Auglýsing

Þegar þetta er skrifað hefur Sig­mundur Davíð ekki enn sagt af sér. Það er þó bara tíma­spurs­mál hvenær hann fer frá og senni­lega rík­is­stjórnin öll enda fleiri þar undir sömu sök seld­ir. Það gengur ein­fald­lega ekki að ráð­herrar geymi eignir sínar í skatta­skjólum þótt í þeirra til­felli sé senni­lega skyn­sam­legt hjá þeim að verja sig gegn eigin efna­hags­stjórn, svona í ljósi sög­unn­ar.  

Eftir ótrú­lega afhjúpun sunnu­dags­ins þar sem við fengum enn eina sönnun þess að alvöru fjöl­miðlun skiptir máli vorum við flest hver sleg­in, sorg­mædd, dofin og reið. Verst var þó skömm­in. Þetta sið­leysi er ekki einka­mál Sig­mund­ar, það er litið niður á okkur öll. Síðan þá erum við búin að mót­mæla (næstum „öll“) þar sem ekki var deilt á hægri eða vinstri heldur bent á mun­inn á réttu og röngu. Skjálfti er kom­inn í Sjálf­stæð­is­flokk­inn sem um þessar mundir er í höndum Guð­laugs Þórs og Áslaugar Örnu því allir aðrir sem gegna ein­hverju emb­ætti eru í frí­i. 

Ljóst er að á næstu dögum munu hlut­irnir halda áfram að ger­ast hratt. Það er á okkar ábyrgð að þetta fari allt vel. Það er ekki nóg að kalla „van­hæf rík­is­stjórn“, við þurfum að vita hvað við viljum í stað­inn. Nú er nefni­lega að skap­ast eitt stærsta tæki­færi til breyt­inga sem við höfum séð á Íslandi. Breyt­inga til góðs. Við getum lagað Ísland. Síð­ast opn­að­ist svona gluggi í hrun­inu en þá voru vanda­mál okkar miklu stærri og erf­ið­ari við­fangs. Góðu málin drukkn­uðu í flór­mokstr­in­um. Núna erum við með lista yfir þá sem ekki hafa áhuga á að taka þátt í sam­fé­lag­inu okk­ar. Og lista ­yfir það sem þarf að laga. Það auð­veldar mál­in.  

Auglýsing

En nú er stundin okkar runnin upp. Stóra tæki­fær­ið. Nú sjáum við allt. Nú vitum við hvernig í hlut­unum ligg­ur. Ég var alltaf svo hissa á hversu hrædd Jóhanna og Stein­grímur voru við kröfu­haf­ana. Sig­mundur og Bjarni virt­ust hins vegar ekk­ert hrædd­ir. Nú vitum við hvers vegna. Annar þeirra var einmitt kröfu­hafi. Það skýrir marg­t. 

Þann 20. októ­ber 2012 fór fram þjóð­ar­at­kvæða­greiðsla um nýja stjórn­ar­skrá stjórn­laga­ráðs. Form­lega hefur hún ekki tekið gildi en þjóðin er engu að síður farin að taka mið af henni enda sam­þykkti meiri­hluti kjós­enda hana. Ný stjórn­ar­skrá er ekki töfra­sproti sem gerir allt gott en þar eru hins vegar mörg tæki sem myndu gagn­ast okkur og hefðu jafn­vel komið í veg fyrir þá for­dæma­lausu skömm sem fylgir því að for­sæt­is­ráð­herra Íslands er kom­inn í sama flokk og Pút­in, Poros­hen­ko, Al Assad og ýmsir ein­ræð­is­herrar í ríkjum sem við kærum okkur ekki um að bera okkur saman við. 

Í nýju stjórn­ar­skránni eru sann­ar­lega greinar sem kæmu að gagni. Sú 88. kveður til dæmis á um skyldu ráð­herra til að veita upp­lýs­ingar um fjár­hags­lega hags­muni sína. Í þeirri 93. er fjallað um upp­lýs­inga- og sann­leiks­skyldu ráð­herra. Þeim er ekki ein­ungis skylt að veita upp­lýs­ingar heldur skulu þær vera rétt­ar, við­eig­andi og full­nægj­andi. Ráð­herra er sem sagt bannað að ljúga og eins og dæm­inn sanna bráð­vantar okkur slíka grein. Hef ég þá ekk­ert minnst á jafnt vægi atkvæða, fullt gjald fyrir nýt­ingu auð­linda, þjóð­ar­at­kvæða­greiðslur að frum­kvæði almenn­ings eða þann fal­lega sam­fé­lags­sátt­mála sem þar er að finna. 

Og einmitt núna erum við í dauða­færi. Þeir Sig­mundur og Bjarni, ásamt for­svars­mönnum þriggja stjórn­ar­and­stöðu­flokka voru nefni­lega svo vit­lausir að breyta því hvernig stjórn­ar­skránni er breytt. Ákvæðið er bara hægt að nota til 30. apríl 2017.* Ef kosið verður fljót­lega, eins og allt stefnir í verða það aðrir en þeir félagar sem fá tæki­færi til að landa þessu mesta þjóð­þrifa­máli okkar tíma. Nú verður það nýr meiri­hluti sem allt stefnir í að verði leiddur af pírötum og öðrum umbóta­öflum sem getur lagt fram frum­varpið okkar að nýrri stjórn­ar­skrá og gefið þjóð­inni færi á að stað­festa hana í þjóð­ar­at­kvæða­greiðslu. Tæki­færið er núna. Það er alls óvíst að það komi aft­ur. Grípum það. Stöðvum spill­ing­una var­an­lega. 

* Þrátt fyrir ákvæði 1. mgr. 79. gr. er heim­ilt, fram til 30. apríl 2017, að breyta stjórn­ar­skránni með eft­ir­far­andi hætti: Sam­þykki Alþingi frum­varp til laga um breyt­ingu á stjórn­ar­skrá með minnst 2/3 hlutum greiddra atkvæða skal það borið undir atkvæði allra kosn­ing­ar­bærra manna í land­inu til sam­þykktar eða synj­un­ar. Atkvæða­greiðslan skal fara fram í fyrsta lagi sex mán­uðum og í síð­asta lagi níu mán­uðum eftir sam­þykkt frum­varps­ins á Alþingi. Til þess að frum­varpið telj­ist sam­þykkt þarf það að hafa hlotið meiri hluta gildra atkvæða í þjóð­ar­at­kvæða­greiðsl­unni, þó minnst atkvæði 40 af hundraði allra kosn­ing­ar­bærra manna, og skal það stað­fest af for­seta lýð­veld­is­ins og telst þá gild stjórn­ar­skip­un­ar­lög. Í heiti frum­varps til stjórn­ar­skip­un­ar­laga á þessum grund­velli skal koma fram til­vísun til ákvæðis þessa.

Um þjóð­ar­at­kvæða­greiðsl­una fer sam­kvæmt lög­um.

Meira úr sama flokkiSleggjan
None