Auglýsing

Skoð­an­ir. Oj. Það er offram­boð af skoð­un­um. Allir eru með skoð­anir á öllum hlut­um; verða að æla þeim út úr sér yfir alla sem þeir geta á sem flestum miðl­um. Stundum fæ ég svo mikið ógeð á eigin skoð­unum að ég lofa sjálfum mér að skrifa aldrei aftur neitt á inter­net­ið. 

Hér eru fjórar skoð­an­ir.

1. Ras­istar eru ras­istar

Ásmundur Frið­riks­son er ras­isti. Ekki hafa áhyggj­ur, það er allt í lagi að segja það.

Hann vill reyndar ekki kann­ast við það sjálf­ur, sem er heil­kenni sem virð­ist fylgja ras­istum svona almennt: „Ég er ekki hald­inn kyn­þátta­for­dóm­um, en mér þykir mjög mik­il­vægt að við mis­munum fólki á grund­velli kyn­þátt­ar, trú­ar­bragða og/eða þjóð­ern­is.“ 

Auglýsing

Hið nýja stjórn­mála­afl Íslenzka þjóð­fylk­ingin reynir það sama; stefnu­málin sem voru kynnt eru meðal ann­ars and­staða við fjöl­menn­ingu og flokks­menn segj­ast „…al­farið á móti því að moskur verði reistar á Íslandi eins og þegar er gert í mörgum ríkj­u­m“. Þegar gengið er á Helga Helga­son, for­mann flokks­ins, um hvort þetta sé ras­ista­flokkur er umsvifa­laust dregið í land, hann slær sér á lær og segir „Sussu nein­ein­ei, þetta snýst fyrst og fremst um harða afstöðu gagn­vart lóða­út­hlut­un­um“. Þetta er ekki ras­is­mi, heldur skipu­lags­mál. 

Sam­tökin Soldi­ers of Odin segj­ast meira að segja ekki vera ras­istar, heldur félags­skapur sem umhugað er um öryggi íslensku þjóð­ar­inn­ar. Góð­leg­ir, krúnurak­aðir menn í her­manna­buxum sem hjálpa gömlum konum yfir götur og múslimum beint aftur „heim til sín“.

Sorrí ras­istar, þið eruð ras­ist­ar. Það er ekki hægt að hafa full­kom­lega rasískar skoð­anir og verða svo sárir þegar ein­hver segir það upp­hátt. Þið getið ekki átt hvítu, blá­eygðu kök­una ykkar og borðað hana lík­a. 

2. Kjósum Ást­þór. Kannski.

Ég ber virð­ingu fyrir Ást­þóri Magn­ús­syni. Ég er alltaf að sjá myndir af honum að safna und­ir­skrift­um; á skemmti­stöð­um, í mennta­skól­um, á elli­heim­il­um, í mat­vöru­versl­unum – meira að segja í fimm­tugs­af­mæli ein­hverrar aum­ingja konu í veislu­sal á Höfða­bakk­an­um. Hann er búinn að vera að þessu í 20 ár. 

Með fullri virð­ingu fyrir öllum hinum 35 fram­bjóð­end­unum þá langar Ást­þór mest af öllum að verða for­seti; mig grunar að hann sé til­bú­inn að gera nán­ast hvað sem er. 

Þetta minnir mig á fal­legu YouTu­be-­sög­una af ein­hverfa bolta­stráknum hjá McElwa­y-­mennta­skól­anum í New York-­fylki. Allt árið hjálpar hann til við að sækja bolta, gefa leik­mönn­unum vatn – dáist að þeim úr fjar­lægð með þann draum heitastan að fá sjálfur að spila. Í síð­asta leik árs­ins ákveður þjálf­ari liðs­ins að leyfa honum að spila. Þegar fjórar mín­útur eru eftir er honum skipt inn á, bara upp á grín­ið, og viti menn – okkar maður setur niður sex þrista á þessum fjórum mín­út­u­m. 

Þannig að kannski, bara kannski, setur Ást­þór niður sex þrista fyrir íslensku þjóð­ina ef við bara gefum honum séns.

Lík­lega ekki samt.

3. Reykja­vík Viku­blað er ekki gott áróð­urs­rit

Þegar Björn Ingi Hrafns­son keypti Reykja­vík Viku­blað, ásamt ell­efu öðrum viku­blöð­um, og réð Björn Jón Braga­son sem rit­stjóra var nokkuð ljóst hvert mark­miðið var. Björn Jón hafði enga reynslu af blaða­mennsku aðra en að láta taka myndir af sér þar sem hann lítur út eins og blaða­maður á 3. ára­tugn­um. Hann hefur hins vegar víð­tæka reynslu af því að starfa fyrir sam­tök á borð við Sam­tök kaup­manna við Lauga­veg­inn og Félag hóp­ferða­leyf­is­hafa þar sem hann starf­aði fyrst og fremst við að þvo fætur nið­ur­settra öku­tækja í 101. 

Hið nýja og end­ur­bætta Reykja­vík Viku­blað end­ur­speglar áhuga­mál nýs rit­stjóra. Greinar um slæmt aðgengi öku­tækja í mið­bæn­um, mik­il­vægi Reykja­vík­ur­flug­vall­ar, enda­lausar aðfarir borg­ar­stjórnar að verslun í mið­borg­inni og við­töl við fólk um hversu mikið betri hlut­irnir voru í gamla daga. Til að fylla upp í eru pistlar eftir gamla sjálf­stæð­is­menn, nýja sjálf­stæð­is­menn og brot úr predik­unum og And­rík­is­grein­um. Ein­staka sinnum rofar til í eitt and­ar­tak og úr flokkspóli­tíska fret­mystr­inu svífur einn gagn­legur grein­ar­stubbur um Gull­mót KR í sundi eða Goethe-tón­leika í Gerðu­bergi. En þau and­ar­tök eru eins og minn­ingar í höfði langt leidds Alzheimser­sjúk­lings; hverful og skamm­vinn. Og áður en þú veist af ertu kom­inn rak­leitt í skoð­anapistil eftir Markús Örn Ant­ons­son.

Ég skil vel að það sé heill­andi að eiga sitt eigið áróð­urs­rit – en hvers virði er það þegar það er svona mikið drasl?

4. Skoð­anir eru ógeð, en samt ekki.

Ég verð oft hneyksl­aður á ein­hverju sem mér finn­ast heimsku­leg­ar, ljótar eða illa inn­rættar skoð­anir og skrifa þá oft heimsku­leg tweet sem ég sé eft­ir, unin­stalla Twitter af sím­anum mínum og sofna hugs­andi um að flytja einn í kofa á mið­há­lend­inu þar sem eng­inn getur fundið eða náð í mig aft­ur. 

Fólk segir eða gerir eitt­hvað sem ein­hverjum þykir hneyksl­an­legt. Annað fólk hneyksl­ast. Enn annað fólk hneyksl­ast á hneyksl­un­inni og enn stærra mengi ver rétt frum-hneykslar­ans til að hneyksl­ast.

Þetta er hringrás skoð­ana­skipta. Krafan um að fólk sé almennt mál­efna­legt er hvorki raunsæ né sér­stak­lega skemmti­leg.

Ein­hver segir eitt­hvað og fólk gagn­rýnir og þá gagn­rýna þeir þá sem gagn­rýna og þá gagn­rýna þeir gagn­rýndu þá fyrir að gagn­rýna aðra fyrir að gagn­rýna, og þannig stöndum við öll í risa­vöxnum hring og rúnkum hvort öðru takt­fast með eigin skoð­un­um, enda­laust, því að aldrei spraut­ast úr okkur ein­hver algildur sann­leik­ur.

Og það er allt í lag­i. 

Gildi okkar og sam­eig­in­legt sið­ferði fæð­ist ekki í tómi, heldur átökum – rifr­ildum um eitt­hvað sem ætti að vera hug­lægt mat, eins stór­kost­lega heimsku­lega og það hljóm­ar. Hneyksl­umst og ríf­umst og rúnkum og sníp­sjúgum okkur í átt að sam­fé­lags­legum við­miðum hvers tíma. Þau eru svo auð­vitað ekk­ert alltaf betri en gömlu við­mið­in. Samt oft­ast.

Nokkrar bón­us­skoð­anir

  • Ég held að stærsta ástæðan fyrir því að við höfum minni sympa­tíu fyrir fiskum en spen­dýrum sé sú að þeir eru ekki með augn­lok. Það er svo ómann­eskju­legt og sál­ar­laust að blikka ekki.



  • Ég veit ekki hvað mér finnst um borg­ara­laun. Mér finnst pæl­ingin í sjálfu sér alveg nett. Ég veit hins vegar líka að ég mundi mjög lík­lega enda freð­inn og atvinnu­laus. Ég er ekki að segja að aðrir myndu enda freðnir og atvinnu­laus­ir, en ég mundi mjög lík­lega vera bæði freð­inn og atvinnu­laus.



  • Sem ég stóð fyrir framan knippi eftir knippi af dökk­grænum bön­unum inni í Bónus í gær hugs­aði ég með mér að ég væri ekki svona pirr­aður yfir þessu ef fyr­ir­tækið Ban­anar hefði ekki greitt fimm millj­arða í arð inn í Haga á síð­ustu fjórum árum. Hvað á ég að gera við þessa full­kom­lega óþrosk­uðu ban­ana? Kaupa þá og sitja svo í tvær vikur og bíða eftir að þeir verði ætir? Þarf ég að byrja að ákveða margar vikur fram í tím­ann hvenær ég vil borða ban­ana? Setja calendar event í sím­ann fyrir 3. mars sem segir „Kaupa ban­ana til að borða 18. mar­s“?



  • Ég skil ekki hvernig fót­bolta­hag­fræði virk­ar. Opin­bert man­sal ein­stak­linga fyrir ótrú­legar upp­hæð­ir. Af hverju er þetta ekki svona á öðrum stöðum í atvinnu­líf­inu? „Guð­geir Hann­es­son hag­fræð­ingur seldur frá Sam­herja til Straums Burða­r­áss fyrir 590 millj­ónir að því gefnu að hann stand­ist lækn­is­skoð­un.“



  • Ég stóð á rauðu ljósi á verstu gatna­mótum Reykja­vík­ur, þar sem Kringlu­mýr­ar­braut mætir Borg­ar­tún­inu. Á rauðu ljósi stöðv­aði bíll. Inni í honum sat Her­bert Guð­munds­son. Hann lyfti upp hönd­inni og veif­aði mér. Ég veit ekki af hverju Her­bert Guð­munds­son ætti að veifa mér. Nú upp­lifi ég mig ein­staka sinnum sem ein­hvers konar jað­ar­-celebrity á inter­net­inu; kannski er ég loks­ins kom­inn í þann afmark­aða klúbb frægra sem veifa öðrum fræg­um.



    Ég var mjög upp með mér og veif­aði til baka.



    Her­bert Guð­munds­son var ekki að veifa mér. Her­bert Guð­munds­son var að laga sól­skyggnið í bílnum sín­um. Eitt and­ar­tak mætt­ust augu okkar í gegn um rós­ar­auð gler­augun hans. Bíll­inn keyrði af stað. Ég stóð stjarfur eftir á ljós­un­um. Það varð grænt, og aftur rautt.



    Rest­inni af deg­inum eyddi ég sitj­andi einn í myrkvaðri íbúð og hugs­aði: „Her­bert Guð­munds­son heldur að þú sért fáviti. Hann veit að þú ert fávit­i.“



    Þetta er ekki beint skoð­un. Ég vildi bara segja: Her­bert, ef þú ert að lesa þetta: Vær­irðu til í að senda mér línu á Face­book? Segja mér að þetta sé allt í lagi, að ég sé flottur strákur og að allir geri mis­tök. Ann­ars mun þetta sitja í mér að eilífu.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Kostnaður við rekstur þjóðkirkjunnar greiðist úr ríkissjóði þar sem kirkjan og ríki eru ekki aðskilin hérlendis.
Prestar ósáttir við tillögu um að hætta að rukka fyrir hjónavígslur, skírnir og útfarir
Lagt hefur verið til að hætt verði að rukka fyrir aukaverk presta. Það þyki fráhrindandi að prestur sem þjónar fólki á gleði- og sorgarstundum sendi viðkomandi síðan reikning. Einkum sé þetta „slæm birtingarmynd þegar um efnalítið fólk er að ræða.“
Kjarninn 18. október 2021
Á meðal íbúða sem Bjarg leigufélag, sem er óhagnaðardrifið, hefur byggt og leigir nú út eru íbúðir við Hallgerðargötu í Laugarneshverfi.
Þeir sem leigja af óhagnaðardrifnum leigufélögum mun ánægðari en aðrir
Uppbygging almennra íbúða í gegnum óhagnaðardrifin leigufélög hefur aukið verulega framboð á húsnæði fyrir fólk með lágar tekjur. Leigjendur í kerfinu eru mun ánægðari en aðrir leigjendur og telja sig búa við meira húsnæðisöryggi.
Kjarninn 18. október 2021
Húsnæði Seðlabanka Íslands
Gagnrýnir skarpa hækkun sveiflujöfnunaraukans
Dósent í fjármálum við Háskóla Íslands segir mikla hækkun á eiginfjárkröfum fjármálafyrirtækja ekki vera í samræmi við eigið áhættumat Seðlabankans og úr takti við helstu samanburðarlönd.
Kjarninn 17. október 2021
Búinn að eyða 500 til 600 klukkustundum samhliða fullri dagvinnu í eldgosið
Ljósmyndabókin „Í návígi við eldgos“ inniheldur 100 tilkomumestu og skemmtilegustu myndirnar úr ferðum Daníels Páls Jónssonar að eldgosinu í Fagradalsfjalli. Hann safnar nú fyrir útgáfu hennar.
Kjarninn 17. október 2021
Þótt ferðamenn séu farnir að heimsækja Ísland í meira magni en í fyrra, og störfum í geiranum hafi samhliða fjölgað, er langur vegur að því að ferðaþjónustan skapi jafn mörg störf og hún gerði fyrir heimsfaraldur.
Langtímaatvinnuleysi 143 prósent meira en það var fyrir kórónuveirufaraldur
Þótt almennt atvinnuleysi sé komið niður í sömu hlutfallstölu og fyrir faraldur þá er atvinnuleysið annars konar nú. Þúsundir eru á tímabundnum ráðningastyrkjum og 44 prósent atvinnulausra hafa verið án vinnu í ár eða lengur.
Kjarninn 17. október 2021
Eiríkur Ragnarsson
Af hverju er aldrei neitt til í IKEA?
Kjarninn 17. október 2021
Karl Gauti Hjaltason er oddviti Miðflokksins í Suðvesturkjördæmi.
„Það er búið að eyðileggja atkvæðin í þessu kjördæmi“
Atkvæðin í kosningunum í Norðvesturkjördæmi „eru því miður ónýt,“ segir Karl Gauti Hjaltason, fyrrverandi sýslumaður og „vafaþingmaður“ Miðflokksins. „Það getur enginn í raun og veru treyst því að ekki hafi verið átt við þessi atkvæði“.
Kjarninn 17. október 2021
Gabby Petito
Verður morðið á Gabby Petito leyst á TikTok?
Margrét Valdimarsdóttir, doktor í afbrotafræði, segir enga ástæðu til að óttast breyttan veruleika við umfjöllun sakamála en mikilvægt sé að að gera greinarmun á sakamálum sem afþreyingu og lögreglurannsókn.
Kjarninn 17. október 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None