Auglýsing

Sam­kvæmt nið­ur­stöðum nýrrar könn­unar MMR telja tæp­lega 75% Íslend­inga lífið vera sann­gjarnt. Á meðan við bíðum eftir fyrstu tölum úr fátækra­hverfum Jakarta skulum við melta þetta aðeins. 75 pró­sent? Í alvöru? Þrír af fjórum? Hvernig getur það ver­ið? Var hringt í einn meðal­jón í Hlíð­unum og svo þrjá sem búa í sæl­gæt­is­húsi úti í skógi með enga vit­neskju um að það sé til annað fólk í heim­in­um? Nei, ókei, þegar ég skoða úrtakið betur þá er hér alls­konar fólk. ­Stjórn­endur og emb­ætt­is­menn, verka­fólk og náms­menn, vel stæð­ir, skít­blankir, íhalds­menn og mussu­komm­ar. Já já, þetta er öll flór­an, alla­vega sem finnst í þessu frið­sæla vel­ferð­ar­ríki. En auð­vitað er lífið ekk­ert sann­gjarnt og það er í raun ótrú­legt að ein­hverjum detti í hug að svara þeirri spurn­ingu ját­andi.

Það er mið­viku­dags­kvöld þegar þetta er skrifað og ég er búinn að vera í tæpa tvo mán­uði í feðra­or­lofi. Ég vakn­aði klukkan sjö í morg­un, gaf börnum að borða, keyrði annað í leik­skóla og fór með hitt í sund. Fínn dagur framan af, en um þrjúleytið fór að halla undan fæti. Yngri dreng­ur­inn var eitt­hvað óhress og ákvað að draga mig niður í svaðið með sér. Hann er að vísu ekki nema tæp­lega eins og hálfs árs en þegar hann leggur sig fram tekst honum að hleypa heim­il­inu í álíka upp­nám og ef hann væri fimm­tugur dag­drykkju­mað­ur. Þarna var verð­andi eig­in­kona mín farin á kvöld­vakt og ég þurfti að sitja á strák mín­um, ekki bók­staf­lega, þó það hefði vissu­lega leyst vand­ann tíma­bund­ið, heldur þurfti ég að þrauka til klukkan sjö án þess að drekkja mér í eld­hús­vask­in­um. Þessar fjórar klukku­stundir eru í hálf­gerðri móðu, en mig rámar í tölu­vert af væli, eina eða tvær kúka­bleiur og vanillu­skyr þrifið úr auga. Sá eldri var með­færi­legri, enda orð­inn fjög­urra ára, en ég við­ur­kenni að helst lang­aði mig að til­kynna honum að ég væri far­inn í verk­fall. „Heyrðu, ég er far­inn á bar­inn. Mundu að bursta.“

Ég gerði að sjálf­sögðu ekk­ert slíkt og að lokum voru þeir báðir sofn­að­ir. Augna­blikið þegar ég sett­ist loks­ins niður í stof­unni var besta stund dags­ins. Jú, ég var kom­inn með smá hita­vellu og bein­verki, en það var alla­vega þögn. Dýrð sé Guði í upp­hæð­um! Augna­blikið varði þó ekki lengi, þar sem ég mundi allt í einu eftir því að ég ætti að skila pistli á mið­nætti. „Ok, ég þarf alla­vega ekki að standa upp,“ hugs­aði ég og hófst handa við að skrifa, en mundi þá einnig að þvotta­vélin hefði lokið sér af hálf­tíma áður. Hér sit ég enn, klukku­tíma síðar og það er ekki fræði­legur mögu­leiki að ég sé að fara að hengja upp úr þess­ari vél. Þá verð ég bara í dragúldnum stutt­erma­bolum þar til í næstu viku. Ég er í feðra­or­lofi og þarf ekki að hitta neinn frekar en ég vil.

Auglýsing

En ef ein­hver spjátr­ungur hjá MMR myndi hringja í mig núna og spyrja mig hvort mér þætti lífið sann­gjarnt myndi ég skella á hann. Ég er búinn að vera ógeðs­lega dug­legur und­an­far­ið. Braut niður heilan vegg í eld­hús­inu, þvoði bíl­inn hátt og lágt, keypti blóm á mæðra­dag­inn og ég veit ekki hvað og hvað. Ef lífið væri sann­gjarnt hefði það launað mér þetta með ein­hverjum hætti. En nei, ég upp­skar bein­verki, pirruð börn og mygluð föt.

Ég er þó þakk­látur fyrir það að eiga þessi föt, því sumir eiga eng­in. Svo eru það aðrir sem vinna nán­ast kaup­laust við að sauma mín föt. Það er langt frá því að vera sann­gjarnt. Ég á líka þessi dásam­legu börn, sem eru ógeðs­lega fyndin og klár, já og almennt auð­veld í umgengni, þrátt fyrir einn og einn dag eins og þenn­an. Sumir eiga leið­in­leg börn, ófyndin og heimsk. Aðrir áttu börn en eiga þau ekki leng­ur. Það er mjög ósann­gjarnt. Á meðan sit ég hérna í upp­hit­aðri íbúð, í feðra­or­lofi, kvart­andi og kvein­andi. Ég fæ meira að segja borgað fyrir það.

For­eldrar okkar fengu Bítl­ana en við fengum Kid Rock. Biggie er dáinn en Breivik lif­ir. Spán­verjar fengu sól­ina en við slabb­ið. Sumir eru hávaxn­ir, grannir og glæsi­leg­ir, aðrir eru litlir, feitir og rauð­hærðir með exem. Óhæfir karl­menn á ofur­launum ráða öllu, konur þurfa að sætta sig við lægra kaup og að láta káfa á sér. Sýr­lend­ingar þurfa að díla við Assad og ISIS á meðan annar hver Norð­maður hefur unnið í Vík­inga­lottói. Á morgun verð ég von­andi búinn að jafna mig á bein­verkj­un­um. En á morgun deyja líka ein­hverjir úr holds­veiki, hungri og ræpu.

Sann­gjarnt?

Við þurfum á þínu framlagi að halda

Þú getur tekið beinan þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Við sem vinnum á ritstjórn Kjarnans viljum hvetja þig til að vera með okkur í liði og leggja okkar góða fjölmiðli til mánaðarlegt framlag svo við getum haldið áfram að vinna fyrir lesendur, fyrir fólkið í landinu.

Kjarninn varð níu ára í sumar. Þegar hann hóf að taka við frjálsum framlögum þá varð slagorðið „Frjáls fjölmiðill fyrir andvirði kaffibolla“ til og lesendur voru hvattir til að leggja fram í það minnsta upphæð eins kaffibolla á mánuði.

Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þeim níu árum sem Kjarninn hefur lifað. Í huga okkar á Kjarnanum hefur þörfin fyrir fjölmiðla sem veita raunverulegt aðhald og taka hlutverk sitt alvarlega aukist til muna.

Við trúum því að Kjarninn skipti máli fyrir samfélagið.

Við trúum því að sjálfstæð og vönduð blaðamennska skipti máli.

Ef þú trúir því sama þá endilega hugsaðu hvort Kjarninn er ekki allavega nokkurra kaffibolla virði á mánuði.

Vertu með okkur í liði. Þitt framlag skiptir máli.

Ritstjórn Kjarnans: Sunna Ósk Logadóttir, Þórður Snær Júlíusson, Erla María Markúsdóttir, Arnar Þór Ingólfsson, Eyrún Magnúsdóttir og Grétar Þór Sigurðsson.


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Breytingatillögur ríkisstjórnarinnar á fjárlagafrumvarpinu milli umræðna liggja fyrir.
Bæta þarf fjórum milljörðum króna í endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar
Á milli umræðna um fjárlög hefur ríkisstjórnin ákveðið að bæta fimm milljörðum króna í útgjöld vegna flóttamanna og fjóra milljarða króna í endurgreiðslur vegna kvikmyndagerðar, sem verða rúmlega þrisvar sinnum hærri en áður var reiknað með.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Ingrid Kuhlman
Að rækta með sér von er lykillinn að farsælu lífi
Kjarninn 28. nóvember 2022
Isabel dos Santos er elsta dóttir fyrrverandi forseta Angóla.
Forríka forsetadóttirin: „Ég er ekki í felum“
Dóttir fyrrverandi forseta Angóla, milljarðamæringurinn Isabel dos Santos, segist ekki á flótta undan réttvísinni. Stjórnvöld í heimalandi hennar hafa beðið alþjóða lögregluna, Interpol, um aðstoð við að hafa uppi á henni.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Heiðrún Lind Marteinsdóttir er framkvæmdstjóri Samtaka fyrirtækja í sjávarútvegi. Hún skrifar undir umsögnina.
SFS styðja frumvarp Svandísar um að hækka veiðigjöld á næsta ári en lækka þau árin á eftir
Ríkisstjórnin setti inn heimild fyrir útgerðir til að fresta skattgreiðslum á meðan að á kórónuveirufaraldrinum stóð. Sjávarútvegur skilaði methagnaði á meðan. Allt stefndi í að veiðigjöld yrðu fyrir vikið mun lægri en fjárlagafrumvarpið gerir ráð fyrir.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Litla-Sandfell í Þrengslum myndaðist í gosi undir jökli fyrir þúsundum ára.
„Til að búa til sement og steypu þarf að fórna“ Litla-Sandfelli
Eden Mining, sem ætlar að mylja Litla-Sandfell niður til útflutnings, er virkilega annt um loftslag jarðar ef marka má svör fyrirtækisins við gagnrýni stofnana á framkvæmdina. „Það er óraunhæft að öll íslensk náttúra verði ósnortin um aldur og ævi.“
Kjarninn 28. nóvember 2022
Ferðamenn við íshellana í Kötlujökli.
Vísa ásökunum um hótanir á bug
EP Power Minerals, fyrirtækið sem hyggur á námuvinnslu á Mýrdalssandi segir engan fulltrúa sinn hafa hótað ferðaþjónustufyrirtækjum svæðinu líkt og þau haldi fram. Skuldinni er skellt á leigjendur meðeigenda að jörðinni Hjörleifshöfða.
Kjarninn 28. nóvember 2022
Gylfi Zoega, prófessor í hagfræði sem situr í peningastefnunefnd Seðlabanka Íslands.
Ætti ríkið að greiða hverri nýrri kynslóð „heimanmund“ til þess að byrja ævina á?
Gylfi Zoega, prófessor í hagfræði, veltir fyrir sér þriðju leiðinni sem sameini hagkvæmni húsnæðismarkaðar og réttlætiskennd okkar gagnvart því að allir eigi rétt á þaki yfir höfuðið.
Kjarninn 27. nóvember 2022
Bjarni Bjarnason, forstjóri Orkuveitu Reykjavíkur, var í viðtali í Silfrinu á RÚV. Mynd / Aðsend.
Hugmyndir um útbreidd vindorkuver „alls ekki raunhæfar”
Bjarni Bjarnason forstjóri Orkuveitu Reykjavíkur varar við því að reist verði mörg vindorkuver á skömmum tíma. Hann segir fyrirtæki sem sækist eftir því að reisa vindorkuver ekki gera það til að bjarga loftslaginu heldur hugsi um ágóða.
Kjarninn 27. nóvember 2022
Meira úr sama flokkiKjaftæði