Auglýsing

Jólin 2009 eru mér, fjöl­skyldu minni og nánum vinum afar eft­ir­minni­leg. Ég hafði verið í krukk­unni hjá manni sem ég ákvað að gefa jóla­gjöf. Að vera í krukk­unni hjá ein­hverjum þýðir að vera eins og ósjálf­bjarga skor­dýr sem barn veiðir í sultu­krukku, veitir því tíma­bundna gleði, er stundum hrist og vank­að, milli þess sem það fær kannski vatn og hun­ang. Ég vissi nákvæm­lega ekki neitt um hvort eða hvernig þessi maður vildi hafa mig í lífi sínu þrátt fyrir rúm­lega ár af vit­leysu, en ég ákvað nú bara samt að kaupa gjöf, hringja í systur hans og fá að fela gjöf­ina undir tré­nu. Á aðfanga­dags­kvöld fékk ég SMS sem í stóð: „Þú ert geð­veik. Þetta er besta gjöf sem ég hef feng­ið.“ 

Ég vissi ekki hvort ég ætti að lesa meira í, að ég væri geð­veik eða að þetta væri besta gjöf sem hann hefði feng­ið. Við jóla­tréð hjá mér dregur heldur betur til tíð­inda, haldið þið ekki að mað­ur­inn hafi ekki bara líka komið með jóla­gjöf, og sam­kvæmt lýs­ingum föður míns sem er ekki mjög mann­glögg­ur, hafði systir hans komið með hana fyrr um dag­inn, meðan ég var að keyra út aðra pakka. Í pakk­anum er hring­ur. Ekki ein­hver trú­lof­un­ar­hring­ur, bara svona sætur „dress jewel­ry“. Ég verð óstjórn­lega glöð og sendi öllum vinum SMS um að jóla­krafta­verk hafi átt sér stað. Seinna um kvöldið kemur allur móð­ur­ætt­bog­inn í mið­næt­ur­des­ert og að sjálf­sögðu er þetta rætt. Móð­ur­bróðir minn til­kynnir mér hátíð­legur í bragði að hann hafi tekið mann­inn á beinið á Ölstof­unni á aðvent­unni og sagt honum að hætta að rugla í litlu frænku. 

Þegar ég er orðin róleg, svona um kl. 2 á jóla­nótt, ákveð ég að senda þakk­ar-SMS til manns­ins. Stendur þá ekki móðir mín upp og seg­ir: „Ekki gera það. Hann gaf þér ekki neitt. Ég var að stríða þér. Fyr­ir­gefðu ... þetta átti ekki að ganga svona lang­t.“ Ég stend upp, hleyp niður í gamla her­bergið mitt og græt mig í svefn á jóla­nótt. 25 ára. Ég heyri í ömmu minni og fleirum húð­skamma stríðni­sjóla­púk­ann móður mína. Dag­inn eftir hringir amma í mig og seg­ir: „En Mar­grét mín, þú ert ekki í fýlu út í mömmu þína. Þú ert sár út í hann.“ Móðir mín er hins vegar enn mjög ánægð með þetta prakk­ara­strik hjá sér, og er þetta rifjað upp á hverju ein­asta aðfanga­dags­kvöldi síð­an.

Auglýsing

Ekki dæma móður mína samt. Hún er í alvöru fyndn­asta og besta kona í heimi. Við sóttum til dæmis systur mína út á flug­völl í gær og til að drepa tím­ann þá keyrði hún mig um í inn­kaupa­kerru, skríkj­andi úr gleði og sagði „Ef við værum ung­lingar væri búið að henda okkur út.“

Ég lærði svo margt þessi jól, meðal ann­ars að það að vera næs við ein­hvern þýðir ekki að við­kom­andi stökkvi í jóla­fang þitt, sama hvað jóla­gjöfin er útpæld. Ég sá líka að það að vera ein­hleypur gefur besta fólk­inu þínu skot­leyfi á þig, og það er búið að vera sjálft svo lengi utan mark­aðar að það annað hvort veit ekki hvað þetta getur verið sárt eða heldur að æðsta tak­mark allra sé að vera í pakk­an­um, sem það er alls ekki.

Síðan þá hafa jólin verið upp og ofan. Nán­asta fjöl­skylda hefur vit á að spyrja ekki, þau vita að upp­lýs­ing­arnar koma ef mér finnst ég þurfa að deila þeim. Aðr­ir, not so much. Ég fæ iðu­lega spurn­ing­una hvernig ást­ar­lífið gangi, og ef ég hef svar við því skiptir fólk sér af ólík­leg­ustu hlut­um. „Nenn­irðu að deita mann sem á börn?“ Eh, hver á ekki börn? Móð­ur­bróðir minn, þessi sami og tók mann­inn á beinið í sög­unni að ofan, var óvæntur banda­maður eitt árið þegar hann þrum­aði yfir boð­ið: „Látið hana Mar­gréti í friði, hún er eina mann­eskjan í þess­ari fjöl­skyldu með ein­hverja stand­arda.“

En þetta eru ekki bara fjöl­skyldu­boð­in. Vinnu­staða­partýin eru líka svona, og virð­ist jóla­há­tíðin kveikja á vork­un­ar­tóni fólks sem maður hittir á hverjum degi, en þekkir ekki neitt. 

Fyrir mér er sann­asta sena kvik­mynda­sög­unnar úr Brig­det Jones þar sem hún situr við enda lang­borðs, og er spurð "So, Brid­get, how is your love life?" og boðið stöðvast og allir horfa spyrj­andi augum á fríkið í partý­inu, mann­eskju sem kom ein, og allir vor­kenna. Það er frá­bært að vera ein á jól­un­um. Ég þarf ekki að raka á mér lapp­irn­ar, kaupi bara þykkar svartar sokka­buxur og kaupi mér geggj­aða jóla­gjöf, sem í ár er viku­ferð til New York. 

En skjótt skip­ast veður í lofti og reður í klofi og kannski hef ég svar við þessu í ár. En ég mun ekki gefa neitt upp ef fólk spyr að fyrra bragði.

Ef þig langar að spyrja ein­hleypan um hvernig ást­ar­lífið er, byrj­aðu á að gefa upp­lýs­ingar um þig og ást­ar­lífið þitt. Beyoncé hefur nefni­lega sýnt okkur að fjörið hættir ekk­ert eftir hjóna­vígslu, ónei. Ég vil vita hvort þú vitir af því að mað­ur­inn þinn er á Tinder á bak­við þig. Ég vil vita hvort þú náir honum ennþá upp. Hvernig breyt­inga­skeiðið er að fara með hjóna­líf­ið. Hvort þú sért í alvöru ham­ingju­sam­ur. Hvort bókin sem þú fékkst í jóla­gjöf var svona svaka­lega góð að þú gast ekki slitið þig frá henni, en ekki veru­leikaflótti til að þurfa ekki að eiga sam­skipti við maka þinn og fjöl­skyldu. Ann­ars get­urðu bara kyngt þess­ari spurn­ingu og dregið svar af handa­hófi hér, sem eru öll sönn svör ein­hleypra vina:



  • Ég svaf hjá fjórum á einni viku í nóv­em­ber. Konan á húð og kyn vildi ekki hæfæva mig... ert þú kannski til í það tanta?

  • Gengur svona hel­víti vel, núver­andi metið er vika áður en ég fæli fólk frá með per­sónu­leika mínum og píku.

  • Maður sem ég vinn með er mikið að senda mér myndir af typp­inu á sér á snapptjatt, hann seg­ist vera að hætta með kærust­unni en ég veit það ekki. Ég fékk sko enga mynd á aðfanga­dags­kvöld, finnst þér að ég eigi að lesa í það?

  • Ég er yfir mig skot­in(n), en ég myndi aldrei kynna við­kom­andi fyrir ykkur því þið eruð bæði leið­in­leg og dóm­hörð.

  • Æ hann er giftur þannig ég get eig­in­lega ekki talað um það. Held að þú þekkir hann samt.

  • Ég er búin að kaupa dag­inn eft­ir-pill­una svo oft að apó­tek­ar­inn í Lauga­vegs­apó­teki er orð­inn vinur minn og ég er að hugsa um að bjóða honum í afmælið mitt. 

  • Takk fyrir að spyrja, ég er upp með mér að þú berir hag minn fyrir brjósti, en mér finnst þessi spurn­ing rosa­lega per­sónu­leg og svo­lítið dóna­leg og ég ætla ekki að svara henni. 

Og þið sem spilið í ein­hleypu deild­inni, stelið svar­inu hans frænda míns. „Látið mig í friði. Ég er eina mann­eskjan í þessu boði með ein­hverja stand­arda.“ Hendið svo jólaglögg­inu í gólf­ið, gangið út og skellið hurð­u­m. 

Gleði­leg jól.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Kostnaður við rekstur þjóðkirkjunnar greiðist úr ríkissjóði þar sem kirkjan og ríki eru ekki aðskilin hérlendis.
Prestar ósáttir við tillögu um að hætta að rukka fyrir hjónavígslur, skírnir og útfarir
Lagt hefur verið til að hætt verði að rukka fyrir aukaverk presta. Það þyki fráhrindandi að prestur sem þjónar fólki á gleði- og sorgarstundum sendi viðkomandi síðan reikning. Einkum sé þetta „slæm birtingarmynd þegar um efnalítið fólk er að ræða.“
Kjarninn 18. október 2021
Á meðal íbúða sem Bjarg leigufélag, sem er óhagnaðardrifið, hefur byggt og leigir nú út eru íbúðir við Hallgerðargötu í Laugarneshverfi.
Þeir sem leigja af óhagnaðardrifnum leigufélögum mun ánægðari en aðrir
Uppbygging almennra íbúða í gegnum óhagnaðardrifin leigufélög hefur aukið verulega framboð á húsnæði fyrir fólk með lágar tekjur. Leigjendur í kerfinu eru mun ánægðari en aðrir leigjendur og telja sig búa við meira húsnæðisöryggi.
Kjarninn 18. október 2021
Húsnæði Seðlabanka Íslands
Gagnrýnir skarpa hækkun sveiflujöfnunaraukans
Dósent í fjármálum við Háskóla Íslands segir mikla hækkun á eiginfjárkröfum fjármálafyrirtækja ekki vera í samræmi við eigið áhættumat Seðlabankans og úr takti við helstu samanburðarlönd.
Kjarninn 17. október 2021
Búinn að eyða 500 til 600 klukkustundum samhliða fullri dagvinnu í eldgosið
Ljósmyndabókin „Í návígi við eldgos“ inniheldur 100 tilkomumestu og skemmtilegustu myndirnar úr ferðum Daníels Páls Jónssonar að eldgosinu í Fagradalsfjalli. Hann safnar nú fyrir útgáfu hennar.
Kjarninn 17. október 2021
Þótt ferðamenn séu farnir að heimsækja Ísland í meira magni en í fyrra, og störfum í geiranum hafi samhliða fjölgað, er langur vegur að því að ferðaþjónustan skapi jafn mörg störf og hún gerði fyrir heimsfaraldur.
Langtímaatvinnuleysi 143 prósent meira en það var fyrir kórónuveirufaraldur
Þótt almennt atvinnuleysi sé komið niður í sömu hlutfallstölu og fyrir faraldur þá er atvinnuleysið annars konar nú. Þúsundir eru á tímabundnum ráðningastyrkjum og 44 prósent atvinnulausra hafa verið án vinnu í ár eða lengur.
Kjarninn 17. október 2021
Eiríkur Ragnarsson
Af hverju er aldrei neitt til í IKEA?
Kjarninn 17. október 2021
Karl Gauti Hjaltason er oddviti Miðflokksins í Suðvesturkjördæmi.
„Það er búið að eyðileggja atkvæðin í þessu kjördæmi“
Atkvæðin í kosningunum í Norðvesturkjördæmi „eru því miður ónýt,“ segir Karl Gauti Hjaltason, fyrrverandi sýslumaður og „vafaþingmaður“ Miðflokksins. „Það getur enginn í raun og veru treyst því að ekki hafi verið átt við þessi atkvæði“.
Kjarninn 17. október 2021
Gabby Petito
Verður morðið á Gabby Petito leyst á TikTok?
Margrét Valdimarsdóttir, doktor í afbrotafræði, segir enga ástæðu til að óttast breyttan veruleika við umfjöllun sakamála en mikilvægt sé að að gera greinarmun á sakamálum sem afþreyingu og lögreglurannsókn.
Kjarninn 17. október 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None