Aktivistarnir, við öll

Lára Björg Björnsdóttir

Hér kemur pæl­ing korter í jól: Ég held að það sé í raun­inni svo að flestallt fólk telji frekar sjálf­sagt að gera hluti eins og að hjálpa náung­anum og láta sig líf og heilsu ann­arra varða. Ég held að þeir sem finna til með fólki sem hefur hrökkl­ast frá land­inu sínu vegna stríðs­á­taka eigi þar með ekki að skil­grein­ast sem ein­hverjir sér­stakir „akti­vistar” eða „æi þessi þarna sem er svo mikið fyrir flótta­menn­ina”.

Þú finnur eins árs gam­alt barn ráf­andi um á Stjörnu­torgi í Kringl­unni og auð­vitað gerir þú eitt­hvað. Þú þarft ekki að fá útnefn­ing­una: „Sá sem fórn­aði inn­kaup­unum til að hjálpa týndu barn­i.” Eða segjum að þú sjáir mann­eskju hrasa og vera við það að detta ofan í berna­ise-­gos­brunn­inn á árs­há­tíð WOW. Auð­vitað stekkur þú til og bjargar við­kom­andi frá drukkn­un. Og talandi um hreyf­ingu: Segjum að ein­hver festi ipa­d­inn í róðra­tæk­inu í rækt­inni. Auð­vitað leysir þú mann­eskj­una úr snör­unni. Hvað heldur fólk? Að þú sért eitt­hvert villi­dýr? 

Eigum við að þora að gægj­ast ofan í þann slysapytt sem gamlárs­kvöld er? Ætlar þú að láta Didda á númer 45, sem verður alltaf hell­aður fyrir skaup, afskipta­lausan þegar hann er við það að skjóta sjálfum sér með tívolí­bombunum upp í him­in­hvolfin? Ætlarðu bara að segja: „Far þú og þínir Fylk­is­flugeldar vel?” Og vinka svo til stjarn­anna? Ó nei. Og ég meina, hjálp­semin er alls stað­ar. Það er verið að kenna fólki Heim­lich aðferð­ina í útvarp­inu til að allir og amma þeirra líka geti verið í við­bragðs­stöðu þegar fólk á aldr­inum 0-99 ára nagar kalkúna­beinin sín á aðfanga­dags­kvöld.

Auglýsing

Eld­varn­ar­aug­lýs­ingar dynja á okkur á milli allra dag­skrár­liða í sjón­varp­inu þessar vik­urn­ar. Allir eru reddí að stökkva til og hlaupa yfir í næsta hús ef kvikna skyldi í. Því við erum svo góðir grann­ar. Allir eiga minnst þrjú eld­varn­ar­teppi ef Nína á móti skyldi kveikja í bæði á aðfanga­dag og svo aftur á jóla­dag. Ekki málið þegar allt hverfið er á vakt­inn­i. 

Ég vil trúa því, þrátt fyrir magn­aðan vit­leys­is­gang í ein­staka fólki hér og hvar (guð geymi þig kæri vinur Ásmundur Frið­riks­son), að 99,9% af fólki vilji hjálpa og vilji gera öðrum gott. Við þurfum því ekki að aðgreina fólk í hópa: Þeir sem hjálpa og þeir sem ekki hjálpa. Það er algjör óþarfi að aðgreina fólk í akti­vista, góða fólkið eða hvað þetta allt saman er kall­að. Við viljum öll vel og við erum öll í þessu sam­an. 

Um jólin minnir ang­ur­vært jóla­lag okkur á að gleyma ekki okkar minnsta bróð­ur, þó höf og álfur skilji að. En við, heim­ur­inn, höfum nú samt gleymt þessum minnsta bróð­ur. Hann kúrir í dag undir húsa­rústum í borg sem hét Aleppo í Sýr­landi en er nú rústir einar eftir margra ára stríð. Þessi litli bróðir á bræður og systur og þau eru á ver­gangi um allan heim, án verndar og hjálp­ar, því við erum að bregð­ast. Við sem eigum allt sem við mögu­lega þurfum að eiga erum ekki að standa okk­ur. Við erum ekki að hjálpa eins og við getum og kunnum og, já, viljum hjálp­a. 

Við erum ekki að taka okkur tak og gera eitt­hvað. Það sem við erum hins vegar að gera er að bíða eftir því að akti­vist­arnir klári þetta bara. Stjórn­völd kippi í taumana. Ein­hver annar taki af skar­ið. Ein­hver annar en við. 

Þessi hugs­un­ar­háttur á ekki við lengur eins og staðan í heim­inum er. Við getum gert svo miklu meira. Við getum fundið sjálf­sagðri og með­fæddri hjálp­semi okkar far­veg til þessa bless­aða fólks sem hingað leitar og vill hingað leita. Við getum svo létti­lega tekið betur á móti þeim sem vilja eiga heima á Íslandi í stað þess að hrekja á brott fjöl­skyldur með smá­börn sem eru löskuð á sál og lík­ama eftir stríðs­hörm­ungar sem þau áttu engan þátt í. Við getum gert bet­ur.

Við Íslend­ingar erum best í svo mörgu og eitt af því er að koma af stað og taka þátt í nýjum æðum. Hvernig væri að 2017 yrði árið þar sem nýjasti lífstíll­inn, nýjasta æðið, yrði hjálp­semi, mannúð og náunga­kær­leik­ur? Gerum þetta sem er okkur svo eðl­is­lægt og sjálf­sagt. Gerum þetta sam­an. Öll sem eitt. 

Gleði­leg jól.

Meira úr Kjarnanum