Auglýsing

Mínímal­ískur lífstíll takk fyrir sæl­ir. Ójá, rúllum út rauða dregl­inum fyrir nýjasta æðið. Nafnið eitt og sér er flókið og langt, í org­andi and­stæðu við allt sem er lág­stemmt og nægju­samt. En höldum okkur við efn­ið. Nú er því sumsé básúnað um allar koppa­grundir að allir eigi að til­einka sér mínímal­ískan lífstíl sem snýst um að ein­falda líf­ið, eiga bara hluti sem þeir nota og minnka óþarfa og til­gangs­lausa neyslu.

Einmitt það. Ég veit ekki hvar ég á að byrja. Eða jú. Gerir fólkið sem boðar þessa trú sér grein fyrir því hvað það er pín­legt fyrir okkur sem erum sak­laus af bruðli og safn­ara­tendensum að þurfa að hlusta á þetta eins og þetta séu ein­hver ný fræði? Ég segi fyrir mína ein­földu parta: En ekki hvað? Þegar ég opna ryðg­aða laptopp­inn minn, gamla haug­inn sem tekur korter að ræsa, blasa nú við átján þús­und greinar um fólk sem hreins­aði allan óþarfa út af heim­il­inu, henti öllu og hætti að eyða pen­ingum í óþarfa. Ójá, þarna situr lið­ið, boð­andi fagn­að­ar­er­indið í hvítum stíl­hreinum sófa sem stendur á bæsuðu par­k­eti og úti í glugga er horuð orkedía að berj­ast fyrir lífi sínu. Í sjálf­um­glaðri gospel­vímu er gert mikið úr þess­ari „frels­un”. Þetta lætur eins og það sé að upp­götva eitt­hvað fyrir okkur hin. Sjálf­hverfan er algjör: Fyrst þau voru í rugl­inu hljótum við öll að hafa verið það.

En hérna kemur það: Við vorum ekki öll í röð­inni að bíða eftir nýrri týpu af rönd­óttum blóma­vasa eða að slást með hnífum fyrir utan Elko á svörtum föstu­degi. Og svo ég tali fyrir sjálfa mig, því ég er að skrifa þennan pistil, þá hef ég lifað eins og nirf­ill alla mína hunds og kattar tíð, nýtt hvert ein­asta snitti og aldrei keypt mér hálfan hlut nema líf mitt lægi nán­ast við.

Auglýsing

Ég var svo nýtin sem barn að mamma djók­aði með að ég hlyti að hafa dáið úr hungri í fyrra lífi (hafðu það mat­ar­só­un, þú verður tekin fyrir í næsta pist­li). Ég  geymdi svo lítið sem hálft ritzkex þegar ég gekk frá. Ég var klukku­tíma að opna eina afmæl­is­gjöf því ég geymdi allan papp­ír.

Vit­iði hvað ég át í nesti þegar ég var ung­ling­ur? Ég keypti mér dags­gam­alt djönk úr bak­arí­inu á 29 krón­ur. Jebb. Stökkt kruð­erí sem eng­inn snerti á nema ég og síðan kannski rott­urnar í gámnum í húsa­sund­inu á þriðja degi. Ég gerði þetta til að spara vasa­pen­ing­inn minn. En var það til að kaupa mér föt eða glingur eins og neysluóð „stelpa” fyllandi upp í tóma­rúm­ið? Kristur Drott­inn, nei. Ég safn­aði pen­ingnum saman í stóra hrúgu og lagði fyr­ir. Eins og Jóakim aðal­önd. Ég vildi eiga vara­sjóð svona just in case. Ég var 13 ára.

Ég keypti fyrsta sófann minn um dag­inn. Ég er þrjá­tíu og fokk­ing átta ára. Fram að því hafði ég not­ast við það sem var til í fjöl­skyld­unni. Jebb. Ég hef ekki keypt mér jóla­kjól síðan 2003. Þegar eldri sonur minn fædd­ist vit­iði hvað ég not­aði fyrir vöggu? Gamla þvotta­körfu sem ég fann heima hjá ömmu og afa og hafði einnig verið notuð sem burð­ar­rúm árið 1953. Ég saum­aði í körf­una úr gömlu vatti og rúm­fötum úr geymsl­unni. Og ég kann varla að þræða sauma­vél. Neyðin og allt það.

Eigum við að hætta okkur yfir í hryll­ing­inn sem er útgang­ur­inn á mér? Hárið? Ég er grárri en gang­stétt­ar­hella en til að spara þá á ég svona hárma­sk­ara (keypt í apó­teki á 1200 kall) sem ég nota til að lita í gráu hárin því ég tími ekki að fara í strípur eins oft og útlits­dýrk­andi heim­ur­inn vill að ég geri. Ef ég lendi í úrhelli leka brúnir taumar niður and­litið eins og skúffukaka sé að bráðna yfir höf­uðið á mér. Og talandi um mask­ara. Augnma­skar­inn minn er löngu búinn en ef ég læt einn vatns­dropa leka ofan í hann öðru hverju getur hann enst alveg enda­laust. 

Þið getið því rétt svo ímyndað ykkur bræði mína þegar lífstíll­inn minn er allt í einu orð­inn að ein­hverju rosa­legu æði OG til að bíta höf­uðið af skömminni virð­ast allir liggja undir grun um að hafa verið í neyslu­brjál­aða lið­inu. Orð­ræðan sem er í gangi gerir ráð fyrir því að við séum ÖLL jafn sek. Oftar en ekki bein­ist mínímal­íska kast­ljósið að „kon­um” því við erum auð­vitað svo hell­aðir eyðslu­seggir (#6­dags­leik­inn góðan dag).

Og svo ein lauf­létt játn­ing hér fyrst ég er komin af stað. Ég á eitt, bara eitt, sem ég hef alltaf leyft mér þrátt fyrir blóð­böð síð­ustu ára sem er líf mitt og það eru jóla­ser­í­ur. Ég set þær í alla glugga og elska þessa djöfla meira en börnin mín. Ef ein pera svo mikið sem flökktir þá kaupi ég nýja ser­íu. Ef ég heyri af nýrri teg­und þá hringi ég í búð­ina til að ræða vött og lýs­ing­ar­mögu­leika. Ef það væri lög­legt mundi ég gift­ast jóla­seríu og/eða láta jarða mig í miðri ser­íu­deild­inni í Blóma­vali. Og hvað hald­iði að hafi síðan komið fyrir mig um dag­inn þar sem ég staulað­ist út úr drusl­unni sem er bíll­inn minn (2002 módel Space Wagon sem er að ryðga í sund­ur, bilað útvarp og mið­stöð) og inn í Blóma­val að tékka á útsölu á ser­í­un­um? Ég fékk athuga­semd úr heimi mínímal­íska lífstíls­ins: „Ég var að lesa svo frá­bæra grein um mínímal­ískan lífstíl, þú þyrftir að kynna þér hann, hver þarf nýjar ser­íur þegar þú getur frekar sett eitt sprit­kerti á und­ir­skál og eytt síðan tíma með barn­inu þínu í stað þess að slást við sog­skál­arnar og þetta brjál­æði í búð­un­um, Namaste.“

Namaste indeed. Þegar búið er að skipta út búslóð­inni á þriggja ára fresti síð­ustu tvo ára­tug­ina, er von að fólki fari að leið­ast og vilji finna sér eitt­hvað nýtt að gera? Og þá á öll hjörðin að mar­sera í takt og gefa velgju­legar gjafir á borð við kort sem á stend­ur: „Jóla­gjöfin mín er ég. Inni­legt sam­tal um ást­ina og lífið í Öskju­hlíð­inni hvenær sem þú vilt.” 

En við sem erum eldri en tvæ­vetur á þessu landi vitum auð­vitað að öll svona æði ganga yfir og við tekur nýtt æði. Og hvað skyldi það verða næst? „Eyðum ýkt miklu um jólin 2016 því það er svo gott fyrir hag­kerf­ið?”

Ég veit ekki um ykkur en ég veit hvar ég verð, sama hvað verður í móð: Í jóla­ser­íu­deild­inni í Blóma­vali með grátt hárið, í gömlum kjól að borða gam­alt vín­ar­brauð. Gleði­lega hátíð. 

Skiptir Kjarninn þig máli?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við erum til staðar fyrir lesendur og fjöllum um það sem skiptir máli.

Ef Kjarninn skiptir þig máli þá máttu endilega vera með okkur í liði.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri grænna og forsætisráðherra.
Fylgi Vinstri grænna hefur aldrei mælst minna í könnun Gallup – 7,2 prósent styðja flokkinn
Píratar hafa næstum því tvöfaldað fylgi sitt frá síðustu kosningum og Samfylkingin hefur aukið sitt fylgi um tæplega 40 prósent. Sjálfstæðisflokkur mælist undir kjörfylgi en Framsókn siglir lygnan sjó.
Kjarninn 2. júlí 2022
Það sem er sérstakt við spjöld þessi er að í stað þess að á þeim séu myndir og upplýsingar um landsliðsmenn í knattspyrnu eru þar að finna sögur verkafólks sem látist hafa við undirbúning mótsins.
Gefa út „fótboltaspil“ með verkafólki sem látist hefur við undirbúninginn í Katar
Þúsunda farandsverkamanna er minnst í átaki sænsku rannsóknarblaðamannasamtakanna Blankspot til að vekja athygli á mannlega kostnaðnum við Heimsmeistaramótið sem hefst í nóvember.
Kjarninn 2. júlí 2022
Alls fóru 0,0002% af fjármagni í COVID-viðbragðsáætlunum í að uppræta kynbundið ofbeldi
Ríki sem eiga sterka femíníska hreyfingu hafa verið talsvert líklegri til að taka tillit til kynjasjónamiða í COVID-19 áætlunum sínum en þau ríki þar sem engin eða veik femínísk hreyfing er við lýði, samkvæmt nýrri skýrslu.
Kjarninn 2. júlí 2022
Heimili eru talin ábyrg fyrir tonnum á tonn ofan af matvælum sem fara í ruslið.
Svona spornar þú við sóun í sumarfríinu
Það vill enginn koma heim í ýldulykt eftir gott frí. Þá vilja eflaust flestir ekki umturnast í umhverfissóða á ferðalaginu. Hér eru nokkur ráð til njóta sumarleyfisins langþráða án þess að koma heim í fýlu.
Kjarninn 2. júlí 2022
Þórður Snær Júlíusson
Partíið er búið
Kjarninn 2. júlí 2022
Alls 16 prósent ungra kjósenda fylgdist ekkert með pólitískum fréttum í kosningabaráttunni
Það færist í aukana að fólk fái fréttir af íslenskum stjórnmálum í gegnum netið og sérstaklega samfélagsmiðla. Fleiri 18 til 25 ára kjósendur notuðu samfélagsmiðla til að nálgast upplýsingar um síðustu kosningar en sjónvarpsfréttir.
Kjarninn 2. júlí 2022
Þorbjörg Sigríður spurði Bjarna Benediktsson um grænar fjárfestingar ríkisins.
Um 2 prósent af fjárfestingum ríkisins teljast „grænar“
Miðað við þrönga skilgreiningu námu grænar fjárfestingar um 2 prósentum af heildarfjárfestingum ríkisins í fyrra. Ef notast er við víðari skilgreiningu og t.d. framlög til nýs Landspítala tekin með, er hlutfallið 20 prósent.
Kjarninn 1. júlí 2022
Bjarni Beneditsson fjármála- og efnahagsráðherra.
„Gjör rétt – ávallt“
Fjármála- og efnahagsráðherra segir að laun dómara eins og annarra æðstu embættismanna séu ekki lækka. Um sé að ræða leiðréttingu. Hann segir að það sé ekkert minna en siðferðisbrestur að skila því ekki sem ofgreitt var úr opinberum sjóðum.
Kjarninn 1. júlí 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None