Auglýsing

Ískald­ur, næð­andi vind­ur­inn leikur sér fyrir utan glugg­ann á meðan ég sit vafin í eitt­hvað sem getur ekki ákveðið sig hvort sé teppi eða sjal. Það er ótrú­legt hvað maður fer að sakna hluta sem maður hafði ekki hug­mynd um að hefðu áhrif á mann eða jafn­vel fóru í taug­arnar á manni um leið og maður er án þeirra. Hvað mig varðar fór ég að sakna íslenska veð­urs­ins þegar ég var tvær vikur á jóga­setri á Costa Rica. 

Nú gætuð þið dregið þá ályktun að ég sé ofdekruð prinsessa sem hrein­lega kann ekki gott að meta og vissu­lega hefðuð þið rétt fyrir ykk­ur. En í þetta sinn er sagan að minnsta kosti örlítið flókn­ari. Sjáið til ég er ekki bara ofdekruð prinsessa sem hrein­lega kann ekki gott að meta, ég er líka óvenju hvat­vís og fífldjörf í orðum en algjör heigull þegar að hólm­inum er kom­ið. 

Ég hafði verið á hött­unum eftir nýjum ævin­týrum þar sem þau síð­ustu höfðu ekki farið svo vel; au pair í Sviss í heila tvo mán­uði áður en ég flúði aftur heim, róm­an­tískt frí til Prag með kærast­anum sem ég svo dömp­aði stuttu eftir að við komum heim, fjöl­skyldu­ferð til Flór­ída þar sem ég var allan tím­ann í sím­anum við fyrr­ver­andi kærast­ann að biðja hann um að byrja aftur með mér (sem hann gerði og ég dömp­aði honum svo aft­ur). Nýbúin að harka af mér þriggja ára háskóla­nám í grein sem ég þoldi ekki var ég því reiðu­búin að hrista af mér álögin og fara loks­ins í ferða­lag sem myndi vera skemmti­legt.

Auglýsing

Í trú­girni minni sá ég full­komna fríið í hill­ing­um; dekur á strönd­inni, hlýja gol­una við Kyrra­haf­ið, og jógað að sjálf­sögðu. Ég sem hafði aldrei á ævi minni stundað jóga ákvað að fara í tveggja vikna þrek­búðir í iðkun sem ég hafði nákvæm­lega enga þjálfun í. Mér var sagt að matar­æðið yrði að öllum lík­indum létt­ara en ég væri vön en lét það sem vind um eyru þjóta. Ég á það nefni­lega til að draga úr alvar­leika óþægi­legra stað­reynda og láta eins og allt sé í lagi þangað til ég spring. Hérna er örugg­lega góð tíma­setn­ing að minn­ast á það að BS-gráðan sem ég lauk var í sál­fræð­i. 

Eftir langt ferða­leg komst ég loks á setr­ið. Sjó­inn var hvergi að sjá. Engin strönd, bara gam­alt, fúið hús inn í agn­arsmáum bæ með lélegri netteng­ingu og engu heitu vatni. Hvað varðar jógað voru allir á svæð­inu nema ég í fram­halds­kenn­ara­námi svo ég hafði í raun ekk­ert fyrir stafni nema að reyna að halda í við hóp­inn. 

Jóga er afar and­lega þenkj­andi iðkun með mikla teng­ingu við trú­ar­brögð. Því legg ég til að allir þeir sem ætla sér að iðka jóga af svo mik­illi alvöru velti því fyrir sér hvort þeir séu yfir höfuð and­lega þenkj­andi eða með snefil af teng­ingu við trú­ar­brögð. Ég er hvor­ugt. Ég trúi ekki á orkuflæði, gyðj­ur, tákn­ræni til­vilj­ana eða að alheim­ur­inn sé að reyna að segja mér eitt­hvað. Fólk á víst erfitt með að sætta sig við til­vilj­anir en það er eng­inn að toga í streng­ina. Það er ekk­ert æðra plan. Við erum bara ein­hverjar líf­verur í stans­lausri til­vist­ar­kreppu sem lendum í alls konar aðstæðum oft út af engu sér­stöku. Upp­lífg­andi ekki satt? Ég er rosa­lega skemmti­leg í partý­um. 

Því sat ég í tvær vikur og beit í tung­una á mér þegar fólkið í kringum mig tal­aði um áhrif stjörnu­merkj­anna á per­sónu­leika þeirra og hvað erfða­breyttur matur væri að drepa okkur öll. Með fullri virð­ingu fyrir skoð­unum ann­arra þá miss­irðu allan rétt á að predika um skað­semi syk­urs á lík­amann á meðan þú keðjureykir sígar­ettur allan lið­langan dag­inn. Svo­leiðis heitir hræsni. Annað dæmi um slíkt er að for­síðu­myndin mín á Face­book er af mér að gera jóga­stöðu á strönd­inni við sól­set­ur. 

Á degi þrjú hafði ég und­ir­búið flótta­leið til fjöl­skyldu minnar í Kanada. Ég ætl­aði að breyta flug­inu mínu, strjúka af hippa­komm­ún­unni og vera í Ont­ario þangað til tími væri kom­inn að fara aftur til Íslands og ekki segja neinum að ég hefði gef­ist upp. Með hvatn­ingu vina og fjöl­skyldu ákvað ég þó að gefa þessu ævin­týri annan séns og reyna að halda það út. Og þá varð allt betra, ég varð snill­ingur í jóga og hug­leiðslu, sprakk út eins og blóm og allt varð dásam­legt. End­ir.  

Nei. 

Í stað­inn föst­uðum við til að hreinsa lík­amann og borð­uðum nán­ast ekki neitt í marga daga. En fastan kynti bara undir bræði minni. Eftir nokkra daga hrós­aði einn kenn­ar­inn mér fyrir hvað ég væri byrjuð að grenn­ast. Ég þakk­aði honum fyrir en sagði honum ekki frá því að það væri lík­leg­ast ekk­ert nema vatn og að það væri ekki skyn­sam­legt að borða svona lítið prótein á meðan maður stund­aði krefj­andi lík­ams­rækt í marga klukku­tíma á dag. Þegar líða tók á nýja megr­un­ar­kúr­inn minn fór ég að stel­ast út í búð eftir hvern hádeg­is­mat og kaupa snakk og kex sem ég át svo í laumi. Ég kom heim þyngri en ég fór út. 

Þegar ég fór heim lang­aði mig að gráta af gleði. Á leið­inni til baka að flug­vell­inum og þar með að mal­biki, sið­menn­ingu og kap­ít­al­isma taut­uðu ferða­langar mínir um illsku manns­ins gegn nátt­úr­inni á meðan mig lang­aði helst að kyssa flekk­ótta gang­stétt­inna og fara í hand­snyrt­ingu.

Þegar ég loks­ins var komin aftur á klak­ann var ég eitt stórt bros. Vind­ur­inn stakk mig inn að beini og ég var honum svo þakk­lát. Þessi ferð var ekk­ert nema pen­inga­só­un. En af illu má oft draga lær­dóm. Ég er reynsl­unni rík­ari og ætti nú að geta byrjað að segja nei við klikk­uðum hug­myndum sem ég hef ekki raun­veru­legan áhuga á í stað­inn fyrir að sann­færa sjálfa mig um að mér muni örugg­lega líða betur þegar ég er komin á stað­inn. Næsta ferða­lag sem ég sjálf skipu­legg verður upp í sum­ar­bú­stað með góða bók, allar Scrubs ser­í­urn­ar, dökkt súkkulaði, þægi­legar nátt­buxur og tvær ferða­töskur af snyrti­vör­u­m. 

Þannig já, ég er ofdekruð prinsessa sem kann ekki gott að meta. Nema ömur­lega, íslenska veðr­ið. 

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Kristbjörn Árnason
Framlágir sperrileggir
Leslistinn 26. maí 2020
Ró hefur verið yfir í Flugstöð Leifs Eiríkssonar síðustu vikur. Það kann að breytast í sumar.
„Verðum tilbúin þegar flugfélögin koma“
Isavia segist geta brugðist hratt við þegar flugfélög vilja hefja flug til Íslands að nýju. „Við erum þegar tilbúin að taka við vélum og verðum tilbúin þegar flugfélögin koma,“ segir Guðjón Helgason, upplýsingafulltrúi Isavia.
Kjarninn 26. maí 2020
Hluti ríkisstjórnar Íslands.
Fylgisaukning ríkisstjórnarinnar að mestu gengin til baka
Ríkisstjórnarflokkarnir mælast nú sameiginlega með 40,5 prósent fylgi. Það er nánast sama fylgi og Píratar, Samfylking og Viðreisn mælast sameiginlega með. Mestu munar um lítinn stuðning við Framsóknarflokkinn.
Kjarninn 26. maí 2020
Myrka Ísland
Myrka Ísland
Myrka Ísland – Móðir mín í kví kví
Kjarninn 26. maí 2020
Borghildur Sölvey Sturludóttir
Af ást til skipulagsmála
Kjarninn 26. maí 2020
Hin flókna leið Icelandair að framhaldslífi
Þótt hluthafafundur Icelandair hafi samþykkt að leyfa félaginu að halda hlutafjárútboð eru mörg ljón í veginum að því markmiði að tryggja því rekstrarhæfi til framtíðar. Margt hefur verið gert á skömmum tíma til að gera stöðu Icelandair betri.
Kjarninn 26. maí 2020
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – English
Samtal við samfélagið – Does trust provide the key to changed environmental behaviour?
Kjarninn 25. maí 2020
Guðmundur Ingi Guðbrandsson, umhverfis- og auðlindaráðherra.
„Þurfum að fara varlega í vindorkuna rétt eins og annað“
Umhverfis- og auðlindaráðherra sagði á þingi í dag að Íslendingar þyrftu að skoða vindorku út frá þeim þáttum er snúa að náttúru og náttúruvernd.
Kjarninn 25. maí 2020
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None