Umsóknarferlið flókið og kerfið óliðlegt

Ungur maður frá Litháen sem búið hefur meirihluta ævi sinnar hér á landi hefur fengið synjun um íslenskan ríkisborgararétt. Hann gagnrýnir umsóknarferlið og telur það vera flóknara og tyrfnara en það þyrfti að vera.

Útlendingastofnun
Útlendingastofnun
Auglýsing

Audrius Saka­laus­kas sótti um rík­is­borg­ara­rétt fyrir ári síðan og fékk neitun síð­asta vor. Hann er 23 ára og hefur verið búsettur á Íslandi í tæp 18 ár, eða frá því hann var 5 ára gam­all, en hann flutti hingað til lands frá Lit­háen með fjöl­skyldu sinni.

Audri­us er mennt­aður í raf­virkjun og er að ljúka meist­ara­námi í sömu grein. Hann er búinn að reka sitt eigið fyr­ir­tæki í tæpt ár og seg­ist vera búinn að mynda góð tengsl í þeirri atvinnu­grein.

Í sam­tali við Kjarn­ann gagn­rýnir hann umsókn­ar­ferlið í heild sinni, hvernig staðið sé að upp­lýs­inga­gjöf og hversu ólið­legt kerfið sé. Hann seg­ist hafa fengið neitun vegna þess að þegar hann var yngri þá fékk hann nokkrar umferð­ar­sekt­ir, sem geri hann að „sí­end­ur­teknum afbrota­mann­i“, sam­kvæmt Útlend­inga­stofn­un.

Auglýsing

Líf hans er á Íslandi

Audrius Saka­laus­kas útskrifast úr rafvirkjanáminu. Mynd: FacebookAudrius sótti sem sagt um rík­is­borg­ara­rétt á síð­asta ári og íhugar hann nú hvort hann eigi að leggja umsókn að nýju fyrir Alþing­i. Al­þingi hefur heim­ild til að veita íslenskan rík­is­borg­ara­rétt með lög­um. Upp­fylli umsækj­andi ekki skil­yrði sem sett eru fyrir veit­ingu íslensks rík­is­borg­ara­réttar í lögum getur hann óskað eftir að umsókn hans verði lögð fyrir Alþingi. Umsóknir eru lagðar fyrir þingið tvisvar á ári, á vor­mán­uðum og í des­em­ber­mán­uði.

Í því ferli þyrfti hann að afla allra gagna á nýjan leik. Hann gagn­rýnir að umsókn­ar­ferlið sé ekki raf­rænt og segir hann að það hafi tekið heil­mik­inn tíma frá vinnu.

Ástæðan fyrir því að hann sótti um rík­is­borg­ara­rétt er sú að líf hans er á Íslandi, konan hans og fjöl­skylda býr hér á landi og seg­ist hann vera meiri Íslend­ingur en Lit­hái. Hann seg­ist jafn­framt veigra sér við að ferð­ast til útlanda, þar sem hann ótt­ist að þurfa að gegna her­skyldu í Lit­há­en, en þar í landi var her­skylda tekin upp að nýju árið 2015 eftir vax­andi hern­að­ar­um­svif­ Rússa í ná­grenni Eystra­salts­ins.

Tekur ábyrgð á eigin gjörðum

Audrius seg­ist bera fulla ábyrgð á hraða­sektum sínum og að hann hafi verið ungur og vit­laus á þeim tíma sem hann fékk þær. Útlend­inga­stofnun hafi aftur aftur á móti sagt honum að reyna að sækja um rík­is­borg­ara­rétt, þrátt fyrir það. Hann hafi því eytt miklum tíma í umsókn­ina, þar sem hann þræddi fjölda stofn­ana, sem end­aði með synj­un. 

Faðir Audri­usar kom hingað til lands og vann sem múr­ari en fjöl­skylda hans fylgdi honum ári seinna. „Við lifum fínu líf­i,“ seg­ir Audri­us en hann á einn eldri bróður sem býr hér með íslenskri konu. Hann segir að bróðir hans búi við aðrar aðstæður en hann sjálf­ur, þar sem hann er kom­inn yfir þrí­tugt og þurfi ekki að hafa áhyggjur af her­skyldu í Lit­háen.

Hægt að gera kerfið skil­virkara

Audrius seg­ist alltaf hafa skilað sínu til sam­fé­lags­ins, borgað sína skatta og að hann líti á sig sem virkan þjóð­fé­lags­þegn. Lit­háen leyfir ein­ungis einn rík­is­borg­ara­rétt og vill Audrius ger­ast Íslend­ingur þar sem hann hefur búið hér á landi lung­ann úr ævi sinn­i. 

Hans gagn­rýni snýr þá að mestu leyti að umsókn­ar­ferl­inu sjálfu, þar sem hann telur að hægt væri að gera kerfið mun skil­virkara og betra fyrir fólk að fóta sig í. Hann hafi ítrekað fengið mis­vísandi upp­lýs­ing­ar, hann hafi til að mynda verið beð­inn um saka­vott­orð frá Lit­háen þrátt fyrir að hafa farið þaðan ein­ungis fimm ára gam­all. Síðar kom í ljós að þess var ekki þörf.

Audri­us ­seg­ist skilja vel álagið á starfs­fólk­inu hjá Útlend­inga­stofnun og að ekki sé við það að sakast. Hann spyr sig ein­fald­lega af hverju ferlið þurfi að vera svona langt og flók­ið, þegar hægt væri að ein­falda það með til að mynda raf­rænni útfærslu.

Segir ríkasta hlutann kerfisbundið nýta sér glufur til að borga ekki skatta
Formaður VR segir að grunnstefið í baráttu verkalýðsfélaganna sé að laga stöðu þeirra sem nái ekki endum saman. Það þurfi kerfisbreytingar og hægt sé að búa til svigrúm til aðgerða með því að koma í veg fyrir 100 milljarða króna skattsvik.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hallgerður Hauksdóttir
Óverjandi herferð gegn hvölum
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hæfileikar eru alls staðar en tækifærin ekki
Fjöldi alþjóðlegra samtaka og einstaklinga hefur barist fyrir því að auka fjölbreytni og sýnileika minnihlutahópa innan hugbúnaðar- og tæknigeirans. Ein þeirra er Sheree Atcheson en hún hefur vakið athygli á alþjóðlegum vettvangi fyrir frumkvöðlavinnu.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Hefur ekki orðið var við mikla eftirspurn eftir íslenskum stjórnendum á alþjóðavettvangi
Ragnar Þór Ingólfsson, formaður VR, segir verkalýðsfélögin geta bent á hinar miklu hækkanir sem ráðamenn og bankastjórar hafi tekið sér þegar þeir ræða við sína félagsmenn um átök á vinnumarkaði.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Klikkið
Klikkið
Réttindi fatlaðs fólks - Viðtal við Sigurjón Unnar Sveinsson
Kjarninn 23. febrúar 2019
„Líkamar intersex fólks eru ekki mistök sem þarf að leiðrétta“
Samtökin Amnesty International skora á íslensk stjórnvöld að tryggja og vernda jafna meðferð einstaklinga með ódæmigerð líffræðileg kyneinkenni, bæði í lögum og framkvæmd. Yfir 68 börn fæðast hér á landi með ódæmigerð kyneinkenni á hverju ári.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Óútskýrt hvers vegna aðalfundi Íslandspósts var frestað
Íslandspóstur er í eigu ríkisins, en rekstur fyrirtækisins hefur gengið erfiðlega að undanförnu.
Kjarninn 23. febrúar 2019
Viðar Freyr Guðmundsson
Mikill er máttur minnihlutans
Leslistinn 23. febrúar 2019
Meira úr sama flokkiInnlent