Auglýsing

Nóv­em­ber var þungur og dimm­ur, kaunum hlað­inn. Hvert kýlið á fætur öðru spratt upp á yfir­borð­ið, sprakk með látum og gröft­ur­inn gusað­ist yfir okk­ur. Það var þó vel enda eiga kýli að springa. Illska heims­ins skaut hér og þar upp koll­inum og skall­aði okkur beint í vest­rænt karm­að. Úr skúma­skot­un­unum vall ofbeldi og klám, enda sá lög­reglan sér ekki annað fært en að víg­bú­ast í slíku árferði. Byssur eru baujur öryggis og vonar í lífs­ins ólgu­sjó. Útúr bömmeruð staul­uð­umst við þannig í gegnum mán­uð­inn, svo peppuð í leið­indi að við urðum smá fúl þegar des­em­ber hófst ekki með þeim ósköpum sem áætlað var. Í sárum von­brigðum óðum við snak­ill vesæld­ar­lega hríð­ina org­andi aum­ingi hvert á ann­að, spó­landi föst í sama kyn­hlut­gerða dekkjafar­inu.

Svo gerð­ist eitt­hvað ótrú­legt. Des­em­ber kom og þagg­aði niður í okkur með svo þykku lagi af yfir­gengi­legri feg­urð að jafn­vel grimm­ustu pistla­höf­undar breytt­ust í mjálm­andi kett­linga og hættu að nenna að ríf­ast um hver fatt­aði fyrstur upp á mínímal­ískum lífs­stíl. Það er ekk­ert hægt að vera brjál­aður út í lífið ef þú ert fastur í jóla­þorpi Dic­kens. Bitr­ustu skröggar bráðna eins og grýlu­kerti í slíkum erki­að­stæð­u­m. 

Og það hélt bara áfram að snjóa. Það snjó­aði jafnt á rétt­láta sem rang­láta, Gísla Mart­ein sem lands­byggð­ina, Frosta Loga­son sem Önnu Birtu mið­il. Des­em­ber nennti hrein­lega ekki að spila með í leið­ind­unum og kaf­færði okkur í svo væmnu jólaklámi að við áttum ekki breik. Topp­aði sig loks algjör­lega með því að pakka alls­beru karl­dýri inn í jötu úr gleri og gefa okkur í skó­inn, alþjóð og vel það til ómældrar athygli og umræðu. Jól í gler­kassa, takk des­em­ber. 

Auglýsing

Þessir fyrstu des­em­ber­dagar voru á vissan hátt for­spil að þeim sálmi sátt­fýsi og mýktar sem land­inn hummar gjarnan svona í árs­lok. Brún­irnar slíp­ast ögn og við umbreyt­umst smátt og smátt í lokamín­útur ára­mótaskaups­ins. Hversu glatað sem skaupið var fyrn­ast leið­indin yfir­leitt í loka­lag­inu og við snúum okkur hönd í hönd til betri veg­ar, tárumst jafn­vel aðeins yfir því hvað við erum nú mikil krútt. Bljúg horf­umst við í kampa­víns­gl­ans­andi augu og hugs­um: Æi, erum við ekki öll bara að reyna okkar besta? 

Allt ruglið hlýtur bara að hafa verið mis­skiln­ing­ur, eitt­hvað óvart bara. Við lögum það á morg­un. Auð­vitað ætlum við ekki í alvöru að leyfa skelk­uðum eilífð­ar­for­seta að halda áfram að fela sig á Bessa­stöðum þar sem hann er óhultur fyrir öllum múslimun­um. Við hugsum samt til hans með ljúf­legri mildi, gam­alt fólk er oft hrætt við alls­kon­ar. Glætan að við munum líka raun­veru­lega leyfa mönnum að einka-og elítu­væða grunn­stoðir sam­fé­lags­ins og hoppa þar með aftur í stétt­skipt­ingu átj­ándu ald­ar. Það er bara sama trollið og djó­kið þarna með veiði­gjald­ið, einmitt að við ætlum í alvöru að ganga enn lengra og létta rík­ustu ein­stak­lingum lands­ins enn frekar róð­ur­inn. Að sjálf­sögðu munum við í stað­inn vinna að auknum jöfn­uði á nýju ári, enda flestum hugs­andi verum ljóst að það er í þágu allra þegar upp er stað­ið. 

Svo tökum við bara hressi­lega til í dóms­kerfi sem ekki virð­ist virka sem skyldi, þó að það eigi að tryggja rétt­læti og öryggi allra sam­fé­lags­hópa, og finnum í leið­inni út úr þessu með hús­næð­is­vand­ann svo þak yfir höf­uðið verði ekki for­rétt­indi útval­inna, hér á skeri hinnar miklu vel­meg­un­ar. Aug­ljós­lega byrjum við samt morg­un­dag­inn á því að sækja albönsku fjöl­skyld­una og gera alls­herjar leit að sál­ar­tetri Ólafar Nor­dal og þeirra ráða­manna sem senda lang­veik börn og fjöl­skyldur þeirra úr landi í skjóli næt­ur. Það virð­ist grafið í fönn, frosið og týnt. En engar áhyggj­ur, við reddum þessu á nýju ári. Nú ruglið er runnið í ald­anna skaut og aldrei það kemur til baka.

Yfir­leitt líður slíkt bjart­sýniskrútt­kast svo hjá. Jóla­þorp Dic­kens fýkur út í sjó og sekkur þar með smá­bát­unum í næsta ofsa­veðri, snjór­inn breyt­ist í hálku sem fellir okkur og fót­brýtur og pistla­höf­undar fyll­ast gam­al­kunnri heift yfir öllu og engu. Þannig höldum við áfram dag­legu brasi í afneitun og upp­gjöf gagn­vart hús­inu sem alltaf virð­ist vinna. 

Ein­staka sinnum ger­ist þó eitt­hvað ann­að. Við föttum mat­rixið og sjáum skýrt um stund, skiljum að það er sjálft leik­ritið en ekki leik­regl­urnar sem er meinið og munum að við getum breytt því. Þetta er okkar leik­ur. Stundum þarf ekki annað en nokkrar stelpur og eitt hashtagg til að breyta hand­rit­in­u. 

Það er sú trú sem heldur mér hér í hag­anum þegar jafn­aldrar mínir flykkj­ast til útlanda, dauð­leiðir á þessu súr­r­eal­íska leik­riti. Trúin á bjart­ari tíð og bleik­ari blóm í feg­urri hlíð­um. Enn um sinn fer ég hvergi.

Innleiðingarhalli EES-gerða innan við eitt prósent þriðja árið í röð
Innleiðingarhalli EES-gerða á Íslandi stendur í 0,7 prósentum. Hallinn náði hámarki árið 2013 þegar hann nam 3,2 prósentum.
Kjarninn 16. júlí 2019
Katrín Baldursdóttir
Flokksskírteini leið til frama
Kjarninn 16. júlí 2019
Lífeyrisjóður verzlunarmanna lækkar óverðtryggða vexti
Lífeyrissjóður verzlunarmanna hefur lækkað fasta vexti á óverðtryggðum lánum úr 6,12 prósentum í 5,14 prósent. Í kjölfar breytingarinnar eru þetta lægstu föstu vextir óverðtryggðra lána sem í boði eru.
Kjarninn 16. júlí 2019
Íslenska ríkið braut gegn Styrmi og Júlíusi
Mannréttindadómstóll Evrópu telur íslenska ríkið hafa brotið gegn Styrmi Þór Bragasyni, fyrrum forstjóra MP banka, og Júlíusi Sigurþórssyni, fyrrum framkvæmdastjóra vörustýringasviðs Húsasmiðjunnar.
Kjarninn 16. júlí 2019
Duterte íhugar að slíta stjórnmálasambandi við Ísland
Rodrigo Duterte, forseti Filippseyja, íhugar alvarlega að slíta stjórnmálasambandi við Ísland í kjölfar ályktunar Íslands í mannréttindaráði Sameinuðu þjóðanna.
Kjarninn 16. júlí 2019
Píratar greiddu gegn tilnefningu Birgittu í trúnaðarráð flokksins
Birgitta Jónsdóttir mun ekki sitja í trúnaðarráði Pírata eftir að tilnefningu hennar í ráðið var hafnað í atkvæðagreiðslu á félagsfundi Pírata. Alls kusu 55 gegn og 13 með tilnefningu Birgittu í trúnaðarráð Pírata.
Kjarninn 16. júlí 2019
Persónuvernd annar ekki eftirspurn
Eftir að ný persónuverndarlöggjöf tók gildi síðasta sumar hefur kvörtunum til Persónuverndar fjölgað um 70 prósent en löggjöfin gerir fólki kleift að stýra sínum persónuupplýsingum betur. Persónuvernd hefur ekki náð að sinna eftirspurn að öllu leyti.
Kjarninn 16. júlí 2019
Ástþór Ólafsson
Styrkjandi áhrif til eftirbreytni
Kjarninn 15. júlí 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None