Auglýsing

Kærast­inn minn vinnur á tveimur stöð­um, sem báðir lúta að þjón­ustu fólks með fatl­an­ir. Vinnan er krefj­andi og mik­il­væg en ég öfunda hann stundum af því að geta skilið vinn­una eftir í vinn­unni. Við höfum ekki verið lengi sam­an, svo ég er enn að fá spurn­ingar um hann frá kunn­ingjum og fjar­skyld­ari ætt­ingjum sem vilja vita ýmis­legt um hann, sem eðli­legt er. Þá er að sjálf­sögðu spurt: „Já og hvað gerir hann?“

Þegar í ljós kemur að þessi ungi maður í blóma lífs­ins vinni á dag­vistun fyrir fólk með fatl­an­ir, er iðu­lega spurt hvort hann ætli ekki aftur í skóla, klára eitt­hvað nám - og fá „betri“ vinnu; hvort þetta sé ekki aga­lega illa borgað og hvort þetta sé ekki baaaara tíma­bund­ið. Ætlar hann í alvöru að vinna við þetta? Honum líkar þetta stór­vel, að öllu leyti nema þegar launa­umslagið læð­ist inn um lúg­una. Það virð­ist koma ein­hverjum í opna skjöldu að hann nýti þol­in­mæð­ina í „þetta starf“ en ekki í nám; að hann nýti félags­þrosk­ann í að gefa af sér en ekki spila ein­hvern graut­fúlan skrif­stofupóli­tík­ur­leik; að hann noti krafta sína í að lyfta fólki í alls kyns tæki og aðstoða við dags­ins amstur en ekki bara að p(r)umpa í World Class eftir kyrr­setu­vinnu.

Virð­ingu gagn­vart fólki í umönn­un­ar­störfum er ábóta­vant - ekki bara hvað varðar að fólki finnst allt of mikið í mann­inn minn spunnið til að vinna „svona vinn­u“, heldur í því sem við notum því miður of oft sem mælistiku: Pen­ing­um. Launin eru ákveðið grín, miðað við þá ábyrgð sem er hvílir á honum í vinn­unni. Hann er í 100% starfi og ber ábyrgð á fólki, en þarf að vera í auka­vinnu, kvöld- og helg­ar­vöktum í ann­ari vinnu. Þrátt fyrir að taka 14 tíma vinnu­daga tvisvar til þrisvar í viku er hann tekju­lægri ein­stak­ling­ur­inn í sam­band­inu. Sem betur fer er hann ekki jafn­krump­aður og fyrri menn sem hafa farið í mínus yfir því að ég sé tekju­hærri. Pen­ingar innan sam­bands­ins fara í sömu hlut­ina eins og leigu, mat, dund og dútl, svo þetta jafnar sig allt út á end­an­um.

Auglýsing

Aðrir halla þó undir flatt og segja „Æj­jjj hvað hann er góð­ur“. Vissu­lega er hann góð­ur, en ég efast um að konur í umönn­un­ar­störfum fái þessi við­brögð. Ekki verður góð­mennskan í ask­ana lát­in, og nú er svo komið að þeir alla tekju­lægstu er einmitt þetta „góða fólk“.Kærast­inn minn getur ekki skroppið frá í lengri hádeg­is­mat þó ein­hver eigi afmæli eða farið fyrr heim á föstu­degi. Að bifast í að sækja um nýtt vega­bréf á vinnu­tíma er púsl sem við erum að reyna að koma í gang. Að kíkja til tann­lækn­is? Já nei hahaha.

Önnur störf sem eru gef­andi en bind­andi, kvenna­störf og lág­launa­störf lúta að því að hlúa að, kenna, mennta og skemmta börn­um. Það er mann­ekla í leik­skólum og frí­stunda­heim­il­um, svo ekki kom­ast öll börn að. Mér líður stundum eins og þeir sem taki ákvarð­anir og hafi völd til að breyta hlut­unum þurfi ekki á þess­ari þjón­ustu að halda. Þeir kom­ast frá vinnu, geta farið snemma heim á föstu­degi eða komið bara eftir hádegi á morgun - „Það er eitt­hvað leik­skóla­ves­en“. Ein­hverjar deildir eru lok­aðar einn dag í viku og það eru ekki allir for­eldrar hent­ugri vinnu þegar mann­eklan lamar kisu­deild. Sér­stak­lega er það fólk sem vinnur á kisu­deildum ann­ars staðar sem ein­fald­lega kemst ekki frá.

En af hverju stafar þessi mann­ekla? Mennta­kröfur leik­skóla­kenn­ara voru hækk­að­ar, námið lengt án þess að það hefði í för með sér sann­gjarna launa­hækk­un. Sam­kvæmt Krist­ínu Dýr­fjörð sem hefur skrifað mikið um leik­skóla­mál eiga leik­skóla­kenn­arar í mik­illi hættu á að brenna út í starfi vegna álags­ins. Eitt af því sem hún til­greinir sem hluta af álagi er einmitt virð­ing­ar­leysi:

„Það vantar líka oft upp á skiln­ing mennta­mála­yf­ir­valda á því um hvað starfið okkar snýst og hvernig börn læra og þroskast. Mér finnst leik­skóla­kenn­arar stöðugt þurfa að vera í harðri varn­ar­stöðu fyrir frjálsan leik sem mik­il­væg­ustu náms­leið­ina.“

Kristín heldur áfram og talar um bind­ingu:

„Lít­ill sveigj­an­leiki vinnu­tíma, aukið álag vegna ónógrar afleys­ing­ar, löng við­ver­a.“

„Vinnu­dag­ur­inn of lang­ur.  Ein pása yfir dag­inn.“

„Vantar veik­inda­af­leys­ingu. Vantar und­ir­bún­ings­af­leys­ing­u.“

„Of mörg börn á deildum og í hóp­um. Vantar pásur til þess að ná að anda.“

(Tekið af laup­ur.is)

Ég starf­aði einu sinni á frí­stunda­heim­ili, tvisvar til þrisvar í viku því ég hafði heyrt að það væri fínt með háskóla­námi. Það var vissu­lega ótrú­lega gaman og gef­andi, ný verk­efni á hverjum degi og svo ótrú­lega skemmti­legt þegar vel gekk - en að sama skapi frá­bær getn­að­ar­vörn. En vinna með námi? Nei, alls ekki. Ég var svo búin á því eftir hálfan dag að ég gat ekki lært um kvöldið og er ég nú eng­inn aum­ingi. Fólk sem starfar við að hlúa að öðru fólki þarf að hvíla sig á milli vinnu­daga - en ekki vera neytt til að taka að sér auka­vinnu því launin eru svo ó.geðs.­leg.a lág.

Kunn­ingi minn er aðstoð­ar­maður (kannski) frá­far­andi ráð­herra. Hann breiddi eitt sinn úr sér við bar eftir að hafa einmitt spurt hvað þessi nýi kær­asti minn gerði og hnus­aði eitt­hvað um hvort það væri ein­hver fram­tíð í því.  Fyr­ir­gefðu vin­ur, mér finnst hans aðstoð­ar­manna­störf örlítið göf­ugri en þín. En það er bara ég, launa­umslagið er kannski ósam­mála.

Styrkir þú Kjarnann?

Kjarninn reiðir sig á framlög lesenda. Með því að styrkja Kjarnann mánaðarlega tekur þú þátt í að halda úti öflugum fjölmiðli.

Kjarninn hefur verið til taks fyrir kröfuharða lesendur í sjö ár og býður almenningi upp á vandaða umfjöllun þar sem áhersla er á gæði og dýpt.  

Ef þú ert nú þegar styrkjandi leyfum við okkur að benda á að hægt er að óska eftir að hækka styrkinn með því að senda póst á takk@kjarninn.is


Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Fimm forvitnilegar (og covid-lausar) fréttir
Stórmerkilegur fundur í Argentínu, fugl vakinn upp frá dauðum, úlfur á landshornaflakki, „frosnar“ skjaldbökur teknar í skjól og alveg einstaklega áhugaverð mörgæs. Það er ýmislegt að frétta úr heimi dýranna.
Kjarninn 1. mars 2021
Jóhannes Hraunfjörð Karlsson
Ritdómur um Spegil fyrir skuggabaldur
Kjarninn 1. mars 2021
Samkvæmt tölum frá Seðlabanka Íslands er lífeyriseign landsmanna á við tvöfalda landsframleiðslu.
Lífeyriseign landsmanna rúmlega sex þúsund milljarðar
Lífeyrissparnaður landsmanna jókst um 773 milljarða króna á síðasta ári þrátt fyrir óvissu á fjármálamörkuðum. Hlutfall erlendra gjaldmiðla af heildareignum samtryggingardeilda hefur aldrei verið hærra.
Kjarninn 1. mars 2021
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra.
Vissi að Bjarni hefði verið í Ásmundarsal þegar hún hringdi í lögreglustjórann
Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir dómsmálaráðherra hafði ekki verið í sambandi við Bjarna Benediktsson áður en hún hringdi í lögreglustjórann á höfuðborgarsvæðinu á aðfangadag. Hún vissi hins vegar að hann væri sá ráðherra sem hefði verið í Ásmundarsal.
Kjarninn 1. mars 2021
Gylfi Magnússon, prófessor í viðskiptafræðideild Háskóla Íslands
Segir Bitcoin vera „túlipana 21. aldarinnar“
Prófessor í viðskiptafræðideild HÍ segir miklar verðhækkanir á Bitcoin vera fjárfestingabólu og að heildarframlag rafmyntarinnar til hagkerfisins verði neikvætt þegar bólan springur.
Kjarninn 1. mars 2021
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið
Samtal við samfélagið – Afreksvæðing barnaíþrótta
Kjarninn 1. mars 2021
Þórður Snær Júlíusson
50.876 Íslendingar
Kjarninn 1. mars 2021
Rósa Björk Brynjólfsdóttir
Það þarf að fremja jafnrétti strax
Kjarninn 1. mars 2021
Meira úr sama flokkiKjaftæði