Friðarsinninn Trump?

Donald Trump teflir því nú fram í kosningabaráttu sinni að hann hafi náð miklum árangri í friðarmálum. Þegar nánar er að gáð kemur í ljós að raunveruleikinn er í algerri andstöðu við þá mynd sem hann vill mála upp.

Donald Trump Bandaríkjaforseti hefur alið á sundrungu og kynt undir ófriði á þeim tæpu fjórum árum sem liðin eru frá því að hann tók við embætti sínu.
Donald Trump Bandaríkjaforseti hefur alið á sundrungu og kynt undir ófriði á þeim tæpu fjórum árum sem liðin eru frá því að hann tók við embætti sínu.
Auglýsing

Nú líður að for­seta­kosn­ingum í Banda­ríkj­unum og eitt af því sem Don­ald Trump hefur reynt að halda á lofti í kosn­inga­bar­átt­unni er hversu miklum árangri hann hefur náð í frið­ar­mál­um. Hann seg­ist m.a. hafa tek­ist að leysa ýmis erfið mál í Mið-Aust­ur­löndum sem for­verum hans hafi mis­tek­ist og stærir sig af frið­ar­sam­komu­lögum sem marka eigi ný tíma­mót. Hann seg­ist geta tryggt frið með því að sýna styrk, sem vissu­lega er hægt og hefur verið gert. Þegar málið er skoðað kemur hins vegar í ljós að hann virð­ist ekki fær um slíkt og raun­veru­leik­inn er í algerri and­stöðu við þá mynd sem hann vill mála upp.

Banda­ríkin hafa lengi hlut­ast til um mál ann­arra ríkja og á stundum setið undir harðri gagn­rýni vegna afskipta, í versta falli meintra ólög­legra inn­rása og stríðs­rekstr­ar. Eftir mis­jafnan árangur í Afganistan, Írak og víðar reyndu banda­rísk stjórn­völd undir stjórn Baracks Obama að beygja af leið og forð­ast slíkt eins og kostur væri. Þau vildu m.a. ekki fara fyrir inn­rás í Líbýu þó Banda­ríkja­her neydd­ist á end­anum til að taka yfir stjórn aðgerða.

Jafn­framt var farið að not­ast meira við svo­kall­aða dróna í stað þess að senda inn mann­aðar sveit­ir. Það eru fjar­stýrð loft­för sem beina má með nokk­urri nákvæmni að til­teknum skot­mörk­um, t.d. búðum meintra hryðju­verka­manna. Það er um margt ódýr­ari lausn og virð­ist hrein­legri á yfir­borð­inu, því eigið mann­fall er lág­markað og minni líkur eru á að drag­ast inn í enda­laus stríð – nokkuð sem Banda­ríkja­menn þekkja best allra. Hin hliðin er að með þessu verða ger­endur fjar­lægir skot­mörk­unum og þar með afleið­ing­unum – fórn­ar­lömbun­um. Þegar fjöldi sak­lausra borg­ara týndi lífi í dróna­árásum, sem stundum misstu marks, urðu því margir til þess að gagn­rýna þessa stefn­u.  

Yfir­lýs­ingaglaður for­seti

Í aðdrag­anda for­seta­kosn­inga í Banda­ríkj­unum árið 2016 var orð­ræðan tals­vert á þá lund að næði Don­ald Trump kjöri yrði horfið frá þess­ari dráps­stefnu dróna­kóngs­ins Obama, að hin íhalds­sama utan­rík­is­stefna Don­alds Trump myndi bæta þar úr. Þetta hefur leitt til þess skiln­ings sumra að Don­ald Trump hafi tek­ist – betur en fyr­ir­renn­urum hans – að halda Banda­ríkj­unum frá stríðs­á­tökum og koma þeim út úr þeim ógöngum sem þeir virð­ast enda­laust koma sér í, sér­stak­lega í Mið-Aust­ur­lönd­um. Því er gjarnan við­kvæðið þegar Trump hefur verið gagn­rýndur fyrir hin ýmsu afglöp að hann hafi þó alla vega ekki byrjað nein stríð og sé í raun frið­ar­sinni. Þetta er þó mjög fjarri sann­leik­an­um, í besta falli mikil ein­föld­un.

Auglýsing

Það er vissu­lega stað­reynd að Don­ald Trump hefur lagt sig fram um að fram­fylgja í þaula stefnu sem kall­ast „Amer­ica Fir­st“ – sem miðar að því að ein­beita sér að inn­an­rík­is­málum og vera ekki að vasast í málum ann­arra ríkja. Nóg sé af verk­efnum heima fyrir sem krefj­ist úrlausna; hnign­andi iðn­aður og sam­keppn­is­staða Banda­ríkj­anna sem átti að hafa leitt til verri lífs­kjara almenn­ings. Þessi stefna felur þó einnig í sér ákveðna ein­angr­un­ar­hyggju og að draga Banda­ríkin út úr ýmsu alþjóða­sam­starfi, -stofn­unum og -samn­ingum – því slík þátt­taka, bind­andi fjöl­þjóða­samn­ingar o.þ.h. hefti full­veld­is­rétt Banda­ríkj­anna.

Rök­styðja má að til langs tíma sé slík stefna þó síst til að bæta hag, eða tryggja frið og öryggi, hvorki Banda­ríkja­manna né ann­arra. Stað­reyndin er einnig sú að þrátt fyrir að Trump hafi ekki hafið ný stríð hafa umsvif banda­ríska hers­ins erlendis síst minnk­að. Yfir­stand­andi stríðs­rekstur hefur þvert á móti verið auk­inn og hefur Trump með stefnu sinni verið nálægt því að koma af stað nýjum alvar­legum stríðs­á­tök­um.

Bar­áttan við Íslamska ríkið stóð sem hæst í aðdrag­anda for­seta­kosn­inga árið 2016 og Obama, sem mjög var gagn­rýndur fyrir auknar dróna­árás­ir, hafði unnið að því að gera ferlið við þær gagn­særra. Sér í lagi var reynt að setja reglur um notkun dróna á svæðum þar sem ekki voru bein stríðs­á­tök, eins og í Sómalíu og Líbýu, en eins og gjarnan ger­ist með jafn flókin mál urðu þær reglur þó aldrei meira en við­mið. 

Átti Trump­stjórnin því mjög auð­velt með að snúa frá því aðhalds­sam­ara verk­lagi sem Obama hafði reynt að koma á. Hinn yfir­lýs­ingaglaði Trump hafði sagt í kosn­inga­bar­átt­unni að leiðin til að ráða nið­ur­lögum hryðju­verka­mann­anna væri að drepa fjöl­skyldur þeirra og hann myndi ekki fylgja eftir hinni „póli­tískt réttu“ aðferða­fræði for­set­ans næði hann kjöri. Stefna Trumps felur það m.a. í sér að her­for­ingjar og lægra settir her­stjórn­endur hafa frjáls­ari hendur með að gera árás, telji þeir þess þurfa með, og þurfa ekki að fara í gegnum form­leg ferli í Hvíta hús­inu.

„Trump hefur ekki byrjað ný stríð“ – er það svo ein­falt?

Don­ald Trump hafði uppi stór orð í aðdrag­anda kosn­inga um það hversu illa Barack Obama og Hill­ary Clinton héldu á málum er vörð­uðu banda­rískt her­lið og stríðs­rekst­ur, sér í lagi hversu illa gekk að enda við­veru Banda­ríkja­manna í Afganistan og Írak. Eftir að Trump tók við emb­ætti lof­aði hann ítrekað að draga Banda­ríkin út úr kostn­að­ar­sömum stríð­um, losa þau við íþyngj­andi skuld­bind­ingar erlendis og koma her­liðum heim.

Nú þegar hillir undir lok fyrsta kjör­tíma­bils Don­alds Trump í emb­ætti má segja að enn sé sami fjöldi her­stöðva og her­manna á erlendri grund. Hefur jafn­vel bæst við þá byrði, því hann jók ýmist eða við­hélt þátt­töku Banda­ríkj­anna í átök­unum í Afganistan, Sýr­landi og víðar – Trump vék nán­ast í öllum málum af leið þeirri sem for­veri hans hafði farið nema þeirri sem snýr að hern­aði og slíkum skuld­bind­ingum erlend­is, þar hefur hann haldið sömu stefnu – og gefið í.

Fljót­lega eftir að Trump tók við völdum árið 2017 var til­kynnt að Banda­ríkin myndu senda fleiri sveitir til Afganistan, sem fjölg­aði banda­rískum her­mönnum um helm­ing þegar mest var. Sam­kvæmt yfir­stjórn Banda­ríkja­hers hefur fleiri sprengjum og eld­flaugum verið skotið í Afganistan í valda­tíð Don­alds Trump en á fyrstu kjör­tíma­bilum George W. Bush eða Baracks Obama. Náðu loft­árásir þar sögu­legu hámarki á árunum 2018–19, bæði hvað varðar magn og einnig mann­fall.

Frá leiðtogafundi hjá Atlantshafsbandalaginu. Mynd: EPA

Trump sendi einnig umtals­verðan fjölda banda­rískra bar­daga­sveita til Sýr­lands og gaf Jim Matt­is, fyrr­ver­andi varn­ar­mála­ráð­herra, frjálsar hendur til að beita banda­rískum her­sveitum og auka lofthernað gegn ISIS. Hann sendi jafn­framt hund­ruð nýrra banda­rískra her­manna til Íraks þar sem þeim var beitt nær víg­lín­unum og veitti aukið frelsi til loft­árása í land­inu. Að sama skapi hefur for­set­inn einnig tíst um að hefja fyr­ir­byggj­andi eld­flauga­árásir gegn Norð­ur­-Kóreu ef stjórn­völd haldi áfram að ógna Banda­ríkj­unum og banda­mönnum þeirra. Trump hefur einnig beitt neit­un­ar­valdi gegn frum­vörpum sem Banda­ríkja­þing sam­þykkti til að draga banda­rískt her­lið út úr stríði Sádi-­Ar­abíu í Jemen.

Jafn­framt hefur hann hindrað laga­setn­ingu sem átti að stöðva her­gagna­sölu, m.a. her­þot­ur, eld­flauga­búnað og sprengjur til Sádi-­Ar­abíu vegna hörm­ung­ar­á­stands­ins í Jemen.Trump hefur heldur ekki náð að létta byrðum af Banda­ríkja­mönnum sem snúa að skuld­bind­ingum um vernd til handa banda­mönnum þeirra. Við­vera banda­rísks her­afla í Evr­ópu, undir merkjum Atl­ants­hafs­banda­lags­ins, hefur einnig aukist, svo og þátt­taka í her­æf­ingum á evr­ópsku land­svæði.

Nú síð­ast í sept­em­ber lof­aði Trump því í ávarpi að liðs­afli Banda­ríkja­manna í Afganistan yrði kom­inn heim fyrir jól. Þetta kom flatt upp á her­mála­yf­ir­völd sem gáfu út um svipað leyti að mögu­lega væri hægt að fækka í her­lið­inu niður í 2500 manns snemma næsta ár. Trump-­stjórnin hefur ítrekað talað um að verið sé að vinna í því að fækka niður í 4500 manns fyrir kjör­dag. Það mun þó ekki ger­ast og er ljóst að yfir­lýs­ingar for­set­ans eru ekki sann­leik­anum sam­kvæmt, frekar en margt ann­að, og settar fram í þeim til­gangi styrkja stöðu hans meðal kjós­enda.

Kjarn­orku­vopna­búrið end­ur­nýjað og upp­fært

Að sama skapi hefur stjórn Trumps uppi áætl­anir um að stór­efla kjarn­orku­vopna­búr Banda­ríkj­anna. Það felur m.a. í sér í áætl­anir um þróun nýrra með­al­drægra eld­flauga en Trump dró Banda­ríkin út úr sam­komu­lagi við Rússa sem bann­aði slík vopn, að sögn vegna þess að Rússar höfðu ekki virt samn­ing­inn og því ekki ástæða lengur fyrir Banda­ríkja­menn að taka þátt.

Obama hafði lagt fram tals­vert umfangs­miklar til­lögur að end­ur­nýjun og upp­færslu kjarn­orku­vopna­við­bún­að­ar­ins en það sneri meira að end­ur­bótum á þeim vopnum sem til voru. Það sem nú er á ferð­inni snýst um að þróa með­færi­legri kjarna­vopn sem rök­styðja má að lækki þann þrösk­uld sem komið hefur í veg fyrir kjarn­orku­stríð. Hafa ber í huga að Banda­ríkin hafa nú þegar getu til að eyða hvaða skot­marki sem er, hvar sem er á jörð­inni. Sú við­bót og nýja tækni sem boðuð er mun ekki bæta neinu við eða fæla önnur ríki frá árásum á Banda­rík­in, nema síður sé.

Frið­ar­sam­komu­lög – eru þau ein­hvers virði?

For­set­inn hefur einnig reynt að styrkja sig í sessi sem sátta­for­ingi með því að ýmist reyna að hafa for­göngu um mála­miðlun eða smeygja sér inn í sam­komu­lag ríkja sem átt hafa í deil­um. Frið­ar­sam­komu­lag við Tali­bana sem gert var í febr­úar s.l. og Trump stærði sig af er dæmi um hvernig hann telur sig geta, nán­ast af eigin ramm­leik, leyst flókin mál. Það var blásið út sem tíma­móta­sam­komu­lag sem binda myndi enda á 19 ára löng átök í Afganist­an. Ýmsir gagn­rýndu sam­komu­lagið fyrir að vera lítið annað en skipu­legt und­an­hald og ekki leið á löngu áður en blóðug átök brut­ust út, ein­hver þau mann­skæð­ustu frá upp­hafi.

Trump náði einnig að lát­ast stilla til friðar í Mið-Aust­ur­lönd­um. Sam­ein­uðu arab­ísku fursta­dæmin og Bar­ein und­ir­rit­uðu nýlega í Hvíta hús­inu samn­inga um stjórn­mála­sam­band við Ísra­el, en fyrir áttu Egypta­land og Jórdanía í slíku sam­bandi. Don­ald Trump for­seti stýrði athöfn­inni og sagði þetta vera „mik­il­vægan dag fyrir frið“ og sá til þess hann allir vissu að hann hefði náð að gera „frið­ar­samn­ing“ á milli Ísra­els og arabarík­is, eins og nokkrum for­setum hefur tek­ist á síð­ustu 72 árum.

Þó þessir samn­ingar séu í sjálfu sér sögu­legir þá eru þetta alls engir frið­ar­samn­ing­ar. Ísr­ael hafði ekki átt í neinum deilum hvað þá stríði við Bar­ein og Sam­ein­uðu arab­ísku fursta­dæm­in, eins og reyndin er með mörg önnur Arabaríki á svæð­inu. Ríkin tvö höfðu þó haft horn í síðu Ísra­els, eins og Arabaríki hafa gjarn­an, en höfðu gert ýmsa samn­inga á bak við tjöldin á und­an­förnum árum. Samn­ing­ur­inn nú gerir ríkj­unum kleift að eiga ýmsa opin­bera sam­vinnu á sviði ferða­mála með beinu flugi milli land­anna og meiri við­skipti.

Tals­menn Palest­ínu­manna segja sam­komu­lagið vera sorg­legt og eina raun­veru­lega skrefið til friðar sé að enda her­nám Ísra­els í Palest­ínu og við­ur­kenna ófrá­víkj­an­legan rétt þeirra til sjálfs­stjórn­ar. Trump seg­ist hins vegar bjart­sýnn á að fleiri arabaríki muni fylgja í kjöl­farið og ná eðli­legu sam­bandi við Ísra­el, en tals­maður stjórn­valda í Quatar sagði að styrk­ing stöðu Ísra­els á svæð­inu geti ekki verið leiðin að lausn átak­anna milli Ísr­ael og Palest­ínu.

Karim Sadjad­po­ur, sér­fræð­ingur í Mið­aust­ur­löndum sagði samn­ing Sam­ein­uðu arab­ísku fursta­dæmanna og Ísra­els vera runn­inn undan rifjum Banda­ríkj­anna, drif­inn áfram af gagn­kvæmum ótta við Íran. Hann líkti aðkomu Trumps að þessum samn­ingum við að hann hefði smellt nafni sínu á hótel sem hafi í raun þegar verið byggt. Sér­fræð­ingar hafa bent á að ef Banda­ríkin vildu raun­veru­lega beita sér fyrir friði þá gætu þau notað sér það vog­ar­afl sem þau hafa gagn­vart Sam­ein­uðu arab­ísku fursta­dæm­unum og Sádi-­Ar­abíu til að draga úr hern­aði þeirra í Jem­en, sem Banda­ríkin styðja sjálf.

Hið sama má segja um sam­komu­lag milli Kósóvó og Serbíu sem und­ir­ritað var nýverið í Hvíta hús­inu, það virð­ist varla vera papp­írs­ins virði. Jafn­vel þó sam­komu­lag­ið, sem virð­ist hafa verið klastrað saman í flýti, feli í sér lægsta mögu­lega sam­nefn­ara gátu ríkin tvö ekki komið sé saman um sam­eig­in­lega yfir­lýs­ingu, enda var sam­komu­lagið ritað á tvö ólík skjöl. Aleksander Vucic Serbíu­for­seti leit á sam­komu­lagið sem tví­hliða við­ræður undir stjórn Banda­ríkj­anna og virt­ist koma af fjöllum þegar Trump, sem notar samn­ing­ana til að kaupa stuðn­ing við Ísra­el, til­kynnti að Serbía myndi flytja sendi­ráð sitt til Jer­úsalem eftir að und­ir­ritun lauk.

Hafa ber í huga að ríkin á Balkanskaga eru í við­kvæmri stöðu eftir að Júgóslavía nán­ast tætt­ist í sundur í blóð­ugu stríði á tíunda ára­tug síð­ustu ald­ar. Ríkin reyna því hvert um sig að fóta sig í alþjóða­sam­fé­lag­inu með því að halla sér að til­teknum banda­mönn­um, en um leið forð­ast áhrif og yfir­gang frá öðr­um. Þarna reyna að teygja anga sína Rússar, Kín­verjar, Banda­ríkja­menn og ýmis ríki Mið-Aust­ur­landa, sem toga úr öllum áttum og reyna að stíga inn í það tóma­rúm sem mynd­að­ist.

Auglýsing

Bent hefur verið á að Banda­ríkin séu þarna að „Mið­aust­ur­landa­væða­“ Balkanskag­ann, m.a. með því að skil­greina Kósóvó sem múslima­ríki, nokkuð sem það hefur forð­ast hingað til. Það sem hékk á spýt­unni fyrir Kósóvó var að hljóta við­ur­kenn­ingu frá Ísr­ael á sjálf­stæði en bar­áttan fyrir sjálf­stæði hefur staðið í 15 ár. En það sem Serbía sæk­ist mögu­lega eftir er að verða megin banda­maður Banda­ríkj­anna á Balkanskaga í gegnum Ísr­a­el.

Rétt er þó að hafa í huga að Sló­venía og Króa­tía eru þegar aðilar að ESB og þau ásamt Svart­fjalla­landi, Norður Makedóníu og Albaníu eru aðilar að NATO. Serbía, ásamt Alban­íu, Norður Makedóníu og Svart­fjalla­landi, eru form­leg umsókn­ar­ríki aðildar að ESB (candi­date countries). Trump sætir þarna lagi og hættir sér inn í eld­fimt ástand sem engan veg­inn verður lagað með ein­földum lausnum – og allra síst með valdaplotti sem er lík­legra til að gera illt verra. Til­gang­ur­inn virð­ist ekki vera að stuðla að friði heldur að tryggja áhrif Banda­ríkj­anna og Ísra­els á Balkanskaga. En ekki síður til að geta skreytt sig með fjöðrum frið­ar­boð­ans í aðdrag­anda kosn­inga.

Trump elur á sundr­ungu og kyndir undir ófriði

Þegar kemur að ímynd, trausti og vel­vilja, sem þrátt fyrir allt hlýtur að vera ákveð­inn grunnur að því að eiga í frið­sam­legum sam­skipt­um, skilur Trump eftir sig sviðna jörð. Þetta á ekki aðeins við um utan­rík­is­mál heldur einnig mál­efni heima fyr­ir, sem er afleið­ing Amer­ica First-stefn­unn­ar. Segja má að hún hafi farið í handa­skolum og valdið Banda­ríkj­unum tals­verðum skaða því Trump hefur náð að útmála stór­veldið Banda­ríkin sem ein­hvers­konar fórn­ar­lamb sem hafi farið hall­oka í viður­eign sinni við önnur ríki.

Í stað þess að sam­eina þjóð­ina notar Trump hvert tæki­færi til að hella olíu á eld ófriðar sem hefur m.a. reynst Banda­ríkj­unum dýr­keypt í bar­átt­unni við COVID-19. Full­yrða má að hegðun og fram­koma Trumps þar hafi verið mjög skað­leg. Hann upp­fyllti ekki hlut­verk sitt sem leið­togi fyrir hið marg­þætta dreifða stjórn­kerfi Banda­ríkj­anna. Í stað þess að sam­ræma aðgerðir og beita þeim styrk sem ríki eins og Banda­ríkin búa yfir, kynti hann undir deilum við póli­tíska and­stæð­inga í röðum rík­is­stjóra og gróf undan því trausti sem þeir sann­ar­lega þurftu á að halda á sínum heima­velli.

Trump og Macron Frakklandsforseti. Mynd: EPA

Honum hefur tek­ist að auka hætt­una á stríði, komið Íran til þess að end­ur­vekja kjarn­orku­á­ætlun sína, tek­ist að vekja veru­lega efa­semdir um dóm­greind og áreið­an­leika banda­rískra stjórn­valda. Hann hefur sent traustum banda­mönnum í Evr­ópu fing­ur­inn og tek­ist að láta Rúss­land og Kína líta út sem vöggu rétt­lætis og stjórn­visku. Stjórn Trumps hefur látið í ljós að hún telji að morð á erlendum emb­ætt­is­mönnum séu lög­mæt og eðli­legur hluti af utan­rík­is­stefnu ríkja. Einnig hefur Trump fund­ist eðli­legt að upp­hefja stríðs­glæpa­menn og hampa ein­ræð­is­herr­um.

Stríðstrumbu­sláttur Trump gagn­vart Kína er síðan kap­ít­uli út af fyrir sig þó fram­koma Kína á alþjóða­vett­vangi og gagn­vart minni­hluta­hópum inn­an­lands sé um margt veru­lega aðfinnslu­verð. Trump­stjórnin hef­ur, í mis­heppn­uðu við­skipta­stríði og með óhöndug­legum aðferðum gagn­vart vax­andi tækni­for­skoti Kína, sem jú byggir m.a. á hug­verka­stuldi, gert það að verkum að sam­skiptin milli Beijing og Was­hington hafa sjaldan staðið verr. Nýleg þjóðar­ör­ygg­is­stefna Banda­ríkj­anna bein­línis stillir Kína upp sem höf­uð­ó­vini Banda­ríkj­anna.  

Það er ljóst að Don­ald Trump vék í engu frá þeirri stefnu sem Barack Obama var hvað mest gagn­rýndur fyrir heldur gekk hann enn lengra en for­veri hans. Í því ljósi verður full­yrð­ingin um að Trump hafi ekki hafið nein ný stríð hjáróma og vill­andi. Í raun má halda því fram að hann hafi kom­ist mun nær því að hefja ný stríð en að binda endi á þau sem hann erfði frá fyr­ir­renn­urum sín­um. Full­yrða má að Trump hafi með fram­ferði sínu, hinni mis­tæku Amer­ica First stefnu, gert illt verra. Ekki bara skaðað sína eigin þjóð heldur einnig hina frjáls­lyndu alþjóð­legu skipan heims­mála sem ríkt hefur síðan eftir lok heims­styrj­ald­ar­innar síð­ari. Það eitt og sér hefur stór­aukið mögu­leika á ófriði – stríði.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Hjálmar Jónsson, formaður Blaðamannafélags Íslands.
Hjálmar ætlar að hætta sem formaður Blaðamannafélags Íslands
„Tímabært að ný kynslóð taki við,“ sagði Hjálmar Jónsson, formaður Blaðamannafélagsins, á aðalfundi hans í kvöld. Hann mun ekki vera í framboði á næsta aðalfundi sem fram fer á næsta ári.
Kjarninn 29. október 2020
Mikill hagnaður hjá ríkisbönkunum
Bæði Landsbankinn og Íslandsbanki skiluðu yfir þriggja milljarða króna hagnaði á síðasta ársfjórðungi. Í báðum bönkunum hefur rekstrarkostnaður minnkað og húsnæðislánum fjölgað.
Kjarninn 29. október 2020
Þuríður Harpa Sigurðardóttir, formaður Öryrkjabandalagsins.
Segir fullyrðingar Bjarna rangar
„Það er ánægjulegt að fá loks að ræða þessi mál við þig, og við erum tilbúin til þess hvenær sem er, eins og ósvaraðir tölvupóstar síðustu þriggja ára í innhólfi tölvu þinnar bera vott um,“ segir í bréfi formanns ÖBÍ til fjármálaráðherra.
Kjarninn 29. október 2020
Jeremy Corbyn, fyrrverandi leiðtogi breska Verkamannaflokksins.
Jeremy Corbyn vikið úr Verkamannaflokknum
Fyrrverandi formanni breska Verkamannaflokksins var í dag vikið tímabundið úr flokknum vegna viðbragða sinna við nýrri skýrslu um gyðingaandúð innan flokksins. Corbyn sagði þau mál öll hafa verið blásin upp í pólitískum tilgangi.
Kjarninn 29. október 2020
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra skrifar undir reglugerðarbreytinguna.
Ísland býður erlenda sérfræðinga velkomna ef þeir eru með milljón á mánuði eða meira
Til að fá langtímavegabréfsáritun til að stunda fjarvinnu á Íslandi þurfa útlendinga að vera með að minnsta kosti eina milljón króna á mánuði. Ef maki er með í för þurfa tekjurnar að vera að minnsta kosti 1,3 milljónir króna.
Kjarninn 29. október 2020
Sjómenn hafa á undanförnum árum ítrekað kvartað til Verðlagsstofu skiptaverðs yfir því hve lágt hráefnaverðið á uppsjávartegundum er á Íslandi.
Margt gæti skýrt að miklu meira sé greitt fyrir síld í Noregi en hér
Verðlagsstofa skiptaverðs birti á dögunum samanburð á síldarverðum í Noregi og á Íslandi, sem sýndi að hráefnisverð síldar var að meðaltali 128 prósentum hærra í Noregi en hér á landi á árunum 2012-2019, á meðan að afurðaverðið var svipað.
Kjarninn 29. október 2020
Þórólfur Guðnason sóttvarnalæknir.
Boðar hertar aðgerðir á landsvísu „sem fyrst“
Sóttvarnalæknir boðar hertar aðgerðir vegna kórónuveirufaraldursins og vill að þær verði samræmdar um allt land. Langflest smit hafa komið upp á höfuðborgarsvæðinu en þeim fjölgar nú á Norðurlandi. Á Austurlandi er ekkert smit.
Kjarninn 29. október 2020
Enn greinast smit hjá starfsfólki og sjúklingum á Landakoti
Smit greinast ennþá hjá starfsfólki og sjúklingum sem voru útsettir á Landakoti fyrir COVID-19. Ekkert nýtt smit hefur greinst utan hins skilgreinda útsetta hóps starfsmanna og sjúklinga.
Kjarninn 29. október 2020
Meira eftir höfundinnBjarni Bragi Kjartansson
Meira úr sama flokkiFréttaskýringar