Auglýsing

Ég kann að meta Sig­mund Dav­íð; hann er sann­ar­lega að hámarka það að vera for­sæt­is­ráð­herra. Það er eins og Sig­mund­ur, 5 ára, hafi verið spurður af Hemma Gunn: „Hvað mundir þú gera ef þú værir for­sæt­is­ráð­herra í einn dag?“

„Mmm, ég mundi eign­ast geggjað stórt hús, og ógeðs­lega flottan bíl, og gefa mömmu og pabba pen­inga…­nei, ÖLLUM pen­inga, mmm, og end­ur­reisa emb­ætti húsa­smíða­meist­ara rík­is­ins, og end­ur­hanna alla mið­borg­ina sjálf­ur, og borða perutertu hvenær sem ég vil!“

Hver dagur er nýr Ferris Buell­er­ískur frí­dagur af ótrú­legum ákvörð­un­um. Ég er búinn að liggja and­vaka síðan hann til­kynnti að hann ætl­aði að bretta upp ermarnar og end­ur­hanna allt Hafn­ar­torg sjálfur á þremur vik­um. Ég ímynda mér þetta ein­hvern veg­inn svona:

Auglýsing

---

Regnið bylur á mann­hæð­ar­há­um, myrkv­uðum glugga les­stofu Sig­mundar Dav­íðs Gunn­laugs­sonar í Garða­bæn­um. Eld­ing kveikir eitt and­ar­tak í himn­inum og lýsir upp fölt and­lit for­sæt­is­ráð­herra sem starir brúna­þungur út í húm­ið. Skyndi­lega er hurð­inni að her­berg­inu lokið upp. Í gætt­inni stendur hold­vot­ur, másandi og drull­ugur Matth­ías Ims­land – í fangi hans hvílir óræður hlut­ur, vaf­inn inn í rautt silki. 

„Það tók­st…“

Klukku­stund áður stóð Matth­ías í svart­nætti Hóla­valla­kirkju­garð­ar. Upp úr gegn­drepa úlpu­vas­anum dró hann krump­aðan miða. Hann pírði augun og reyndi að lesa eigin rit­hönd; blátt kúlu­penna­blekið byrj­aði strax að skol­ast til í hönd­unum á hon­um: „Reitur M-0415“ muldr­aði hann með sjálfum sér.

Matth­ías skreið á milli leiða. Leit­andi. Öll virt­ust eins; gamlir líp­ar­ít­steinar með máðu letri. Regnið hýddi á honum bakið líkt og svipa róm­versks her­manns. Hann féll loks örmagna nið­ur; von­ar­neist­inn dofn­andi í aug­un­um. Hann hugs­aði með sjálfum sér. „Hvað er ég að gera hérna? Ég var for­stjóri flug­fé­lags. Kannski ekk­ert frá­bærs flug­fé­lags, en flug­fé­lags!“ Eld­ing lýsti upp garð­inn. Bros lædd­ist fram á varir Matth­í­as­ar. Í þessu and­ar­taki af full­kominni birtu sá hann loks­ins þessi tvö orð, meit­luð í stein, sem hann hafði skriðið í gegn um myrkvaðan kirkju­garð­inn til þess að finna: „Guð­jón Sam­ú­els­son“.

Í þann mund sem Matth­ías þrýsti niður fyrstu skóflustung­unni skall þruman á garð­in­um.

Og nú hafði hann snúið aftur til meist­ara síns. Sig­mundur réttir fram hendur sínar og Matth­ías leggur silki­vaf­inn vönd­ul­inn var­færn­is­lega í arma hans eins og reifað barn. Sig­mundur lítur ekki einu sinni framan í aðstoð­ar­mann sinn: „Farðu Matth­í­as. Það sem ger­ist hér næst er aðeins ætlað mínum aug­um.“

Dyrnar lok­ast. Sig­mundur er einn.

Hinum megin í bæn­um, í rými sem best væri hægt að lýsa sem blöndu af satanísku hofi og ódýrri klám­mynda­leik­mynd, stendur Ásmundur Frið­riks­son rauður og þrút­inn og öskrar vers úr bibl­í­unni á ein­hvern titr­andi hlekkj­aðan aum­ingja sem á þann draum einn heitastan að verða með­limur í Odd­fell­ow-­regl­unni. Honum hafði fund­ist skrýtið að vera læstur inni í kassa með bibl­í­unni, og honum hafði fund­ist pínu und­ar­legt að vera hlekkj­aður á hönd­unum og skoð­aður af hópi karl­manna eins og hann væri að taka þátt í hunda­sýn­ingu.

En það var lík­lega lík­kistan sem olli honum mestu hug­ar­angri. Opna lík­kistan sem í lá nokkuð heil­leg beina­grind. Þar var hann lát­inn krjúpa á meðan Ásmund­ur, vara­stór­sír og áhuga­maður um inn­flytj­end­ur, stóð yfir honum kufl­klæddur og þrum­aði ein­hverja sturl­aða þulu.

Það er nátt­úru­lega ótrú­legt að innan í sér­trúa­söfn­uði mið­aldra, ríkra kap­ít­alista sé pottur brot­inn í bók­halds­gerð. Jafn ótrú­legt og að mið­aldra, ríkir kap­ít­alistar hafi selt öðrum mið­aldra, ríkum kap­ít­alistum fjár­mála­fyr­ir­tæki á grín­verði. Hver hefði haldið að þessi þjóð­fé­lags­hópur bæri ekki hags­muni þjóð­ar­innar fyrir brjósti?

---

Í les­stofu foræt­is­ráð­herra fellur rauður silki­vafn­ingur í gólf­ið; í höndum Sig­mundar er höf­uð­kúpa.

Sig­mundur strýkur henni um aðra augn­tóft­ina, lygnir sjálfur aftur aug­unum og byrjar að kyrja:

„Laug­ar­nes­kirkja, Þjóð­leik­hús­ið, Sund­höll Seyð­is­fjarð­ar­...“

Drun­ur. Viskíglösin skrölta í míní­barn­um.

„..Hótel Borg, Lista­safn Íslands, Aðal­bygg­ing Land­spít­al­ans, Reykja­vík­ur­apó­tek...“

Það hringlar í krist­als­ljósakrónu. Olíu­mál­verk af Gunn­laugi Sig­munds­syni slæst utan í vegg­inn. Sig­mundur hækkar róm­inn.

„Krists­kirkja! Hér­aðs­skól­inn á Laug­ar­vatni! Mjólk­ur­sam­lagið í Borg­ar­nesi! Hall­gríms­kirkja!“

Þá dettur á dúna­logn. Eitt and­ar­tak virð­ist eilíft í þrúg­andi þögn­inni þangað til allar rúð­urnar springa með ofsa­fengnu gler­regni. Krist­als­ljósakrónan hrynur úr loft­inu og splundr­ast. Olíu­máluð augu Gunn­laugs sortna þar til þau verða tvö brunnin göt.

Hósti. Þurr og ónátt­úru­leg­ur. Á skrif­borð­inu situr höf­uð­kúpan – holdi klædd. Var­irnar skræln­að­ar, augn­lokin visnuð. Húðin papp­ír. Hún hóstar upp ryki og ösku. Guð­jón Sam­ú­els­son.

---

Í Kópa­vog­inum stendur Ingó Veð­urguð í pontu brenni­merktri sjálf­stæð­is­fálk­an­um, heldur á lélegri útprentun af Jackson Poll­ock-­mál­verki og veltir fyrir sér hvernig það geti kostað 140 millj­ón­ir.

Við getum auð­vitað sjálfum okkur um kennt. Ekki það að lista­manna­laun og umbætur á kerf­inu í kringum úthlutun á þeim megi ekki ræða. Það er frekar hverja við veljum til þess að ræða þetta. Við bjuggum Einar Mik­ael til. Í kvik­mynd­inni Fifth Elem­ent var óværan hreinn massi af illsku – því fleiri kjarn­orku­sprengjum sem var skotið inn í hann því meira nærð­ist hann og stækk­að­i. Einar Mik­ael er eins; hann þrífst á hreinni athygli. Ég er jafn­sekur og hver ann­ar. Þetta hefði bara getað verið einn Face­book-­póstur með gölnum hug­leið­ingum um hversu margar bækur Einar Mik­ael gæti skrifað á lista­manna­launum (fyrir 5 millj­ónir á mán­uði gæti hann skrifað 50 bækur á ári, fyrir 50 millj­ónir 500 bæk­ur). En svo varð það að frétt sem varð að útvarps­við­tali sem varð að frétta­til­kynn­ingu sem varð að pistli. Núna er þetta orðið þannig að ég get ekki smellt á frétt inni á Vísi án þess að það sé sturluð hug­leið­ing eftir Einar Mik­a­el. Eina leiðin til þess að stöðva þetta er að hætta að lesa; hætta að trúa. Þá visnar hann og hverfur aftur ofan í pípu­hatt­inn sinn. Ef ekki mun hann stækka að eilífu þangað til hann gleypir allt sól­kerf­ið. Ef þú starir nógu lengi inn í Einar Mik­ael mun Einar Mik­ael stara til baka inn í þig. Hann er búinn að stækka um 20 cm bara út af þess­ari máls­grein.

---

Garða­bær­inn.

Sig­mundur rís sótugur upp úr brak­inu, augun sindr­andi af eft­ir­vænt­ingu. Hann ávarpar Guð­jón:

„Al­fað­ir. Ég er þegn þinn. Segðu mér hvað ég þarf að gera til að þókn­ast þér.“

Búk­laust höf­uðuð byrjar að hvísla. Sig­mundur færir sig nær þar til eyra hans liggur þétt að skorpn­uðum vör­un­um.

„Þú skalt reisa mér hof. Það skal hvorki standa of hátt né of lágt. Það skal falla að borg­ar­mynd 3. ára­tugar síð­ustu ald­ar, hvorki fyrri né síð­ari. Það skal end­ur­spegla íslenska þjóð­menn­ingu og þjóð­leg gildi okkar og standa við sjó. Þú hefur þrjár vikur til að hefj­ast handa. Þá, og aðeins þá, mun Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn mæl­ast aftur yfir 10 pró­sentum í fylgiskönn­unum MMR.“

Við þessi orð breyt­ist höfuð Guð­jóns Sam­ú­els­sonar í sand og fýkur út um glugg­ann.

Eitt fána­litað tár rennur niður vanga for­sæt­is­ráð­herra.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Gríðarlegt uppstreymi í Eystrasalti yfir einu gati á gasleiðslunni.
Hafa uppgötvað fjórða lekann í Eystrasalti
Gasleiðslurnar Nord Stream 1 og 2 í Eystrasalti leka á fjórum stöðum. Fjórði lekinn uppgötvaðist á þriðjudag en sænska strandgæslan staðfesti tilvist hans í morgun.
Kjarninn 29. september 2022
Fyrir stóran hluta íslenskra heimila er húsnæðislánið stærsti einstaki útgjaldaliðurinn í hverjum mánuði. Lágt vaxtastig kom heimilunum til góða, en sendi húsnæðisverðið á sama tíma í hæstu hæðir. Senn breytist greiðslubyrði fjölmargra heimila.
„Nýja snjóhengjan“: Hundruð milljarða skuldir færast senn af sögulega lágum vöxtum
Margir íslenskir lántakendur nýttu sér fordæmalausar vaxtalækkanir Seðlabankans í faraldrinum til að taka óverðtryggð húsnæðislán á föstum vöxtum. Stóraukin greiðslubyrði bíður þeirra, að öllu óbreyttu.
Kjarninn 28. september 2022
Blásjór í eðlilegu árferði að hausti. Lónið er nú hálftómt og rafmagnsframleiðslu í virkjununum verið hætt tímabundið.
Stórar virkjanir úti í Noregi vegna vatnsskorts
Skert raforkuframleiðsla vegna vatnsskorts blasir áfram við í mið- og suðurhluta Noregs ef himnarnir fara ekki að opnast almennilega. Í raun þarf úrkoma haustsins að vera óvenjulega mikil til að bæta upp fyrir þurrkatíð sumarsins.
Kjarninn 28. september 2022
Olíubirgðastöðin í Örfirisey.
Eigum aðeins eldsneytisbirgðir til 20-50 daga
Eldsneytisbirgðir hér á landi eru langt undir þeim viðmiðunarmörkum sem í gildi eru innan Evrópusambandsins og víðar. Dæmi eru um að birgðir þotueldsneytis hafi farið undir tíu daga.
Kjarninn 28. september 2022
Ásgeir Jónsson seðlabankastjóri.
Seðlabankinn: Líkur hafa aukist á að fasteignaverð lækki
Útreikningar Seðlabankans á hlutfalli íbúðaverðs og launavísitölu hafa allt frá í mars gefið til kynna bólumyndun á íbúðamarkaði. Hvernig markaðurinn mun mögulega leiðrétta sig er óvíst, en hröð leiðrétting og nafnverðslækkanir eru möguleiki.
Kjarninn 28. september 2022
Gas streymir upp á yfirborðið í Eystrasalti út úr leiðslunum á hafsbotni.
Hvað gerðist eiginlega í Eystrasalti?
Allur vafi hefur nú verið tekinn af því hvort að rússneskt gas muni streyma til Evrópu í vetur. Sprengingar sem mældust á jarðskjálftamælum og gerðu risastór göt á leiðslurnar í Eystrasalti hafa veitt þeim vangaveltum náðarhöggið.
Kjarninn 28. september 2022
Verðbólgan komin niður í 9,3 prósent
Vísitala neysluverðs hækkaði á milli mánaða en ársverðbólga dregst saman annan mánuðinn í röð. Miklar lækkanir á flugfargjöldum til útlanda skiptu miklu.
Kjarninn 28. september 2022
Björn Leví Gunnarsson er fyrsti flutningsmaður tillögunar.
Píratar vilja að Menntasjóður fái heimild til að fella niður námslánaskuldir
Menntasjóður námsmanna færði sex milljarða króna á afskriftarreikning í fyrra eftir lagabreytingu, en var undir milljarði króna árið áður. Meðalupphæð afborgana hækkaði um 46 þúsund krónur árið 2021 og var 266 þúsund krónur.
Kjarninn 28. september 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None