast í þessa sjóði.

Í fjórða lagi er lands­mönn­um, og stjórn­völd­um, í fersku minni að það er ekki lið­inn ára­tugur síðan að íslenska ríkið þurfti að grípa trygg­inga­fé­lag sem glæfra­legir fjár­festir höfðu blóð­mjólkað svo það myndi ekki fara í þrot með til­heyr­andi flækju­stigi fyrir alla sem voru með trygg­ingar hjá því. Þá var um að ræða Sjó­vá. Og eig­endur þess höfðu greitt sér út 19,4 millj­­arða króna í arð ­síð­­­ustu þrjú árin áður en það féll.

Hópur kaupir í VÍS

Átök innan VÍS hafa vart farið fram hjá mörg­um. Upp­haf þeirra má rekja til þess að á árinu 2015 fór hópur einka­fjár­festa að gera sig mjög gild­andi innan félags­ins og sækj­ast eftir áhrif­um. Í for­grunni hóps­ins eru hjónin Svan­hildur Nanna Vig­fús­dóttir og Guð­mundur Örn Þórð­ar­son. Þau eru vel þekkt í íslensku við­skipta­lífi fyrir djörf­ung og áhættu­sækni. Hjónin högn­uð­ust til að mynda gíf­ur­lega á hinni svoköll­uðu Skelj­ungs­fléttu, sem margir við­mæl­endur Kjarn­ans hafa kallað eina þá svæsn­ustu sem ráð­ist hefur verið í eftir banka­hrun­ið. Um hana má lesa hér. Hluta þess hagn­aðar sem þau fóru með út úr þeim við­skiptum not­uðu þau til að kaupa hluti í VÍS, en upp­kaup þeirra hófust í októ­ber 2014.

Aðrir sem tengj­ast þessum hópi eru félag Sig­urðar Bolla­sonar og Don McCharthy, Grandier ehf., félagið Óska­bein, sem er m.a. í eigu Andra Gunn­ars­sonar og Fann­ars Ólafs­son­ar, og svo sjóð­stýr­inga­fyr­ir­tækið Stefn­ir, sem er í eigu Arion banka. Saman á þessi hópur rúm­lega 20 pró­sent hlut í VÍS. Grandier á stærsta ein­staka hlut­inn, 8,01 pró­sent.  

Sigrún Ragna Ólafsdóttir va rekin sem forstjóri VÍS í fyrrasumar. Eftirmaður hennar entist einungis nokkra mánuði í starfi.

Þau Svan­hildur Nanna og Guð­mundur Örn lýstu því strax yfir þegar þau hófu að kaupa hluti í VÍS að þau myndu sækj­ast eftir stjórn­ar­setu. Boðað var til hlut­hafa­fundar þar sem þeim var að ósk sinni.

Grandier og Óska­bein keyptu svo sína hluti á árinu 2015. Og opin­berar yfir­lýs­ingar um kröfu um breyt­ingar á VÍS urðu algeng­ar. Einka­fjár­fest­arnir vildu að trygg­inga­hluti starf­sem­innar yrði arð­sam­ari, annað hvort með hag­ræð­ingu í rekstri eða með því að hækka ein­fald­lega iðgjöld. Í lok nóv­em­ber 2015 var við­skipta­vinum VÍS sent bréf þar sem til­kynnt var um hækkun iðgjalda vegna slakrar afkomu félags­ins.

Reynt að greiða arð umfram hagnað út úr VÍS

Í aðdrag­anda aðal­fundar VÍS snemma árs 2016 lagði stjórn félags­ins til að greiddir yrðu fimm millj­arðar króna út í arð, þrátt fyrir að hagn­aður hefði ein­ungis verið 2,1 millj­arður króna. Auk þess voru lagðar fram til­lögur um end­ur­kaup VÍS á bréfum hlut­hafa. Þetta átti að gera  á grunni nýrra reikniskila­reglna sem lækk­­uðu vá­­trygg­inga­skuld félags­­ins, sem oft er nefnd bóta­­sjóð­­ur, um fimm millj­­arða króna en jók eigið fé um 3,7 millarða króna. Allt varð vit­laust vegna þessa og mikil þrýst­ingur var á stjórn VÍS að draga til­lög­una til baka.

Þegar leið að aðal­fund­in­um, sem haldin var 17. mars, fóru að birt­ast fréttir af því í fjöl­miðlum að nokkrir af stærstu hlut­höfum VÍS myndu ekki styðja arð­greiðsl­una. Var gengið út frá því að þar væri um að ræða stærstu líf­eyr­is­sjóði lands­ins, en saman áttu líf­eyr­is­sjóð­irnir um 36 pró­sent hlut í VÍS á þessum tíma.

Þessi þrýst­ingur hlut­hafa, stjórn­mála­manna, hags­muna­sam­taka og almenn­ings virk­aði. Stjórn VÍS ákvað að lækka arð­greiðsl­una úr fimm millj­örðum króna í tæp­lega 2,1 millj­arð króna. Þetta var gert þrátt fyrir að stjórnin teldi að arð­greiðslu­til­kynn­ingar hennar hafi verið vel innan þess ramman sem mark­mið um fjár­­­­­magns­­­skipan félags­­­ins gerir ráð fyr­­­ir.

Í til­­­kynn­ing­u sem send var út í kjöl­farið sagði að við­­­skipta­vinir og starfs­­­menn VÍS skipti félagið miklu. „Stjórnin getur ekki horft fram hjá þeirri stað­­­reynd að fylgi hún núver­andi arð­greiðslu­­­stefnu, þá geti það skaðað orð­­­spor fyr­ir­tæk­is­ins. Í því ljósi hefur stjórn ákveðið að leggja til að greiðsla sé miðuð við hagnað síð­­­asta árs. Stjórn VÍS telur mik­il­vægt að fram fari umræða innan félags­­­ins, meðal hlut­hafa og út í sam­­­fé­lag­inu um lang­­­tíma­­­stefnu varð­andi ráð­­­stöfun fjár­­­muna sem ekki nýt­­­ast rekstri skráðra félaga á mark­að­i.“

Í lok ágúst dró svo aftur til tíð­inda hjá VÍS. Þá var Sig­rún Ragna Ólafs­dótt­ir, for­stjóri félags­ins og eina konan sem stýrði skráðu félagi á Íslandi, rekin. Engin sér­stök ástæða var gefin fyrir brott­rekstri henn­ar. Í for­stjóra­stól­inn sett­ist Jakob Sig­urðs­son, fyrr­ver­andi for­stjóri Promens.

Í aðdrag­anda aðal­fundar VÍS í mars 2017 varð svo enn ein vend­ing­in. Svan­hildur Nanna Vig­fús­dótt­ir, sótt­ist eftir því að velta Her­dísi Dröfn Fjel­sted úr sæti stjórn­ar­for­manns. Her­dís Dröfn sat þar meðal ann­ars með stuðn­ingi stærstu líf­eyr­is­sjóð­anna í eig­enda­hópnum en hún hefur starfað fyrir þá á und­an­förnum árum sem fram­kvæmda­stjóri Fram­taks­sjóðs Íslands.

Fram­boðið var að und­ir­lagi stærstu einka­fjár­fest­ana í eig­enda­hópi VÍS sem vildu ná fram breyt­ingum í stjórn og stefnu félags­ins. Og það tókst þeim.

Stjórn­ar­maður segir af sér

Þessi breyt­ing varð til þess að Her­dís Dröfn sagði af sér stjórn­ar­mennsku í VÍS. Við það varð ljóst að alls 15 manns höfðu setið í stjórn VÍS frá byrjun árs 2015 og Svan­hildur Nanna varð fjórði stjórn­ar­for­mað­ur­inn á því tíma­bili. Svo tíð skipti á stjórn­ar­mönnum hafa ekki átt sér stað í neinu öðru skráðu félagi hér­lendis eftir hrun.

Jakob Sig­urðs­son, sem hafði verið for­stjóri VÍS frá því í ágúst 2016, hætti svo skyndi­lega í apr­íl. Opin­bera ástæðan sem gefin var er sú að hann hafi fengið starfstil­boð frá bresku félagi sem hafi ekki verið hægt að hafna. Eng­inn við­mæl­enda Kjarn­ans sem starfa á og í kringum íslenskan hluta­bréfa­markað leggur þó trúnað á að það hafi verið eina ástæðan fyrir brott­hvarfi Jak­obs. Breyttar áherslur í stefnu VÍS, sem fylgdu nýjum stjórn­ar­for­manni og hópnum sem hún veitti for­stöðu, hljóti að hafa spilað þar inn í. Helgi Bjarna­son mun taka við starfi Jak­obs 1. júlí næst­kom­andi.

VÍS keypti stóran hlut í Kviku banka snemma á þessu ári og er nú langstærsti eigandi bankans. Aðrir stórir eigendur eru meðal annars félög í eigu stórra eigenda í VÍS. Ármann Þorvaldsson var ráðinn forstjóri Kviku fyrir skemmstu.
Anton Brink

Í lið­inni viku greindi Morg­un­blaðið svo frá því að þrír stærstu líf­eyr­is­sjóðir lands­ins, Líf­eyr­is­sjóður versl­un­ar­manna, Gildi og Líf­eyr­is­sjóður starfs­manna rík­is­ins (LSR), hafi ákveðið að selja bréf í VÍS og minnka þar með sterka stöðu sína í félag­inu. Ástæðan var sú að þeir væru óánægðir með stjórn­ar­hætti í VÍS. Bæði LSR og Gildi eru byrj­aðir að selja sig niður en stjórn Líf­eyr­is­sjóðs versl­un­ar­manna hefur ein­ungis tekið ákvörðun um að gera það. Salan er ekki haf­in. Sjóð­ur­inn hefur verið harð­lega gagn­rýndur fyrir að láta slíkt spyrj­ast út áður en að bréfin voru seld, enda hafði ákvörðun sjóð­anna þriggja um að selja sig niður víð­tæk áhrif á virði bréfa í VÍS, og þar af leið­andi eign þeirra sjálfra, þar sem bréf í VÍS lækk­uðu í síð­ustu viku.

Jón Gunn­ars­son, ráð­herra sam­göngu- og sveit­ar­stjórn­ar­mála, gagn­rýndi sjóð­ina líka harð­lega í Face­book-­færslu. Hann sagði: „Má skilja þetta svo að fjár­­­fest­ingar þess­­ara líf­eyr­is­­sjóða snú­ist um að ná völdum en ekki að ávaxta, með sem bestum hætti, fé okkar lands­­manna sem þeim er treyst fyr­­ir.“

Líf­eyr­is­sjóðir þurfa að setja for­dæmi

Það er þó dýpra á afstöðu líf­eyr­is­sjóð­anna þriggja en svo að þar haldi bara valda­sjúkt fólk um stjórn­ar­taumanna. Raunar er það svo að líf­eyr­is­sjóð­irnir hafa haft það að meg­in­stefnu að vera að mestu óvirkir eig­endur í þeim skráðu félögum sem þeir hafa keypt hluti í eftir hrun­ið, þótt þeir hafi stutt ýmsa stjórn­ar­menn til setu fram yfir aðra. Ástæðan er sú að sjóð­irnir eiga sam­an­lagt, beint og óbeint, rúm­lega helm­ing allra skráðra hluta­bréfa. Þeir hafa leikið lyk­il­hlut­verk í end­ur­reisn íslensks hluta­bréfa­mark­aðar með því að kaupa upp gríð­ar­legt magn bréfa eftir skrán­ingar og eru þar af leið­andi á meðal stærstu eig­enda í nær öllum skráðum félögum hér­lend­is. Líf­eyr­is­sjóður versl­un­ar­manna er til að mynda annað hvort stærsti eða næst stærsti eig­andi í 14 af þeim 17 félögum sem skráð eru í Kaup­höll Íslands.

Þess­ari miklu eign gætu fylgt mikil völd og aug­ljós freistni­vandi hefur skap­ast fyrir stjórn­endur líf­eyr­is­sjóð­anna að nýta sér þessa stöðu með ein­hverjum hætti. Sú skoðun er þó nokkuð almenn að þeir hafi stað­ist þessa freistni og farið ágæt­lega með þessi miklu völd hingað til. Á síð­ustu árum koma eig­in­lega bara tvö dæmi upp í hug­ann þar sem þeir hafa beitt sér mjög hart innan félaga. Bæði þau dæmi tengj­ast VÍS. Það fyrra var þegar sjóð­irnir settu sig upp á móti arð­greiðsl­unum í fyrra og það síð­ara þegar þeir ákváðu að selja sig niður í félag­inu á síð­ustu dög­um.

Það ber að hafa í huga að sú ákvörðun líf­eyr­is­sjóð­anna, að selja sig niður með þessum hætti þegar þeir eru óánægðir með stefnu sem félag er að taka, snýst ekki bara um VÍS. Hún snýst um for­dæmi. Það hefur lengi legið fyrir að vegna fyr­ir­ferðar íslensku líf­eyr­is­sjóð­anna á inn­lendum fjár­fest­ing­ar­mark­aði, og þeirrar afstöðu að vera „hands off“ í stjórnun þeirra félaga sem þeir kaupa stóra hluti í, þá skap­ist sú hætta að einka­fjár­festar með til­tölu­lega lít­inn eign­ar­hlut geti náð yfir­ráðum í félögum treystandi á það að líf­eyr­is­sjóð­irnir bregð­ist ekki við því. Og í kjöl­farið breytt um kúrs í starf­semi þeirra, t.d. í átt að mun áhættu­sam­ari við­skipt­um.

Þetta hefur ekki gerst hingað til eftir hrun. En er eitt­hvað sem for­svars­menn stærstu líf­eyr­is­sjóð­anna hafa reiknað með að gæti gerst hvenær sem er, sér­stak­lega í fjár­mála­fyr­ir­tækjum með mikið eigið fé og víð­tæka fjár­fest­inga­starf­semi. Eins og t.d. trygg­inga­fé­lög­um.

Þess vegna þurfa líf­eyr­is­sjóð­irnir að sýna með ein­hverjum hætti að þeir muni ekki sætta sig við að litlir eig­endur taki eigið fé félaga sem sjóð­irnir eiga stóran hlut í og fari með það í fjár­fest­inga­spila­vít­ið. Sér­stak­lega ef þeir eru að veðja á aðrar fjár­fest­ingar sem þeir eiga sjálfir í.

Keyptu í Kviku nokkrum vikum áður en VÍS gerði það

Tveir af stærstu hlut­höfum VÍS, Svan­hildur Nanna og Guð­mundur Örn ann­ars vegar og félag Sig­urðar Bolla­sonar hins veg­ar, keyptu 15 pró­sent hlut í fjár­fest­inga­bank­anum Kviku í lok árs 2016. Félög þeirra, K2B fjár­fest­ingar (sem á átta pró­sent í Kviku) og Grandier ehf. (sem á sjö pró­sent), eru nú á meðal stærstu eig­enda bank­ans.

Þann 5. jan­úar 2017, rúmum mán­uði eftir að þau kaup gengu í gegn, var til­kynnt um að VÍS hefði keypt 21,8 pró­sent hlut í Kviku og sé nú stærsti eig­andi bank­ans. Alls nemur heild­ar­eign­ar­hlutur félags­ins nú tæp­lega 25 pró­sent­um.

Þetta vakti mikla úlfúð á mark­aði af ýmsum ástæð­um. Mögu­legir hags­muna­á­rekstrar blasa enda við. VÍS var nú komið í áhættu­sækna fjár­fest­ingu með kaupum í banka sem nokkrir af stærstu hlut­höfum trygg­inga­fé­lags­ins voru nýbúnir að kaupa sér hlut í. Til við­bótar þá situr Guð­mundur Örn í stjórn Kviku. VÍS var að fjár­festa með hópi einka­fjár­festa sem voru orðnir fyr­ir­ferða­miklir innan félags­ins.

Herdís Dröfn Fjelsted sagði af sér stjórnarmennsku í VÍS vegna þess að hún var ekki sammála þeim áherslum sem nýr stjórnarformaður vildi innleiða.

Her­dís Dröfn Fjel­sted hefur útskýrt í nokkrum skrefum af hverju hún sagði sig úr stjórn VÍS eftir að hafa beðið í lægri hlut í kjöri um nýjan stjórn­ar­for­mann. Það gerði hún fyrst í við­tali í apríl þar sem Her­dís Dröfn sagði að hún og Svan­hildur Nanna, nýr stjórn­ar­for­mað­ur, hefðu ólíka sýn á stjórn­ar­hætti skráðra og eft­ir­lits­skyldra félaga. Vegna gagn­rýni Her­dísar Drafnar sendi ný stjórn VÍS frá sér yfir­lýs­ingu á föstu­dag, 12. maí. Í henni sagði að gagn­rýni fyrr­ver­andi stjórn­ar­for­manns byggði á ágisk­un­um. Rík áhersla sé lögð á að öllum lög­­um, sam­­þykkt­um, starfs­­reglum og leið­bein­ingum um góða stjórn­­­ar­hætti sé fylgt til hins ítrasta við rekst­­ur­inn.

Það vakti líka athygli að stjórnin sá sig knúna til að taka það fram, í sér­stakri yfir­lýs­ingu, að í ljósi nýlegra breyt­inga á yfir­­­stjórn VÍS og kaupa á hlut í fjár­­­fest­inga­­bank­­anum Kviku fyrr á árinu vilji hún líka árétta að fjár­­­fest­ing félags­­ins í Kviku sé skil­­greind sem eign í fjár­­­fest­ing­­ar­­bók og svo verði áfram. „Nú­ver­andi stjórn áformar heldur ekki að skipta sér af ein­­stökum fjár­­­fest­ingum í fjár­­­fest­ing­­ar­­bók félags­­ins. Slíkt hefur aldrei komið til tals.“ Yfir­lýs­ingin var, sam­an­dreg­ið, hörð gagn­rýni á fyrr­ver­andi stjórn­ar­for­mann félags­ins.

Þetta er allt mjög óvenju­legt, og raunar ein­stakt, fyrir íslenskan hluta­bréfa­markað eftir hrun.

Vildu að stjórn tæki ákvarð­anir um fjár­fest­ingar

Á laug­ar­dag opn­aði Her­dís Dröfn sig svo að öllu leyti um hvað hefði búið að baki ákvörðun henn­ar. Það gerði hún í við­tali við Morg­un­blaðið. Þar sagði Her­dís Dröfn að ein meg­in­á­stæða þess að hún hefði sagt sig úr stjórn VÍS hefði verið það sjón­ar­mið Svan­hildar Nönnu, núver­andi stjórn­ar­for­manns félags­ins, að stjórn ætti í rík­ari mæli að koma að fjár­fest­ing­ar­á­kvörð­unum á vett­vangi þess. Orð­rétt er haft eftir henni í Morg­un­blað­inu að „á fundi sem ég átti með núver­andi stjórn­ar­for­manni VÍS í aðdrag­anda aðal­fundar félags­ins sem hald­inn var 15. mars síð­ast­lið­inn viðr­aði hún hug­myndir um aukna aðkomu stjórnar félags­ins að fjár­fest­ing­ar­starf­semi þess. Þær hug­myndir fólu sömu­leiðis í sér að for­stjóri félags­ins myndi ein­vörð­ungu koma að vátrygg­ing­ar­starf­semi þess.“ Svan­hildur Nanna neit­aði þessum full­yrð­ingum og sagði þær úr lausu lofti gripn­ar.

Kjarn­inn hefur upp­lýs­ingar um að það hafi verið umtals­verður ágrein­ingur um það innan stjórnar VÍS um hvort Svan­hildur Nanna væri hæf til að ann­ars vegar taka ákvarð­anir um og hins vegar að taka þátt í umræðum um eign­ar­hlut félags­ins í Kviku, í ljósi þess að hún á stóran hlut í báðum félög­um. Svan­hildur Nanna lét tvær lög­fræði­stofur vinna álit um hæfi sitt og aðrir stjórn­ar­menn í VÍS létu þriðju stof­una gera slíkt hið sama. Svan­hildur Nanna sagði við Morg­un­blaðið að eign­ar­hald hennar á Kviku hefði ekki áhrif á hæfi hennar til að sitja í stjórn VÍS, sam­kvæmt álit­un­um. Hún við­ur­kenndi hins vegar að ágrein­ingur hefði verið uppi um hæfi hennar til að fjalla um eign­ar­hlut VÍS í Kviku banka.

TM kaupir í gamla FL Group með nokkrum úr hlut­hafa­hópi sínum

Þótt kast­ljósið hafi verið á hrær­ing­unum innan VÍS að und­an­förnu er það ekki eina skráða trygg­inga­fé­lagið sem fjár­festar hafa áhyggjur af. Nýleg kaup TM í Stoð­um, sem einu sinni hét FL Group, hafa líka valdið titr­ingi. Kaupin fóru ansi leynt en Kjarn­inn greindi frá því í síð­ustu viku að TM hefði, ásamt hópi einka­fjár­festa, eign­ast rúm­lega helm­ings­hlut í Stoð­um. Eina eignin sem er eftir í Stoðum í dag er 8,87 pró­sent hlutur í hol­lenska drykkja­vöru­fram­leið­and­anum Refresco. Sá hlutur er met­inn á um 15 millj­arða króna, en sá verð­miði gæti hækkað verði nýtt yfir­tökutil­boð gert í Refresco, líkt og búist er við.

Ekki er vitað hvað var greitt fyrir hlut­inn í Stoðum né hefur tíma­lína kaupana verið opin­beruð að fullu. Eina sem vitað er er að hóp­ur­inn hefur verið að kaupa þessa hluti á síð­ustu mán­uð­um. Með­fjár­festar TM í við­skipt­unum eru að mestu leyti menn sem gegndu lyk­il­hlut­verkum í FL Group fyrir hrun. Þeir eru því að ná yfir­ráðum yfir gamla félag­inu sínu aft­ur.

Meðal ann­ars er um er að ræða félög í eigu Örv­ars Kærne­sted, Ein­ars Arnar Ólafs­son­ar, og fjöl­skyldu Bjargar Fen­ger, eig­in­konu Jóns Sig­urðs­son­ar, fyrr­ver­andi for­stjóra FL Group. Öll umrædd félög eru líka á meðal stærstu hlut­hafa í TM. Því er trygg­inga­fé­lagið að fjár­festa í óskráðri eign með nokkrum af helstu hlut­höfum sín­um.

Bæði Örvar og Einar Örn sitja í stjórn TM.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Efnisflokkar:
Meira eftir höfundinnÞórður Snær Júlíusson
Meira úr sama flokkiFréttaskýringar