Já. Ég er búinn að eyða meiri­hluta vik­unnar inni á Dohop að reyna að finna flug til Frakk­lands sem verður ekki til þess að ég þurfi að bóka sér­stakan neyð­ar­fund með þjón­ustu­full­trú­anum mín­um, Skúla Mog­en­sen og mömmu. Ég er búinn að stress­borða sæl­gæti og pitsur dag­lega í meira en viku og ég er búinn að lesa yfir texta lags­ins Ég er kom­inn heim fjórum sinnum á dag til að þurfa ekki að hreyfa bara var­irnar og þykj­ast syngja með ef röðin í Krón­unni brestur skyndi­lega í söng. 

Evr­ópu­mótið í fót­bolta kjamsar bók­staf­lega á mér þessa dag­ana og mér líður mjög vel þar sem ég velt­ist renn­andi blatur um í tranti þessa ótrú­lega íþrótta­við­burð­ar. Nema reyndar þegar Ísland spil­ar. Þá líður mér mjög illa í slétta tvo klukku­tíma. Alveg „Gúgla ein­kenn­i“-illa. Alveg „er lækna­vaktin opin?“-illa. Alveg „þekki ég ein­hvern sem á banda­rísk verkja­lyf­??“-illa.

Þetta mót er að breyta mér. Dag­inn sem Ísland og Eng­land mætt­ust keyrði ég fyrir aftan bíl sem var með tvo íslenska fána blakt­andi úr rúðum aft­ur­hurð­anna. Ég vissi ekki að nokkrum klukku­stundum síðar yrði opna tekin frá undir eitt mesta afrek íslenskrar íþrótta­sögu í Öld­inni okkar en samt sá ég ekk­ert athuga­vert við þetta. Ein­hvern tíma hefði mér fund­ist fán­arnir tveir hall­æris­legir en ekki þennan dag. Allt var eins og það átti að vera.

Auglýsing

Ég hef stundum velt fyrir mér við hvaða til­efni Íslend­ingar gætu hóp­ast út á götu og fagnað sam­an. Hefur það gerst oft? Það gerð­ist þegar hand­boltalands­liðið kom með silfrið frá Pek­ing. Ann­ars sér maður þetta yfir­leitt í sjón­varp­inu þegar stór­lið í útlöndum fagna meist­aratitl­um. En þetta gerð­ist líka þegar Ísland vann Eng­land. Það var mánu­dags­kvöld og fólk datt í það, söng og fór í sleik. Rétti­lega.

Það sem ég er að reyna að segja, en á erfitt með vegna þess að leik­ur­inn næsta sunnu­dag hefur lamað tíma­bundið í mér mið­tauga­kerf­ið, er að mér finnst þetta allt frá­bært. Og ég vil ekki að þetta taki enda. Þjóð­remba er skelfi­legt hug­tak en það má ekki rugla því saman við hið krútt­lega þjóð­arstolt. Og þjóð­arstolt getur verið mjög mik­ið. Sér­stak­lega þegar lands­lið ná góðum árangri og fólk um allan heim klórar sér í höfð­inu og spyr hvernig í and­skot­anum þau fara að þessu. 

Áður en mótið hófst fannst mér treyjan glötuð, ég fékk slæm útbrot þegar ég heyrði Ég er kom­inn heim og ég var til­bú­inn að stofna Face­book-­síðu til að berj­ast fyrir því að þjóð­söngnum yrði breytt. Fannst vanta allt fútt í hann. Vildi stríðs­söng. Fjör. Eitt­hvað sem kallar á steittan hnefa — eins og þjóð­söngur Spán­verja. Eða Breta. Jafn­vel Portú­gala.

Í dag þrái ég hins vegar ekk­ert meira en treyj­una. Ég stend sjálfan mig að því að raula Ég er kom­inn heim þegar ég kem heim á dag­inn og þegar ég heyri þjóð­söng­inn áður en leikir lands­liðs­ins hefj­ast fæ ég svo mikla gæsa­húð að mig langar til að hita pönnu, henda á hana smjör­klípu, snögg­steikja mig og bera fram með aspas og soðnum kart­öfl­um. Smá dill. Rjóma­löguð sósa. Trés bien!

Stemn­ingin er stór­kost­leg og ég ætla ekki að krefj­ast þess að við höldum í hana þegar mót­inu er lok­ið. Fer ekki fram á að við nýtum sam­taka­mátt­inn, þó það væri fínt. Ég ætla bara að vera raun­sær og njóta á meðan þetta er í gangi. Sjúga þessa stemn­ingu ofan í lungun í hverjum ein­asta and­ar­drætti og mar­inera í mér þind­ina með þessu unaðs­lega and­rúms­lofti.

Ég er nefni­lega annar maður á meðan EM er í gangi. Betri mað­ur. Í vik­unni sendi utan­rík­is­ráðu­neytið strák­unum okkar lamba­læri, grænar baunir í dós, rauð­kál og skyr í þakk­læt­is­skyni fyrir frammi­stöð­una á EM. Ein­hvern tíma hefði ég hlegið og meit­lað kald­hæðið tíst á Twitter um hvernig sveitalúð­arnir í ráðu­neyt­inu senda nið­ur­soðnar baunir til hóps manna sem dvelja í mat­ar­kistu Evr­ópu — en ekki í þetta skipti.

Ég las þessa frétt og hugs­aði í full­kominni ein­lægni: „En skemmti­leg­t.“ 

Og ég stend við það. Því þetta er ógeðs­lega skemmti­legt. Allt við þetta. Ekki vekja mig.

Viltu styrkja sjálfstæða íslenska fjölmiðlun?
Lesendur Kjarnans geta kosið að greiða fast mánaðarlegt framlag til fjölmiðilsins til að efla starfsemi hans enn frekar. Markmiðið er upplýstari, gagnrýnni og málefnalegri umræða. Hjálpið okkur við að ná því markmiði með því að ganga til liðs við Kjarnasamfélagið.
Joanne Rowling, höfundur Harry Potter- bókanna.
Tvær nýjar galdrabækur væntanlegar frá J.K. Rowling
Útgáfufyrirtæki J.K. Rowling birti yfirlýsingu um að tvær bækur tengdar Harry Potter- seríunni yrðu gefnar út þann 20. október næstkomandi.
22. júlí 2017
Sean Spicer stjórnar blaðamannafundi.
Sean Spicer hættur sem fjölmiðlafulltrúi Hvíta hússins
Spicer var fjölmiðlafulltrúi Trumps í sex mánuði og var margsinnis uppvís að augljósum rangfærslum. Hann hættir vegna ágreinings við nýskipaðan yfirmann sinn.
21. júlí 2017
Elon Musk er forstjóri fyrirtækisins Tesla.
Áhætta fólgin í fjárfestingu í Tesla
Neikvætt fjárstreymi Tesla gerir það að verkum að Citi-bankinn telur mikla áhættu fólgna í fjárfestingu í rafbílaframleiðandanum.
21. júlí 2017
Eignir Skúla í Subway kyrrsettar
Lögmaður Skúla og félags hans mótmælir kyrrsetningunni kröftuglega og segir að málinu verði vísað fyrir dóm.
21. júlí 2017
Norður-Kórea hleypir fáum ferðamönnum til landsins á hverju ári og þeir sem fá að heimsækja landið þurfa að uppfylla allskyns skilyrði.
Bandaríkjamönnum bannað að ferðast til Norður-Kóreu
Bandarískir ferðamenn verða að drífa sig ef þeir ætla að ferðast til Norður-Kóreu því brátt verður þeim bannað að fara þangað.
21. júlí 2017
Björn Teitsson
Um Borgarlínu, snakk og ídýfu og bíla sem eru samt bílar
21. júlí 2017
Reykjanesbær var skuldsettasta sveitarfélagið árið 2015.
Skuld Reykjanesbæjar var 249% af eignum
Skuldahlutfall A og B- hluta Reykjanesbæjar var 249% árið 2015, hæst allra sveitarfélaga. Gerð var sérstök grein fyrir stöðu þeirra í skýrslu innanríkisráðuneytisins.
21. júlí 2017
Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra.
Augljósar deilur ríkisstjórnarflokka um krónuna
Innan ríkisstjórnarinnar eru augljóslega deildar meiningar um gjaldmiðlamál.
21. júlí 2017
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None