Auglýsing

Ég vil meina að ég sé fullorðin manneskja. Nýorðin 23 ára gömul sem er þónokkuð alvöru aldur og ágætis viðmið um að vita svona um það bil hvernig manneskja maður sé, hvort maður fíli ólífur, hvort maður sé meira hægrisinnaður eða vinstra megin í lífinu, og þess háttar. Það er samt ekki þar með sagt að þó að manni líði eins og maður geti tekið sínar eigin ákvarðanir að maður sé fullorðinn yfir höfuð. Til að mynda var ég mun öruggari með stöðu mína sem fullorðin manneskja þegar ég var 16 ára og ótrúlega vitlaus en núna, 23 ára og aðeins minna vitlaus.

Þó eru ákveðnir atburðir sem ég get punktað niður sem höfðu áhrif á það að mér finnst ég í raun vera orðin fullorðin. Það fyrsta átti sér stað þegar ég flutti að heiman í alvörunni, en það tók tvær tilraunir til. Ég entist í litla herberginu sem ég leigði á himinháu verði rétt hjá Háskólanum í tæpan mánuð áður en ég uppgötvaði að eitt herbergi með aðgangi að eldhúsi og salerni var nákvæmlega sami díll og ég hafði heima. Nema hvað að þar þurfti ég ekki að borga baun. Og eins pirrandi og mér fannst foreldrar mínir vera þá var ég ekki reiðubúin að borga meirihlutann af laununum mínum til að fá að sleppa því að hlusta á nöldrið í þeim.

Þegar ég útskrifaðist með BS í sálfræði ýttist ég enn lengra frá vampíruskáldsögum og playmo-köllum að skattskýrslum og innkaupalistum. Yfir helgi fannst mér ég hafa áorkað einhverju mikilvægu sem ég gæti nýtt mér til framdráttar, sem er það sem skóli á að gera. Námið sjálft var þrjú ár en aldrei hafði mér liðið eins og það hefði gert eitthvert gagn fyrr en ég fékk staðfestingu á því að það væri búið.

Þegar þig fer að hlakka til að fara í Rúmfatalagerinn er barnæska þín formlega dauð.
Síðasta merki um þroska minn kom svo eins og þruma úr heiðskíru lofti þegar ég fór að hafa áhuga á búsáhöldum og innréttingum. Ég sem hafði aldrei svo mikið sem flett í gegnum Hús og híbýli gat ekki lagt blaðið frá mér. Ég froðufelldi yfir útsölum í Húsgagnahöllinni og las mér til um dönsk bómullarrúmföt eins og ég væri að undirbúa mig fyrir jólapróf. Innkaup urðu líka miklu meira spennandi. Þegar þig fer að hlakka til að fara í Rúmfatalagerinn er barnæska þín formlega dauð.

Ég kom því heim einn daginn hlaðin nýjum vörum sem áttu að kóróna þroska minn og smekk. Þegar ég var búin að skipta á rúminu og stilla upp fyrsta parinu af ofnhönskum sem ég hafði nokkurn tímann keypt (hingað til hafði ég tekið frosnu pizzurnar út úr ofninum með handklæði) læddist raunveruleikinn aftur inn í líf mitt. Það er rosalega gaman að leika sér í mömmó, en reikningarnir eru ekki þykjustu. Ungt fólk sem er að taka sín fyrstu skref inn á fasteignamarkaðinn er nefnilega ekki í svo góðri stöðu þegar kemur að þeim hluta fullorðinsáranna.

Auglýsing

Ég er svo heppin að búa ennþá á stúdentagörðunum. En hvað svo? Einhvern tímann verð ég víst að fara út á vinnumarkaðinn, leigja eða kaupa fasteign ellegar gerast eilífðarstúdent og safna háskólagráðum eins og frímerkjum. Hey, pabbi er með fimm þannig og ég sé ekkert athugavert við að bæta aðeins við mig.

Ég er byrjuð að spara en biturðin yfir öllum þeim sumarlaunum unglingsáranna sem ég sóaði í föt og utanlandsferðir er erfitt að kyngja. Mér finnst líka eins og mín kynslóð sé ekki nógu vel upplýst hvað varðar húsnæðismál því allar fréttir sem við lesum stangast hver á við aðra. Ísland er á sama tíma dýrasta land í veröldinni og frábærasta land til að búa á. Kaupmáttur hefur aukist milli ára og staðan á klakanum á ekki að hafa verið betri síðan 2007. Og svo les maður aðra frétt sem ber saman kostnað við húsnæðislán á Íslandi við aðrar norðurlandaþjóðir og maður missir kjálkann niður í gólf.

Iðulega er fasteignamat milljónum króna lægra en verðið sem eignir eru seldar á og það er svo mikil eftirspurn að hrottalegustu kjallaraholur seljast á fúlgur fjár. Þetta er ömurlegt ástand sem við eigum ekki skilið. Það er ekki sanngjarnt að ætlast þess að fólk komið á þrítugsaldurinn með háskólapróf þurfi að sætta sig við örsmáar íbúðir sem það hefur ekki efni á nema með aðstoð herbergisfélaga fundnum á blandinu. Vissulega er hægt að safna fyrir útborgun á íbúð, en það er óþarflega erfitt um þessar mundir. Við Íslendingar erum alltaf svo stolt af okkur þegar lífið er erfitt. Eins og við eigum að vera þakklát fyrir hvað það stendur margt í vegi okkar því ef okkur tekst að komast yfir hindranirnar yrðum við svo miklu ánægðari.

Jújú við verðum nú að leggja okkur fram og vinna okkur inn fyrir hlutunum en mér finnst hlutföllin hafa orðið soldið skekkt, en ekki get ég talist hlutlaus dómari. Kannski er það þessi þráhyggja í allt fína og flotta dótið að gera út af við mann líka. Þarf ég í alvörunni þessar gólfmottur og þetta rúmteppi? Er ekki bara allt í lagi að stofan mín sé sett saman úr gömlum sófum sem fjölskyldumeðlimir gáfu mér þegar ég flutti að heiman og ofboðslega ljótu stofuborði úr Góða hirðinum sem í ljótleika sínum er bara svakalega sjarmerandi? Af hverju langar mig að kaupa dót yfir höfuð? Langvarandi hamingja finnst ekki á H&M-útsölum.

 Ég skil ekki þegar þessi umræða ber á góma af hverju eldri kynslóðin stekkur strax í Þegarégvaráþínumaldri ræðuna.
Nýtnin hrekkur samt skammt. Ég vil meina að heimili fyrir okkur unga fólkið séu of dýr og of lítið af þeim í boði. Ég skil ekki þegar þessi umræða ber á góma af hverju eldri kynslóðin stekkur strax í Þegarégvaráþínumaldri ræðuna. Já, var lífið rosalega erfitt fyrir þig þegar þú varst á mínum aldri? Og vegna þess að lífið var rosalega erfitt fyrir þig á það þá að vera rosalega erfitt fyrir alla aðra um aldur og ævi? Árið 1874 var örugglega mjög erfitt á Íslandi, mig langar samt ekkert að barnabörnin mín þurfi að ganga í gegnum sult og að tæpur helmingur afkvæma þeirra deyi úr kvefi. Það að hlutir verði smátt og smátt betri með tímanum er gott. Komandi kynslóðir eiga að búa við betri kjör en við fengum, þannig virka framfarir og þróun.

Ég verð alveg örugglega rosalega stolt af mér ef mér tekst að safna fyrir 20-25 milljón króna íbúð á næstu árum. En ég yrði miklu stoltari af þessu samfélagi ef það sæi nógu vel um þegna sína að það að kaupa sína fyrstu íbúð væri ekki þessi þrekraun. En þangað til það gerist held ég bara áfram að leika mér í mömmó, að spara þykjustupeninginn minn sem ég á ekki.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Steypiregnið ógurlega
Steypiregn er klárlega orðið tíðara og umfangsmeira en áður var. Öll rök hníga að tengingu við hlýnun lofthjúps jarðar. Í tilviki flóðanna í Þýskalandi og víðar hefur landmótun, aukið þéttbýli og minni skilningur samfélaga á eðli vatnsfalla áhrif.
Kjarninn 25. júlí 2021
Ísraelsk stjórnvöld sömdu við lyfjafyrirtækið Pfizer um bóluefni og rannsóknir samhliða bólusetningum.
Alvarlega veikum fjölgar í Ísrael
Það er gjá á milli fjölda smita og fjölda alvarlegra veikra í Ísrael nú miðað við fyrstu bylgju faraldursins. Engu að síður hafa sérfræðingar áhyggjur af þróuninni. Um 60 prósent þjóðarinnar er bólusett.
Kjarninn 25. júlí 2021
Danska smurbrauðið nýtur nú aukinna vinsælda meðal matgæðinga í heimalandinu.
Endurkoma smurbrauðsins
Flestir Íslendingar kannast við danska smurbrauðið, smørrebrød. Eftir að alls kyns skyndibitar komu til sögunnar döluðu vinsældirnar en nú nýtur smurbrauðið sívaxandi vinsælda. Nýir staðir skjóta upp kollinum og þeir gömlu upplifa sannkallaða endurreisn.
Kjarninn 25. júlí 2021
Fjallahjólabrautin við Austurkór var eitt verkefna sem valið var til framkvæmda af íbúum í íbúðalýðræðisverkefninu Okkar Kópavogur í fyrra.
Kópavogsbær skoðar flötu fjallahjólabrautina betur eftir holskeflu athugasemda
Kópavogsbær hefur boðað að fjallahjólabraut við Austurkór í Kópavogi verði tekin til nánari skoðunar, eftir fjölda athugasemda frá svekktum íbúum þess efnis að brautin gagnist lítið við fjallahjólreiðar.
Kjarninn 24. júlí 2021
Með stafrænum kórónuveirupassa fæst QR kóði sem sýna þarf á hinum ýmsu stöðum.
Munu þurfa að framvísa kórónuveirupassa til að fara út að borða
Evrópska bólusetningarvottorðið hefur verið notað vegna ferðalaga innan álfunnar síðan í upphafi mánaðar. Í Danmörku hefur fólk þurft að sýna sambærilegt vottorð til að sækja samkomustaði og svipað er nú uppi á teningnum á Ítalíu og í Frakklandi.
Kjarninn 24. júlí 2021
Eldgosið í Geldingadölum hefur verið mikið sjónarspil. Nú virðist það í rénun.
Ráðherra veitir nafni nýja hraunsins formlega blessun sína
Eins og lög gera ráð fyrir hefur Lilja Dögg Alfreðsdóttir mennta- og menningarmálaráðherra staðfest nafngift nýja hraunsins í landi Grindavíkurbæjar. Fagradalshraun mun það heita um ókomna framtíð.
Kjarninn 24. júlí 2021
Ferðamenn við Skógafoss.
Lágur smitfjöldi talinn mikilvægur fyrir heilsu og hagsmuni ferðaþjónustu
Ótti við að lenda á rauðum listum sóttvarnayfirvalda í Evrópu og Bandaríkjunum var tekinn inn í heildarhagsmunamat ríkisstjórnarinnar varðandi nýjar sóttvarnaráðstafanir innanlands. Á morgun verður mannlífið heft á ný vegna veirunnar.
Kjarninn 24. júlí 2021
Einkabílaeign á Ísland er hlutfallslega sú hæsta í Evrópu.
Getur Ísland keyrt sig út úr loftslagsvandanum?
Orkuskipti í samgöngum er eitt helsta framlag íslenskra stjórnvalda í baráttunni við loftslagshamfarir. Rafbílar eru hins vegar ekki sú töfralausn sem oft er haldið fram. Vandamálið er ekki bensíndrifnir bílar heldur bíladrifin menning.
Kjarninn 24. júlí 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði