Auglýsing

Ég elska þennan árs­tíma. Ljósa­skiptin eru löng og það er bjart þegar ég vakna. Myrkrið er kær­kom­inn félagi sem býður upp á kerta­ljós og melankól­íska tón­list. Sum­ar­man­ían er að syngja sitt síð­asta hjá þjóð­inni og myrkrið ekki orð­inn sá óvinur sem það verður óum­flýj­an­lega í nóv­em­ber. Skóla­sökn­uð­ur­inn gerir aðeins vart við sig. Það er van­metið að vera áskrif­andi að skipu­lagðri rútínu­breyt­ingu tvisvar á ári.

Íslend­ingar eru í grunn­inn bípólar - manískir á sumrin og þung­lyndir á vet­urna. Í man­í­unni er nauð­syn­legt að afstýra sól­ar­sam­visku­bit­inu með því að hend­ast beint í næstu sund­laug eftir vinnu og elta veðrið í sum­ar­frí­inu með felli­hýsið bros­andi í eft­ir­dragi. Vetr­inum þarf svo ekki að lýsa.

Feg­urðin liggur því í þessum örfáu vik­um, síð­sum­ars, á haustin og vor­in, milli­leik­ur­inn sem allir líta fram hjá. Tím­inn þegar allt breyt­ist. Þess vegna er ein­hvern veg­inn við­eig­andi að bjóða upp á próf­kjör og kosn­ingar á þessum tíma. Tíma fyrir breyt­ing­ar.

Auglýsing

Það er samt eins og það sé ekki mikil stemn­ing fyrir breyt­ing­ar. Fram­bjóð­endur í próf­kjöri Sam­fylk­ing­ar­innar reynd­ust færri en sætin sem átti að kjósa í með bind­andi hætti og Pírat­ar, flokk­ur­inn sem und­an­farið ár hefur haft öll tögl og hagldir og lof­aði góðu, virð­ist eiga í bölv­uðu basli með að halda próf­kjör svo vel.

Sjálf­stæð­is­menn eru í senn ugg­andi yfir nýlegum leik­manna­kaupum Við­reisnar og þunnum lista fram­bjóð­enda í Reykja­vík­ur­kjör­dæm­unum tveim­ur, en aðeins fimmtán gefa kost á sér, sam­an­borið við sextán í krag­an­um. Vissu­lega eru mjög sterkir fram­bjóð­endur í boði h Sjálf­stæð­is­flokknum í Reykja­vík, þó svo að mis­jafn sauður leyn­ist í mörgu fé. Þrátt fyrir það virð­ist aldrei hafa verið betri tími fyrir nýliða til að ryðja sér til rúms, því á þriðja tug sitj­andi þing­manna hafa lýst því yfir að þau sæk­ist ekki eftir end­ur­kjöri. Áhugi á þing­sætum virð­ist því fara dvín­andi, þrátt fyrir að áhugi fólks á stjórn­málum virð­ist síður en svo fara dvín­andi.

Staða Sjálf­stæð­is­flokks­ins í kom­andi kosn­ingum er að mörgu leyti sér­stök. Flokknum hefur vegnað til­tölu­lega vel und­an­farin ár. Góður árangur í rík­is­fjár­málum kemur þar fyrst upp í hug­ann á mönnum eins og mér, sem hlýt að vera með þýskt sparn­að­ar­blóð ein­hvers staðar aft­ar­lega í ætt­um. Skuldir rík­is­sjóðs námu í júlí 2014 75% af lands­fram­leiðslu en 50% á sama tíma í ár. Áhrif betri skulda­stöðu og lægri vaxta­greiðslna rík­is­sjóðs eru ótrú­lega jákvæð. Gall­inn er hins vegar að í kosn­inga­bar­áttu dettur engum í hug að tala um skulda­stöðu hins opin­bera. Heil­brigð­is­kerf­ið, hús­næð­is­vandi ungs fólks og fjölgun ferða­manna eru lík­legri til að vera í sviðs­ljós­inu, án þess þó að gera lítið úr mik­il­vægi þeirra mála. En það vinnur eng­inn kosn­ingar á rík­is­fjár­mál­unum einum sam­an, sama hversu góður árang­ur­inn er.

Und­an­farin ár hafa nefni­lega þrátt fyrir allt verið Íslandi frekar góð. Frá­sögnin af unga fólk­inu sem ætlar að yfir­gefa Ísland af því að hér er of dimmt og of bjart, og við­brögðin við þeirra frá­sögn, segir kannski allt sem segja þarf. Ein­hver þarf að segja þeim að í Dan­mörku sé líka rík­is­út­varp. Öfgarnar eru svo farnar að læð­ast aftur inn um bak­dyrn­ar. Bón­us­greiðslur sem nema einum Barna­spít­ala, hjól­hýsi sem hægt er að stjórna með fjar­stýr­ingu og lána­full­trúar í bönkum með langa reynslu sem lýsa ástand­inu sem ekki ólíku sem það var 2005. Öfgarnar eru því kannski ekki bara í árs­tíð­unum og birt­unni heldur líka í litlu þjóð­arsál­inni. Þótt fram undan sé vetur virð­ist bull­andi mið­næt­ur­sól í hag­kerf­inu. Og alveg eins og með árs­tíð­irnar þá verðum við flest bara að dansa með hag­sveifl­unni á þeim takti sem henni hent­ar. Á meðan ætla ég bara að njóta ljósa­skipt­anna yfir Snæ­fells­nes­inu og hlusta á Tom Waits.

Bára Halldórsdóttir
Kröfu Miðflokksmanna í Klaustursmáli hafnað
Bára Halldórsdóttir hafði betur í Landsrétti eins og í hún hafði í héraði, þegar krafa um gagnaöflunarvitnaleiðslur var umfjöllunar.
Kjarninn 16. janúar 2019
Vilhelm Már Þorsteinsson nýr forstjóri Eimskips
Formaður stjórnar er Baldvin Þorsteinsson, en hann er náfrændi nýja forstjórans. Eimskip er skráð á aðallista kauphallar Íslands, en Samherji er stærsti eigandi félagsins.
Kjarninn 16. janúar 2019
Magnús Halldórsson
Að gera hlutina vel
Kjarninn 16. janúar 2019
Vísitala leiguverðs lækkar milli mánaða
Leiguverð lækkaði milli mánaða, samkvæmt nýjum tölum Þjóðskrár.
Kjarninn 16. janúar 2019
May telur allur líkur á að ríkisstjórn hennar standi af sér vantrauststillöguna
Í kvöld munu bresk­ir þing­menn greiða at­kvæði um van­traust á rík­is­stjórn Th­eresu May, for­sæt­is­ráðherra Bret­lands, aðeins sól­ar­hring eft­ir að þingið hafnaði Brex­it-samn­ingi stjórn­ar­inn­ar og Evr­ópu­sam­bands­ins.
Kjarninn 16. janúar 2019
Auður Jónsdóttir, Steinunn Stefánsdóttir og Bára Huld Beck samankomnar þegar Þjáningarfrelsið var tilnefnt til verðlaunanna.
Bók um fjölmiðla hlýtur Fjöruverðlaunin
Fjöruverðlaunin – bókmenntaverðlauna kvenna 2019 voru afhent við hátíðlega athöfn í Höfða í dag klukkan 15.
Kjarninn 16. janúar 2019
Helga Vala Helgadóttir stýrði fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar í morgun.
Hefur verið rætt óformlega að skipa rannsóknarnefnd vegna sendiherramálsins
Formaður stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar segist telja að það verði að skoða hvort að skipa þurfi rannsóknarnefnd um sendiherramálið svokallaða, sem snýst um meint pólitísk hrossakaup um sendiherrastöður. Þetta kemur fram í sjónvarpsþættinum 21 á Hring
Kjarninn 16. janúar 2019
Leikskólagjöld lægst í Reykjavík
Mikill munur er á leikskólagjöldum á milli sveitarfélaga, munurinn á almennu leikskólagjaldi er mest 53 prósent á milli sveitarfélaga eða rúm 150 þúsund á ári. Leikskólagjöld hækka hja 80 prósent sveitarfélaga á þessu ári.
Kjarninn 16. janúar 2019
Meira úr sama flokkiSleggjan
None