Auglýsing

Myndin af Sig­mundi Davíð þar sem hann sökk ofan sæti sitt í Háskóla­bíó eins og þjóð­há­tíð­ar­blaðra sem allt gasið var að leka úr á meðan allur sal­ur­inn stóð og klapp­aði í kringum hann mun lík­lega skil­greina hans póli­tíska feril - jafn­vel meira en and­ar­takið þar sem orðin „What can you tell me about a company called Wintris, Wintris, Wintris, Wintris…“ berg­mál­uðu í höfð­inu á honum fyrir framan Sven Berg­man og hálfa íslensku þjóð­ina.

Ég finn samt til með Sig­mundi; það er nefni­lega ömur­legt að tapa. Ég hef tapað í kosn­ingum sem ég vissi að ég mundi tapa og það var samt sárt – ég get því ekki ímyndað mér hvernig það er að tapa kosn­ingum sem þú ert svo full­viss um að þú sért að fara að vinna að þú ert far­inn að ímynda sjálfan þig í kon­fet­tíregni undir öskr­andi lófataki á meðan Gunnar Bragi spr­eyjar kampa­víni yfir þig og Lilja Alfreðs­dóttir setur á þig kór­ón­u. 

Þetta var sami svipur og fest­ist framan í Kate Winslet eitt and­ar­tak þegar hún upp­götv­aði að hún hafði ekki unnið Óskar­inn fyrir besta leik í Titan­ic. Hvernig gat það ger­st? Hún hafði gert allt; þóst vera á skipi í marga mán­uði, troðið sér í níð­þröngt kor­sel­ett á hverjum degi og svo að lokum eytt mörgum klukku­stundum í ísköldum vatns­tanki ofan á spít­na­braki að puðra í ein­hverja flautu. Hvað meira gat hún eig­in­lega gert?

Auglýsing

Líkt og Kate Winslet þá hafði Sig­mundur gert allt til þess að tryggja sér sig­ur­inn. Fyrst hafði hann komið því í kring að aðeins hann mundi halda ræðu á flokks­þing­inu, þegar því var mót­mælt á fundi fram­kvæmda­stjórnar þings­ins þá öskr­aði Sig­mundur og skellti nokkrum vel völdum hurð­um. Að lokum fékk Sig­urður Ingi bara nokkrar mín­útur á eftir klukku­stund­ar­ræðu Sig­mund­ar. Machi­a­velli­as­kasta snilld­ar­bragðið var svo að plata tækni­menn Háskóla­bíós í að klippa á beinu útsend­ing­una rétt áður en að Sig­urður kæm­ist sjálfur upp í pontu svo að orð Sig­mundar um eigið óbeisl­aða ágæti væru þau einu sem ómuðu í eyrum þjóð­ar­inn­ar. Múa­hahaha. Hvað meira gat hann eig­in­lega gert?

Kate Winslet hafði þó rænu á því að setja að lokum upp falska brosið og klappa fyrir Helen Hunt. Sig­mundur ætl­aði ekki að klappa fyrir Sig­urði Inga, mann­inum sem hafði faðmað hann að sér og hvíslað með heit­um, þvölum anda­drætti í eyra hans að hann mundi aldrei svíkja hann. Svo þegar Sig­urður bað alla Fram­sókn­ar­menn að takast í hendur og senda jákvæða fram­sókn­ar­strauma í gegnum hvorn annan eins og þetta væru hinstu and­ar­tökin í ein­hverju sjálfs­morð­skölti fékk Sig­mundur að lokum nóg og storm­aði út. Og það er þetta and­ar­tak sem mun skil­greina Sig­mund; mennskan, tap­særið, for­herð­ing­in.

Trú­f­astir áhan­gendur Sig­mundar trúðu ekki að þetta væri að ger­ast, ekki frekar en Sig­mundur sjálf­ur. Eng­inn spegl­aði þá van­stilltu geðs­hrær­ingu á þessu and­ar­taki eins og mað­ur­inn sem fór stjarfur í gegnum fyrstu 6 stig sorg­ar­innar í einni andrá áður en hann missti tíma­bundið vitið og baulaði „Þú ert ömur­leg!“ á Eygló Harð­ar­dóttur eins og holda­naut sem hafði fest haus­inn á sér í girð­ingu. Rofið hefur svo bara haldið áfram; svindl, smöl­un, óvið­kunn­an­leg ný og ókunnug and­lit, rútur fullar af Kín­verj­um! Guð­finna Jóhanna gaf meira að segja í skyn að feigð­ar­koss Sig­mundar hafi verið kysstur af Don Cor­le­one Fram­sókn­ar­flokks­ins sjálf­um, Þórólfi kaup­fé­lagas­stjóra, sem ég ímynda mér alltaf inni í skúr ein­hvers staðar í Skaga­firð­inum að gefa skip­anir sem ákvarða líf og dauða fram­sókn­ar­manna á meðan hann verkar hrein­dýrs­hræ með berum hönd­un­um.

Sig­mundur hefur eitt­hvað náð­ar­vald sem ég hef aldrei almenni­lega skil­ið. Orð hans eru eins og töluð í gegnum hunda­flautu á tíðni sem ég heyri ekki, en þeir sem heyra hana elska hann og standa með honum með ástríðu sem þekk­ist varla í íslenskum stjórn­mál­um. Það er samt eitt­hvað óein­lægt við stór­karla­leg­heit­in, eitt­hvað falskt við djúpu rödd­ina, eitt­hvað þjálf­að. Það er eins og hann hafi lært póli­tík með því að horfa á gamlar spólur af Davíð Odds­syni að horfa á gamlar spólur af Lyndon B. Johns­son, og svo farið á gríð­ar­lega óþægi­legt Dale Carneg­ie-­nám­skeið þar sem allir lærðu að tala hátt, grípa fram í og setja sig í ógn­andi gór­illu­stöðu þegar fjöl­miðla­fólk ger­ist of nær­göngult.

Þrátt fyrir það er hann kraft­mik­ill stjórn­mála­maður sem gerði bara örfá taktísk mis­tök. Eins og að klæða sig bara í einn striga­skó þegar hann hefði getað farið í tvo. Eins og að grafa fullt af drasli undir fjöl­unum í útvarps­hús­inu. Eins og að gefa í skyn að erlent kjöt mundi gefa þér per­sónu­leik­arask­andi Bog­frymil. Eins og að geyma hund­ruði millj­óna í aflands­fé­lagi og ljúga mjög illa um það í sjón­varps­þætti sem um það bil allir Íslend­ingar horfðu á. Eins og að vera fjar­ver­andi á Alþingi til að vera lukku­dýr hjá kanadísku íshokkíliði. Nei ok, það var snilld.

Í log­andi rúst­inni sem er Fram­sókn­ar­flokk­ur­inn stendur eftir sem áður sú stað­reynd að þetta er nú flokkur Sig­urðar Inga. Sami Sig­urður Ingi og varð allt í einu þessi mjúki, föð­ur­legi maður um leið og hann varð for­sæt­is­ráð­herra.

Og auð­vitað eru menn mjúkir og þíðir þegar þeir vilja eitt­hvað, og Sig­urður Ingi vill ekk­ert heitar en að fara niður á eitt hné og draga þum­al­hring á fingur hvers þess stjórn­mála­flokks sem verður stærstur eftir kosn­ingar – tryggja sér fjögur ár í við­bót af því að vera lit­li, krútt­legi með­stjórn­ar­flokk­ur­inn.

Það er hið sanna eðli Fram­sókn­ar­flokks­ins – hinn póli­tíski hrúð­ur­karl sem þrífst best þegar honum hefur tek­ist að sjúga sig fastan utan á aðra, vin­sælli líf­veru.

Sig­urður er strax byrj­aður að hita upp nýtt, sexí kosn­inga­lof­orð: 25% flatur skattur á alla. Ef það er eitt­hvað sem Sig­mundur Davíð skilur eftir sig í stjórn­málum þá er það sú reynsla að lof­orð um ókeypis pen­inga kaupir alltaf atkvæði. Aðrir stjórn­mála­flokkar hafa líka verið að hlusta: Sam­fylk­ingin ætlar að gefa okkur 3 millj­ónir í fyr­ir­fram­greiddar vaxta­bætur fyrir fyrstu íbúð, Píratar vilja setja okkur á borg­ara­laun og Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn ætlar ein­hvern veg­inn að gefa okkur bank­ana sem við eigum nú þegar – ekki einka­væð­ing heldur „al­menn­ings­væð­ing“.

Kannski var helsti veik­leiki Sig­mundar að hann gat ekki leikið sig auð­mjúk­an; það var alltaf hann gegn kerf­inu, gegn kröfu­höf­un­um, gegn fjöl­miðl­un­um. Hann sá svo margar flísar í augum ann­arra að bjálk­inn í hans eigin varð að lokum svo stór að hann hengdi sig í hon­um. Hvernig gerð­ist það ann­ars að Bjarni Bene­dikts­son og Ólöf Nor­dal eru for­maður og vara­for­mað­ur, og odd­vitar í tveimur stærstu kjör­dæm­unum hjá stjórn­mála­flokki sem stækkar nú og stækkar með hverri skoð­ana­könn­un­inni á meðan Sig­mundur var hengdur fyrir svip­aða glæpi?

Við skulum ekki gleyma því að fimmt­ungur þjóð­ar­innar á um 90% af eigin fé lands­manna. Þetta fólk hefur ekki sömu for­gangs­röðun og þú, það sér ekki sama sam­fé­lag og þú. Á end­anum eru kosn­ingar alltaf ein­hvers­konar bar­átta um hug­mynda­fræði. Hvað trúir þú að sé besta, mann­úð­leg­asta leiðin til þess að stýra sam­fé­lagi? Viljum við stór­iðju­stefnu sem skilar nán­ast engu til baka? Viljum við inn­an­rík­is­stefnu sem í besta falli treður 50 karl­mönnum inn í skemmu ofan á græna her­manna­bedda? Viljum við heil­brigð­is­kerfi þar sem Ásdís Halla Braga­dóttir dælir mat upp úr offitu­sjúk­lingum og greiðir sjálfri sér út 100 millj­ónir í arð? Er það almenn­ings­væð­ing heil­brigð­is­kerf­is­ins? Kannski er ég bara afbrýði­sam­ur. Kannski er sann­ar­lega erfitt að eiga pen­inga á Íslandi.

Ég á eftir að sakna Sig­mundar – alls ekki sem stjórn­mála­manns, heldur sem skáld­sagna­per­sónu. Það eru ekki margir jafn flókn­ir, skrítnir og óhugn­an­lega metn­að­ar­fullir í þessum stjarf­klofa sem íslensk stjórn­mál eru oft­ast. Nú þegar Sig­mundur er búinn að opna Mary Popp­ins-regn­hlíf­ina sína og svífur upp í átt að ónefndu plánet­unni sem hann kom frá, getum við horft upp og sagt: „takk fyrir grín­ið, takk fyrir tár­in, takk fyrir að vera far­inn“. Menn eins og Sig­mundur eru svo sjald­gæfir – koma inn í líf okkar eins og hvirf­il­vindar og áður en við vitum af eru þeir horfnir á braut aft­ur, glat­aðir í sand­breiðu tím­ans – eins og tár í regni.

Þangað til næst.

Kjarn­inn og Hrafn Jóns­son ætla að gefa út bók með pistlum Hrafns í vet­ur. Safnað er fyrir útgáf­unni á Karol­ina Fund – tryggðu þér ein­tak hér.

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Musterishæðin, al-Haram al-Sharif, í Jerúsalem er einungis kölluð síðarnefnda nafninu í tillögu sem bíður afgreiðslu allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna. Það segir utanríkisráðuneytið „óþarfa ögrun“.
„Óþarfa ögrun“ í orðalagi á meðal ástæðna fyrir því að Ísland sat hjá
Ísland ákvað að sitja hjá í nóvembermánuði þegar þingsályktunartillaga sem fól í sér beiðni um álit Alþjóðadómstólsins í Haag á hernámi Ísraels á palestínskum svæðum var samþykkt af 4. nefnd allsherjarþings Sameinuðu þjóðanna.
Kjarninn 6. desember 2022
Sonur mannsins með leppinn: „Svona flúði ég vígasamtök föður míns“
Dakota Adams, sonur leiðtoga vígasamtakanna the Oath Keepers, ólst upp við að heimsendir væri í nánd og að öruggast væri að klæðast herklæðum og eiga sem flestar byssur. Dakota tókst að frelsa móður sína og yngri systkini frá heimilisföðurnum.
Kjarninn 5. desember 2022
Pétur Krogh Ólafsson hefur verið ráðinn í nýtt starf hjá Veitum.
Aðstoðarmaður borgarstjóra ráðinn, án auglýsingar, í nýja yfirmannsstöðu hjá Veitum
Pétur Krogh Ólafsson hefur verið ráðinn í nýtt starf þróunar- og viðskiptastjóra hjá Veitum, dótturfélagi Orkuveitu Reykjavíkur. Starfið var ekki auglýst, samkvæmt svari sem Kjarninn fékk frá Orkuveitunni.
Kjarninn 5. desember 2022
María Heimisdóttir.
María hættir – Vill ekki taka ábyrgð á vanfjármagnaðri stofnun
María Heimisdóttir hefur sagt upp störfum sem forstjóri Sjúkratrygginga Íslands. Hún segist ekki vilja taka ábyrgð á vanfjármagnaðri stofnun.
Kjarninn 5. desember 2022
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – Migration and Integration in the Era of Climate Change
Kjarninn 5. desember 2022
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Fólksflutningar og samþætting á tímum loftslagsbreytinga
Kjarninn 5. desember 2022
Helga Árnadóttir hannar og myndskreytir Lestar Flóðhesta
Lestrar Flóðhestar eru fjölskylduverkefni
Lestrar Flóðhestar eru ný spil fyrir börn sem eru að taka sín fyrstu skref í lestri. „Okkur fannst vanta eitthvað fjörugt og skemmtilegt í lestrarúrvalið fyrir byrjendur,“ segir Helga Árnadóttir sem hannar og myndskreytir spilin.
Kjarninn 5. desember 2022
Guðmundur Björgvin Helgason ríkisendurskoðandi á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar.
„Þetta er bara eins og að fara með rangt barn heim af róló“
Guðmundur Björgvin Helgason ríkisendurskoðandi skaut föstum skotum að forsvarsmönnum Bankasýslunnar á fundi stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar og sakaði Lárus Blöndal um að hafa talað gegn betri vitund er hann sjálfur kom fyrir nefndina.
Kjarninn 5. desember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None