Fordómalausa umræðu um hægðalosun

Auglýsing

Life is what happ­ens to you when you are busy ­mak­ing other plans” er ofnot­aður texti úr lagi eftir John Lennon. Ef það væri rétt mætti segja að líf mitt væri hægða­los­un. Ég tefli við páfann þrisvar til fjórum ­sinnum á dag að með­al­tali. Þó að mér verði nú ­sjaldn­ast brátt í brók finnst mér óþægi­legt og pínu­lítið ergi­legt að þurfa að sinna þessu. Ég næ auð­vitað ekki að klára það sem ég er að gera áður en ég hitti stóra postu­líns­sím­ann. Þessi hlé sem ég þarf að gera á lífi mínu til að veita hol­ræsa­kerfi Reykja­vík­ur­borgar frjáls fram­lög hafa því farið í taug­arnar á mér. Sem eig­andi lít­illar kjall­ara­í­búðar er ég þakk­látur fyrir að frá­veitu­gjöld mið­ast við stærð fast­eignar en ekki fram­lög til hol­ræsa­kerf­is­ins.

Talið er að við eyðum um 20% af ævinni á kló­sett­in­u*. Það er umtals­verður tími og því er nauð­syn­legt að við veltum því fyrir okkur hvað við getum gert á meðan við skilum af okk­ur. ­Far­sím­arnir hafa lengi hjálpað við að gera dvöl­ina bæri­legri, allt frá því að hægt var að spila Snake og þangað til núna þegar hægt er að vídjó­spjalla við ömmu. Upp­lýs­inga­að­gengi á meðan á synda­af­lausn stendur hefur stór­auk­ist. Ég var t.a.m. að kúka þegar ég frétti að Whit­ney Hou­ston væri dáin. Það má velta því fyrir sér hversu æski­legt það sé að hafa svona gott upp­lýs­inga­flæði við svona við­kvæmar aðstæð­ur. Eins gott að ég var ekki að þrýsta þegar ég frétti af árás­unum á tví­bura­t­urn­ana. Það hefði gert allar sögu­st­undir sein­ustu þrettán árin pínu­lítið óþægi­legri. Einnig hlýtur að hafa verið ástæða fyrir því að hand­rits­höf­undur lét Will Smith ekki vera nýbú­inn með fyrsta kaffi­boll­ann þegar geim­ver­urnar komu fram á sjón­ar­sviðið í Independence Day.

En eins og það fer nú í taug­arnar á mér að þurfa að gera hlé á lífi mínu til að þjóna þörfum lík­ama míns með þessum hætti þá geri ég mér grein fyrir því að það er hverjum manni nauð­syn­legt að setj­ast niður til að koma böndum á hugs­anir sínar og láta hug­ann reika af og til. Kló­sett­ferð er kjörið tæki­færi til þess. Ég hef fengið margar af mínum bestu hug­myndum á meðan ég hef verið að refsa Gustavs­berg. Þá er ágætt að hug­leiða með því að láta lort­inn vera við­fangs­efni hug­leiðsl­unn­ar. Lort­ur­inn er eins og tím­inn, sem líður áfram. Lort­ur­inn er á stöðugri hreyf­ingu, úr melt­ingu til ræsis og þaðan til himna, og mark­mið hug­leiðsl­unnar er að veita því athygli og sætta sig við það. Næsta vers er að færa þá hugsun yfir á aðra þætti til­ver­unn­ar.

Auglýsing

[em­bed]htt­p://issu­u.com/kjarn­inn/docs/2014_07_31/58[/em­bed]

Miðað við hvað þessi hluti lík­ams­starf­sem­innar spilar stóra rullu í lífi okkar er merki­legt hve lítið er um hann rætt. Vinur minn sagði mér að þessi umræða væri á sama stað og umræðan um sam­kyn­hneigð hefði verið árið 1960. Ég er ekki viss um að ég geti tekið undir þá sam­lík­ingu, en þó er ljóst að það ríkir ákveðin tregða (hnyttni ætl­uð) til að ræða þessi mál. Lík­lega er það vegna þess að fólki þykir hægða­losun ógeðs­leg. Umræðan um hana þarf samt ekki að vera það. Ef ég hefði ein­hvern metnað fyrir því myndi ég ein­setja mér að verða Sigga Dögg enda­þarms­ins. Hún opn­aði umræð­una um sníp­inn, af hverju ætti ég ekki að geta gert það sama fyrir anusinn?

* Þetta er lygi og ég hef ekki hug­mynd um hvað við eyðum miklum tíma á kló­sett­inu.

Meira úr sama flokkiKjaftæði
None