Auglýsing

Ég er alltaf að reyna að sann­færa kærust­una mína um að kaupa sér íbúð. Það er ekki að við séum á nokkurn hátt til­búin að búa sam­an. Við erum búin að vera saman í örfáa mán­uði og rétt byrjuð að freta fyrir framan hvort ann­að, þannig að skyn­semin segir að það þurfi smá stund til við­bótar af upp­byggðu æðru­leysi til þess að vera búin undir allan hinn lík­am­lega hryll­ing­inn sem maður óum­flýj­an­lega upp­lifir í óslit­inni sam­vist.

Ég er bara að þessu því mig langar til að vera nálægt ein­hverjum sem upp­lifir til­finn­ing­una að kaupa íbúð – athöfn sem er að verða jafn sjald­gæf og íslenska geitin og lík­lega eitt­hvað sem ég mun aldrei upp­lifa á minni lífs­tíð. Ég vil því meina að ég sé eins og fátæku kon­urnar sem þvoðu fæt­urna á Mahatma Gandhi til að kom­ast í snert­ingu við æðri krafta – þótt ég sé lík­lega meira eins og litli fjár­hags­lega óábyrgi fisk­ur­inn sem sýgur sig fastan við stærri, ábyrg­ari og fyr­ir­hyggju­sam­ari fisk eða þá trúð­ur­inn sem smíð­aði vax­væng­ina á Íkarusi og skaut honum í átt að sólu.

Ég eygði samt örlitla von þegar mér var til­kynnt að múg­ur­inn hefði verið bless­aður með þeim for­rétt­indum að fá að eyða við­bót­ar­líf­eyr­is­sparn­aði sínum í útborgun á íbúð. Það von­ar­gat herpt­ist örlítið saman þegar ég komst að því að þessi gluggi væri bara opinn í fjögur ár, sem gefur mér tóm til að safna and­virði útborg­unar í vel not­aðan Opel Astra. Mín eina von er óljós minn­ing um að hafa tæmt úr nokkrum spari­baukum inn á krakka­bók hjá Bún­að­ar­bank­anum í Mjódd sum­arið ´91. Ég er eng­inn stærð­fræð­ingur en með upp­söfn­uðum vöxtum væri þessi bók lík­lega 100 millj­óna króna virði í dag ef ég bara fyndi hana – en á þessum tíma var eina sönnun inn­eignar í banka laminerað pappa­spjald sem maður geymdi undir kodd­anum sín­um.

Auglýsing

Þrír menn í kjall­ara



Þangað til ég finn banka­bók­ina eða kemst eitt­hvað áleiðis í því að fá Björgólf Thor til að afsala til mín 0,01% af eignum sínum ligg ég eins og ormur á leigu­í­búð­inni minni. Hún er reyndar bara rúm­lega 60 fer­metra kjall­ara­í­búð. Og ég deili henni með tveimur öðrum full­tíða mönn­um. Og vissu­lega er tals­verður gólf­kuldi og tækni­lega séð tvær brotnar rúð­ur. Og kannski má ekki hafa neina blöndu af elda­vél, hraðsuðukatli, ryksugu eða upp­þvotta­vél í gangi á sama tíma án þess að öryggi slái út. Svo má færa rök fyrir því að það sé alltaf fullt af köttum að koma inn og éta upp úr rusl­inu okk­ar, spreyja ein­hverju drasli úr rass­gat­inu á sér og elta rottur í garð­in­um. Svo hafa reyndar ein eða tvær lagnir gefið sig undir gólf­inu og hálf íbúðin var raf­magns­laus í nokkra mán­uði. Og vissu­lega hafa verið þrír eig­endur á meðan við höfum búið þarna, þar af einn vafa­samur gaur sem var svo vafa­samur að hann hét Jói vafa­sami í síma­skránni minni. Þrátt fyrir að stemn­ingin þarna hafi oft á tíðum verið lík­ari háa­loft­inu hjá Önnu Frank heldur en eðli­legri, sið­legri búsetu munum við lík­lega aldrei flytja þaðan því að hinn kost­ur­inn er að borga 100.000 krónur á mán­uði fyrir að hír­ast í glugga­lausum bíl­skúr í Kór­a­hverf­inu sem ein­hverjir sið­leys­ingjar kalla leigu­í­búð til að lokka þangað inn örvænt­ing­ar­fulla háskóla­nema eins og nornir sem nær­ast á náms­lánum í sós­í­al­r­eal­ísku Grimm­sæv­in­týri.

Upp­safnað klöster­fökk



Náms­menn eru í frekar vondum mál­um. Það eru 800 manns á biðlista eftir stúd­enta­í­búð­um, leigu­mark­að­ur­inn er svart­hol og LÍN gerir grín að þeim. Þetta upp­safn­aða klöster­fökk er að skapa heila kyn­slóð af eilífð­ar­börnum sem geta ekki flutt að heiman og eru því föst í ein­hverju akademísku Pét­urs Pan-­syndrómi. Þetta kemur auð­vitað verst niður á for­eldrum þeirra, sem margir hverjir eru að skríða í átt að sjö­tugs­aldr­inum og ættu að vera að njóta lífs­ins; vinna í garð­in­um, end­ur­upp­götva ást­ina og jafn­vel eyða stöku stund með barna­börn­um, en eru í stað­inn enn að þvo skítugar nær­bux­ur, smyrja kæfu­sam­lokur og garga á loðin mann­börn að skilja ekki eftir hand­klæði á gólf­inu og skola mjólk­ur­­glös eftir notk­un. Á end­anum verður þetta fólk eins og dýra­garðsapar sem ekki er hægt að sleppa aftur út í nátt­úr­una sökum til­finn­inga­legs ofeld­is.

Heitasta hug­myndin sem upp hefur komið til að redda þessu er að stafla upp not­uðum vörugámum í ein­hverju ódýru verk­smiðju­hverfi, skera á þá glugga og fylla af IKEA-hús­gögn­um. Þar getur svo heil kyn­slóð dagað uppi í chic 27 fer­metra skand­in­av­ískum lík­kistum í ein­hvers konar ofmennt­un­ar-­uppa-var­sjár­gettói þar sem fang­arnir eru allir hjúpaðir í Amer­ican App­ar­el-­fötum með Mac­Book Air-­tölv­ur.

Þegar ég var að væla yfir þessu órétt­læti um dag­inn var ég spurður af hverju ég gerði ekki eins og fólk gerði áður og legði ein­fald­lega pen­inga fyr­ir. Hvernig á ég að geta lagt fyrir þegar ég þarf að greiða af kredit­korti, tveimur rað­greiðslu­samn­ing­um, ljós­leið­ara­boxi, net­þjón­ustu, lík­ams­rækt­ar­korti, strætókorti, Spotify Prem­i­um-að­gangi, Net­fl­ix, Drop­box pro, lén­inu hrafnjons­son.com (sem ég upp­færði síð­ast 2011) og reglu­legum greiðslum inn á skulda­bréfið sem ég skuld­breytti yfir­drætt­inum mínum í fyrir nokkrum árum? Þetta er ekki vinn­andi veg­ur.

Milli­stéttin er að leys­ast upp, fremja sjálfs­morð. Dýrasta kyn­slóð sög­unnar á ekki neitt. Gjáin verður svo mikil að eftir nokkur ár verður eina leiðin fyrir okkur til að eign­ast kjall­ara­í­búð að berj­ast til dauða um hana í hung­ur­leikum yfir­stétt­ar­innar á meðan tan­aðir og túberaðir Ægi­síð­u­vest­ur­bæ­ingar horfa á og láta létt­klædda vika­pilta mata sig með tein­grill­uðum Mela­búð­ar­kjúklinga­lær­um. Ég vona bara að Björgólfur skrifi mér til baka.

Svo verður þessi Hanna Birna að fara að segja af sér.

Kanntu vel við Kjarnann?

Frjáls framlög lesenda eru mikilvægur þáttur í rekstri Kjarnans. Þau gera okkur kleift að halda áfram að taka þátt í umræðunni á vitrænan hátt og greina kjarnann frá hisminu fyrir lesendur. 

Kjarninn er fjölmiðill sem leggur sig fram við að upplýsa og skýra út það sem á sér stað í samfélaginu með áherslu á gæði og dýpt. 

Okkar tryggð er aðeins við lesendur. Við erum skuldbundin ykkur og værum þakklát ef þið vilduð vera með í að gera Kjarnann enn sterkari. 

Ef þú kannt vel við það efni sem þú lest á Kjarnanum viljum við hvetja þig til að styrkja okkur. Þinn styrkur er okkar styrkur.

Já takk, ég vil styrkja Kjarnann!
Bankastjórar Arion banka kaupa hlutabréf fyrir 230 milljónir
Benedikt Gíslason bankastjóri og Ásgeir Helgi Reykfjörð aðstoðarbankastjóri keyptu hlutabréf í bankanum í dag.
Kjarninn 14. nóvember 2019
Þorsteinn Már vonar að tímabundið brotthvarf rói umræðu um Samherja
Þorsteinn Már Baldvinsson segir í viðtali við Vísi að Samherji sé ekki sálarlaust fyrirtæki. Honum blöskrar umræða um fyrirtækið í kjölfar afhjúpandi þáttar Kveiks um starfsemi Samherja í Namibíu.
Kjarninn 14. nóvember 2019
Indriði H. Þorláksson
Samherji í gráum skugga
Kjarninn 14. nóvember 2019
Björgólfur í leyfi frá störfum sem stjórnarformaður Íslandsstofu
Björgólfur Jóhannsson tekur við sem forstjóri Samherja tímabundið.
Kjarninn 14. nóvember 2019
Leifur Gunnarsson
Takmarkanir á tímum tæknibyltinga – Staða fólks með sykursýki 1 í dag
Kjarninn 14. nóvember 2019
Mosfellsbær heldur áfram að stækka
Íbúum Mosfellsbæjar hefur fjölgað gríðarlega á síðasta áratug sem og nýjum íbúðum. Bæjarstjórn Mosfellsbæjar býst við áframhaldandi fjölgun íbúa á næsta ári.
Kjarninn 14. nóvember 2019
Haukur Arnþórsson
Hugleiðingar um tengsl stjórnmála og sjávarútvegs
Kjarninn 14. nóvember 2019
Svæðið sem um ræðir
Steypuvinna vegna Landsbankabyggingarinnar – Reikna með að fara 190 ferðir á einum degi
Botnplata nýju Landsbankabyggingarinnar á Austurbakka 2 verður steypt laugardaginn næstkomandi. Meðan unnið er þarf að loka hægri akrein Kalkofnsvegar í átt að Lækjargötu.
Kjarninn 14. nóvember 2019
Meira úr sama flokkiKjaftæði
None