Auglýsing

Kæru vin­kon­ur! Það er ekki stolt kona sem skrifar þetta - en ég er búin að gef­ast upp. Það er svo mikið dót og drasl, bún­ingar og rugl heima hjá mér að ég þarf hjálp. Í morgun hringdi ég í þrí­fi­kon­una mína og bað hana að koma á mið­viku­dag til að sparka í rass­inn á mér, og í allan dag sner­ist ég í hringi og vissi ekki hvar ég átti að byrja. Getur ein­hver ykkar hjálpað mér á morg­un? Ég get borgað fyrir aðstoð­ina og verð með, ég þarf bara svona hjálp­ar­konu og verk­stjóra. Þrifa­dísin mín kemur svo og þrí­fur á mið­viku­dag.

Með von um aðstoð, Subba Sóða­dótt­ir.

Þetta skrif­aði ég í alvör­unni í slúð­ur­hóp vin­kvenna í upp­hafi vik­unn­ar. Það tók nokkrar til­raunir því mér fannst mjög erfitt að við­ur­kenna að ég nennti ekki, og hafði ekki nennt, já eða haft tíma í laaaangan tíma að ganga frá dóti. Af öllum þeim hæfi­leikum og dugn­aði sem ég hlaut í vöggu­gjöf gleymd­ist einn stór dömu­legur biti: Að hafa snyrti­legt í kringum sig. Mig langar það, svo, svo, svo mikið en bit­ann vant­ar. Ég er þó mjög góður kokk­ur.

Auglýsing

Þegar þetta er skrif­að, á mið­viku­degi sit ég og borða köku á kaffi­húsi og heima hjá mér þrífa þrí­fdís­irn­ar. Vissu­lega er það lúxus sem ég leyfi mér, en þetta var auð­velt reikn­ings­dæmi. Ég fæ hærra tíma­kaup að gera eitt­hvað annað en að þrífa. Í ofaná­lag friða ég sam­visk­una með því að leti mín sé atvinnu­skap­andi.

Áður en þið jafn­rétt­is­hváið og bendið mér á að ég eigi nú kærasta sem búi undir sama þaki langar mig að segja að hann vinnur allt upp í 15 tíma á dag við umönn­un­ar­störf, sem geta verið lík­am­lega krefj­andi og hann er alveg búinn þegar hann kemur heim. Já og síð­ast þegar hann ryksug­aði festi hann ryksugu­haus­inn ein­hvers­stað­ar, rykkti í til að losa og... braut rúðu í eld­hús­inu. Freyr vinur minn sagði: HAHAHA ÞAÐ ER EINS OG ÞÚ BÚIR MEÐ GÓR­ILLU! En mér fannst það full­langt geng­ið. Hann sér um upp­vaskið og ég sé um að elda og þvo þvott. Allt annað fellur milli stafs og hurð­ar. Við erum því temmi­lega van­hæf bæði tvö sem sparar okkur ágæt­is­rifr­ildi, gott að vera með svip­aðan skíta­stuð­ul. Svo veit ég um fleiri en eitt og fleiri en tvö hjóna­bönd þar sem þrif­að­ili gerði meira gagn en hjóna­bands­ráð­gjafi.

Ástand heim­il­is­ins míns er femínisk yfir­lýs­ing upp að vissu marki. Það er fárán­legt að ég sé með sam­visku­bit yfir því að passa ekki inn í mót hinnar full­komnu og þrifa­legu konu. Sem betur fer á ég nú aðhalds­föt og and­lits­farða og í eðli mínu er ég bara reglu­lega kven­leg.

Sem betur fer hitt­ist mín kyn­slóð í netheimum og fyrir utan heim­il­ið. Ég man eftir svona tveimur kvöldum í æsku þar sem var eng­inn gestur í kaffi hjá mömmu minni, og annað þeirra er kvöldið sem systir mín fædd­ist. Ég get því lokað hurð­inni, sett á mig vara­lit og hitt fólk sem dæmir mig ekki fyrir hvað það er mikið drasl heima hjá mér.

Mamma mín er nýhætt að spyrja mig í hvert sinn sem ég hitti hana: „Hvernig er staðan á draslinu heima hjá þér?“ Eftir að ég skrif­aði henni (þorði ekki að vera þetta ugliti til auglit­is) að ef hún hætti ekki að spyrja mig myndi ég hætta að nenna að heim­sækja hana. Það væri bara eins og það væri og að hennar pot myndi ekki sparka mér af stað, heldur bara valda mér van­líð­an. Spurn­ingin „Eruð þið ekki að leggja fyr­ir?“ (til að kaupa íbúð) væri nefni­lega jafn­al­geng og því miður er ekki hægt að vinna sér inn pen­inga og vera heima hjá sér að sleikja baðkarið á sama tíma.

Það var því himna­send­ing þegar ég kynnt­ist hópnum Family liv­ing – the true story – ICELAND þar sem auð­mjúkt fólk deilir lands­lags­myndum af þvotta­hrúg­um, drasl­skúff­unni í eld­hús­inu, stólnum í svefn­her­berg­inu með föt­unum sem eru of skítug til að fara inn í skáp en of hrein til að fara í óhreina tauið og svona mætti lengi telja. Ég er ekki ein.

Ég veit innst inni að draslið er mér að kenna og ég þarf ekki að eiga svona mik­ið. Ég vildi samt skrifa þetta út til að friða þá sem eru eins og ég. Ég er subba en ég er góð í rosa­lega mörgu öðru.

Ert þú í Kjarnasamfélaginu?

Kjarninn er opinn vefur en líflínan okkar eru frjáls framlög frá lesendum, Kjarnasamfélagið. Sú stoð undir reksturinn er okkur afar mikilvæg.

Með því að skrá þig í Kjarnasamfélagið gerir þú okkur kleift að halda áfram að vinna í þágu almennings og birta vandaðar fréttaskýringar, djúpar greiningar á efnahagsmálum og annað fréttatengt gæðaefni. 

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur undanfarin sjö ár og við ætlum okkur að standa vaktina áfram. 

Fyrir þá sem nú þegar eru stoltir styrkjendur Kjarnans þá leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka mánaðarlega framlagið með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Ísak Már Jóhannesson
Má bjóða þér skógarelda með kaffinu?
Kjarninn 26. september 2020
Sæunn Kjartansdóttir
Tímaskekkja
Kjarninn 26. september 2020
Vilhjálmur Árnason gagnrýndi nýtt frumvarp um fæðingarorlof í aðsendri grein í Morgunblaðinu í morgun.
Telur ný heildarlög um fæðingarorlof skerða frelsi fjölskyldna
Í aðsendri grein í Morgunblaðinu segir Vilhjálmur Árnason, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, að nýtt frumvarp um fæðingarorlof feli í sér skerðingu á frelsi fjölskyldna. Sonja Ýr Þorbergsdóttir, formaður BSRB, segir frumvarpið auka jafnrétti.
Kjarninn 26. september 2020
Jón Guðni Kristjánsson
Diplómatískt stórslys
Kjarninn 26. september 2020
Stefán Ólafsson
Lækkun tryggingagjalds leysir vandann
Kjarninn 26. september 2020
Sjávarútvegurinn sterk stoð þegar aðrar bresta
Rækja selst illa þegar Bretum er sagt að vinna heima og fáir borða þorskhnakka á Zoom-fundum. Heiðrún Lind Marteinsdóttir framkvæmdastjóri SFS segir í ítarlegu viðtali við Kjarnann að áskoranir séu í sjávarútvegi vegna óvissunnar sem fylgir faraldrinum.
Kjarninn 26. september 2020
38 ný smit í gær
Alls greindust 38 manns með COVID-19 hér á landi í gær. Nú eru 435 í einangrun vegna sjúkdómsins en í sóttkví eru 1.780.
Kjarninn 26. september 2020
Brenglað bragðskyn eftir COVID –„Þetta er bara allt svo steikt!“
Hann finnur myglubragð af papriku og „COVID-lykt“ í miðbænum. Það skrítnasta er þó að hann finnur alls enga skítafýlu. Háskólaneminn Kolbeinn Arnarson fékk COVID-19 síðasta vetur og segir einangrunina, sem stóð í mánuð, hafa tekið verulega á.
Kjarninn 26. september 2020
Meira úr sama flokkiKjaftæði