Auglýsing

Nóv­em­ber var þungur og dimm­ur, kaunum hlað­inn. Hvert kýlið á fætur öðru spratt upp á yfir­borð­ið, sprakk með látum og gröft­ur­inn gusað­ist yfir okk­ur. Það var þó vel enda eiga kýli að springa. Illska heims­ins skaut hér og þar upp koll­inum og skall­aði okkur beint í vest­rænt karm­að. Úr skúma­skot­un­unum vall ofbeldi og klám, enda sá lög­reglan sér ekki annað fært en að víg­bú­ast í slíku árferði. Byssur eru baujur öryggis og vonar í lífs­ins ólgu­sjó. Útúr bömmeruð staul­uð­umst við þannig í gegnum mán­uð­inn, svo peppuð í leið­indi að við urðum smá fúl þegar des­em­ber hófst ekki með þeim ósköpum sem áætlað var. Í sárum von­brigðum óðum við snak­ill vesæld­ar­lega hríð­ina org­andi aum­ingi hvert á ann­að, spó­landi föst í sama kyn­hlut­gerða dekkjafar­inu.

Svo gerð­ist eitt­hvað ótrú­legt. Des­em­ber kom og þagg­aði niður í okkur með svo þykku lagi af yfir­gengi­legri feg­urð að jafn­vel grimm­ustu pistla­höf­undar breytt­ust í mjálm­andi kett­linga og hættu að nenna að ríf­ast um hver fatt­aði fyrstur upp á mínímal­ískum lífs­stíl. Það er ekk­ert hægt að vera brjál­aður út í lífið ef þú ert fastur í jóla­þorpi Dic­kens. Bitr­ustu skröggar bráðna eins og grýlu­kerti í slíkum erki­að­stæð­u­m. 

Og það hélt bara áfram að snjóa. Það snjó­aði jafnt á rétt­láta sem rang­láta, Gísla Mart­ein sem lands­byggð­ina, Frosta Loga­son sem Önnu Birtu mið­il. Des­em­ber nennti hrein­lega ekki að spila með í leið­ind­unum og kaf­færði okkur í svo væmnu jólaklámi að við áttum ekki breik. Topp­aði sig loks algjör­lega með því að pakka alls­beru karl­dýri inn í jötu úr gleri og gefa okkur í skó­inn, alþjóð og vel það til ómældrar athygli og umræðu. Jól í gler­kassa, takk des­em­ber. 

Auglýsing

Þessir fyrstu des­em­ber­dagar voru á vissan hátt for­spil að þeim sálmi sátt­fýsi og mýktar sem land­inn hummar gjarnan svona í árs­lok. Brún­irnar slíp­ast ögn og við umbreyt­umst smátt og smátt í lokamín­útur ára­mótaskaups­ins. Hversu glatað sem skaupið var fyrn­ast leið­indin yfir­leitt í loka­lag­inu og við snúum okkur hönd í hönd til betri veg­ar, tárumst jafn­vel aðeins yfir því hvað við erum nú mikil krútt. Bljúg horf­umst við í kampa­víns­gl­ans­andi augu og hugs­um: Æi, erum við ekki öll bara að reyna okkar besta? 

Allt ruglið hlýtur bara að hafa verið mis­skiln­ing­ur, eitt­hvað óvart bara. Við lögum það á morg­un. Auð­vitað ætlum við ekki í alvöru að leyfa skelk­uðum eilífð­ar­for­seta að halda áfram að fela sig á Bessa­stöðum þar sem hann er óhultur fyrir öllum múslimun­um. Við hugsum samt til hans með ljúf­legri mildi, gam­alt fólk er oft hrætt við alls­kon­ar. Glætan að við munum líka raun­veru­lega leyfa mönnum að einka-og elítu­væða grunn­stoðir sam­fé­lags­ins og hoppa þar með aftur í stétt­skipt­ingu átj­ándu ald­ar. Það er bara sama trollið og djó­kið þarna með veiði­gjald­ið, einmitt að við ætlum í alvöru að ganga enn lengra og létta rík­ustu ein­stak­lingum lands­ins enn frekar róð­ur­inn. Að sjálf­sögðu munum við í stað­inn vinna að auknum jöfn­uði á nýju ári, enda flestum hugs­andi verum ljóst að það er í þágu allra þegar upp er stað­ið. 

Svo tökum við bara hressi­lega til í dóms­kerfi sem ekki virð­ist virka sem skyldi, þó að það eigi að tryggja rétt­læti og öryggi allra sam­fé­lags­hópa, og finnum í leið­inni út úr þessu með hús­næð­is­vand­ann svo þak yfir höf­uðið verði ekki for­rétt­indi útval­inna, hér á skeri hinnar miklu vel­meg­un­ar. Aug­ljós­lega byrjum við samt morg­un­dag­inn á því að sækja albönsku fjöl­skyld­una og gera alls­herjar leit að sál­ar­tetri Ólafar Nor­dal og þeirra ráða­manna sem senda lang­veik börn og fjöl­skyldur þeirra úr landi í skjóli næt­ur. Það virð­ist grafið í fönn, frosið og týnt. En engar áhyggj­ur, við reddum þessu á nýju ári. Nú ruglið er runnið í ald­anna skaut og aldrei það kemur til baka.

Yfir­leitt líður slíkt bjart­sýniskrútt­kast svo hjá. Jóla­þorp Dic­kens fýkur út í sjó og sekkur þar með smá­bát­unum í næsta ofsa­veðri, snjór­inn breyt­ist í hálku sem fellir okkur og fót­brýtur og pistla­höf­undar fyll­ast gam­al­kunnri heift yfir öllu og engu. Þannig höldum við áfram dag­legu brasi í afneitun og upp­gjöf gagn­vart hús­inu sem alltaf virð­ist vinna. 

Ein­staka sinnum ger­ist þó eitt­hvað ann­að. Við föttum mat­rixið og sjáum skýrt um stund, skiljum að það er sjálft leik­ritið en ekki leik­regl­urnar sem er meinið og munum að við getum breytt því. Þetta er okkar leik­ur. Stundum þarf ekki annað en nokkrar stelpur og eitt hashtagg til að breyta hand­rit­in­u. 

Það er sú trú sem heldur mér hér í hag­anum þegar jafn­aldrar mínir flykkj­ast til útlanda, dauð­leiðir á þessu súr­r­eal­íska leik­riti. Trúin á bjart­ari tíð og bleik­ari blóm í feg­urri hlíð­um. Enn um sinn fer ég hvergi.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ást og fótbolti
Auður Jónsdóttir rithöfundur gerðist íþróttafréttaritari og fór á landsleik með átta ára syni sínum og fótboltavinkonu. Henni fannst takturinn í HÚH-inu sem kyrjað var í stúkunni minna sig á stigvaxandi samfarir.
Kjarninn 15. október 2019
Kvikan
Kvikan
Ríkustu tíu prósentin, margföld mánaðarlaun hjá Kaupþingi og sókn Miðflokks
Kjarninn 15. október 2019
Magnús Harðarson skipaður nýr forstjóri Kauphallarinnar
Magnús Harðarsson tekur við af bróður sínum Páli sem forstjóri Nasdaq Iceland.
Kjarninn 15. október 2019
Kaupþing felldi niður bótamál gegn fyrrverandi stjórnendum
Kaupþing ehf. samdi í september í fyrra við tryggingafélög vegna stjórnendaábyrgða sem bankinn hafði keypt fyrir bankahrun til að tryggja sig fyrir atferli stjórnenda.
Kjarninn 15. október 2019
Lífeyrissjóðir lánuðu þriðjungi minna í ágúst en í fyrra
Aðgerðir lífeyrissjóða til að þrengja aðgengi að lántökum hjá sér, og kólnandi markaður, leiddu til þess að mun lægri upphæð var tekin að láni hjá þeim til íbúðakaupa í ágústmánuði 2019 en í sama mánuði árin á undan.
Kjarninn 15. október 2019
Milljarða tap Arion banka
Taprekstur hjá Valitor, TravelCo og fall kísilverksmiðjunnar í Helguvík, leiða til milljarðaniðurfærslna í efnahagsreikningi Arion banka.
Kjarninn 14. október 2019
Stjórnvöld nýti tækifærið til að færa heimilum betri vaxtakjör
Samtök atvinnulífsins telja að stjórnvöld eigi að hraða því að lækka sérstakan skatt á fjármálafyrirtæki, meðal annars til að lækka vexti á lánum til heimila og fyrirtækja.
Kjarninn 14. október 2019
Bankasýslan fagnar lækkun bankaskattsins
Bankasýsla ríkisins heldur á eignarhlutum ríkisins í fjármálafyrirtækjum.
Kjarninn 14. október 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None