#stjórnmál

Hræddir litlir menn

Fyrir nokkrum dögum var ég stödd í fag­ur­blárri sund­laug fljót­andi á vind­sæng í Kali­forn­íu. Ég gerði þau reg­in­mi­s­tök í frí­inu að opna inter­netið og skoða íslenskar frétt­ir. Doj. Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn gleymdi að kjósa kon­ur. 

Við­brögð þeirra sem skor­uðu hátt í próf­kjör­inu við þessu voru stór­kost­leg og sýndu fram á að ennþá er fólk ekk­ert að hafa fyrir því að athuga hjá almanna­tengsla­full­trúa hvað væri nú snið­ugt að segja. Einn benti á að þegar hann hefði verið að kjósa hefði hann varla séð konu á kjör­stað – og miðað við hversu fáar konur hann sá þarna þætti honum hið eðli­leg­asta mál að svo fáar konur væru ofar­lega á lista. Með þessu benti hann á hið aldagamla vanda­mál – sem gott er að benda á þegar fólk heldur því fram að jafn­rétti náist ef við tjillum bara aðeins og leyfum því að ger­ast: Við höfum haft nokkuð langan tíma til þess. Eða ok, ráð­andi öfl hafa haft langan tíma til að kippa þessu í lið­inn og það hefur enn ekki gerst.

Með þessu voru hrútarnir að við­ur­kenna að þeir sem þeir röð­uðu í efstu sætin voru sömu týp­urnar og þeir. Og að þeim þætti allt í lagi að smella upp lista með mönnum sem væri auð­velt að vera á grímu­balli – án þess að þurfa að skipta um föt á milli vinnu og partýs. Aldrei nokkurn tím­ann hefur verið svo skýrt að kjós­endur flokks­ins eru eig­in­hags­muna­seggir sem hugsa þröngt.

Auglýsing

Kven­blindan er víða. Hvort sem um er að ræða þann hvim­leiða vanda sem snýst um „hey við strák­arnir héldum bara ekk­ert að þið vilduð vera með“ yfir í að hug­myndir konu í vinnu­um­hverfi eru hunds­að­ar, þar til einn karl­maður gerir þær að sín­um. Mig langar svo mikið að þetta sé kjaftæði og ég sé að mis­lesa allt, en ég hef bæði lent í því sjálf og fjöldi vin­kvenna líka. Stundum líður mér eins og ég sé í grín­mynd um frama­konu sem mun svo snúa á strák­ana og allt endar vel fyrir mig (án þess að gift­ast sætasta sam­starfs­fé­lag­an­um), en einmitt, það hefur enn ekki ger­st, fyrir utan þegar ég sagði upp og leið eins og Bridget Jones fyrr á árin­u.  Það er óþol­andi og tak­markað að stilla þessu upp í við og þið, en þannig töl­uðu sjálf­stæð­iskar­l­arn­ir. Þær hefðu bara átt að kjósa stelp­urnar sín­ar, ekki við hefðum átt að hugsa aðeins lengra. Mix it up. Bland í poka.

En ef við gefum kjör­klefa­körlunum örlítið meira vægi, þannig að við ímyndum okkur að þeir séu ekki bara að hugsa um sig og að koma frændum sín­um, vinum og kvið­mágum að, heldur að þeir séu líka að hugsa til fram­tíð­ar. Mögu­lega eiga þessir menn fjöl­skyldu og tengsla­net þar sem eru mögu­lega ein­hverjar kon­ur, þó þeir taki kannski ekki sér­stak­lega eftir þeim. Hvaða skila­boð eru þeir að senda þeim, ekki bara með því að kjósa ekki kon­ur, heldur líka með ummælum sín­um? „Jafn­rétti, já það kemur mér ekk­ert við. Það er eitt­hvað konu­stúss. Jafn­rétti og blæð­ingar am I right guys hehehe?“

Hvað ger­ist svo? Nú eru kon­urnar í svoköll­uðum bar­áttu­sæt­um. Ég veit ekki hvort það er kallað það svona til þess að gera þau sæti meira spenn­andi í stað­inn fyrir að segja bara „Þú ert alveg mjög lík­lega ekki að kom­ast inn á þing.“ Verður það til þess að sjálf­stæð­is­konur standa með flokknum sínum sem aldrei fyrr og gera alls konar til að koma sínum „mönn­um“ inn á þing? Ég held að þetta verði alveg öfugt, og að sterkar konur og göf­ug­ar, þó ég sé þeim ósam­mála um ýmis­legt, yfir­gefi þetta sökkvandi bleisera­skip. Og þá mun flokk­ur­inn missa það litla traust kvenna sem er til staðar eftir þetta próf­kjörs­grín.

Setjum upp jákvæðu gler­aug­un. Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn virð­ist vera að fá góða slummu af þing­mönnum hvort sem er. Miðað við eig­in­hags­muna­próf­kjörið þá er ljóst að það verður eitt­hvað kannski gert í aðbún­aði þeirra sem fá berna­ise-kransæða­stíflu og mögu­lega skilar það sér á fleiri stöðum í almennu heil­brigð­is­kerfi en ekki bara í prí­vat­geir­anum (je ræt). Það verður ekk­ert mál að fá þessa þing­menn í við­töl í morg­un­út­vörpum til að svara fyrir mis­tök sín, bæði elska þeir að heyra sig tala, útskýra fyrir konum hvað þær heyrðu vit­laust eða hvað þær meina, já og svo eru þeir ekk­ert fastir heima með ein­hver börn sem þarf að smyrja ofan í áður en þau fara í skól­ann. HOHOHOHO (slá í bumb­una sína).

Ég hef ekki alhæft um Sjálf­stæð­is­menn síðan ég var í mennta­skóla. Og alhæf­ingar eru erf­iðar og oft­ast kjaftæði – og að alhæfa um stjórn­mála­flokka er eins og að alhæfa um stjörnu­merk­in. „Hvað segið þið í nauts­merk­inu um búvöru­samn­ing­ana?“

Ég vann einu sinni fyrir Sjálf­stæð­is­flokk­inn. Ég var í mennta­skóla, og hafði verið ráðin í gegnum Hitt húsið eða mennta­skóla­leik­fé­lagið mitt til að klæða mig í stóran grænan dreka­bún­ing sem á stóð SKULDA­HAL­INN. Átti ég svo að elta R-list­ann í ein­hverri skrúð­göngu til að gera eitt­hvað grín að því hvað borgin skuld­aði mik­inn pen­ing eða eitt­hvað, en tveir Heim­dell­ingar fylgdu með til að skar­ast í leik­inn ef eitt­hvað myndi ger­ast. Og óboj. Reiðir borg­arar stóðu á hal­an­um. Kona hrækti framan í mig. Mér var hrint. Heim­dell­ing­arnir voru hvergi sjá­an­leg­ir. Ég brotn­aði niður og tók af mér hett­una: „Ég er ekki sjálf­stæð­is­kona – mig vant­aði bara pen­ing­inn til að kaupa stúd­ents­gjöf handa kærast­anum mín­um. Ég veit ekki alveg um hvað þetta snýst.“ Enn voru Heim­dell­ing­arnir hvergi sjá­an­leg­ir. Ég sagði það þá og ég segi það enn: Sjálf­stæð­is­menn eru hrædd­ir, litlir menn.

Kon­ur, í bát­ana. Og blöstum svo Enyu: Sail away, sail away, sail away.

Viltu styrkja sjálfstæða íslenska fjölmiðlun?
Lesendur Kjarnans geta kosið að greiða fast mánaðarlegt framlag til fjölmiðilsins til að efla starfsemi hans enn frekar. Markmiðið er upplýstari, gagnrýnni og málefnalegri umræða. Hjálpið okkur við að ná því markmiði með því að ganga til liðs við Kjarnasamfélagið.
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None